Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
7 t/m 13 april 2007





Zaterdag 7 april 2007:

Om half tien richting Hallstadt gereden deze keer weer over heftige bergpassen van 13%. En het vreemde is dat hij tijdens deze stijgingen 130 liter op 100 km verbruikt maar als we dalen hij 1 op oneindig loopt. Ik hoef alleen de motorrem maar te gebruiken om netjes 50 te rijden. Vandaag hadden we een gemiddeld verbruik van 1 op 7 !!!! en dat terwijl wij regelmatig de billen bij elkaar moesten knijpen als we weer eens heftig stegen. Dus het heftige zuipen tijdens de stijgingen worden te niet gedaan door de afdalingen. We hebben ook constant veel vrienden die achter ons aanrijden in de bergen. Soms wel een sliert van 30 auto’s die geduldig wachten tot ze voorbij kunnen. Op de weg naar Hallstadt kwamen we door Gmunden een mooi stadje aan de rand van een meer (de Traunsee).











We hebben de truck geparkeerd en een heerlijk wandelingetje gemaakt door een mooi park. Na een uurtje weer verder gereden richting Hallstadt, het laatste stuk ging door een enkelbaans tunnel van een paar km lang. Na de tunnel werd de see zichtbaar en zijn we gestopt en geparkeerd op een bus parking waar net een kudde Japanners werd gelost.















De Japanners kopen alles wat ze tegenkomen en de prijs maakt ze niks uit, een belachelijk lelijk jurkje ging voor 59 euro (in de aanbieding of wel your my friend) naar een Japanner. Na een uurtje Hallstadt zijn we richting de Dachstein Hohlen gereden. We hadden gelezen dat het vreselijk steil was maar de moeite waard. Toen we boven aankwamen zaten er mensen te aprés-skieën, Dachstein is een groot skigebied. Helaas waren de grotten tot 28 april gesloten dus heel het stuk voor niks gereden.

Op de parkeerplaats werden we aangesproken door een Oostenrijker in plat dialect, hij wilde geld wisselen en vroeg of we Nederlandse euromunten hadden. Hij vertrok met voor 50 euro euro munten en wij zijn blij dat we dat klein grut kwijt zijn.

We hadden van een kennisje die ik ken van Ispq en waarvan ik het super vond dat ze nog even afscheid kwam nemen een heel blik met euro centen gekregen die moesten we nog ergens in zien te ruilen. Dit blik weegt wel een kg en past in geen een kastje meer en staat ergens in een hoekje als aandenken. Elke dag zie ik dat blikje staan en wordt ik weer herinnert aan het afscheid.

Na een kleine pauze dus weer on route richting Kartitsch we halen Vols helaas niet maar gaan wel even een paar dagen naar de schoonfamilie van Tamara. Misschien komen we onze Oostenrijkse familie daar nog wel tegen. Tante Jeanne, Tamara of Sonne als je dit leest zou jij kunnen vragen of we daar op hun erf kunnen staan voor een paar dagen? We hebben verder niks nodig alleen een parkeerplaats voor de truck. Dan kunnen we daar een paar dagen lekker wandelen in de bergen .

We staan nu in Zell am See bij een supermarkt op de parkeerplaats die is morgen dicht dus de parkeerplaats wordt toch niet gebruikt. Onderweg nog even de tank volgegooid, overal koste de diesel bijna of net over een euro en hier 92.9 cent dat scheelt toch 16 euro op een tankbeurtje er ging maar 165 liter bij. Echter de pech die we altijd hebben, 5 km verder was de diesel maar 90.9 cent. Toch nog ff 4 euro weggegooid, hadden we een lekker ijsje van kunnen eten. Erg vreemd hier aan de ene kant van de weg een ESSO waar de diesel 93 cent kost aan de andere kant 90.9 bij dezelfde ESSO pomp ?? Die eerste zal wel weinig verkopen.

We hebben nog steeds het vakantie gevoel en normaal hadden we nu al weer richting huis moeten gaan, maar nu hebben we nog 1800 dagen te gaan .. Langzaam wennen we ook aan het feit dat we geen camping nodig hebben en kunnen gaan staan waar we willen. Water is overal te krijgen en de tanks legen kan ook overal. Stroom hebben we in overvloed, we hebben zelfs de boiler aangezet om elektrisch bij te verwarmen en elke dag zijn rond 11 uur in de morgen de accu’s weer helemaal vol. Nu maar hopen dat we de collectoren er nergens af rijden.

