Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
13 t/m 25 maart 2009





Vrijdag 13 maart 2009: 42 graden over dag en 30 in de nacht
Overnachting aan de mekong in Vientiane. GPS(dd mm,mmm) N 17 57,617 en E102 36,658.

Om half 8 zijn we wakker en we laten de generator een uurtje lopen. Het is enorm heet geweest en we hebben best wel wat energie uit de accu´s getrokken vannacht. Helaas staan we tot 11 uur in de schaduw en daarom laden we de accu´s even een stukje op. Om tien voor half negen staat Eugen aan de deur te kloppen en dat is tien minuten te vroeg. We zijn nog niet helemaal klaar en om half negen rollen we de camper uit. Buiten is het nu al weer heet en het water loopt zo vanaf je rug je onderbroek in. De TukTuk staat klaar en brengt ons eerst naar de Russische Ambassade. We zijn er om kwart voor negen en helaas moeten we tot 9 uur wachten tot de deur opengaat. De consul staat ons weer netjes te woord en we vertellen hem dat we een 3 maanden visum willen en of dat te krijgen is hier. Dat gaat volgens hem zonder problemen als we de juiste papieren hebben. We moeten een Invitatie hebben en die is te krijgen via een website. Helaas moeten we wel een adres hebben om de originele papieren heen te laten sturen en dat is nog niet zo gemakkelijk te krijgen. Dan rijden we naar de Mongoolse Ambassade en als we daar arriveren blijkt die dicht te zijn. Dus maandag terugkomen is de enige optie. 


We laten ons weer droppen bij de truck en lopen dan door het centrum om iemand te vinden die toestemming geeft om zijn adres te gebruiken. We vragen het bij verschillende reisbureaus, maar niemand heeft er zin in en stuurt ons naar een ander. Dan besluiten we naar het DHL kantoor te lopen om daar eens te vragen wat we kunnen doen. Niemand spreekt Engels en gelukkig staat er een blanke man te wachten en die spreek ik aan. Hij spreekt goed Engels en ook nog Lao. Ik leg hem uit wat we willen en hij zegt dat het heel eenvoudig is. Gewoon een tijdelijke postbus aanvragen en als hij het gaat vragen aan de mensen aan de andere kant van de toonbank blijkt het nog veel eenvoudiger. We kunnen het op onze naam op laten sturen en hun adres gebruiken. Dan kan ik het pakketje met een legitimatiebewijs ophalen. We bedanken de Duitse man die hier woont en gaan dan met een goed gevoel terug naar de truck. Half weg stoppen we nog even om in een gezellig restaurantje iets te eten en onze dorst te lessen en dan halen we onze laptop op en lopen naar de hotel kamer van Eugen en Monique. Zij hebben airco en een tafel in de kamer staan en daar kunnen we de invitatie aanvragen. We hebben zoveel mails gestuurd en kregen uiteindelijk te horen wat we wilden hebben. Maar helaas gaat dat weer fout. We geven onze namen in op de website van waytorussia.com en als we alles in hebben gegeven blijkt dat we onze invitatie pas hebben als we al in China zijn. Te laat dus. We kunnen 45 dagen voor de startdatum van het Rusland visum de invitatie aanvragen. Dit is een papiertje wat we nodig hebben om een visum te krijgen. Ik had al ingegeven dat we express service moesten hebben wat 150 USD per persoon kost en dan blijkt er weer geen bal te kloppen van de informatie die ik per mail heb gekregen. We hadden uitgerekend dat we 43 dagen over zouden hebben van ons Rusland visum als we een 3 maanden visum aan zouden vragen. Een 30 dagen visum is geen probleem om te krijgen maar 10.000 km rijden over de soms enorm slechte wegen in 30 dagen is bijna onmogelijk. Die extra 13 dagen zouden veel goed maken. Nu blijkt dat we maar 33 dagen overhouden en daarvoor honderden dollars meer moeten betalen en dat is wel erg zuur. Dus weer een email gestuurd en al snel krijg ik een antwoord. Nu kunnen ze ineens geen invitatie meer maken, want we rijden zelf door Rusland en ze weten er geen raad mee. Dan ben ik het zat en we vragen de invitatie voor een 30 dagen toerist visum en dat gaat goed. We sparen nu veel geld alleen hebben we maar 30 dagen om door Rusland heen te rijden. Nu maar bidden dat we geen problemen met de auto krijgen, want dan hebben we een heel groot probleem. Te lang blijven, dus langer als je visum toelaat wordt streng bestraft en ze kunnen je 20 dagen vasthouden aan de grens en je een hele dikke boete geven. Maar er is geen andere optie dus we moeten iets. Dan gaan we iets eten en zitten we gezellig te buurten tot 21.00u. We zitten in een pizzeria en de eigenaar is net als zo velen hier, een Belg. Hij maakt super lekkere pizza´s en een klein manneke helpt hem een handje.

