Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
28 februari - 2 maart 2009





Zaterdag 28 februari 2009: 38 graden overdag en 28 in de nacht.
Vientiane, Laos aan de Mekong, GPS(dd mm,mmm) N 17 57,811 en E 102 36,209

Als we vertrekken van het tankstation, waar we lekker hebben geslapen, zien we 500 meter verder aan de andere kant van de weg een grote Tesco Lotus Supermarkt. Bij de eerste kruising maken we een U-turn en rijden een stuk terug om te gaan shoppen. De ingang is breed en we kunnen gemakkelijk naar binnen rijden en vinden al direct een mooi parkeerplekje waar we straks ook gemakkelijk weg kunnen rijden. Ze hebben hier namelijk overkappingen om de geparkeerde auto’s uit de zon te houden en die dingen zijn natuurlijk te laag voor de truck. We kopen twee nieuwe elektrische tandenborstels, want onze oude zijn kapot. We kopen twee verschillende, waarvan er eentje gewoon op batterijen kan werken. Ook kopen we een kleine teaser, zo´n apparaatje klein genoeg om in je zak of tas te steken waarmee je iemand een behoorlijke opdonder kunt verkopen. 250.000 volt komt er aan de voorkant uit. We hebben een grote in de vorm van een stok, maar die is niet mee te nemen in je zak. Het ding kun je gewoon in het stopcontact steken en dan wordt hij opgeladen. In Nederland is het verboden, maar hier gewoon overal te koop. Dan laden we onze auto vol met eten en dit keer bijna geen snoepgoed. Snel even alles in de koeling en vriezer stoppen en dan weer op richting Laos. Het is maar een klein uurtje rijden naar de grens en als we daar arriveren weten we al waar we moeten zijn. Helaas vindt een man in uniform en zonder sterren, dat we ergens anders moeten parkeren bij de trucks. We weten al dat dit niet goed gaat komen en na een vriendelijke man gesproken te hebben, moeten we inderdaad zijn waar we dachten heen te moeten. We rijden dus weer terug en als we naar de juiste plek willen rijden begint natuurlijk de soldaat, die even de bink uit wil hangen, ons opnieuw terug te sturen. Hij blijft schreeuwen en dat kan ik ook. Er vliegen een berg Thaise en Nederlandse termen door de lucht en ik heb het gehad met zijn geschreeuw, en rij gewoon naar de plek waar ik heen moet met nog meer geschreeuw en gefluit als resultaat. Uiteindelijk komt de vriendelijke man met sterren en strepen aangewandeld en zegt dat we wel door mogen rijden. Om het goed te maken manoeuvreert het gastje alle auto´s naar één baan en mogen wij er langs af rijden en staan we meteen vooraan. Thailand uit gaat vervolgens snel en na 10 minuten zijn we in niemandsland. Dan Laos in en dat is ook geen probleem. De carnetten worden netjes ingevuld en binnen een uur zijn we in Laos. We wisselen voor 100 euro Thaise Bath om in Kip, de munteenheid van Laos en zijn meteen miljonair. We krijgen 1,2 miljoen Kip voor de 100 Euro aan Thaise Bathjes. Het is maar een half uurtje naar Vientiane, de hoofdstad van Laos en we vinden al snel een perfecte plek aan het water vlak bij een hele berg kleine restaurantjes. Voor we uit de auto zijn staat er al een jongen met bonnenboekje klaar om parkeergeld te heffen. We moeten 3000 kip betalen en dat is 60 eurocent per dag.

We hadden een stokbroodje gekocht, maar konden geen kruidenkaas vinden, dus maakt Susan die zelf. Een pak met cream kaas gebruiken ze als basis en daar gaat verse knoflook, peterselie, peper en nog wat kruiden in. Het resultaat is nog lekkerder dan de Boursin die hier soms te krijgen is, maar schrikbarend duur is. Nu betalen we 4 euro voor een berg kaas en een minibakje Boursin kost als snel 9 euro. Ik eet me klem aan het stokbrood met kaas en gerookte ham. Daarna gaan we de stad verkennen en wat me het eerste opvalt zijn de Franse invloeden van vroeger. Vele oude gebouwen hebben echt een Franse stempel.


