Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
23 t/m 31 januari 2009





Vrijdag 23 januari 2009: 34 graden overdag en 16 in de nacht.
Overnachting langs weg nummer 1 bij de garage. Gps (dd mm,mmm) N 18 13,166 en E099 25,435 langs weg 1.

Ik ben weer om 8 uur buiten en loop een beetje rond te kijken tot om 9 uur de monteurs komen. Eén van de jongens haalt de brandstofpompunit van de motor af en die wordt naar de buren gebracht. Een van de monteurs is erg kundig en precies en de andere is een sloper en die moet ik dus in de gaten houden. De keringen worden eruit gehaald en twee afdichtbusjes worden er met een kruiskopschroevendraaier uit getikt en die zijn dus naar de klote. Alles gaat perfect en de keringen van de pomp zijn snel vernieuwd. Dan moeten de borgpennetjes erin, maar ja die heeft één van de jongens gesloopt. Hij gaat naar het centrum om deze te halen en de baas zelf zet de kale brandstofpomp op de testbank. Samen kijken we in de boeken, die ik bij me heb, naar de juiste instelgegevens en als we de pomp testen blijken de instellingen van bijvoorbeeld het inspuitmoment per cilinder iets af te wijken. 3 van de zes staan 100% en de andere drie wijken een paar graden af. Dit is snel afgeregeld en dan gaan we kijken naar de inspuithoeveelheid per cilinder. Hier krijgen 2 cilinders 10% minder brandstof en ook dat is snel afgeregeld. Dan is ook de monteur terug en maken ze snel de rest van de regelaar klaar die nu op de inspuitpomp wordt gezet. Daarna wordt weer alles getest en blijkt alles goed te werken.

Ik heb al vanaf dag één een klein probleempje dat de motor tussen de 1200 en 1500 toeren een beetje zaagt. Dit is een instelling van de demper en als ik vertel wat de problemen zijn wijst de baas al meteen naar de juiste stelschroef. De pomp is klaar en wordt weer op de motor geschroefd. Ondertussen is het hulpgereedschap klaar om de schroeven van de pullies los te maken. Ze moeten de bout heet stoken om hem los te krijgen en als hij eindelijk los is blijkt de draad ontzettend beschadigd. Ze gaan op zoek naar een nieuwe moer en als ze die hebben gevonden is het een behoorlijk karwei om de draad van de as weer te herstellen. Gelukkig zijn alleen de eerste 2 groeven beschadigd en door de moer als tap te gebruiken, met behulp van brute kracht en veel olie, komt alles nog goed. Dit karwei had terminaal kunnen zijn, want als de as echt beschadigd zou zijn had heel de bak uit elkaar gemoeten. De draad was dus al beschadigd voor ze aan het karwei begonnen en dat zal in het verleden wel door iemand zijn gesloopt. Maar nu is alles weer perfect. Dan moet de pully eraf en dat willen ze met een hamer doen. Dan besluit ik maar om mijn overal aan te trekken en zelf te gaan helpen. Ze hebben een poelietrekker, maar gebruiken deze niet. Een uur zijn ze bezig zonder resultaat en als ik de poelietrekker pak is het in 1 minuut klaar. De jongens waren ondertussen eten en als ze terugkomen is de poelie er dus af. Er zitten opvulringen in de bak en die moeten in de deksel worden gezet. Natuurlijk vallen ze er elke keer uit als de deksel op zijn kop wordt gehouden en ik laat zien dat je met een klodder vet ze mooi op de plaats kunt houden. De monteur lacht en heeft vandaag weer iets geleerd van een buitenlander. Het leuke is als de baas aan komt lopen en de tweede set ringen erin moeten pakt de jongen een klodder vet en de baas geeft hem een complimentje omdat hij zo inventief is.

