Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
14 t/m 20 april 2007





14 april 2007

Al 2 weken onderweg en nog steeds gelukkig met het besluit om alles achter te laten en te gaan. Al de indrukken die we elke dag te verwerken krijgen maken alles meer dan waard. En heimwee hebben we niet en krijgen we ook niet want daarvoor moet je een heim hebben. En aangezien we die constant bij ons hebben is onze thuis daar waar we elke keer stoppen. Vanmorgen de watertanks nog even gevuld en de vuilwatertanks en de wc geleegd en weer klaar om de wijde wereld in te gaan. En niet te vergeten de vlaggen van de landen waar we al doorgereden zijn op de deuren geplakt.
 





Nog even afscheid genomen van Sonja en Christiaan en weer zijn we onderweg dit keer naar Venetië. Beneden in het dal nog even de Diesel tank volgegooid want de diesel is in Oostenrijk 15 cent per liter goedkoper en bij een paar honderd liter scheelt dat enorm. Helaas ging er maar 100 liter bij maar is toch weer even 15 euro wat we verdiend hebben.

Het eerste doel was Cortina een skio-oord ooit voor de jetset. De Olympische spelen zijn er ooit gehouden zodat er alles is van dure hotels, bobbanen, skischansen en de mooiste pistes. Nu lag het er een beetje uitgeleefd bij.




Onderweg half weg even gestopt om wat foto’s te maken voor de website en om de lunch.De eerst stop was in een natuurpark in de Dolomieten. Een uurtje later zagen we een kasteel of klooster liggen en vlug even gestopt voor de foto’s en video.
 




De laatste stop was in een klein dorpje Santa Guistina met een megagrote parkeerplaats langs de kerk.
 




We wilde eerst via Vencince en Verona rijden maar dit zou te ver om zijn , beter was het om die plaatsen na Venetië aan te doen. Onder het rijden zag je het landschap en de architectuur steeds veranderen. De bergen maakte plaats voor heuvels en het vele hout waar in Oostenrijk de huizen mee zijn gebouwd maakte plaats voor beton en steen.
 






Toch zijn de huizen niet minder mooi maar gewoon anders. We hebben vandaag zuinig gereden omdat veel berg afwaarts ging, bijna 1 op 6,5 en dat voor een 12 ton zware truck, niet slecht!!!!.
 




We wilden niet over de snelweg en hadden dat ook ingegeven in de navigatie, ofwel zo min mogelijk snelweg. En dat deed zij, we zaten op een snelweg en elke afslag ging ze eraf en meteen die zelfde afslag weer erop te rijden na de kruising. Dus toen we te horen kregen dat we er af moesten geloofden wij er niets meer van en reden door op de zelfde weg. Maar helaas dit keer had ze wel gelijk en zaten we dus ineens op een tolweg met de eerste afslag 19km verder. We hadden mazzel het koste maar 1 euro 20 maar wel 38 km om moeten rijden en over wegen heen gereden waar geen vrachtauto’s mogen komen.

Een paar keer de billen bij elkaar geknepen omdat de bruggen steeds lager werden en er nergens een bordje stond hoe hoog ze waren.  Maar zonder schade bij camping Fusina in Venetië aangekomen. Eigenlijk zonde van de centen 3 nachten 100 euro en dan nog 40 euro voor de boot naar Venetië. Maar we moeten af en toe op een camping staan om de was te doen, wassen gaat perfect maar het drogen moet toch echt gebeuren als we stil staan.

Meteen na het stoppen de luifel uitgedraaid om er de waslijn aan te maken en de wasmachine aangezet. 4 wasmachines moeten er gewassen worden, witte en bonte was en nog twee keer voor het beddengoed. De energie is inclusief hier en normaal gaat alles op zonne-energie maar nu kan alles tegelijk aan, de boiler, wasmachine, magnetron enz enz. Het had trouwens ook gewoon gewerkt via de zonnepanelen maar nu ontlasten we de accu’s. We staan mooi geparkeerd op de camping en kijken vanuit de slaapkamer zo naar Venetië.
 



Tot nu toe geen problemen met de DAF, ik merkte alleen dat er wat vet uit de wiellagers kwam maar na het aandraaien van de afdekkapschroeven die het vet tegen horen was het euvel verholpen. De schroeven konden een volle slag vaster gedraaid worden.