Een paar mensen zitten op een bankje een soort damspel te spelen en de stenen zijn dopjes van cola en 7/up flesjes. Zo hebben ze twee kleuren stenen en op de bank zijn lijnen gekrast als dambord. Ook zien we een soort Arc de Triomph, die hier half afgebouwd is. De Fransen hebben ook het recept van stokbrood hier achtergelaten en net als in Cambodja is dat weer erg lekker.


We gaan op zoek naar het toeristen bureau, maar omdat het zaterdag is komen we aan een gesloten deur. Dus maandag moeten we nog even terug om een kaart van de stad te halen. Als we langs de Amerikaanse ambassade komen vragen we even, in het Thai´s, of een bewaker weet waar de Russische ambassade is. Hij spreekt Engels en vertelt ons hoe we er moeten komen. Het is 4 km en volgens hem goed te doen te voet. Maar omdat we inmiddels in totaal al 10 kilometer gelopen hebben, beginnen we toch echt onze voeten te voelen, we hebben namelijk gewoon onze slippers aan en niet onze trimschoenen. We stappen in een Tuk Tuk, die ons netjes voor de deur afzet. De prijs heen is redelijk, maar nu wil hij ineens 5 euro om ons terug te brengen en hij denkt dat betalen ze wel. We staan in de middle of no where en we zeggen hem dat ie maar leeg terug moet rijden. Net stopt een andere TukTuk en die rijdt ons voor 3 euro terug en dat vinden we een reëlere prijs. We wilden alleen even naar de ambassade om te kijken waar het was en een GPS marker te zetten. Dan hoeven we maandag namelijk niet meer te zoeken. Eenmaal terug bij de truck gaan we op een terrasje aan het water zitten en Susan eet een Som Tham salade en ik heb alleen dorst en drink een paar 7upjes. De zon gaat net onder en kleurt de omgeving mooi oranje.


De normaal brede Mekong rivier ligt er maar zielig bij. Je zou zelfs bijna zonder natte voeten naar Thailand kunnen lopen, wat aan de andere kant ligt. We hebben trouwens geluk dat we zo dicht bij Thailand zitten want we hebben nog een maand internet en onze Thaise simkaart werkt hier ook. Daarna lopen we nog even een winkel binnen om nieuwe gympen te kopen. Ik had vorig jaar voor 28 euro een paar lekker zittende en mooie schoenen gekocht, maar die zijn nu al versleten. We zien een paar mooie maar die kosten 339.000 kip. Meer dan 3 ton voor een paar schoenen. We krijgen 5 % korting maar we willen 10% en dat wil de verkoopster weer niet. De koop gaat dus niet door en als we buiten zijn en het na rekenen blijken we 32 euro te moeten betalen en wij wilden 30 euro betalen. Maandag dus maar even terug, want ik moet toch schoenen hebben en voor een handelsverschil van 2 euro heb ik nu nog steeds alleen maar slippers. Omdat je voor 1 euro ruim 10.000 kip krijgt, rekenden we verkeerd. We dachten dat die dingen veel duurder waren. Het is inmiddels half 7 geworden en het is nog steeds tropisch. We starten de generator en zetten de airco aan om het een beetje koel te krijgen. Buiten is het nog 34 graden en binnen is het niet veel koeler. Na een kwartiertje is het binnen heerlijk om te hebben. Normaal zou de airco kunnen draaien door de zonnepanelen, maar omdat we vannacht erg veel energie gebruiken komen we te kort. Echter de generator is er voor gemaakt en die mag zich vanavond in het zweet werken om ons koel te houden. De prijzen hier zijn redelijk. Het is duurder dan in Thailand, maar dat komt omdat we in een toeristisch deel zitten. Net als in Cambodja zien we veel dure auto´s rond rijden en de toeristen zorgen voor veel inkomsten hier. Waren die er niet geweest hadden ze nu nog op een houtvuurtje gekookt en hadden ze geen benzine pompen nodig. 5 jaar geleden waren er nog maar een paar auto´s hier en kwam je overdag soms maar 1 of 2 auto´s tegen. Nu gaat het hard en ik denk dat de charme er over een paar jaar wel af is. In het noorden is het nog leuk en primitief in Laos en daar gaan we over een paar weken kijken. Dinsdag rijden we weer terug naar de garage in Thailand en als de auto klaar is rijden we weer terug naar hier. Ik moet wel zeggen dat de sfeer hier wel erg relaxed is. De taal is verwant aan het Thai en als ik Thai spreek kunnen ze me verstaan ook al zijn vele woorden anders. De mensen hier beheersen bijna allemaal de Thaise taal.

