Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
Oostenrijk even er tussen uit





Doordat het inbouwen zoveel werk had gekost kwam Ad pas om 21.45u in Eindhoven aan. Toen hebben we vlug de vrachtwagen ingeladen, naar Hapert de fietsen opgehaald en nadat we in Hapert ook nog hadden getankt vertrokken we om 24.00u.
 
HE HE Eindelijk onze welverdiende vakantie waar we allebei enorm naar toe geleefd hadden.
Nu kunnen we onze camper pas echt goed gaan uittesten.
 
Zaterdag 16 september 2006
We hebben lekker doorgereden tot 03.00u en zijn toen lekker bij een benzinepomp gaan slapen langs de Duitse autobaan. De volgende morgen om 08.30u weer opgestaan, lekker op ons gemakje ontbeten en om 09.30u aangereden. Het verkeer was wel even wat drukker geworden dan afgelopen nacht, enkele files, maar opzich waren die wel snel weer opgelost.
 
Om 14.00u hebben we lekker warm gegeten: Ad een gordon bleutje met spinazie en aardappeltjes en Susan een zuurkoolstamppot. Jullie raden het al, gewoon kant en klare thuismenuutjes die we in onze magnetron opgewarmd hadden.
 
Onderweg hebben we gevochten om de Sennheiser PXC250, een koptelefoontje die de omgevingsherrie met antigeluid onderdrukt. Redelijk prijzig maar met zo'n oudere DAF geen overbodige luxe.
1) Koptelefoon opzetten:  Nog steeds motorherrie
2) Vervolgens koptelefoon elektronich inschakelen:  Wat een rust en toch nog de ander kunnen verstaan. Alleen de motorherrie verdwijnt volledig alsof we in een normale personenauto zitten. Dus als we terugkomen meteen een tweede bijbestellen voor Susan.
 
Het eerste stuk constant 80 km/uur gereden zonder problemen, maar toen kwamen de bergen en mochten we blij zijn dat we op sommige plaatsen met 35 km/uur naar boven kropen. Al met al we hebben geen problemen gehad gedurende de reis en ons dafje bleef mooi doorgaan.
 
Door een foutje van onze navigatie gingen we voor Reute/Tirol al de snelweg af, terwijl we gewoon door hadden kunnen rijden. Echter ons Adje was de navigator zeer dankbaar, want hij stuurde ons langs de Mac Donalds af en aangezien het al 18.30u was heeft Ad toch z'n portie vettigheid weer binnengekregen.
Als je honger hebt smaakt alles, maar de burgers waren eigenlijk niet om te vreten: klef, oud en plakkerig, maar wel een paar euro goedkoper dan in Nederland.
 
Na nog een uur gesukkeld te hebben op de Fernpass, ofwel 35km/uur omhoog en met dezelfde snelheid omlaag en zelfs 's avonds stond er een file, maar zoals jullie begrijpen reden wij voorop. Om 20.30u kwamen we dan eindelijk aan op de camping Fernsteinsee in Nasserreith.






We hebben nog lekker even tv gekeken en zijn toen redelijk op tijd ons nestje in geklommen.
 
Zondag 17 september 2006
We hebben onze camper niet aangesloten op de stroomvoorziening van de camping, is niet noodzakelijk want onze zonnecollectoren doen uitstekend hun werk. Zelfs nu we dit aan het intypen zijn op de laptop hebben we nog een laadstroom van meer dan 30 ampere. Dus we hopen dat we onze pas ingebouwde generator niet al te veel hoeven te gebruiken.
 
We zijn lekker om 09.00u opgestaan en gisterenavond  hadden we al kennisgemaakt met een zeer vriendelijke gepensioneerde Duitser en je zult het niet geloven, maar deze man lult je de oren van de kop af, ratelt aan een stuk door, nog erger dan Ad. Vanochtend zijn we lekker rond de Fernsee gewandeld toen we daarvan terugkwamen vertelde hij over mooie wandelroutes en ook over een mooie fietsroute naar Nasserreith. Dus wij lekker ontbeten en aan de fietstocht begonnen.
 