Eugen en Monique gaan naar hun koele hotel kamer en wij gaan naar de truck en zetten snel de airco aan. Na 5 minuten is het heerlijk koel en ga ik mijn verslag maken.


Zaterdag 14 maart 2009: 36 graden over dag en 19 in de nacht
Overnachting aan de Mekong in Vientiane. GPS(dd mm,mmm) N 17 57,617 en E102 36,658.

Als we wakker worden blijkt de airco weinig stroom te hebben verbruikt en dat is vreemd. Het was gisteren heel de nacht mega heet en liep het water heel de avond over mijn rug. Nu is het ineens koel. Vannacht ben ik er nog een paar keer uit geweest, want er leek een beest over het dak te lopen, maar toen ik op het dak klom kon ik niets vinden. Meteen toen ik binnen was begon het geluid weer. Het is net alsof er iets over het dak loopt. Wat blijkt het waait enorm hard en de takken van de bomen vallen omlaag en landen op ons dak. Als we ´s morgens wakker worden, zien we dat er overal takken liggen, maar we hebben verder geen schade. Het is heerlijk koel in de truck en ik heb geen zin om op te staan. Om half tien wordt er tegen de deur aan geklopt en het blijkt Eugen, die graag hun vleeswaren in onze diepvries wil leggen. Het is bewolkt en ze moeten hun koelkast uitzetten om stroom te sparen. Nadat alles in onze koelkast ligt gaan ze weer naar hun hotel en wij kruipen lekker in ons koele bedje. We laten de generator een paar uurtjes lopen, want er is totaal geen zon. Om half 11 zijn de accu´s weer vol en zetten we de generator uit, maar we laten de airco aan. Er is net genoeg zon om de airco te laten draaien en pas om 12 uur gaan we ontbijten en daarna verlaten we de truck om de nieuw gekochte telefoon om te ruilen. We hebben een Nokia N95 8GB gekocht voor 55 euro en dan praat ik over een hagel nieuwe!! Het is een nepper maar hij werkt super. In China wordt alles nagemaakt en Nokia doet daar helemaal niets aan. De lader maakt slecht contact en we krijgen meteen een nieuwe. Onderweg stoppen we nog even bij een grote tempel en maken wat foto´s.


Dan lopen we naar het hotel van Eugen en Monique en zitten een uurtje gezellig te buurten. En ik hun laptop probeer te herstellen. Helaas zitten de problemen in het moederbord en dat kan ik niet maken. Het ding moet naar HP worden gestuurd.

Dan begin ik honger te krijgen we eten heerlijk Belgische friet uit een punt zak. Rond 19.00u gaan we een rondje lopen. Er is een festival aan de Mekong en daar gaan we even kijken. Alles is in het Frans en we verstaan er geen barst van, maar er hangt wel een leuk en gezellig sfeertje. Dan is het alweer etenstijd en we gaan bij een Japanner eten. Het is duur en het smaakt voor geen meter. Dus een leer voor de volgende keer. Zo heet als het de laatste week was zo koud is het nu ineens. Het is 19 graden en we hebben allemaal kippenvel. Susan wil zelfs naar de auto lopen om een jas te gaan halen, terwijl ze gisteren het liefst in haar blote kont had gezeten, Om 21.00u komen we terug bij de truck en binnen is het heet, maar na 5 minuten heeft de airco het al weer gekoeld tot 26 graden en dat is een perfect temperatuur. Susan gaart in bed dvd´s kijken en ik installeer wat software op de telefoon.


Zondag 15 maart 2009: 34 graden over dag en 19 in de nacht
Overnachting aan de Mekong in Vientiane. GPS(dd mm,mmm) N 17 57,617 en E102 36,658.

Gelukkig is het een stuk koeler dan de afgelopen dagen en we kunnen heel de dag lekker binnen blijven met de airco aan. De zon schijnt, maar er zitten veel wolken tussen de zon en ons. Toch laden de zonnepanelen nog 3,3 KW in de accu´s, maar de generator moet, om heel de dag de airco aan te houden, toch 4 uur draaien. We eten in de truck ons ontbijt en lunch en Susan kijkt in bed wat dvd´s en ik vermaak me achter de pc. We hebben nog steeds onze 100 uur internet via 12call, een provider uit Thailand en dus vermaak ik me wel. Rond 18.00u lopen we naar het hotel waar Eugen en Monique zitten en samen gaan we bij een gezellige pizzeria eten. We zitten tot een uur of 9 gezellig te buurten en daarna gaan we terug naar de truck. Ik ga een paar uurtjes chatten en zoek wat dingetjes uit in verband met de China reis en daarna ga ik slapen. Ondertussen is het al half 4 want de tijd vliegt als je lol hebt. 


Maandag 16 maart 2009: 36 graden over dag en 19 in de nacht
Overnachting aan de Mekong in Vientiane. GPS(dd mm,mmm) N 17 57,617 en E102 36,658.