Ik heb ook gemerkt dat we nog steeds goed in de markt liggen, ze vinden ons weer lekker, de muggen. Even snel 5 minuten buiten om de was op te hangen en ik heb meteen weer een paar muggenbulten. Maar daar zullen we wel aan wennen of niet ??? Nu lekker even eten varkensvlees met knoflook en peper en rijst met rode curry en groenten mmmmm.


 
15 april 2007

Zondag moet een rustdag zijn maar helaas niet bij ons. Gisteren vond had Susan nog een wasmachientje gedraaid en snel even opgehangen en toen naar bed. Susan klaagde al een tijdje dat de vuilnisbak soms een beetje nat was en ik heb daar geen aandacht aan besteed, dom dom dom. De oorzaak zou snel vannacht om half 4 duidelijk worden.

Omdat het erg warm is hier hebben we de airco aangezet en die maakt natuurlijk een alles overstemmend geluid. We sliepen heerlijk en rond 3 uur heb ik de airco uitgezet, het was toen heerlijk koel. Ik hoorde het water klotsen tegen de kade tenminste dat dacht ik. Na een half uurtje dacht ik klotsen en dat aan de linkerkant terwijl het water aan de rechter kant is. Het was dus de waterpomp die halfdroog liep te pompen omdat de watertank leeg was. WATERTANK LEEG !!!!! die zat nog half vol toen we gingen slapen. Dus 150 liter water tussen de gelukkig waterdichte accu’s gelopen alles was nat.


De slang van ons extra gefilterde drinkwaterkraantje was losgeschoten en de pomp gaat gewoon door tot de tank leeg is. Ik was meteen wakker en Susan ook , samen alles drooggemaakt en weer gaan slapen. Vanmorgen meteen alles hersteld, en de schade viel mee, een slangklem vastgezet en de airco vol aan om te ontvochtigen en ook de slang van de heteluchtverwarming losgemaakt en onder de vloer gestopt. De verwarming vol aan en alle luiken open. Het meeste water is nu weer weg en wij hebben weer rust. Ja een ongeluk zit in een klein slangklemmetje.


Het heeft van af het begin niet goed vastgezeten en daardoor lekte hij af en toe maar het trillen van de wasmachine was te veel. Ik heb hier stroom uit het net maar wilde toch even weten of de zonne-energie genoeg was om alles te laten werken. Dus even de stroom losgekoppeld (schakelaar omgezet) en gekeken of de zon genoeg energie had en wat denk je...... Meer als genoeg energie de zon staat in april nog niet recht boven de camper maar toch heeft hij genoeg energie ( vandaag 1150 watt per uur) om de wasmachine, airco, verlichting en de kachel op ventilatiestand te voeden wat een techniek ik sta er zelf versteld van. De airco gebruikt maximaal 800 watt maar is maar 50% van de tijd actief dus 400 watt. We hebben ongeveer tussen de 8 en 10 kilowatt/uur per dag dus moet de Airco straks heel de nacht en avond aankunnen zonder externe energie nodig te hebben. We zijn benieuwd hoe het afloopt.

Dus jullie snappen dat het dagje Venetië een dagje wordt uitgesteld . De campingprijzen zijn trouwens goedkoper in het diepe zuiden van Italië dus daar zullen we vaker een paar dagen lekker niksen op een camping. De was hangt nu te drogen en is na een paar uurtjes al droog en dat terwijl hij onder de luifel hangt in de schaduw.
 




Voor de 30 euro per nacht krijg je hier wel een mooi uitzicht op de zware industrie 100 meter verder en af en toe komen er grote containerschepen voorbij die met 2 sleepboten de haven in worden gesleept.
 


 
16 april 2007

Vannacht weer het bed uit gemoeten rond 2 uur, ditmaal waren er geen problemen maar we wilden problemen voorkomen. Langs het water zwelt de wind s'-nachts op en we wilden voorkomen dat de luifel weg zou waaien. Dus even het bed uit goed ingesmeerd tegen de muggen want die krengen geven behoorlijk bulten zoals ik de eerste avond het gevoeld, was van de waslijn gehaald en de luifel ingedraaid. Na tien minuten lagen we weer heerlijk te ronken in ons bedje. Om 8 uur ging de wekker omdat we de boot van 9 uur naar Venetië wilde halen. Susan komt altijd moeilijk op gang en ze is altijd net op tijd, nu is net eigenlijk genoeg maar ik ben meer iemand die graag een kwartiertje te vroeg ergens is. Achteraf bleek dat we toch nog ruim op tijd waren dus stress voor niks.