Tot nu toe geen problemen gehad alleen de dvd speler in de slaapkamer hapert soms maar die kopen we straks in Azië wel weer een andere voor een prikkie. En ik heb het trapje een beetje kromgereden tegen een steen. Ik wilde de camper verzetten en Susan was binnen en het trapje stond nog omlaag. Maar hij werkt nog perfect dus geen probleem en zelfs zonder trapje kunnen we gemakkelijk de camper in en uit.

Internet vinden is nu een iets groter probleem, in de toeristenplaatsen is alles beveiligd maar de updates blijven komen alleen kan er soms een weekje overheen gaan. Ik heb ook al meer dan 35 minuten film van Oostenrijk die sturen we over een weekje naar Nederland samen met de foto-cd’s waar meer dan 500 foto’s opstaan.

 

We wilden eigenlijk niet naar de familie van Susan rijden omdat het te ver uit de route lag maar half weg hebben we toch besloten om langs Vols te rijden. Eerst de moeder van Susan gebeld om het telefoonnummer van Tante Jeanne te vragen en toen snel gebeld. We kregen een antwoord apparaat aan de lijn en hebben die maar ingesproken met de tekst dat we toch langs wilde komen als ze dat leuk vond moest ze even terugbellen. Maar dom dom vergeten om ons nummer in te geven, dus welk nummer moest ze bellen??? Toch heeft ze via Nederland ons nummer weten te achterhalen en belde ze dat we welkom waren en ze gewoon thuis waren.

Half weg even gestopt om de wc cassette te legen en te eten en toen weer door richting Vols. Rond 2 uur waren we daar en werden we hartelijk verwelkomt en werden de dochters Sonne en Tamara gebeld dat we gearriveerd waren. We hebben gezellig zitten praten en ons Duits weer opgehaald en daarna met heel de familie de camper even bekeken. Samen met Tamara, Sonne en Alex zij we naar Insbruck geweest om daar de mooiste plekjes te bekijken. We waren in verschillende kerken en hebben een deel van de Altstadt bekeken. Hierna zijn we uit wezen eten bij een leuk Oostenrijks restaurant boven in de bergen. Nu zitten we nog even na te praten en gaan we straks slapen in de camper die we wonder boven wonder ergens hebben kunnen parkeren in dit kleine dorpje.











Morgen gaan we de bergen in om te genieten van het mooie uitzicht en daarna door naar de schoonouders van Tamara in Kartitsch in Ost Tirol. We gaan daar een paar dagen staan om lekker te gaan wandelen en fietsen in de bergen.

 
Vannacht rustig geslapen in Vols, we stonden op een parkeerplaats aan de rand van het dorp waar Tamara en Tante Jeanne wonen langs een volkstuintje. Tante Jeanne had voor ons de was gedaan waarvoor wij ze natuurlijk erg dankbaar zijn. We hebben een wasmachine in de camper maar als de was wil drogen moeten we wel een paar dagen op een en dezelfde plaats staan. En moeten wij in de buurt blijven anders loopt er straks een kameel in een stringetje van Susan.

We hadden om kwart over negen afgesproken om daar te ontbijten bij Andy en Jeanne waarna we om tien uur opgehaald zouden worden door Sonne en Alex voor een dagje in de bergen. Gisteren hadden we samen met hun en Tamara al een leuke middag gehad in Innsbruck waarna we heerlijk hebben gegeten in een Oostenrijks restaurant. Vanmorgen zouden we met de gondel naar boven de bergen in gaan. Om 11 uur stonden we op 2300 meter hoogte te genieten van het uitzicht. Wat kunnen bergen toch een mooi uitzicht bieden. Voor de mensen die daar wonen is het normaal maar voor ons super. We hebben samen het hoogste punt opgezocht en een paar mooie foto’s gemaakt. Daarna lekker friet met worstjes gegeten en susan een grote salade en een fritatensoepe. We willen bij deze onze “Reisleiders” hartelijk bedanken voor de onvergetelijke dagen. Zonder jullie hadden we dit moois allemaal gemist.

Rond 2 uur waren we terug bij de camper en hebben we de laptop gepakt om de foto’s te bewerken en ze via een usb-stick bij hun op de pc te zetten. We hadden een paar mooie foto’s gemaakt waar zij zelf ook op stonden. Ook meteen de motor verwarmer ingeschakeld die er voor zorgt dat na een half uurtje de motor op bedrijfstemperatuur is zonder de motor stationair te laten draaien. In Nederland maakt dat niks uit en hoeft de motor niet zo veel kracht te leveren maar hier in de bergen gaat hij meteen van stilstand naar volgas om de bergen door te rijden. En dan is het beter voor de motor als hij warm is. Een kwartiertje stationair laten draaien kan ook maar dan vergas je de omgeving.