Om half 9 uur staan Eugen en Monique aan de deur. Ze hebben een tuktuk geregeld die ons naar de Mongoolse Ambassade brengt. Als we daar arriveren is alles nog potdicht en we zijn bang dat we voor de tweede keer aan een geslote deur komen. Maar na tien minuten gaat de deur open en een stevige, maar vriendelijk Mongoolse dame helpt ons direct. We zijn de enige klanten vandaag en we geven onze ingevulde aanvraag formulieren af en betalen 30 USD. We kunnen het ook meteen hebben, maar dan moeten we 60 USD betalen en we hebben tijd genoeg. Woensdagmiddag kunnen we de passen weer ophalen en hebben we ons visum. Dan rijden we terug naar het centrum van Vientiane en gaan op zoek naar een bank die Chinees geld heeft. Wij hebben al 1000 euro aan Chinees geld in Chiang Mai geregeld en kregen daarvoor 9700 CNY. Nu krijg je nog maar 8200 CNY en we hebben dus gelukkig 20% verdiend. Eugen en Monique hebben wel nog Chinees geld nodig en voor hen gaan we op zoek. Helaas is het niet gemakkelijk om een bank te vinden die dit kan regelen en als we er een vinden krijgen ze maar 7900 CHY en dat is wel erg weinig. Dan gaat er nog 3% af, omdat ze met hun Visa kaart willen betalen en dat wordt te zot. Dus pinnen ze elke dag Laotiaanse Kip waarvan je er 195 euro per keer kunt pinnen en wisselen die bij de grens om. We gaan daarna ontbijten bij een Frans restaurant. Een stokbroodje met ei en ham, ananas-jam, jus de orange, warme chocolademelk een meer van dat spul. Eén ontbijt is genoeg voor mij en Susan samen. We lopen wat rond en Eugen maakt wat nieuwe pasfoto´s en we gaan op zoek naar een kaart van China voor hun. ´s Middags willen we weer even gaan eten bij onze Belg met zijn Vlaamse puntzakken friet, maar hij is gesloten vandaag. We vinden een ander tentje, dat shoarma heeft en dat smaakt heerlijk. Hier barst het van de toeristen en daarom kun je hier ook alles krijgen. We douchen nog even bij Eugen en Monqiue en Eugen geeft nog even een body building demo.


Rond 3 uur gaan we naar de truck terug en maak ik de verslagen van de laatste dagen en lees en zend wat emails.
Om 18.00u zien we dat er een Mercedes bus langs ons geparkeerd staat. Een bus met Frans kenteken, helaas zijn de eigenaren niet thuis en we hopen dat we ze straks nog even zien. Dan lopen we naar Eugen en Monique en gaan samen wat eten. Vandaag maken we het niet laat en om 21.00u zijn we terug bij de truck. Als we in de auto van de buren kijken zien we dat Anne en Riko voorin een dvd aan het kijken zijn. Ze komen meteen naar buiten en we staan anderhalf uur te praten. Zij zijn naar Amerika geweest en hebben toen verscheept naar Bangkok en van daaruit naar hier gereden. Wij hebben ons ingesmeerd tegen de muggen, maar Riko en Anne staan heel de tijd de lambada te dansen. De muggen maken hen gek. We spreken af dat we morgen om tien uur wakker zullen zijn, zodat we elkaars campers kunnen bekijken. Dan nemen we afscheid en gaan we de truck in waar inmiddels al een uurtje de airco draait. Wat een genot om thuis te komen in de koelte.
Ik krijg de scans van de invitatie, die werden verstuurd door het visum bureau in Moskou, maar die we niet kunnen gebruiken, want de ambassade wil alleen het origineel accepteren. Ook zit er een tracking nummer bij van UPS, zodat ik de papieren kan volgen. Vandaag komen ze tot Keulen in Duitsland en dan is het al weer 4 uur vannacht. De tijd vliegt als ik zit te chatten met vrienden en ondertussen kijkt Susan in bed haar favoriete serie op dvd.

Dinsdag 17 maart 2009: 36 graden over dag en 19 in de nacht
Overnachting aan de Mekong in Vientiane. GPS(dd mm,mmm) N 17 57,617 en E102 36,658.

We hebben afgesproken dat we om tien uur bij de auto van Anne en Riko zijn, maar als we buiten komen zijn ze al weg en hebben ze een briefje achtergelaten. Het is warm in een bus met maar een paar ramen en zijn dus eerder vertrokken naar Vang Vieng, maar komen over een paar dagen weer terug naar hier. Ik ga al de documenten uitprinten die we voor Rusland nodig hebben en maak meteen een berg nieuwe pasfoto´s waarop we serieus kijken. Dat moet namelijk voor Rusland. Om 12 uur komen Monique en Eugen langs en we bespreken de route die we gaan nemen in Rusland. Monique heeft al dagen tandpijn en ze besluiten naar een ziekenhuis te gaan wat 50 meter hier vandaan ligt. De tand wordt getrokken en daarna gaan ze terug naar hun hotel kamer. Eugen belt om te vragen of ik de medicijnen op kan zoeken die ze heeft gekregen. Ze mag geen penicilline hebben en ik moet even uitzoeken of deze medicijnen dat bevatten. We besluiten maar naar hun hotel te lopen en daar kijk ik wat de samenstelling is van de antibiotica en er zitten geen stoffen in waar Monique allergisch voor is. We zijn vergeten te eten en we gaan naar de Belg voor een heerlijke puntzak friet.