De nieuwe oliekering zit er snel in en dan moeten we aan de andere kant beginnen. Ik help zelf mee en alles gaat van een leien dakje. Binnen een kwartier is de schroef eraf en zit de nieuwe kering er in. Dan is de bak klaar en moet onder de auto worden gehangen. Ik heb mijn overall toch aan dus ik kruip maar mee onder de auto en met zijn drieën is het zo gebeurd. Ik zelf draai 8 bouten vast van de ophangpunten van de bak en het water loopt over mijn rug naar beneden. Het is geen pretje om met deze temperaturen te sleutelen. Maar toch heb ik er lol in en vind het geen probleem om me vuil te maken. Als de bak eindelijk hangt en ik de 8 schroeven vast heb zitten, die op een onmogelijke plaats zaten, laat ik de rest over aan de monteurs. Dat is slimmer, want het is hun boterham. Onder aan de karterpan hangen een paar druppels olie en het lijkt langs de schroeven te lekken. Ik pak een dopsleutel en kan de meeste schroeven een halve slag aandraaien. Dat probleem is dus ook over. Nu de slangen van de carterontluchting nog even vervangen en dan kunnen we morgen de olie in de bak doen en testen. De slangen zijn hard geworden en zweten iets en nu wil ik ook meteen alles laten herstellen. De slangen worden opgesneden om ze gemakkelijk te demonteren en dan blijkt dat ze de slangen niet hebben. Maar morgen zijn de winkels open en komt alles goed.

Het was een vermoeiende maar vruchtbare dag. Ik was mezelf trek schone kleren aan en dan gaan we naar de overkant om te eten. We bestellen gebakken rijst, varkensvlees met koriander en citroen sap en garnalen in knoflook en peper. En nog twee flesjes groene Fanta. Alles in het Thai en we krijgen precies wat we willen. Vandaag heb ik een paar keer het woordenboek Thai-Engels moeten gebruiken om voor elkaar te krijgen wat ik wil. Maar over het algemeen lukt het me aardig om mijn wensen kenbaar te maken in het Thai. Ik wilde alleen een setjes keringen als reserve meenemen en daarvoor moest ik het boek gebruiken. Want hoe ik ook mijn best deed, ze snapten er geen bal van. Waarom moet je reserve hebben als er net nieuwe inzitten????? Morgen worden ze opgehaald, want de winkel is zijn al dicht. Als ik buiten met de baas sta te praten, krijg ik een bekertje met een bodempje Whisky. Ik neem een slok en het smaakt niet verkeerd. Ik heb binnen nog een fles staan en die geef ik aan de jongens. We kijken nog een DVD-tje en gaan dan, na het maken van het verslag, slapen. Morgen is de grote dag, zou alles lekvrij zijn?? Als ik zit te typen voel ik mijn lip weer dik worden. Bij Kees en Els, met Nieuwjaar, had ik hetzelfde probleem en ik wist niet waar het door kwam. Nu weet ik dus dat ik een Whisky allergie heb. Gelukkig drink ik bijna nooit en is dat geen probleem. Dus de volgende keer de whisky maar afwijzen. Vroeger zoop ik elke vrijdag avond een lading whisky en heb nog nooit problemen gehad. Nu ik niet meer drink wordt ik ineens allergisch????


Zaterdag 24 januari 2009: 35 graden overdag en 18 in de nacht.
Overnachting langs weg nummer 1 bij de garage. Gps (dd mm,mmm) N 18 13,166 en E099 25,435 langs weg 1.

Vanmorgen wordt de olie in de tussenbak gedaan, nog twee slangen vervangen van de carter ontluchting en kunnen we proef gaan draaien. De bak is netjes dicht en alle lekkages zijn verholpen. Ik krijg de rekening en die is laag, zelfs met al het speciale gereedschap wat ze hebben gemaakt, de extra olie keringen en al het werk betaal ik 180 euro. We nemen afscheid en zeggen dat we 50 km gaan rijden en daarna terug komen om alles nog een keer te checken. Ik rijd de snelweg op en merk al meteen dat we een heel stuk trager zijn dan voorheen. De topsnelheid van de truck is een heel stuk lager en het duurt een eeuwigheid voor we 70 rijden. We draaien om en rijden terug. Ook het verbruik ligt een heel stuk lager en zelfs met volgas in zijn 5 komen we niet boven de 30 liter uit en dat kan niet. Dus de dieselpomp geeft te weinig diesel. Met handen en voeten probeer ik het uit te leggen en als eerste gaan ze de timing nakijken. Er moet een markeerteken op het vliegwiel staan met een markering bij 26 graden. Dan moet het vliegwiel op de brandstofpomp ook bij de juiste markering staan en dat blijkt te kloppen. Ik blijf maar uitleggen dat hij te weinig verbruikt en dat de opbrengst omhoog moet van de pomp. Dan komt de aap uit de mouw, toen ik er bij stond te kijken hebben ze de opbrengst van alle cilinders netjes gelijk gemaakt, toen ben ik weggegaan omdat ik moest helpen bij het vastmaken van een schroef die ze kapot hadden gedraaid. Dit is allemaal goed gekomen en toen ik daar dus bezig was heeft de baas van het bedrijf de pomp vermoedelijk afgeregeld volgens de specificaties in mijn werkplaatshandboek van de Daf. Helaas was de pomp opgevoerd in Nederland en staat hij dus nu op de originele stand. Voor de kenners 5,7cc per 100 injecties bij 9mm verplaatsing van de regelstang en 1000 toeren. Maar dit was vroeger 9 cc Dus de motor krijgt veel te weinig brandstof bij volgas. Morgen is het zondag en alles dicht, maar het lijkt me slimmer om hier te blijven tot maandag want een te arm mengsel kan moordend zijn voor de motor. We blijven dus nog maar een dagje hier. We hebben een goed en zeer goedkoop restaurant aan de overkant van de weg, water en er is genoeg zon om de accu´s te laden dus wat willen we nog meer.