Zondag 1 maart 2009: 38 graden overdag en 27 in de nacht.
Vientiane, Laos aan de Mekong, GPS(dd mm,mmm) N 17 57,811 en E 102 36,209.

Vandaag worden we wakker en hebben we nog maar 73% in de accu´s zitten. De airco heeft heel de nacht behoorlijk moeten werken om ons lekker koel te laten slapen en dat kost stroom. Buiten is het, net als gisteren bewolkt en de zonnepanelen krijgen de accu´s vandaag zeker niet vol. Ik zet dus maar ander half uur de generator aan om de accu´s alvast een beetje bij te vullen. Dan maken we de vloer open want de accu´s moeten weer bijgevuld worden. Dit karwei moet elke 2 tot 3 maanden gebeuren en het enige probleem is dat de dopjes van de accu kapot gaan door het vaak openen en sluiten van die dingen. Ik moet ze dus vervangen en daar gaan we ook aan werken straks in de garage in Thailand. Kan ik ze nergens krijgen dan lijm ik wel een ring met gleuf op de dopjes. Het probleem is dat de kop van de dopjes zo dun is dat er in meerdere dopjes al gaatjes zitten en ze dus niet meer afsluiten. Maar alles komt goed. Na anderhalf uur zijn ze weer gevuld en heb ik in de 6 grote accu´s 11 liter water toe moeten voegen. Dat is redelijk en al veel beter als in het begin. Toen stond de laadspanning op 28,8 volt en nu op 27,6 volt en dat maakt veel goed. Susan gaat aan de overkant even een paar trimschoenen halen voor mij, die we gisteren niet meekregen voor de prijs die wij wilden betalen. Maar ik moet toch schoenen hebben en vandaag wint dus de verkoopster met handelen. Als we klaar zijn om een rondje door Vientiane te gaan maken, en we de camper verlaten, staan er 2 Canadezen te kijken en daarmee maken we gezellig een praatje. De vrouw heeft genoeg te vertellen, maar de man is erg stil. Even later blijkt dat ze uit Canada komen en hij geen Engels, maar Frans spreekt. Dan lopen we over de boulevard en kijken uit naar een tentje waar ze Belgische frieten verkopen. We zagen gisteren iemand lopen met een puntzak friet en daar heb ik even zin in. Een paar honderd meter verder zien we een foto van een frietzak op een uithangbord en het blijkt een Waal te zijn die hier een bar anex snackbar heeft.