Als we daarna terug komen in het hotel van Eugen en Monique is er net een goede film op tv en die kijken we af alvorens we alweer gaan eten. Al om 20.00u zijn we terug in de truck en ga ik aan de verslagen werken. En daarna vroeg mijn mandje in om eens bij te slapen


Woensdag 18 maart 2009: 36 graden over dag en 21 in de nacht
Overnachting aan de Mekong in Vientiane. GPS(dd mm,mmm) N 17 57,617 en E102 36,658.

Vandaag gaan we met de tuktuk naar de ambassade van Mongolië om de paspoorten op te halen. We hebben afgesproken om 13.00u bij het Hotel van Eugen en Monique en als we om 5 voor één onderweg zijn stopt er een tuktuk en daarin zitten Eugen en Monique . We hoeven dus alleen maar in te stappen en naar de ambassade te rijden. Als we daar arriveren is die dicht en de bewaker spreekt geen Engels maar onze tuktuk chauffeur vertaalt alles. Het blijkt pas om half 2 open te gaan en we moeten dus even wachten. Dan om half 2 gaat de poort open en nemen we onze paspoorten weer in ontvangst met een mooi visum van Mongolië erin. Ons zaken paspoort, wat dubbel zo dik is als een normaal paspoort en waar dus veel meer plaats is voor visa´s begint ook langzamerhand aardig gevuld te worden. Ik denk dat we bij terugkomst in Nederland wel een nieuwe aan mogen schaffen. Daarna rijden we meteen door naar de Chinese ambassade, want Eugen en Monique moeten dit visum ook nog hebben. Gelukkig hebben wij dat al in Bangkok gehaald en hoeven wij alleen nog maar het Rusland visum te hebben om thuis te komen. De papieren die we nodig hebben om het visum aan te vragen zijn onderweg vanuit Moskou en ik kan ze volgen via de ups website. Ze zijn nu in Singapore en we moeten wachten tot ze hier arriveren. Het pakketje met reserve onderdelen is ook onderweg en is nu in Duitsland. We laten ons droppen langs de Mekong rivier en gaan vandaag wat dingen bekijken. We lopen 4 km om bij een grote stupa te komen en door de drukkende hitte valt dat nog niet mee. Het is heel de dag super bewolkt en de zon is nergens te zien. Vanmorgen heeft de generator al bijna 4 uur gelopen om de accu´s bij te vullen en vanavond zal hij wel weer een uurtje of 3 draaien. Voor de ingang va de stuppa is een enorme parkeerplaats, of is het nu een enorm brede weg?? Als we een eindje verder een gebouw zien met tribunes weten we het, het is een communistisch land en hier worden volgens mij elk jaar de militaire parades gegeven. Ik zie het al helemaal voor me.

De marcherende soldaten en de leger voertuigen waarop de rakketen staan. Maar misschien klopt van onze ideeën wel helemaal niks en worden er motor races gehouden… wie zal het zeggen!
De stupa is van goud, of meer geverfd met een laagje goud en het is jammer dat het bewolkt is. Dan lopen we via een omweg terug en ik denk dat we wel 12 km hebben gelopen vandaag. We strijken daarna neer op een terrasje en vullen het verlopen vocht aan.

Rond acht uur lopen we naar de Italiaan en eten we een pizza en een salade. Dan gaan we terug naar de truck en schrijf ik de verslagen. Hier nog wat foto’s van vandaag. Steigers worden gemaakt van bamboe, colafles dopjes worden als revetten gebruikt….


Donderdag 19 maart 2009: 36 graden overdag en 25 in de nacht
Overnachting aan de Mekong in Vientiane. GPS(dd mm,mmm) N 17 57,617 en E102 36,658.