We hebben al een paar keer een testrun gemaakt, als ze weer iets hebben geprobeerd, maar niets helpt. Dus maandag de pomp er weer afhalen en goed afregelen. Er is een vriendelijke jongen die dj is van een lokaal radiostation en aan kinderen Engelse les geeft. Hij komt langs om te tolken, maar het is geen automonteur en dus is het moeilijk om de juiste vragen te stellen, want het woord begrenzer, koppeling enz zijn onbekend bij hem. Tijdens het werk heb ik een leuk gesprek met hem en tijdens dat gesprek is zijn Engels perfect. Maar voor de technische termen te vertalen moet ik iemand anders hebben. Charles de eigenaar van Polaris Thailand is een techneut die perfect Engels spreekt en ik besluit hem te bellen. Hij snapt meteen wat ik aan de baas hier wil vragen en hij verteld door de telefoon wat ik graag wil weten en te vertellen heb. Ik bedank hem voor de goede service en neem afscheid van Charles. Na het lezen van de uitleg hoe de pomp werkt snap ik dat er eigenlijk maar een ding kan zijn wat het is. Ik was vergeten te vragen of hij, nadat ik weg was de pomp volgens de Daf specificaties had afgeregeld en met handen en voeten denk ik dat hij dat gedaan heeft, maar weet het niet zeker. Als ik dan Charles bel met deze vraag en of hij de eigenaar hier kan bellen vindt hij dat geen probleem. Helaas is het zaterdag avond en is de man niet meer te bereiken. Dus moeten we wachten tot maandag alvorens we weten of hij dit inderdaad heeft gedaan. Ik weet eigenlijk bijna zeker dat dit is gebeurd en we zullen het maandag horen. Dan is het een kwestie van een paar uur en is alles weer perfect in orde. We gaan even iets eten aan de overkant en daarna is het tijd om het verslag te maken en om te gaan slapen. Elk probleem heeft ook zijn voordelen. Ik weet nu alles over diesel motoren en weet nu waar elk heveltje, veertje en afregeling, in en rond de pomp, voor dient. Voor een 25 jaar oude auto sta ik te kijken hoe geavanceerd de motor is. Direct ingespoten diesel met een dieselpomp die via een centrifugaal regelaar het toerental constant houdt afhankelijk van de stand van het gaspedaal. Niks elektronisch, maar alles met mechanica onder controle houden heeft wel iets.


Zondag 25 januari 2009: 35 graden overdag en 18 in de nacht.
Overnachting langs weg nummer 1 bij de garage. Gps (dd mm,mmm) N 18 13,166 en E099 25,435 langs weg 1.