Even snel langs de receptie om voor 2x 10 euro een retourticket te kopen en snel naar de haven die maar 5 minuten van de camping af ligt. Bij aankomst in Venetië niet de grote drukke straatjes gepakt maar dit keer de kleine smalle steegjes. Op een gegeven moment hoorde we een hoop herrie, roepende en schreeuwende mensen. Het bleken groepen jongens en meisjes te zijn die net waren afgestudeerd. Alle studenten waren verkleed in de meest vreemde kostuums en tegen de muur achter de studenten waren posters geplakt met een karikaturen en een omschrijving van de persoon.
 




Een paar straten van te voren hadden we al een paar dames gezien met een lauwerkrans om hun nek en een mooi boeket in hun handen en we vroegen ons af of ze misschien net getrouwd waren. Iedereen om hun heen was mooi en netjes gekleed neet als op een trouwfeest. Maar waar was de man dan want het waren alleen vrouwen.??? Op een gegeven moment kwamen we langs een groot ziekenhuis en we vroegen ons af hoe de zieken werden vervoerd. Dit werd snel duidelijk toen er een ambulanceboot aanmeerde voor onze neus.
 




Alles gaat hier per boot, het ophalen van het vuilnis waar de vuilophaler netjes aanbelt bij elk huis, het aanleveren van goederen, en zelfs de post wordt hier afgeleverd per boot. Venetië blijft elke keer weer boeien alleen vonden we nu een dagje genoeg, het is de meest romantische stad vinden wij. Dus vol verliefdheid lopen wij rond met nog net geen vlinders meer in de buik.

Hier wat foto’s van de romantische straatjes en natuurlijk de grote bezienswaardigheden zoals het San Marcoplein waar de mensen in rijen van honderden meters staan te wachten om alles van binnen te bekijken. Wij zijn lekker buiten gebleven omdat wij het al gezien hebben en we toch geen foto’s en video mogen maken dus voor de site is het niks.
 

















Venetië is voor de inwoners een gewone stad met vandaag ook nog een grote markt waar alle soorten groente en fruit te koop waren voor normale prijzen. Dat was wel even anders toen we een broodje gingen kopen. Susan een broodje met mozzarella kaas, de kaas zonder smaak, en tomaten, en ik een broodje ham. Voor de prijs van 9euro 80, maar goed dat we niet meer in guldens betalen anders zouden we bijna 22 gulden voor 2 mini broodjes kwijt zijn geweest.

Na terugkomst met het bootje snel weer de wasmachine aangezet voor de laatste was en dan lekker buiten in het zonnetje zitten voor het krijgen van een bruine tint. Na 17:00 uur kunnen we internetten en dat gaan wij maar even doen we willen namelijk zelf ook even de site lezen en wat financiële dingen regelen. Het internetcafé is gevestigd in een oude Engelse dubbeldekkerbus en kost 3,5 per half uur en dat is goedkoper dan onze satelliet verbinding. Morgen gaan we weer verder Italië in en rijden we weer een dagje met ons Dafje.

Nog even over de muggen, we hadden in Oostenrijk geen muggen ‘s avonds dus hier ook geen rekening gehouden met die krengen en toen de zon weg was duurde het ongeveer 1 minuut voor alle muggen van Venetië wisten dat we er waren. Het lijkt wel of ze via luchtpost elkaar in seinen dat er weer lekker buitenlands eten is. Op mijn arm, nek en pols 3 bulten waarbij op mijn pols ze extra goed hun best hadden gedaan. De bult was zo groot als een 20 eurocentmunt en jeukte gigantisch, de bult was ’s- morgens weg maar het jeukt nu al 2 dagen en de rode kleur herinnert aan de megamug. Maar het trekt weg en wij wapenen ons nu tegen die krengen en ruiken net als afwasmiddel (citroen).



17 april 2007

Na het ontbijt even met de hogedrukreiniger de zonnepanelen en de zonneboiler afgespoten. Meteen stiekem een kant van de auto gewassen en alle ramen want ik weet niet of ze het op prijs stellen dat er auto’s gewassen worden. De hogedrukreiniger haalt zijn water uit de afval tank van de wasmachine en er zit dus nog wat zeepresten in.
Ondanks dat het een goedkoop ding was werkt hij perfect en met de waterfrees verdween alle vogelpoep zo van de collectoren. Meteen de watertank weer gevuld en hij zit weer overvol, uit de ontluchting kwam zelfs het water. Samen even naar de wc’s gelopen om onze wc cassette te legen en daarna naar een speciale plek op de camping waar we onze vuilwatertanks kunnen legen. Susan liep direct door naar de receptie om 90 euro af te rekenen en toen weer op weg naar de volgende plaats Verona.