Om negen uur starten we de generator weer, want door de warme nacht heeft de airco hard moeten werken en de accu´s ver leeg getrokken. We kijken nog lekker een DVD in bed en dan ga ik weer verder met de computer. ´s Middags belt Eugen op dat Monique zich niet helemaal lekker voelt en of wij zin hebben om samen met hem naar de winkel te wandelen waar ze misschien hun HP laptop kunnen repareren. Het is ruim 7 kilometer lopen heen en terug, maar het is fijn om een eind te wandelen, ondanks de drukkende hitte en het zweten. Jammer genoeg kunnen ze de laptop niet repareren en wordt het verstuurd naar Udon Thani in Thailand voor reparatie, daar kunnen we niet op wachten. Ze hebben nog een reserve laptop, dus dan gebruiken ze die, tot ze wel ergens de laptop kunnen repareren. Terug op de hotelkamer gaat het Monique alweer een beetje beter en ze gaat samen met ons wat drinken en we nemen als snackje voor de verandering een portie Vlaamse frietjes. Daarna spreken we af dat we mekaar vanavond weer zien. Wij wandelen naar het winkelcentrum om nog een laatste DVD serie te kopen en gewoon nog een beetje in de stad rond te wandelen, want alleen maar stil zitten is ook niks. We vinden nog een klein kerkje verscholen tussen alle gebouwen, maar verder niks bijzonders als oude, vervallen koloniale huizen, die er vroeger prachtig uitgezien moeten hebben. Het is jammer dat ze er helemaal niks mee doen, want de stad staat er vol mee en het zou de stad enorm opfleuren als ze al die, eens zo prachtige huizen, op zouden knappen. Terug bij de camper pakken we onze toilettas in en onze handdoeken, want dan kunnen we weer lekker gaan douchen bij Eugen en Monique op de kamer. Zodoende hoeven we niet zo spaarzaam te zijn met water en tot nu toe hebben we ook nog niks gevonden, waar we eventueel water kunnen vullen, dus hun douche komt zeer goed uit. Op de televisie draait net een film die zich afspeelt in India en Pakistan en die kijken we nog af alvorens we gaan eten. We hebben een restaurantje gevonden, waar het eten werkelijk waar super lekker is en voor een redelijke prijs, alleen de bediening en met name de eigenaar en zijn dochter zijn wat minder. Gisteren wilden we er ook eten, maar toen zijn we weggelopen, omdat we wel 10 keer geprobeerd hadden om de aandacht te trekken en ze ons gewoon negeerden, de eigenaar en zijn dochter dan. Het meisje wat wel hard werkt stond in de keuken te koken, zij doet beiden en koken en bediening en de eigenaar en zijn dochter zijn te lui om ook maar iets te doen als alleen maar het geld innen. Maar vandaag proberen we het nog maar een keer en als we meteen vanaf het begin alles bestellen wat we willen hebben, dan gaat het goed, dus eten we weer heerlijk.


Vrijdag 20 maart 2009: 36 graden overdag en 25 in de nacht
Overnachting aan de Mekong in Vientiane. GPS(dd mm,mmm) N 17 57,617 en E102 36,658.

Vandaag weer een zwaar bewolkte dag en gelukkig begint het om 11 uur te regenen. Door de regen koelt het lekker af en lossen de wolken voor een deel op. Om half 12 krijg ik een telefoontje van het DHL kantoor in Vientiane en het is een zwaar gesprek, want de man spreekt heel gebrekkig Engels. Maar ik heb nu zijn nummer en ik bergrijp dat er een pakketje is binnengekomen vanuit Nederland. De regen komt met bakken uit de hemel, maar ik wil toch mijn pakje op gaan halen en we maken ons klaar en houden een tuktuk aan. Ik draai het nummer van de man die mij heeft gebeld en geef de tuktuk chauffeur de telefoon. Het duurt even, maar uiteindelijk weet hij waar we heen moeten. Gewapend met ons Carnet, paspoort en tracking nummer rijden we een half uurtje over de natte straten naar het kantoor van DHL. Als we daar arriveren, gaat alles snel. We krijgen ons pakketje, hoeven niks te betalen en staan na 5 minuten weer buiten. Normaal laten wij de onderdelen die we nodig hebben in het carnet zetten. We voeren ze namelijk in en ook weer uit en in Nepal kwamen we zo onder de import tax uit. In Sommige landen kan die wel 300% bedragen. Maar Hugo Kupper van Expeditievoertuigen heeft op de rekening gezet dat het demo spulletjes zijn, zonder commerciële waarde. Onze dank hiervoor Hugo. Ook voor de snelle service trouwens. In een goede week zijn de spulletjes besteld en geleverd en dat is niet slecht. Onze invitatie die we nodig hebben voor ons Rusland visum is al een dag langer onderweg en is 2 dagen geleden gearriveerd in Singapore. Helaas gebeurd daar niks meer en ligt het pakketje gewoon te liggen. Morgen moet het hier zijn, maar ik denk dat het weer een hele tour zal worden om de papieren hier te krijgen. We hebben al een mail gestuurd naar de verzender en we wachten op een reactie. Het pakketje wat we vandaag hebben gekregen bevatte 8 dunnen veerstalen plaatjes die voor de aandrijving van de injectie pomp zijn. Ik ga ze nu niet vervangen, want ik heb iets gemaakt van materiaal dat ik hier kon krijgen. Echter als ze kapot gaan, kan ik alles weer origineel maken. Verder zit er de originele groene kaart in voor onze verzekering waar ook Rusland op staat. En 36 accu dopjes die door het vele open en dicht maken ook hun charme hebben verloren en er maar zielig uitzien en dat niet alleen, er zijn er namelijk ook meerdere lek en echt aan vervanging toe.
Eenmaal terug bij de truck eten we een soepje en gaan daarna bij Eugen en Monique kijken.