We bestellen een zak friet met echte Belgische mayonaise en 2 7/up en het duurt een half uur, maar dan heb je ook wat. Heerlijk zo een frietje 50.000 km rijden van huis. We lopen door de kleine en verlaten straatjes van de stad en genieten van de mooie gebouwen en de vriendelijke mensen. De Laotianen zijn altijd goedlachs en lijken immer goede zin te hebben. Dan zien we een shopping center en gaan daar even afkoelen. Het is allemaal minder lux als in Thailand, maar alles is er te krijgen. De winkeltjes waar je video dvd´s en telefoons kunt kopen zijn wel het meest favoriet hier. Tientallen winkels die allemaal deur aan deur zitten en dan ook nog het zelfde spul verkopen. We gaan eens kijken voor wat nieuwe dvd´s. We kopen een paar tv series en een stuk of 7 nieuwe films en dan is het geld dat we hebben gewisseld al bijna op. We wisselen nog eens 100 euro en zijn gelijk weer miljonair. Als we een beetje rondstruinen in het shopping center horen we ineens een bekent geluid. Het is het knetteren van een Stun gun, zo een ding dat we een paar dagen geleden nog in Thailand hadden gekocht. Hier zijn ze nog goedkoper en we kopen er nog een bij voor Susan. Die kan ze in haar tas stoppen en heeft ze ook wat om haar zelf te beschermen. Je weet nooit, we moeten nog door Rusland en Zuid Amerika heen en het is nooit slecht om je zelf te kunnen verdedigen. Het ding geeft 800.000 volt! En alleen het geluid al, zou je meteen wegjagen. En het is bijna zo klein dat je het in je broekzak kunt doen. Dan lopen we weer verder en trotseren we de hitte. We lopen het terrein van een super mooie tempel op om er aan de andere kant weer uit te lopen en als we bijna bij de uitgang zijn zien we een vuur. Het is een openbaar crematorium waar gewoon buiten de lijken worden verbrand.


Het vuur brandt nog, maar van het lijk is niets meer van over als een beetje as. Het is ondertussen al weer 6 uur en we lopen een restaurant binnen wat er wel gezellig uitziet. De menukaart is enorm groot en alles wat je maar wil staat er op. Ik bestel een Pizza en Susan lap. Lap is een traditioneel Laotiaans gerecht waar normaal al het vlees van bijvoorbeeld een kip in zit. En als ik zeg alles dan bedoel ik ook echt alles. Maag, darmen, lever.., noem maar op. Het smaakt heerlijk en buiten het vlees zit er pepertjes, basilicum, koriander, lente ui en nog wat verse kruiden in. Tot half 8 zitten we daar en dan wil ik terug naar de camper. Het is nog steeds warm en dat hadden we kunnen verwachten. Als het bewolkt is blijft de hitte onder het wolkendek hangen en koelt het niet af. Dus meteen de airco en generator aan. De generator draait overuren de laatste dagen en we zijn blij dat het ding goed werkt. Gisteren stond ik te praten met de eigenaar van een heel klein handeltje, die zijn waren voor de truck had gestald, en ik stond langs de truck bij de voorbumper. Ik hoorde niet dat de generator liep en dat is wel lekker. Ik maak binnen het verslag en dan gaan we één van de nieuwe film kijken. 3 uur moet de generator lopen om ons koel te houden en tegelijk de accu´s weer vol te maken, zodat we klaar zijn voor de nacht.

Maandag 2 maart 2009: 37 graden overdag en 25 graden in de nacht.
Overnachting in de bergen op een parkeerplaats met een prachtig uitzicht. GPS(dd mm,mmm) N 16 46,993 en E 101 05,024

