Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
19 juli 2013





Vandaag om acht uur de wekker gezet, want we willen op tijd bij de Preikestolen zijn, sowieso moet hier op de camping voor elf uur uitgecheckt worden, dus we moeten toch al op tijd weg zijn. Alles weer helemaal in gereedheid voor vertrek en we nemen nog even twee andere Nederlanders mee, die met hun camper langs ons staan. Zij blijven nog een extra nacht overnachten, dus laten hun camper hier en wilden met het openbaar vervoer gaan, tot Ad zei dat ze op de heenweg wel bij ons in de camper mee konden dat spaart toch weer zeven euro vijftig per persoon uit. Na vijf kilometer komen we bij de gigantische parkeerplaatsen van de Preikestolen aan en we zien al meteen een bord dat hier parkeren bijna vijftien euro kost. Als de Noren ergens geld uit slaan, dan doen ze het ook meteen goed.


Het is nog steeds bewolkt, maar de zon begint langzaam maar zeker door te komen, dus nadat iedereen zijn bergschoenen aan heeft beginnen we aan de tocht. Aan het begin hangt een mooi bord dat het hemelsbreed slechts 3800m is en dat het hoogteverschil met de parkeerplaats waar we nu zijn slechts 334 m is. Lijkt een peuleschil dus! De eerste etappe stelde inderdaad weinig voor, het ging wel meteen steil omhoog, maar was heel goed te doen. Hier was al een heel erg mooi uitzicht. Daarna gingen we echter weer naar beneden en moesten van kei naar kei, regelmatig door water heen, dus de keien waren behoorlijk glad, maar het kost in elk geval beduidend meer energie dan een normaal wandelpad. Het lopen van kei naar kei houdt niet op. Dat blijft zo de volle twee uur, die wij erover doen om boven te komen, zo doorgaan. Onderweg genieten we regelmatig van de ontzettend mooie uitzichten en de zon laat zich steeds meer zien. Prachtig gewoon! Het wordt, hoe langer we lopen, alleen maar mooier. In de verte is een grote waterval en voor, achter en langs ons massa's mensen. Wat een drukte hier, maar toch zeker de moeite waard. Van Chinees tot Thai en van Belg tot Spanjaard alles en iedereen kom je hier tegen. Ook veel mensen met honden. Het is een leuk gezicht als je de soms kleine hondjes over de keien omhoog ziet gaan. Soms zijn de rotsblokken groter als de hondjes zelf. Dan horen we een Nederlandse stem, een kind vraagt aan vader of ze er al zijn. Ik kon het niet laten om te zeggen dat ze al bijna halfweg waren. Nog even volhouden over 3 uur ben je boven. Kind niet blij maar met het antwoord van papa dat ze er zo zou zijn, was ze wel. Net dat papa tegen het meisje vertelde dat we er zo zijn, vangt een andere Nederlandse vrouw dat ook op en die roept heel spontaan: " oh, gelukkig!" Vervolgens hoort ze meteen aan alle kanten gelach, allemaal Nederlanders om ons heen dus.

Boven op de Preikestolen picknicken we lekker en voordat we aan de reis naar beneden gaan beginnen, gaan Susan en Bianca nog een stukje hoger om een mooie foto te maken van bovenaf, terwijl Marcel en Ad de mooie noorse dames in de gaten houden. Dan begint de weg terug naar het dal. Ad en Susan gaan voorop, omdat ieder zijn eigen tempo moet lopen. Bergaf is altijd leuker dan berg op. Dat wil zeggen voor Ad, want de rest gaat liever bergop. 

Na anderhalf uur zijn Ad en Susan bij de camper. Susan gaat een ijsje halen voor Ad en na 20 minuten zijn Marcel en Bianca er ook. Als iedereen zich weer van de bergschoenen heeft ontdaan en naar het toilet is geweest is het tijd om verder te rijden. We betalen 15 euro parkeerkosten en rijden richting Oslo. Het is ruim 500 km en Ad wil vandaag alvast een honderd kilometer proberen te rijden. Over wegnummer 13 rijden we mooi langs de fjorden af en telkens weer berg op en af. Het uitzicht is geweldig. Het is zo smal dat we moeten stoppen en het breedste stuk van de weg moeten opzoeken om een tegenligger voorbij te laten, telkens als deze komt. Aan de rechter kant van de weg hangen de rotsen over de weg en die willen we liever niet raken. Dan zie ik een mooi vergezicht, een dal met een meer en dat ligt er zonnig bij. Er is toevallig een parkeerplaats en we stoppen even voor een kodac momentje. Susan is al een tijdje aan het klagen dat het nieuw gekochte blik onhandig is, omdat er een lange steel aan zit en het dus telkens in de garage onder de rest van de spullen belandt. De veger is wel top. En alsof het zo moet zijn, ligt er op een vuilnisbak op de verder verlaten parkeerplaats, een spiksplinternieuw blik. Het prijskaartje hangt er nog aan. 

We zijn al even aan het zoeken, maar kunnen geen mooie, leuke en veilige overnachtingsplaats vinden, langs de smalle weg en eindelijk als we een dorpje binnenrijden en rechtsaf de weg vervolgen zien we een op het gras een aantal caravans, tenten en campers staan. Daar passen wij ook nog wel tussen.  We draaien het veredelde grasveldje op en parkeren de camper. Susan gaat betalen en dan zien we dezelfde nederlandse buren van een paar dagen geleden. Eerst even gezellig bijkletsen. Ze zijn in Bergen geweest en hebben verse wilde gerookte noorse zalm gekocht, of we een stukje lusten. De zalm is heerlijk en wij gaan bbq-en dus vragen we of ze een frikandel lusten. Het is een soort ruilhandel. Iedereen happy. Susan gebruikt de douche in de camper en de rest gaat het washok van de camping in. Een Duits stel komt nog een praatje maken, ze hebben ook de zelfde tocht gemaakt vandaag en
Dan is het al weer laat en gaan we moe maar voldaan ons bedje in.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2013-07-21 (1146 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.05 Seconden