Vandaag slapen we eens lekker uit, dan doet Susan de was, want al onze kleren zitten onder het smeer. Ik heb vandaag een relax dag en ga heerlijk verder met mijn cursus Photoshop. Mijn overal wast Susan eerst een paar keer met de hand en die gaat nadat de eerste wasmachine klaar is, ook de wasmachine in, om hem een keer goed schoon te krijgen. Susan boent de vloer een keer flink, want die zit ook overal onder het smeer en dan bakt ze een heerlijke lunch. Frietjes en onze laatste kroketten en frikadel worden lekker door ons verorberd. De rest van de middag blijf ik achter de computer hangen en leest Susan een boek. ´s Avonds gaan we voor de verandering een keer eten halen en kijken tijdens het eten naar een DVD-tje. Vanavond maken we het niet al te laat, want morgenvroeg om 08.00u moet er weer aan de auto worden begonnen. We willen morgen middag echt weer verder rijden. Hoe langer het namelijk duurt voordat we in het uiterste noorden zijn, hoe minder mooi dat daar de omgeving wordt, want de temperaturen gaan nu al elke dag weer een paar graden omhoog. We hebben namelijk van meerdere Thai gehoord dat je juist in de winter, dat betekent in december en januari in Pai moet zijn, want dan is de natuur op zijn mooist, met allerlei verschillende kleuren, net als bij ons in de herfst en de vele bloesems. We hopen maar dat we niet te laat zijn en dat we toch nog even van dat moois mogen genieten alvorens we Laos inrijden.


Maandag 26 Januari 2009: 34 graden overdag en 19 in de nacht.
Overnachting in Chiang Mai bij een tankstation tegenover de immigration office.
Gps( dd mm,mmm) N 18 46,119 en E098 58,664 vanaf dit coördinaat moet je de grote doorgaande weg richting airport volgen na een paar honderd meter is links de customs en 100 meter verder de immigration office.

Vanmorgen wordt de brandstofpomp weer onder de auto vandaan gehaald en naar de testbank gebracht. De truck heeft geen vermogen meer nadat de pomp een service beurt heeft gehad. De monteur maak de pomp open en dan wil ik eerst een kijken wat er fout gegaan is. Er zit een regelstang in die volgens de boeken 21 mm moet kunnen bewegen, maar als ik met de schuifmaat meet kom ik niet verder dan 11 mm. Dus het gas gaat maar voor de helft open en dat verklaard natuurlijk een hoop. Maar nu de oorzaak zien te vinden. We maken de regulator unit open, dit is een unit die tegen de brandstofpomp zit geschroefd en die de hoeveelheid brandstof regelt. Laat je de motor bijvoorbeeld 2000 toeren maken, dan zal de regulator meer of minder brandstof geven als de motor meer of minder wordt belast. Ze snappen er niks van, maar ik heb al snel gezien wat het probleem is. Er zit een koude start mechaniek op de unit waar een hevel aanzit. Als de koude start hevel in de ruststand staat en je dan de regelstang monteert, die als het ware aan je gaspedaal zit, wordt deze geblokkeerd door de koude start hevel. Je moet dus eerst de koude start hevel met de hand naar buiten drukken en dan kun je de gashevel vasthaken aan de regelstang. Als de baas ziet wat ik doe krijg ik een schouderklopje. Nu de regelstang aan de goede kant zit regelt hij netjes 21 mm en na het testen blijkt alles in orde. Nu maar duimen dat dit het probleem was, en dat weten we over een uurtje als hij weer op de motor zit. Ik voel me opgelucht en ben moe, want heel de nacht hebben mijn hersens lopen te malen door dit probleem. Ik heb in mijn leven veel, heel veel video’s hersteld en logisch nadenken op het gebied van mechanica ligt me wel. Na het monteren van de pomp en het ontluchten van de leidingen start de truck en ga ik een stukje rijden. De truck rijdt zoals hij nog nooit heeft gedaan. Super soepel en het lijkt of ik meer vermogen heb. Als ik terug kom staat de baas al te wachten en als mijn duimen omhoog gaan is iedereen blij. We vragen of er nog kosten aan verbonden zijn, maar de baas is al lang blij dat het opgelost is en zegt dat het service van de zaak is. We vullen de watertank, nemen afscheid en gaan op weg naar ChiangMai.