Na emotioneel afscheid te hebben genomen zijn we vertrokken, dit keer hadden wij ook weer problemen met het afscheid omdat deze mensen allemaal een speciaal plekje hebben in ons hart. Alex en Sonne gaan een duikcursus doen in Oostenrijk en komen in 2008 naar Thailand. Wij gaan ze dan Thailand laten zien waar ik al 7 maal ben geweest en dus wel zo een beetje weet waar het mooi is . En natuurlijk laten we ze dan ook de onderwaterwereld zien door lekker met ze te gaan duiken. Ook Onze Wim en Mariëtte komen die kant uit en we verheugen ons nu al op het wederzien. In Thailand proberen we een paar maanden te blijven dus is dat geen probleem.

Andy en Jeanne zijn met ons meegereden om de weg te wijzen naar de Brenner autobaan die we gevolgd hebben tot Schonberg om daarna over de Bundesstrasse verder naar de laatste familieleden in Kartitsch te rijden. De weg ging weer door mooie vergezichten en over steile bergpassen en ging een stukje door Italië heen om weer in oostenrijk te komen. Nog geen 10 km in Italië de eerste politie controle een super sympathieke agent vroeg om de autopapieren en mijn rijbewijs en maakte daarna nog een praatje. Hij had ook en kleine camper en vond de onze super, het enige wat we moesten veranderen was het inschakelen van de verlichting als we niet in een dorpje reden en dat hebben we gedaan. We hebben hem een kaartje gegeven met de website en hij zou het gastenboek tekenen dus we wachten af. Het was trouwens maar goed dat we vlak bij Oostenrijk zaten want hij sprak perfect Duits voor een Italiaan.

Het Duits van ons gaat ook weer een stuk beter nu we weer een paar dagen hebben kunnen oefenen, het vreemde is dat ik nu regelmatig denk in het Duits. Als ik iets moet doen denk ik in het Duits omdat we nu 2 dagen voor het grootste deel Duits spreken maar dat is zo weer weg. Ging het spreken in Thai, Spaans en Portugees maar zo gemakkelijk als Duits dat zou het leven straks een stuk gemakkelijker maken.

Rond half 8 kwamen we aan in Ost Tirol in het dorpje Kartitsch bij de schoonouders van Tamara en de ouders van Thomas. Thomas stond ons al op te wachten toen we het erf opreden. Ze hebben een groot stuk land en we staan nu mooi tussen de bergen. De moeder van Thomas kwam ook even kijken en is weer super gastvrij net als een paar jaar geleden toen we daar een weekje hebben overnacht. We werden meteen volgestopt met lekkers, ze had verse landjager (worst) gemaakt en dat smaakte heerlijk.





We wilde hun niet tot last zijn maar we kregen het niet voor elkaar om in de camper te eten, we moesten daar eten. Gastvrijheid met een grote G zoals elke keer. Thomas en de kinderen is daar voor Pasen en gaat morgen avond naar huis, wij blijven tot vrijdag en rijden dan naar Cortina in Italië en vandaar door naar Venetië. Ik sta er nog steeds versteld van dat het weer vanaf dag een super mooi is. Elke dag zon en warm, hier in de bergen is het zonnig maar wel kouder en kan het 's-morgens wel een graadje vriezen dus hebben we de kachel maar aangezet.


's-Morgens stonden de kinderen al met zijn drieën in een rijtje voor de camper te wachten tot we wakker waren. Susan maakte een slaapkamerraam open om te zeggen dat we over een half uurtje zouden komen. Wat een uitzicht, we keken door het raam en zagen een mooi berglandschap waar nog een deel onder de sneeuw lag. Het was net een sprookje. Toen even dally dally de badkamer in en vlug ons gewassen en de tanden gepoetst. Ook hier uit het raampje weer een mooi landschap.





Thomas de man van het nichtje van Susan was bezig om zijn vader te helpen. Ze waren bezig met het bemesten van het land, deze keer geen stank want de mest was al droog.