Onderweg stonden er wat bussen op een parkeerplaats en een stukje verder kwamen we langs een gigantische villa. Stoppen ging niet meer dus in het volgende plaatsje omgekeerd om terug naar de parkeerplaats te rijden. De villa stond niet in het boek van Capitool over Italië. Maar dit was echt super mooi, een grote tuin omringde de Villa die de naam Museo nazionale di Villa Pisani.
 




We betaalden 5 euro pp voor de tuin en het museum waar we helaas geen foto’s mochten maken maar ik heb wel 5 minuten film gemaakt en die komt half mei naar Nederland. De deel van de tuin stond vol met citrusvruchtenbomen.
 




We hebben ongeveer 2 uur door de tuinen gewandeld en hoorde overal Nederlands. Er was een bus met Nederlandse kinderen die op schoolreisje waren. Toen nog even het museum of eigenlijk meer de villa van binnen bekeken. Overal pracht en praal met honderden kamers waarbij het ons opvalt dat de mensen in die tijd kleiner waren omdat de bedden net als bij Sisi volgens mij maximaal 180cm lang waren. Echte gezellig lijkt het me in die tijd ook niet te zijn geweest want mannen en vrouwen hadden een eigen kamer.
 









Toen we terug in de camper kwamen wilde we het licht aanmaken maar helaas geen licht !!! De omvormer stond aan volgens de lampjes maar geen stroom uit de stopcontacten. Shit wat nu weer!!!. Even de laadklep laten zakken om in de technische ruimte te kijken, en wat was nu het probleem...... de aardlekschakelaar was uitgevallen door dat er een stekker loshing die we niet gebruiken en deze stekker was tegen de aardlekschakelaar aan gerammeld en zodoende was hij uitgegaan.
Dus knopje om en weg problemen. Toen snel de cabine in want daar is een Airco die altijd aankan tijdens de rit. Even de navigatie ingesteld en op weg naar Verona.

We zijn rond 17:30 gestopt om een lekkere pizza te eten die we nog in de vriezer hadden. Susan een tomaat en mozzarella en ik een Pizza Hawaï. Om kwart voor 7 reden we weer verder om een plaats voor de nacht te vinden. Een half uur later vonden we een prima plaats op een parkeerplaats voor internationale vrachtwagens. Als we overdag rijden vinden we de ene mooie plaats om te overnachten na de andere, maar s’ avonds vind je er bijna geen een hoe zou het toch komen ??

Snel de Airco aangezet want het begon donker te worden maar nog steeds 28 graden buiten. De airco heeft 4 uur aangestaan en 's-morgens was er maar 10% capaciteit van de accu’s gebruikt, dus de zon doet goed zijn best om ons overdag warm en 's-nachts koel te houden. Als we 30% capaciteit gebruiken kan de Airco dus 12 uur per dag aan. Bij 30% ontlading per dag kunnen de accu’s ongeveer 5 jaar mee voor we ze moeten vervangen.

Daarna de film gemonteerd en toen hij bijna klaar was hing de computer dus alles weg. Morgen maar weer alles opnieuw doen, werk hebben is geen kunst maar werk houden !! Nou dat is ook geen kunst als de pc zich ophangt maar een leer voor de volgende keer tussendoor alles opslaan.



18 april 2007

Vanmorgen om half 8 wakker en om half negen met de auto een geschikte parkeerplaats gezocht dichter bij het centrum van Verona. 5,5 km voor het centrum vonden we een prima plaats, een leeg veld waar parkeren toegestaan was.

Snel even iets gegeten en toen naar het centrum gelopen wat dus een aardige wandelpartij was. Natuurlijk kwamen we net voor het centrum (4,5 km verder) een nog betere parkeerplaats tegen maar ach het buikje moet er af zullen we maar zeggen. We liepen door de stadspoort het centrum in richting de bezienswaardigheden. Heel het centrum van Verona is omgeven door een grote muur om vroeger de foute mensen buiten te houden. Verona is tegenwoordig een grote stad met weinig moois, veel industrie en hoogbouw maar het centrum wat binnen de muren ligt is nog echt authentiek, oude gebouwen en veel historie.