Als we na 100km stoppen blijkt er toch nog het een en ander mis. Er lekt iets diesel en ik snap wel waar dat door komt. Tussen alle diesel leidingen zitten koperen afdichtringen. Deze ringen zouden wij in Nederland elke keer vervangen om lekken te voorkomen. Maar hier worden ze net zolang gebruikt tot het begint te lekken. Aangezien het nu al 3 keer los is geweest moeten ze wel gaan lekken. Ook onder de bak licht nog steeds een paar druppels olie. Maar dat kan komen doordat de diesel lekt en tegen de bak aan komt. Dat zien we morgen wel. We rijden een stuk door de bergen en ik geniet echt. De truck gaat veel gemakkelijker de heuvels en bergen op en het heeft dus geloond om de pomp goed af te laten stellen. Ook de timing is nu 100% ingesteld en dat merk ik aan de motortemperatuur. Zelfs in de bergen blijft de temperatuur constant, terwijl het vroeger een graad of 10 opliep. We parkeren de auto bij een tankstation tegenover het immigration office, waar we morgen ons visum laten verlengen. We lopen even naar de immigration om te kijken hoe laat ze morgen open zijn. En dan is het tijd om te gaan eten. We eten in airport plaza sushi bij Zen om de goede afloop te vieren. We kopen beltegoed voor de gsm en meteen voor 7 euro 100 uur internet via de telefoon. Nu hebben we dus altijd internet op de laptop door de gsm daarop aan te sluiten. We gebruiken UMTS en daardoor halen we soms wel 50kb per seconden.
Ik ga nog even internetten en dan slapen.


Dinsdag 27 Januari 2009: 34 graden overdag en 19 in de nacht.
Overnachting bij het PaiTreetopResort midden in de natuur. Gps( dd mm,mmm) N 19 18,955 en E098 27,492.

Om 8 uur staan we op en maken ons klaar om naar de immigration office te gaan. Om tien voor negen zijn we daar en het is al behoorlijk druk. Vele buitenlanders verlengen hier hun visa en de Thai doen goede zaken. We betalen 40 euro per persoon voor een maand extra en zodoende kunnen we toch het hoge noorden nog bekijken. Rond tien uur is het klaar en lopen we naar de Customs die een paar honderd meter verder zit. We moeten namelijk onze auto importpapieren verlengen met een maand. Het vriendelijke meisje kent ons nog en na een kwartier lopen we weer naar buiten met de verlenging. Je kunt elke keer de auto papieren verlengen tot het einde van je visum geldigheidsduur. We hadden het al verlengd tot 29 januari, maar nu we nog een maand langer blijven moet alles dus weer worden verlengd. Terug bij de auto, maken we alles klaar voor vertrek. Ik wil de auto starten en hij slaat niet aan. Aan het geluid hoor ik dat er geen diesel ingespoten wordt. Logisch want er zat een diesel lek en met lucht in de leidingen slaat hij nooit aan. Ik kantel de cabine en zie meteen wat er lekt. Een van de koperen afdichtringen op de pomp lekt diesel. Ik loop naar een kleine garage en de monteur geeft me meteen 2 gratis ringen. Maar deze zijn ook al een keer gebruikt en ik wil nieuwe hebben. Ik moet dus ergens nieuwe zien te krijgen. Bij de truck staat Sii een Thaise jongen die wat Engels spreekt en die de truck aan het bewonderen is. Als ik de ringen laat zien en in het Thai vraag waar ik die kan krijgen zegt hij “stap maar achter op mijn brommer, ik weet wel een adresje”. Echt een super gast. Na een paar keer de weg te hebben gevraagd komen we bij een dieselpompservicewinkeltje terecht . De man heeft de ringen liggen en ik neem er gelijk 10 mee. Voor 2 euro ben ik de man en kan ik aan de slag. Eenmaal terug bij de truck is het druk rond de truck, iedereen komt even kijken. Ik schroef alles weer vast, met de nieuwe ringen er tussen. Dan even de lucht uit de leidingen pompen en de truck start meteen. Het lekken is over en we zijn weer blij. De jongen wil even in de truck kijken en dat is wel het minste wat we kunnen doen. Geld wil hij niet en hij is tevreden met een hand en ons email adres. Een andere man vraagt nog, in het Thai, wat voor werk ik doe. Ik zeg maar Wisawakhon ( ingenieur ) dat is namelijk het enige woord wat ik ken in het Thai wat het dichtste komt bij mijn vroegere beroep. Hij begrijpt nu meteen dat we zo’n reis kunnen maken, want een ingenieur verdient een hoop geld.