De kinderen hadden gehoord dat we een Quad bij ons hadden en die moest dus uit de camper worden gehaald samen met de fietsen. Julian had alleen maar ogen voor de Quad en wilde graag een stukje met mij gaan rijden, dus de Quad gestart en over hun land berg omhoog en omlaag gereden hij vond het COOL. Susan is toen met de andere kleintjes gaan rijden, lekker rijden en glijden door de sneeuw. Toen hebben we iets gegeten en zijn we op de fiets gestapt om een leuk tochtje te maken.
Nu gaat hier alles omhoog en omlaag en dat omlaag is heerlijk. Tijdens onze tocht gingen we 17% omhoog en dat was teveel van echt goede, al puffend en steunend zijn we maar gestopt en op een bankje gaan zitten en daarna maar weer omgedraaid terug naar de camper.

De kinderen stonden al weer op ons te wachten en ik ben toen binnen in de camper de film verder gaan monteren, Julian is bij ons komen zitten en vond het leuk toen ik met fotoshop foto’s aan het morfen was. Iedereen een grote neus geven en de koppies uittrekken tot het op ruimte wezens leken. De negen jaar oude Julian heeft toen voor reisleider gespeeld en ons door de bergen naar een klein dorpje geleid.
 








Op de weg terug zagen we nog een paraglider landen een paar honderd meter onder ons.
 




Julian bleef tijdens de wandeltocht maar vragen of ik nog een keer met de Quad ging rijden en we hadden hem belooft dat als de helm van Susan zou passen dat we dan een stukje zouden gaan rijden in de bergen. Bij terugkomst bleek de helm perfect te passen en belooft is belooft we hebben 60 km gereden. Eerst de bergen omhoog maar we zaten op een gegeven moment tot de assen vast in de sneeuw en dat was zelfs voor de vierwielaandrijving te veel. Langzaam kropen we omhoog en besloten toen maar om om te draaien. Nou ja om te draaien...... achteruit de berg af eigenlijk want het was te smal om te keren. Daarna maar besloten om naar een kasteel te rijden wat 20 km verder lag.
 




De bergpassen gaan met 12% omhoog maar daar heeft de quad geen moeite mee, heerlijk gevoel zo in de openlucht in het zonnetje te rijden. Na ander half uur waren we weer terug en de hele weg hoorde ik door de intercom die in onze helm zit.... Cool das ist richtig cool. Leuk om zo een manneke zo te zien of meer te horen genieten van een ritje. 's-avonds om half 8 moesten we afscheid nemen van Thomas en de kinderen ze gingen weer terug naar Vols omdat de kinderen naar school moesten en Thomas weer moest werken op woensdag.
 




Florian had een kapotte catapilar een soort tractor en oma had hem opgestookt om maar wat geld voor een nieuwe aan ome Christian te vragen die had geld genoeg volgens oma. En ja hoor hij kreeg geld voor een nieuwe en hij vroeg meteen aan papa of de winkels nog open waren, maar helaas.Heel de tijd heeft hij het geld in zijn hand gehouden om het maar niet te verliezen.
 




Kartitsch is perfect als men houd van wandelen en dat doen wij dus, heel de dag in de natuur en 's-avonds helemaal kapot om half 9 naar bed.

 
Na een goede nachtrust van bijna 11 uur zijn we met de quad naar Lienz gereden wat 35 km verder op lag. Bij de rand van Lienz stond een bordje van een kasteel en daar zijn we eerst even gaan kijken bij Sloss burg.
 




Het enige nadeel van een Quad is dat als je stopt je 10 minuten bezig bent om de helmen op te bergen, het ding op slot te zetten enz enz. We hebben daar een uurtje rondgehangen, heerlijk door de mooie tuin gewandeld en het kasteel bekeken. Na dat uurtje pauze weer verder naar de Altstadt van Lienz

De Quad geparkeerd bij het politiebureau en te voet de stad in gegaan om enveloppen te kopen en om dvd’s te versturen en ook meteen 50 lege dvd’s voor de films en foto's. Lienz heeft door de komst van grotere winkels iets van zijn romantische glorie verloren. Zelfs de Altstadt is niet meer gezellig en knus.

Onderweg naar huis nog even getankt met de Quad 125 km gereden en 10,7 liter verbruikt dus vele malen goedkoper dan de truck. De 125 km waren natuurlijk niet alleen van vandaag, de laatste keer hebben we getankt en de teller op nul gezet in wenen.