We liepen door kleine steegjes en stonden versteld van de mooie gebouwen van eeuwen geleden. Het enige waar we raar van opkeken waren de scholen, alles zit achter tralies net een gevangenis. Zouden ze bang zijn dat de kinderen worden ontvoerd of dat ze weglopen ?? In Verona staat het huis van Romeo en Julia op nr 27 in de Via Cappella, leuk om onder aan het balkon te staan waar Romeo zijn Julia toezong.

Veel gebouwen staan op de Unesco lijst van werelderfgoed, die wij gezien hebben waren niet echt de moeite. Wat wel de moeite was was de Arena ofwel het colloseum op de Piazza Bra. Misschien niet zo groot als die in Rome maar wel spectaculair om te zien. Zeker als je door de gangen loopt richting de plaats waar de gladiatoren de ring betraden en denkend aan het feit dat de meesten die hier vroeger liepen dat voor de laatste keer deden. Wij trouwens ook want wij komen hier ook niet meer terug alleen verlaten wij de Arena weer en de gladiatoren meestal niet!
 






We hebben de meeste bezienswaardigheden bezocht hier zijn een paar foto’s
 








Toen nog even een bakker opgezocht en een paar lekkere broodjes gehaald. Maar we hadden een probleem, wij spreken geen Italiaans en de dames achter de toonbank geen Engels. Toevallig kwam er een jonge gast binnen en die werd meteen door de dame achter de toonbank gevraagd of hij Engels sprak en dat deed hij. Dus een tolk die onze vragen kon vertalen, Susan wilde weten of in een bepaald brood vlees zat maar het was alleen Mozzarella. We hadden een kleine pizza met tomaat die koud heerlijk smaakte en twee broden met Mozzarella, je weet wel die kaas zonder smaak. En nog twee hele dunne broden met champignons en kaas mmmmmmmm die smaakte naar een soepstengel met een smaakje, heerlijk krokant en smaakvol . Dit alles voor een prijsje van nog geen 6 euro.
 




Na 5 minuten waren de platte broden al op en we wilden er nog meer dus bij een andere bakker er nog een paar geprobeerd te kopen maar helaas die hadden ze niet.
Toch nog wat extra brood gekocht voor morgen vroeg en terug naar de camper. Totaal vandaag 5 uur gelopen en ongeveer 20 km afgelegd, wat zijn we sportief !!!!

Rond 2 uur weer in de auto gestapt voor de rit naar Ferrara de plaats waar de familie woonde die de Ferrarifabriek is gestart. En daarna door naar Modena. De fabriek van Ferrari staat nu in Mondena samen met die van Maserati. Morgen gaan we die bekijken.


Vandaag toen we hierheen reden kwamen we langs een museum van Lambourgini en dat is het eerste wat we gaan bekijken, we moeten er wel een half uurtje voor terugrijden. Het was namelijk te laat toen we er langs kwamen om er heen te gaan en we konden daar nergens een goede plaats om te overnachten vinden. Nu staan we op een veldje voor een groot huis wat nu dienst doet als parkeerplaats.


We hebben nog geen onbeveiligd wifi netwerk gevonden hier in Italië maar ik moet zeggen dat we ook niet echt hebben gezocht, de satelliet verbinding werkt perfect en we hebben onze MB’s nog lang niet op. Nu een lekkere douche die hebben we wel verdiend zeker onze voeten, we hoeven alleen maar onze sokken voor de deur te hangen en er komt geen inbreker binnen. Hooguit vind je er eentje dood voor de deur ‘s morgens als we vertrekken, vergast door de sokken.


19 april 2007

Vanmorgen eerst een kwartiertje teruggereden naar Dosso waar we gisteren langreden en de Lamborghini fabriek en museum zagen. Bij aankomst bleek het museum alleen op afspraak bezocht te worden en wij hadden weer eens geluk. Er stopte nog een auto met een Italiaanse man en vrouw van middelbare leeftijd waarvan de man perfect Engels sprak. Hij wilde ook graag het Museum zien en hij en Susan gingen naar de receptie van de fabriek om te vragen of dat mogelijk was.

Er werd naar boven gebeld en na een paar minuten verscheen een man netjes in pak die de neef van Ferruccio Lamborghini bleek te zijn. De man vroeg of we na de middag terug wilden komen omdat er dan iemand was die Engels sprak maar de Italiaan vertelde dat hij op doorreis was en niet wilde wachten, en alles wel zou vertalen.
De neef van Lamborghini vertelde ons dat hij een uitzondering zou maken en dat wij bij de ingang moesten wachten.