Zaterdag 21 maart 2009: 36 graden overdag en 25 in de nacht
Overnachting aan de Mekong in Vientiane. GPS(dd mm,mmm) N 17 57,617 en E102 36,658.

Het is weekend en de enige reden dat we hier blijven staan is om op de papieren te wachten uit Moskou voor het aanvragen van ons Rusland Visum. Ik kijk op de website van UPS en zie dat het pakketje al veel te lang in Singapore ligt en ik begin vandaag maar eens om een hele berg mails te sturen om daar verandering in te krijgen. Helaas is het weekend en zal ik tot maandag moeten wachten. We hebben een nieuwe serie dvd´s gekocht met een serie die 24 heet. Het zijn 30 dvd´s en op elke dvd staan 4 afleveringen van 45 minuten. We hebben dus weer veel te bekijken. Om 6 uur gaan we naar Eugen en Monique en douchen ons in hun hotel kamer waarna we samen gaan eten. Rond half 10 gaan we terug naar de truck en kijken nog een paar afleveringen van de nieuwe dvd´s.


Zondag 22 maart 2009: 44 graden overdag en 30 in de nacht
Overnachting aan de Mekong in Vientiane. GPS(dd mm,mmm) N 17 57,617 en E102 36,658.

Ik heb een paar dagen al geen update meer geschreven en nu ben ik vergeten wat we vandaag hebben gedaan. Dus wordt het een kort verslag. Slapen, eten, dvd kijken en zweten.


Maandag 23 maart 2009: 43 graden overdag en 30 in de nacht
Overnachting aan de Mekong in Vientiane. GPS(dd mm,mmm) N 17 57,617 en E102 36,658.

Wat een hitte, de zon staat weer gruwelijk heftig te branden en het enige voordeel daarvan is dat de accu´s sneller vol zijn. Vandaag gaan we actie ondernemen, want onze papieren zijn er nog steeds niet en volgens de UPS tracking website zijn ze nu al 5 dagen in Singapore. We proberen Rusland te bellen, maar krijgen geen verbinding en sturen een berg mails waar natuurlijk niet op wordt gereageerd. Dan besluiten we om naar het UPS kantoor te rijden. We nemen een tuktuk en het kost even tijd, maar uiteindelijk vinden we het kantoor. We worden vriendelijk te woord gestaan door een goed Engels sprekende man en hij gaat uitzoeken wat er is gebeurd. We vragen hem ook meteen of hij er niet voor kan zorgen dat de papieren hier heen komen in plaats van naar Savannakhet, wat 400 km zuidelijker ligt. Hij laat ons weten dat dat goed gaat komen, maar dat het wel tot woensdag kan duren. Het spaart ons in ieder geval het ritje naar Savannakhet uit. Het is vandaag enorm heet en we gaan naar de kamer van Eugen en Monique om lekker af te koelen. We lopen ook nog even bij en Garmin winkel binnen, want Eugen wil een nieuwe gps kopen. Helaas zijn de prijzen hoger dan bij ons en zelfs voor een gps kaart van Laos vragen ze 100 USD en dat is veel te veel. Ik heb een klein probleem met mijn internet en we zijn blij dat we Cor en Tui hebben leren kennen in Thailand. We hebben een internet plan, wat betekent dat we voor 350 bath elke maand 100 uur internet hebben. Helaas is dit keer na 3 weken de 100 uur op, vanwege alle problemen met de visa en al het uitzoekwerk op internet en ik weet niet hoe ik mijn beltegoed om kan zetten in 100 uur internet. Ik heb Cor een mailtje gestuurd en die belt me vanuit Thailand op om te vragen wat exact de problemen zijn. Hij is speciaal voor ons naar de 12call winkel gegaan en heeft voor ons het internet weer geactiveerd. We gebruiken namelijk onze Thaise sim kaart en dat werkt hier super. We zitten namelijk slechts 100m van Thailand af. Dan rond 5 uur krijg ik een paar smsjes dat alles weer werkt en wat blijkt Cor heeft ook meteen 200 bath aan beltegoed extra op onze sim kaart laten zetten. Wat een kanjer. We zijn hem enorm dankbaar en we hopen hem in Nederland nog een keer te treffen zodat wij dit goed kunnen maken met hem. En we zullen beslist nog wel een keer naar Thailand komen en dan zullen we hem en Tui zeker bezoeken in Udon Thani.

Dan is het weer etenstijd en we zitten net heerlijk buiten te eten als we druppels voelen. In eerste instantie draaien ze een zonnescherm open en zitten we nog droog, maar de wind wordt steeds heftiger en ze moeten het zonnescherm indraaien. Gelukkig hebben we ons eten net op en rekenen we snel af en lopen naar de truck. Erg ver komen we niet, want de regen komt ineens met bakken uit de hemel. We schuilen een tijdje maar er lijkt geen einde aan te komen en we moeten dus maar een tuktuk nemen om ons thuis af te laten zetten. Binnen is het 35 graden, maar de airco heeft het snel lekker koel en na de administratie en wat emails beantwoord te hebben gaan we nog even tv kijken. 