Het is 100 km rijden naar onze bestemming, maar de weg gaat door de bergen en brengt ons tot 1400 meter hoogte. De truck gaat veel beter omhoog dan eerst en op hellingen waar ik eerst terug moest naar zijn 3 rijden we nu in zijn 4 omhoog. Natuurlijk moeten we soms terug naar zijn 2 maar veel minder vaak dan eerst.


Na drie uur rijden door de prachtige natuur, waar alles in bloei staat en de bladeren van de bomen beginnen te vallen, stoppen we even voor een kleine pauze. Het lijkt alsof we, in de herfst, door de bergen van Griekenland rijden. We hebben van Karlijn en Roger de coördinaten gekregen van een resort waar zij hebben gestaan, en daar willen we heen rijden. De laatste paar km gaan over een smalle weg waar de bomen laag over de rijbaan hangen. Als we links een grote parkeerplaats zien van een hotel rijden we daar heen en vragen of we daar mogen staan. 24 euro per nacht krijgen we te horen. We willen geen kamer, maar alleen een parkeerplaats dus lopen we even naar de buren. Daar mogen we voor 2 euro per nacht staan en het is de plaats waar Karlijn en Roger ook stonden. Er is een douche en wc en een camping mooi aan het water, maar wij zetten de truck tussen de palmen op een pad neer. Lekker rustig en waar water is zijn muggen en daar houden we niet zo van.


Het pad wat ons naar beneden brengt is enorm smal en hobbelig en als we nog 50 meter moeten denk ik dat het niet gaat lukken. Een enorme palm hangt laag over het pad, maar gelukkig gaat het net en bereiken we ons mooie plekje waar we een dag of tien blijven staan. We gaan met de quad hier een km of 500 rijden en we zullen dus een paar dagen een hotel nemen langs de route. We lopen naar het restaurant en eten een heerlijk Thaise maaltijd voor een redelijke prijs. Hier houden we het wel een tijdje vol. Tijden s het eten zakt de zon langzaam achter de bergen en wordt alles mooi oranje verlicht. Als we terug in de truck zijn blijken we zelfs gratis internet te hebben. Ik moet nog wat drivers downloaden en daar heb ik hier mooi tijd voor. Als ik onder de truck kijk is er geen lek meer te bespeuren en is alles netjes droog. Nu maar hopen dat dat zo blijft de eerste 30.000 km. Dat is namelijk de afstand die we tot Nederland nog moeten rijden. We hebben dan in totaal 80.000 km gereden in 32 maanden tijd. We blijven dan een paar maanden thuis alvorens te verschepen naar Zuid Amerika. We hadden een 5 jaar lange reis gepland en we zitten goed op schema.


Woensdag 28 januari 2009: 34 graden overdag en 14 in de nacht.
Overnachting bij het PaiTreeHouseResort midden in de natuur. Gps( dd mm,mmm) N 19 18,955 en E098 27,492.

Rond een uur of tien halen we de Quad uit de truck en maken hem startklaar. Het ding zal ons de komende dagen door de omgeving vervoeren. We rijden naar Pai, het stadje wat 6 km verder ligt en daar zoeken we een postkantoor en benzine pomp. De briefkaarten worden gepost en de tank en een 5 liter jerrycan worden weer vol gemaakt. Benzine pompen zijn schaars hier en daarom nemen we 5 liter extra mee om zeker te zijn dat we het gaan halen. We kunnen normaal 170 km rijden met één tank en daar komt nu 50 km bij. We rijden een beetje door de mooie omgeving en stoppen als eerste bij een klein dorpje waar, zoals overal een berg tempels staan.


Van hier uit gaat het via een enorm smal en steil paadje de berg omhoog waar overal kleine hutjes staan. Weer passeren we een klein Chinees dorpje waar een chinees monument te zien is waaromheen allerlei winkeltjes zijn gemaakt in oud Chinese stijl.


Als ik weg wil rijden zien we een groepje Thai bezig met knellen. Een van hen laat de tol draaien op de grond en de andere laten de tol door de lucht vliegen om zo de eerste tol te raken. Negen van de tien keer is het raak en vliegen alle twee de tollen door de lucht.


Na het dorpje rijden we een bananen plantage in en draaien daar om, om weer naar beneden te rijden. De afkorting werkt dus niet, want de weg houdt op. We kijken over het berglandschap wat er mooi gekleurd bij ligt.