10 minuten later werd de ingang van het museum voor ons geopend en dit keer mochten we zoveel foto’s en video-opnamen maken als we zelf wilden. Echt een uitzondering hier in Italië. We hebben een super rondleiding gehad en echt ontzettend veel uitleg gekregen over het leven van Ferruccio Lamborghini en de ontwikkeling vanaf tractoren, golfkarretjes, airco’s en heaters, fietsen, hydraulische onderdelen en auto’s tot aan helikopters toe. Deze man is echt een enorm veelzijdig genie geweest op het gebied van motoren en snelheid. Helaas is hij in 1993 overleden, waarna zijn zoon (nu inmiddels ook al 60 jaar oud) in 1995 ter ere van zijn vader het museum heeft geopend.

De Ferruccio Lamborhini was vermogend en hij verdiende zijn geld met het maken van tractoren die sterk, duurzaam en goedkoop moesten zijn. Na de oorlog 1946 heeft hij de motoren die achtergelaten werden door de Amerikanen gebruikt. Deze hadden een probleem en dat was dat ze niet liepen op goedkope diesel maar op dure benzine.
Dus moest er een oplossing komen en die kwam er na een jaar ontwikkeling kreeg hij het voor elkaar om de motor zo te modificeren dat hij startte op benzine en daarna verder liep op diesel. De tractoren hadden dus 2 tanks een kleine voor benzine en een grote voor diesel. Een paar jaar later maakte hij zijn eigen motoren die wel 100% op diesel liepen. Al zijn motoren hadden veel power voor die tijd net zoals nu.





Snel daarna startte hij een fabriek voor Airco’s en heaters en zijn inkomen steeg snel zodat hij bij Enzo Ferrari zijn eerste snelle auto kon kopen. Hij was echter niet tevreden met de auto omdat de koppeling steeds kapot ging en hij ging zelf op zoek naar een oplossing. Die vond hij door een koppeling van een tractor te modificeren en te monteren die wel heel bleef. Enzo ferrari wilde niets weten van deze modificatie en Lamborghini kreeg de schuld dat het aan zijn rijstijl lag en niet aan de Ferrari. Lamborghini vertelde Enzo dat hij nooit meer een Ferrari zou kopen maar dat hij zelf wel snelle auto’s ging maken. Na 6 maanden was er een ontwerp en zelfs een complete fabriek waar de eerste Lamborghini’s gemaakt werden.

Elke keer verzon hij weer iets nieuws, hij heeft zelfs een helikopter ontworpen en er 3 gebouwd die 15 jaar hebben gevlogen maar helaas kreeg hij voor zijn fabriek geen vergunning omdat de staat eigenaar was van een helikopterfabriek waar het niet zo goed mee ging. Ze vreesden de concurrentie van de alleskunner.





Tussendoor heeft hij nog een fabriek voor golfkarretjes uit de grond gestampt en zelfs de pausmobiel komt van zijn hand. In Vaticaanstad heeft de paus 2 speciaal gemaakte wagentjes gemaakt door Lamborghini. De tractor fabriek is verkocht maar maakt nog steeds tractoren, zelfs met rupsbanden onder zijn naam.
 






Na 2 uur hebben we afscheid genomen van onze tolk en van de Hr Lamborghini en zijn we verder gereden naar Maranello waar deFerrari fabriek en Museum staat. Nog nooit hebben we zo genoten van een Museum waar je nog privé-rondleidingen krijgt door een familielid van de oprichter. Ps als iemand een enorme fan van Lamborghini is dan is dit Museum zeker een aanrader. Ook speciale souvenirs zoals horloges, brillen, sleutelhangers, boeken ( door De zoon persoonlijk gesigneerd) enz enz zijn hier stukken goedkoper.

Het adres Museo Ferruccio Lamborghini
Via statale 342 Dosso (FE)
Tel 347-5329320

Van de Lamborghini Fabriek en museum zijn we naar Maranello gereden waar de Ferrarifabriek ( Modena) en het Museum staan. Dus niet the home of the hamburger maar the home of the racecars. We hadden de truck ongeveer 1 km van het Museum geparkeerd en dachten dat vinden we wel even. Dus de navigatie in de truck gelaten en daar kregen we al snel spijt van. We konden het niet vinden dus maar even aan een oude man met een Ferraripetje op zijn hoofd de weg gevraagd en dat ging dus in het Italiaans.
Hij sprak geen woord engels en toen we vertrokken en "thank you" riepen riep hij "thank you" terug met de gedachte dat dat goedendag betekende. We dachten dat we het nu wisten dus weer 3 km gelopen en nog steeds geen museum. Dus een andere route en weer niks dus weer even gevraagd en dit keer moesten we weer helemaal terug naar af. De mannen hadden gezegd bij de school van Ferrari links , tenminste dat verstonden wij. Maar ze bedoelden links langs de school aflopen, dus weer fout.