Dinsdag 24 maart 2009: 43 graden overdag en 30 in de nacht
Overnachting aan de Mekong in Vientiane. GPS(dd mm,mmm) N 17 57,617 en E102 36,658.

Na weer een hete nacht, op temperatuur gebied, worden we om half 8 wakker en maken ons klaar om Naar de Russische Ambassade te gaan. We zijn er al meer keer geweest en elke keer heeft de consul weer iets nieuws. Hij laat ook heel duidelijk merken dat hij het ons zo moeilijk maakt, omdat de Nederlanders en Duitsers het voor zijn landgenoten moeilijk maakt. We hebben de kopieën bij ons en leggen uit dat de originele papieren er nog niet zijn, maar we weten dat we ze vandaag op kunnen halen. Dus we vragen netjes of hij de visa procedure alvast kan starten en dat we het origineel dan bij het afhalen mee zullen nemen. Maar dat blijkt niet mogelijk. Niet omdat we het visum zo ook krijgen, maar omdat hij weer iets nieuws heeft. Hij staat erop dat er op de invitatie staat dat we met eigen auto rijden en hij weet dat zo goed als onmogelijk is om dat erop te krijgen. Er is geen woord mee te wisselen en hij loopt gewoon weg. We hebben dus 180 USD en 12 dagen weggegooid omdat de man ons blijkbaar vanaf dag één geen visum wilde geven, maar alleen ons aan het lijntje heeft gehouden. Nu hebben we een enorm probleem, want na China en Mongolië staan we vast. Voor ons is er misschien nog een optie om in China het Rusland visum te krijgen, maar niet voor mensen met een Duitse en Oostenrijkse nationaliteit niet. We staan te koken en het liefst zou ik hem vertellen wat ik er van vind, maar dat lijkt me beter om dat niet te doen. Ook hebben we al van vele mensen gehoord dat hun auto was opengebroken en dat er elke 20km roadblocks zijn, waar de politie je elke keer tussen de 5 en 20 USD afhandig maakt. En misschien moet het zo wezen. Vanuit China is er gen mogelijkheid om over land verder te reizen, want Pakistan zit dicht en een visum krijgen is op dit moment bijna onmogelijk. Anders hadden we via Pakistan, Iran en Turkije naar Europa kunnen rijden. Vanuit Mongolië kun ja alleen maar Rusland of terug China in. Maar we hebben een oplossing, we verschepen de truck, net zoals de Belgen hun Porsche, van Beijing in China naar Zeebrugge verschepen. Of direct naar Zuid Amerika? We hebben al een offerte van 3850 euro en daar komen de twee vluchten voor ons nog bij. Dus voor 6500euro zullen we thuis zijn. Als we rijden door Mongolië, Rusland en Scandinavië zijn we meer kwijt.

We hebben een uurtje zitten koken en daarna proberen we alles zo snel mogelijk te vergeten. We weten nu dat de Russen bureaucraten zijn, die zelf geen beslissingen durven nemen. Alles komt van hogerhand. Dan halen we toch even het origineel van de invitatie op, al is het alleen maar als souvenir te gebruiken. We hadden het kunnen weten dat ze bang zijn voor hun meerderen, want op emails reageren ze niet. Als je persoonlijk langskomt, vertellen ze wel dat ze hem hebben gelezen. Natuurlijk want alles wat op papier staat kan tegen ze gebruikt worden. En het mooie is dat wij eerlijk zijn geweest van het eerste tot het laatste moment, maar dat de Consul onzin uit heeft zitten kramen. Omdat we geen 3 maanden visa kunnen krijgen biedt hij aan om ons 2 losse één maand visa te geven . Dat is inmiddels een maand geleden, maar als ik dan zelf na ga vragen, bij andere instanties, blijkt dit helemaal niet te kunnen en is dat illegaal. Hadden we dus 2 invitaties aangevraagd, zoals hij ons voorstelde, hadden we 360 USD, plus 380USD voor de Visa zelf, gewoon weg kunnen gooien, want dit hadden ze bij de grens nooit gepikt en de visa ongeldig verklaard. Maar misschien heeft het zo moeten zijn en zit er daar boven iemand naar ons te kijken, die het beter vind dat we niet door Rusland rijden, wie zal het zeggen. Het stuk Rusland waar we maar 30 dagen voor hadden, heeft ons allemaal nooit echt lekker gezeten. Zeker niet nadat we andere overlanders hebben gesproken. 2 van de 4 hebben problemen gehad! Ik maak vandaag nog wat mails naar de rederij in België om een offerte op de vragen , en wat nog belangrijker is de tijdtabel te weten te komen wanneer er schepen gaan vanuit China. Want nu krijg je het volgende probleem. We hebben maximaal 15 dagen de tijd om de auto op de boot te krijgen, nadat we arriveren in Beijing en dan hebben wij nog geluk, want wij hebben ons China visum in Bangkok gehaald en hebben 70 dagen gekregen, maar Eugen en Monique hebben maar 60 dagen en moeten de 8e juni , dus 8 dagen na aankomst in Beijing China uit zijn. Maar goed we hebben nog 2 maanden om alles te regelen en daar heb ik wel een goed gevoel bij. In het hotel check ik onze email en zie ik dat het Visum bureau een reactie heeft gestuurd op mijn laatste email. Ze bieden aan om een extra officieel schrijven te regelen en dat naar de Ambassade in Laos te faxen. Dit gaan we nog proberen, want we willen toch graag het visum hebben. Ook al was het alleen maar als stok achter de deur als we in ons krap tijdschema geen boot kunnen regelen in China. Binnen tien minuten heb ik een nette brief op pdf formaat met stempels en handtekening. Deze pdf print ik snel even uit en zo hebben we weer een extra document. Morgen vroeg bellen we de Consul en dan kan hij geen kant meer op en moet ons gewoon het visum geven.