Het was werkelijk waar een spectaculaire tocht. Ad fietste een behoorlijk stuk voor Susan in dat in het laagste verzet. Het werd steeds steiler en ineens leek de fiets wel een steigerend paard het voorwiel kwam los van de grond en daar lag hij. Geen schade en niemand gezien, dus niks aan de hand.
 
Doordat we een afslagje gemist hadden en Susan nogal graag de kleine paadjes opzoekt kwamen we midden tussen de koeien terecht.




Die beesten begrepen er niks van, wat doen die rare figuren hier met hun ijzeren paard.
 
Na een tochtje door de bush kwamen we bij een snelstromend beekje aan waar  we niet over konden, vervolgens zijn we maar omgedraaid op zoek naar de juiste afslag, weer een paadje in gefietst, waar we weer andere koeien tegenkwamen die net als de eersten een beetje dom uit hun ogen naar ons keken.
Wij de weg kwijt????? Nee hoor gewoon doorfietsen ook al is er nergens een pad. Het werd smaller en hobbeligger maar geen nood de fietsen gingen door en door. Zand, modder, takken, wortels en koeienvlaaien alles hebben we gehad. Na een klein uurtje kwamen we weer bij en groot hek. Dit was een afscheiding tussen het weiland en de doorgaande weg. We zagen een bordje waarop stond camping Fernstein 150 meter!!! Dus 150 meter in een uur is toch wel erg langzaam.
 
We zijn eerst het hek gevolgd in de richting van Nasserreith en toen weer dwars door de bush. Je zult het niet geloven, maar we kwamen weer bij het snelstromende 3m brede beekje terecht en in geen velden of wegen een brug te bekennen. Dus toch maar de stoute schoenen aangetrokken en dwars door het water overgestoken. Gelukkig lag er nog een boomstam dwars over het beekje, dus daar hadden we wat hulp van.

Eindelijk aan de overkant aangekomen, volgen we een klein paadje, wat ons natuurlijk alweer naar een groot hek voerde. Omgedraaid, pad andere kant in gevolgd langs het water af, maar op meerdere plaatsen was het pad weggeslagen, waarschijnlijk door de heftige overstromingen van vorig jaar september, toen we hier ook waren, maar bijna verzopen vanwege de hoge waterstand.




De een trekkend en de andere duwend hebben we toch de obstakels overwonnen.
Maar je raadt het paadje liep dood tegen weer een groot hek, waar geen doorkomen aan was.
 
Dwars door de bossen, met vele takken tussen de spaken, toch nog een plek gevonden waar we nogmaals door een beekje van 2 meter breed gingen, wat nu gelukkig wat ondieper was en niet zo hard stroomde, uiteindelijk toch nog in Nasserreith  aangekomen.
 
Waar we dus het weggetje vonden, wat we in eerste instantie van die Duitser aangeraden hadden gekregen. Terug hebben we dat weggetje wel genomen en na een behoorlijke klim van soms wel 12% (volgens Ad z’n fietscomputer) kwamen we netjes op de camping terug.
 
De fietsen hebben de vuurdoop wel gehad, beklimmingen, afdalingen, valpartij (die Susan helaas niet gezien heeft). We zijn er nu wel achter gekomen dat onze uitrusting niet compleet is, eerst in Nederland een fietshelm kopen. Ik geloof dat wij de enige zijn zonder helm hier.
 
De camping is trouwens supermooi gelegen tussen de bergen en aan een groot meer waar vanmorgen nog door een groep gedoken werd.


 


Met deze set kunnen we straks over heel de wereld internetten en de site aanpassen.




Een brute gezicht de camper van voren, overal waar we rijden draaien mensen hun hoofd om even te kijken wat daar aankomt.
Zelfs op de snelweg, maar vermoedelijk dan alleen om te kijken welke malloot zo langzaam omhoog gaat.

 









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2006-09-23 (8616 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.06 Seconden