De film is klaar en wij vinden hem super leuk een goede compilatie van onze reis door Duitsland en Oostenrijk. We gaan hem morgen versturen dus volgende week moet hij in Nederland zijn. Ook alle foto’s die we gemaakt hebben en dat zijn er nu al 525 worden in groot formaat naar Nederland gestuurd zodat Wim de foto’s op het internet ook meteen groter kan maken als hij dat wil. We bemoeien ons niet met de website want we weten dat die in goede handen is bij Wim.

Terwijl ik dit aan het typen ben ligt er een zak drop die ik gekregen heb tijdens ons afscheid en gaat er regelmatig een hand in. Mmm, lekker lekker maar niet meer voor lang nog twee weken en dan zijn ze op. Ondanks het snoepen gaan de kilo’s er toch langzaam af, we fietsen en wandelen vel en dat kost veel energie in de bergen. En ik hoor jullie zeggen en dat rijden op de Quad dan dat gaat vanzelf. Nou niet echt, het rijden kost veel spierkracht en dag na het rijden heb ik nu nog steeds spierpijn in mijn buik, bovenbenen en borst. Het sturen gaat namelijk niet vanzelf en je moet alle spieren aanspannen om hem de bocht door te krijgen en goed gaan hangen aan de juiste kant anders wil hij rechtdoor.

Susan is in bed de film aan het bekijken en ik ga nu alle foto’s op cd branden en lekker slapen. Er is hier geen Wifi dus moet ik het straks versturen via de satelliet, daarom zijn de foto’s nu in een kleiner formaat. Maar beter veel kleine foto’s dan een paar grote.


Vanmorgen om 8 uur wakker geworden en omdat we moeite hadden met opstaan nog een dvd film afgekeken die we een week geleden aan hadden gezet en niet af hebben gekeken omdat onze ogen dichtvielen. Het was Zoop in India, een Nederlandse film.

Om tien uur waren we eindelijk buiten en Sonja de moeder van Thomas stond ons al op te wachten, ze vroeg zich af of we nog leefden!! Na een gezellig gesprekje van een half uurtje snel de cassette van de wc op de mesthoop geleegd en toen om 11 uur op pad voor een 5 uur durende wandeltocht de bergen in. Het eerste stuk was goed te doen maar het werd steeds steiler, dat was maar een klein probleem, de sneeuw maakte het nog zwaarder. Op sommige stukken zakte we tot onze knieën in de sneeuw weg.
 




Gelukkig hadden we onze waterdichte bergschoenen aan en onze nordicwalking stokken bij ons. Met stokken werken niet alleen de beenspieren maar helpen de borst en arm spieren mee om de berg op te komen. Halfweg lagen er een hele hoop bomen die net gekapt waren en we leken wel een stel berggeiten, oppassen dat ze niet gaan rollen en gewoon er over heen.




De zon scheen weer heftig en in een T-shirtje klommen we verder. Ik was de gelukkige en had een rugzak van 10 kg op mijn rug wat het allemaal niet gemakkelijker maakte maar als je het buikje weg wilt krijgen moet je lijden …. Nee, geintje.... we hebben genoten van de klim en zeker van het uitzicht boven op de berg. De top hebben we niet gehaald omdat de sneeuw steeds dikker werd en we steeds verder in de sneeuw wegzakte. Op de terugweg zagen we nog een eekhoorntje, hij stond op een afstandje op zijn achterpoten naar ons te kijken.
 



Ik heb een foto gemaakt maar ik had alleen het kleine toestel bij de erg ver inzoomen ging niet. Een paar keer zijn we gestopt om op een omgevallen boom te lunchen, verse kost, appels, bananen, chips?????? en soepstengels. We hadden een waterzak (camelbag) in onze rugzak. De rugzak werd steeds lichter door het eten en drinken.

Beneden in het dal een postkantoor opgezocht en voor 3,5 euro de dvd’s waarop de foto’s en film staat verstuurd. Over tien dagen moet hij aankomen in Nederland. Voor 6 euro kon het ook sneller hij zou er dan 6 dagen over doen. Maar we zijn centenneukers geworden het verschil is weer een maaltijd in Thailand en wat maakt die 4 dagen..

Ook nog even eten ingeslagen, en meteen gekookt, een cordonbleutje voor mij en Susan alleen eet zij een vegetarische en ik een lekkere vette met echt vlees. En zo als traditie in Oostenrijk een soepje vooraf met griesknokkeren, een soort meelballen.  De soep komt uit een zakje en je snapt niet hoe ze al die ballen daarin krijgen, een soort toveren met een zakje. En Susan heeft er nog een zakje Fritatten bij gedaan omdat Adje die zo lekker vind, het zijn een soort reepjes pannenkoek.