Om 9 uur stappen we in een Tuk Tuk en rijden naar de Russische Ambassade. Het is maar een kwartiertje rijden en na eerst bij de verkeerde ingang te hebben gestaan, gaan we door de grote stalen poort naar de Consul. We worden vriendelijk ontvangen door de man die verantwoordelijk is voor het uitgeven van de visa. We hebben veel vragen en Elshad gaat uitzoeken wat er allemaal mogelijk is. We wilden een 3 maanden visum aanvragen, maar dat kan alleen 45 dagen voor de ingangsdatum van het visa. Omdat we eerst nog door China en Mongolië moeten, zouden we van de 3 maanden nog 42 dagen overhouden. Dat is altijd nog beter dan de 30 dagen die je als toerist normaal krijgt. Echter hij heeft een goede tip. Waarom nemen jullie geen 1 maand visum en rijden dan van Mongolië door Rusland en verlaten dan Rusland om naar Kazachstan te rijden. Daarna neem je nog een 1 maand visum en heb je totaal 2 maanden voor de 12000 km. De twee visums kunnen we alle twee tegelijk aanvragen, zodat we meteen klaar zijn. Alleen moeten we dan nog een visum voor Kazachstan hebben maar dat is geen probleem. Een 5 dagen transit visum kunnen we in China of Mongolië regelen. 5 dagen is meer dan genoeg, want we hoeven alleen maar even Rusland uit en kunnen dan gelijk Rusland weer in. Kazachstan ligt precies half weg en is geen omweg. Zouden we er niet doorheen rijden, moeten we zelfs een klein stukje omrijden. Het grote voordeel is dat we beide visa voor Rusland meer dan 3 maanden van te voren aan kunnen vragen. Ook voor de invitatie die we nodig hebben en die we kunnen krijgen via een website (WWW.VISATORUSSIA.COM) in Rusland is het een stuk gemakkelijker dan om de invitatie te krijgen voor een 3 maanden bussiness visum.

We bedanken Elshad en nemen weer een Tuk Tuk terug naar de truck. Het is 11 uur als we terug zijn en snel maken we de truck klaar om Laos te verlaten. Het is maar een half uurtje rijden naar de grens met Thailand en de douane aan de Laos kant gaat enorm snel. Ik denk dat we nog geen kwartier bezig zijn geweest. Dan rijden we door niemandsland en steken de Mekong rivier over om Thailand weer in te rijden. Ook hier gaat alles snel. We worden netjes geholpen door een vriendelijk man met veel sterren en het duurt een uur voor alles geregeld is. We krijgen een gratis 15 dagen visum en dat is voor ons voldoende. Het was een kort bezoek aan Laos en we hebben 1200 km moeten rijden om de Russische Ambassade te bezoeken, maar het was het waard. We weten nu waar we aan toe zijn en we moesten toch Thailand uit want het visum liep af. Over 2 weken gaan we Laos weer in en dan gaan we alles bekijken. De eerste kennismaking met Laos was super goed en de maand die we straks door moeten brengen in Laos zal snel voorbij gaan. Als we de grens passeren moeten we weer links gaan rijden. In Laos reden we weer rechts na meer dan een jaar links te hebben gereden en daar waren we meteen weer aan gewend. Nu rijden we weer links en moeten we weer omschakelen, maar dat gaat automatisch. We stoppen weer bij de Tesco Lotus Supermarkt in Udon Thani en doen inkopen. We willen zelf koken, we hebben tenslotte niet voor niks de kookcursus gedaan. De kar ligt vol met groenten, vlees en kruiden en voor de eerste dagen zijn we voorzien. Ook kopen we een berg Sushi die hier goedkoop is en die eten we in de truck meteen op. Het is al 4 uur en we hadden nog niks gegeten vandaag. Maar dat hebben we nu wel goedgemaakt denk ik. Om half 5 rijden we verder en na 150km beginnen de bergen weer. De truck rijdt heerlijk en gaat als een speer omhoog. We zijn vandaag zelfs sneller dan een redelijk moderne nachtbus die van hier naar Chiang Rai rijdt. Na het afstellen van de timing van de dieselpomp is de truck een stuk sneller en start super. Vanaf dag 1 startte hij slecht en liep als hij koud was onregelmatig. Nu start hij meteen en loopt direct als een zonnetje. Van de omgeving zien we niet zo veel, want om half 7 is het donker en om 8 uur lijken we wel Remy, die alleen op de wereld is. We passeren een paar tankstations, maar ik voel me nog te fit om te stoppen. Om 11 uur passeren we een waypoint waar Casper heeft gestaan en daar zetten we onze truck neer. Dan nog snel even het verslag maken en in bed nog een filmpje kijken alvorens we gaan slapen.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2009-03-08 (2277 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.05 Seconden