Woensdag 25 maart 2009: 43 graden overdag en 30 in de nacht
Overnachting aan de Mekong in Vientiane. GPS(dd mm,mmm) N 17 57,617 en E102 36,658.

We staan vroeg op en bellen de Russiche ambassade. De consul is er altijd maar nu krijgen we te horen dat we hem thuis moeten bellen. Voor we naar het nummer kunnen vragen heeft de op zijn Russisch vriendelijke dame de hoorn er al op gegooid. Maar we laten ons niet kisten. We bellen het hoofdnummer van de ambassade en krijgen na een kort gesprek zijn mobile nummer. Niet de bedoeling denk ik, maar we hebben het. Omdat ik sta te koken belt Susan de Consul en die hoort netjes een heel klein deel van haar gesprek aan en gooit dan de hoorn neer. Of de verbinding viel weg wie zal het zeggen. Susan belt terug en dan krijgen we te horen dat hij heel de ochtend niet aanwezig is. Aangezien de ambassade om 11 uur al sluit wil dit zeggen dat er weer een dag verloren gaat, morgen zijn ze dicht en dus zijn er al weer twee dagen weg. We bellen Eugen en Monique en rijden er gewoon heen. De dame achter het loket zegt dat de consul in tien minuten terug is. We gaan zitten te wachten en nog langer te wachten en het duurt uren. Vermoedelijk hebben ze een andere klok in Rusland die langzamer loopt! Dan is het elf uur en sluit normaal de ambassade, maar wij blijven gewoon zitten en Eugen heeft het niet meer. We kalmeren hem en we doen net of het ons geen klap kan schelen dat we moeten wachten en eigenlijk heb ik er ook geen problemen mee. Het is koel, de stoelen zijn heerlijk zacht en ik sluit gewoon een uurtje mij ogen. Dan om 12 uur komt de consul toch even kijken, met zielig excuus en na een inspectie van de papieren, wordt er een begin gemaakt met de visa procedure. Morgen is de ambassade dicht, maar we kunnen toch langskomen om de visa op te halen. De aanhouder wint zeggen ze altijd en we zijn ondertussen redelijk gehard door alle visa procedures. We gaan terug naar de truck , legen de wc tanks en daarna kruipen we nog even ons bedje in. Als het goed is kunnen we vanaf morgen nog twee weken genieten van het mooie Loas. En dat gaan we zeker doen. Cor belt me nog even vanuit Thailand om te vertellen dat het internet via mijn gsm nu geregeld is. Door een klein foutje was de einddatum van het contract op morgen gezet en dat is nu verplaatst naar een datum volgende maand. Dan gaan we terug naar de truck en kruipen een paar uurtjes ons bedje in, we zijn moe en het regent en we hebben Vientiane ondertussen wel gezien. Dan om 6 uur gaan we samen met Eugen en Monique eten. Als we klaar zijn willen we weglopen en hoor ik Nederlands. Ik roep dat je Nederlanders ook overal tegenkomt en het gezicht van één van de twee komt me bekend voor. Het is Paul een Nederlander die in Thailand woont en die we al eens hebben getroffen. Hij is hier voor een nieuw 2 maanden visum voor Thailand en dat blijkt nu 3 maanden gratis te verkrijgen te zijn in Laos. We wilden naar de truck gaan, maar we blijven een uurtje of wat hangen. Om half tien nemen we afscheid en gaan terug naar ons rijdende huisje en ik begin meteen aan het verslag van vandaag. Daarna gaat Susan de verslagen van de afgelopen dagen controleren zodat ik die morgen vroeg nog snel even kan verzenden. Morgen rijden we naar de Russische ambassade en daarna rijden we door naar het koelere Vang Vieng wat 150 km noordelijker ligt.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2009-03-15 (2478 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.05 Seconden