Ik ben ook nog even bezig geweest om alle data zoals foto’s en video te backuppen op 2 externe harde schijven, een usb-drive en een netwerk drive zodat nu weer alles veilig is mocht er een pc over de rooie gaan..

Morgen vroeg gaan we de fietsen en de Quad weer inladen en gaan we op weg naar Italië. Eerst een paar dagen in Noordoost Italië en dan naar Venetië. We gebruiken nu ook vaker de satellietunit voor het internet om de e-mails te lezen en de site te updaten. In het begin werkte hij voor geen meter maar ja je moet de gebruiksaanwijzing lezen en dat doen mannen niet. Die kunnen alles zonder denken ze, maar het lezen hielp wel.

Omdat we 3 computers bij hebben word de email elke keer op een andere opgehaald en dat is een chaos, dus vanaf nu wordt het e-mailen alleen nog met de laptop gedaan. We vinden het leuk dat we zo af en toe een mailtje ontvangen alleen graag zonder foto’s en liefst niet via een reply (beantwoorden) omdat dan de e-mails veel te groot worden en duurt het veel te lang voor de e-mails binnen zijn.


Vrijdag de 13e maar tot nu toe nog geen problemen gehad. Vanmorgen na het ontbijt de fietsen en Quad weer in de garage geladen en ik moet zeggen dat gaat steeds sneller en er breekt niks meer van de Quad af zoals de eerste paar keer. De Quad bleef elke keer hangen met zijn spatbord achter de deur en telkens scheurde het spatbord verder los. Nu is het perfect hersteld en gaat het in en uitladen zonder schade.

Na het inladen nog even lekker in het zonnetje met Sonja en haar Schoondochter zitten praten en rond half 1 op weg voor een fikse wandeling. We zijn eerst omhoog de bergen in gelopen en besloten toen om helemaal naar het dal te wandelen, Tassenbach heet de plaats waar we al een paar keer op een camping hebben gestaan en wat in het dal ligt. Beneden is een stuwmeer wat we even hebben bezocht en toen weer de berg op.
 




Susan is een echte berggeit als we berg op gaan en ik moet haar dan voor laten maar mijn kracht ligt meer in het afdalen wat bij mij een stuk beter gaat. De eerste dag hebben we na een steile klim, en na 5 minuten rust de hartslag gemeten bij mij was dat 125. Nu een paar dagen later is dat onder de 100 dus de conditie gaat vooruit. Ik ben vandaag na al die jaren dat ik Susan ken echt voor haar gevallen. Een scheetje is het en ik moest wel voor haar vallen want ze stak een voet tussen mijn benen waar ik overheen donderde.


Ook heb ik gemerkt dat mijn biologieles op school weinig voorgesteld heeft. Tijdens onze wandeling die een stukje door een donker bos ging zag ik een beest en riep tegen Susan kijk daar er loopt een hert. Maar het bleek een maxiformaat haas te zijn, het ging ook zo snel. Het wandelen in de bergen is nu helemaal mooi omdat overal de bloemen beginnen te bloeien. De weilanden staan vol met witte en gele bloemen.










En ik weet nu hoe ik Susan een versnelling hoger kan laten lopen. Door alleen maar te roepen, mieren mieren, in Thailand waren het de spinnen en hier de mieren. Maar nu zijn ze ook wel supersized.
 




Nog even bij de supermarkt en ijsje gekocht maar dat was geen succes, volgens mij koopt niemand daar ijs want de mijne was volgens mij in de vorige eeuw geproduceerd.

Hij smaakte zo slecht en de koek was zo taai dat ik het hoorntje in een 90 graden hoek kon buigen zonder dat de koek breekt. Susan had een Magnum die aan de binnenkant op een waterijsje leek.

Dit is het laatste verslag uit Oostenrijk omdat we morgen vertrekken richting Italië waar we 6 weken blijven. Het zullen dure weken worden omdat we regelmatig op een camping moeten gaan staan en die tussen de 30 en 45 euro per nacht kosten. We gaan via Verona en Vincense naar Venetië waar we een weekje blijven en daarna zakken we af richting het zuiden. In de 6 weken willen we heel Italië gaan bekijken inclusief Sicilië en daarna met de boot de overtocht gaan maken naar Griekenland.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2007-04-08 (3333 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.05 Seconden