Wat bleek nu we waren er twee keer bijna geweest maar telkens de school voorbij gelopen met in de veronderstelling dat we voorbij de school links moesten. Alle mannen die we tot nu toe gevraagd hadden zeiden ook er staat een gigantisch bord bij, dat kun je niet missen. Wij hebben echt onze ogen goed open gehouden en echt opgelet, maar wij zagen het toch absoluut niks wat op een Ferrarimuseum leek. Nu we weer een km voorbij de school hadden gelopen, begonnen we toch echt opnieuw te twijfelen aan ons begrip van de Italiaanse taal, want de mannen hadden het allemaal over cinquecento meters (naar ons begrip dus 500m) en sinistere (naar ons weten links). Nu iemand op de fiets aangehouden en toen begrepen we dat we links langs de school af moesten lopen. He he eindelijk gevonden!!!

De entree was 12 euro pp en dit was wel veel maar de moeite waard dit keer geen privé-rondleiding maar nu een berg mensen en hordes schooljeugd maar de meeste ferraries stonden er, dus toch wel gaaf. Ook de eerste en laatste Formule 1 wagens compleet met gedemonteerde motoren.
 








Rond 17:00 uur weer vertrokken op weg naar Lucca. Ik dacht dat we het rijden in de bergen achter ons gelaten hadden maar ineens stond er een bord dat de weg open was en daarlangs een bord met een sneeuwketting erop. We gingen weer omhoog heftig omhoog!!! Dus weer sukkelden we met 35 km per uur voort en het uitzicht werd steeds mooier. Het leek wel of hier in Italië de wegen alleen maar omhoog gaan, uren reden we door de bergen en genoten van het uitzicht. Toen we eenmaal boven waren hebben we een plaats voor de nacht gezocht en deze gevonden, we staan hier helemaal alleen in de middle of nowhere, super net alleen op de wereld.

 
Vannacht wel nog even uit bed geweest omdat we op een parkeerplaats stonden waar we een beetje schuin naar beneden stonden en ik er geen goed gevoel bij had. We stonden aan de dalkant van de berg en indien de handrem het zoiu begeven zouden we niet zo heel ver maar toch een kleine 1000 meter lager in het dal terecht komen. Dus even de blokken onder de voorwielen gelegt zodat we met een gerust hart konden slapen. Hier in de bergen op 1300 meter is het ’s avonds heerlijk koel (14 graden) dus even alle ramen open en de camper was koel.
 




20 April 2007, weer onbewolkt en erg warm +- 30 graden.

We zijn op weg naar Lucca in het heuvellandschap van Toscane. We hebben heerlijk langzaam door de bergen gereden om te genieten van het uitzicht. De SS12 naar Lucca heet de panorama weg en niet voor niets, wat een mooie omgeving met in de verte en ver beneden ons de pittoreske dorpjes nog helemaal in oude Italiaanse stijl.
En nog mooier geen mens op de weg, de 3 uur dat we door de bergen gereden hebben zijn we maar 10 keer ingehaald.






Zo rijd het lekker zo langzaam als je wil en alles in de grootste rust. Voor de auto stond ineens een hertje, dus Bambi was hier ook op vakantie. 50 meter voor ons schoot hij weer de bossen in. We zijn enkele malen gestopt voor wat foto’s en video-opnames te maken. Dit is echt vakantie. Dit keer ging na een uurtje bergop het uren bergaf dus het gemiddeld verbruik is weer netjes.


Toen we in Lucca aankwamen begon weer het zoek naar een parkeerplaats. In eerste instantie vonden we die niet maar we vonden wel een goedkope pomp van Tamoil.
De diesel kost overal ongeveer 1,15 euro en hier 1,113 dus bijna 4 cent goedkoper en er ging weer eens 170 liter in dus ongeveer 6,5 euro verdient. Alleen was het een automaat waar je geld in moest stoppen en dat viel nog niet mee. Een man had er 10 euro ingestopt en hij kreeg geen benzine in plaats daarvan kregen wij gratis 10 euro diesel, we hadden onze bankpas er in gestopt en dachten dat de tien euro van ons pasje afging maar de man deed moeilijk in het Italiaans en we begrepen er niks van.
Wat bleek de tien euro kwam niet van ons pasje maar van zijn tien euro die hij in de automaat had gestopt. Na een minuut of 5 begonnen wij het te snappen, we hebben hem tien euro gegeven en hij bedaarde. Daarna gegoocheld met briefjes geld want de bankpas werkte niet. Dus eerst 50 euro toen nog een keer 50 euro daarna vele briefjes van 10 en 20 tot de tank voor 95% vol zat. Als je bv 50 euro er in stopt en dat past niet in je tank heb je pech en is je geld weg. De volgende die dan tankt dankt god voor de gratis diesel. Iedereen die kwam tanken deed er telkens maar voor tien euro in en ging weer ???? Het maakt ze niks uit of de benzine duurder wordt ze tanken net zoals vroeger gewoon maar voor tien euro dus kost het ze niks meer (per keer dan).

Toen tussen de scholieren door weer bij het tankstation weggereden die voor niets of niemand aan de kant gaan. Ik had bijna mijn toeter gebruikt maar ach ik wil hun jonge trommelvliesjes heel houden, en daarbij ben ik zelf ook jong geweest en wilde ruig doen voor de dames.

We zagen een bordje camperparkeerplaats en dat hebben we gevolgd. We hebben een bepaalde plaats wel 4 keer gezien elke keer kwamen we weer op dezelfde plaats uit maar geen parkeerplaats. Gelukkig was dat de laatste keer dat we de zelfde plek zagen en daar was hij een spiksplinter nieuwe camper camping. Alles nog in aanbouw maar wel van alle gemakken voorzien voor maar 15 euro per nacht. We werden vriendelijk ontvangen door een Duitssprekende gast, het zou een skileraar kunnen zijn je weet wel, staartje zonnebril enz enz. Hij sprak perfect Duits omdat hij jaren in Zwitserland had gewerkt en gewoond. We kregen een speciale plek om dat we zo groot zijn en we zijn een attractie op zich. Iedereen komt kijken, filmen en foto’s maken van dat grote ding en zijn inwoners. We hebben leuk staan te praten met een paar uit Zwitserland die ook met een camper reisden ze gaan naar het noorden via de Baltische Staten.

Alles op slot gezet en toen te voet naar het centrum van Lucca. De gehele stad is ommuurd en die muur staat nog helemaal overeind. We hebben eerst tien minuten achter een horde toeristen aangelopen en zijn toen maar onze eigen weg gegaan, bij alles wat je wilt filmen of fotograferen staan ze in de weg !!. 4 uur hebben we door Lucca gezworven en weer vele mooie gebouwen, pleinen en Kerken gezien.
 












In Thailand had ik het met de tempels op een gegeven moment wel gehad net als nu met de kerken, wat staan er veel in elke stad. Dat ik het gehad heb met de kerken is een groot woord maar ik heb er al zoveel gezien dat het mij minder boeit. En overal moet je betalen om binnen een kijkje te nemen en ze zijn alle super mooi maar vaak het zelfde. In een klein steegje was een pizza en broodjes winkel hier hebben we een heerlijk pizza en een plat broodje met ham en kaas gegeten mmmm.

Toen weer terug over de stadsmuur naar de camping. Bij aankomst de stroom die inclusief was aangesloten om de airco heel de avond en nacht aan te kunnen zetten zonder zuinig te hoeven doen. We waren net binnen toen de jonge van de receptie samen met een vriend die met een 4x4 naar Afrika was geweest. We vroegen of hij misschien wist waar we pepperspray konden kopen en hij zei hier 200 meter verder ik ga wel even mee. Dus samen met een privétolk en zijn baas naar een wapenwinkel waar het vol hing met de mooiste wapens echt iets voor Steven een van onze duikinstructeurs die hier een hobby in heeft.


Voor de gein zei hij dit is voor Europa en wees naar een klein handwapen, en dit is meer voor Pakistan en toen wees hij naar een groot automatisch geweer. Nee dus dat doen we maar niet, maar we hebben wel pepperspray gekocht voor in mijn broekzak. Altijd wel handig voor gevaarlijke honden en vervelende gasten van ons lijf af te houden. Toen we terug kwamen was het in de camper heerlijk koel met 22 graden. Nu nog even de website update maken en opsturen naar Wim en dan lekker tv kijken en de film verder monteren.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2007-04-21 (3892 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.06 Seconden