Alles ziet er uit zoals de Nederlandse bossen in de herfst. We rijden dan via de GPS naar een waterval en ook deze weg gaat tussen de bananen plantages door. De bergen met op de voorgrond de hooimijten maken het tafereeltje compleet, ik ga vol in de ankers en we vliegen bijna voorover van de Quad. Ik stap even af, maak een foto en daarna op naar de waterval. Het is nog 3 km rijden en als we bij de waterval aankomen is het natuurlijk weer een drukte van jewelste. Vele kraampjes en verkopers die van alles aan de man proberen te brengen. We moeten even klimmen om boven te komen maar het is de moeite waard.


Een groepje Thaise jongens gebruikt de waterval als glijbaan en als er één naar beneden glijdt, staat hij een tijdje over zijn kont te wrijven. Vermoedelijk zijn de rotsen toch minder glad als hij had gedacht of heeft hij zich gestoten aan een stuk steen wat door het water onzichtbaar was en stiekem lag te wachten op zijn slachtoffer. Het omhoog klimmen was relatief eenvoudig, maar de afdaling een stuk vervelender. Je ziet niet waar je je voeten neer kan zetten en de weg naar beneden duurde dan ook een heel stuk langer dan omhoog. Na een half uurtje hebben we het wel gezien en rijden we terug naar Pai waar we even een lunch nuttigen en vandaar uit via de mooie landweg naar onze truck. Het is hier zo mooi dat we zeker een dag of tien willen blijven om de omgeving te bekijken. Morgen slapen we niet in de truck maar ergens in een hotel. Het is te ver rijden naar Mae Hong Son, het plaatsje waar de langnek vrouwen wonen. De dames hebben ringen om hun nek, waarbij er elk jaar één aan toegevoegd wordt.


We koken vandaag zelf en gaan vroeg slapen, omdat we morgen vroeg willen vertrekken.

Donderdag 29 januari 2009: 32 graden overdag en 15 in de nacht.
Overnachting Yok guesthouse in Mae Hong Son. GPS (dd mm,mmm) N 19 18,453 en E097 57,657

We zijn al vroeg op en proppen snel de bagagebak van de Quad vol. Dekens, water, EHBO gerei, een setje schone kleren en meer van dat spul. We stoppen nog even bij de receptie om ons telefoonnummer achter te laten en om te vertellen dat we misschien vannacht ergens anders blijven slapen. We nemen de verharde weg richting Mae Hong Son en rijden over een paar dagen echt off road terug. De weg is super goed en gaat weer, net als een achtbaan, elke keer omhoog en omlaag. Sommige stukken zijn behoorlijk steil en zelfs de Quad gaat niet harder op de steile stukken dan 30 km/u. De omgeving is super mooi, de bergen met daarop de geel, oranje, rood, groen en bruin gekleurde bomen, de akkers die soms nog primitief worden bewerkt met ossen en de kleine stroompjes die zich een weg banen door de natuur.
“Hier foto 290109foto1,2,3,4,5,12”


Na 2 uur zien we een bord waarop een reclame staat voor een grot. Nam Lod heet het ding wat zoveel betekend als water grot. Het is nog 8 kilometer rijden en we passeren onderweg kleine dorpjes waar soms maar 5 huizen staan. De kinderen kijken hun ogen uit naar ons vervoermiddel en iedereen zwaait als we voorbij rijden. De laatste 5 kilometer gaan we door een donker bos en de weg is echt bagger. Het is ooit voorzien van een asfalt laag, maar daar is weinig meer van over. Ik denk dat de oppervlakte van de gaten groter is dan die van het asfalt.


Onderweg zien we de gemeente werkers nog bezig om het onkruid te verwijderen op een wel erg rigoureuze manier. Ze steken de boel gewoon in de fik en laten het vuur het zware werk doen. Ik snap niet dat dat nooit fout gaat en heel de boel in de hens vliegt. We komen aan bij een grote parkeerplaats en we moeten even zoeken om een plekje te vinden waar we de Quad aan een boom vast kunnen leggen. De bagagebak zit helemaal vol en er is dus geen plaats voor de helmen. Ik leg ze dus maar vast aan de ketting waarmee de Quad aan de boom vast zit. Hoeven we in ieder geval niet met die dingen te slepen.


Natuurlijk is er weer een hokje waar we moeten betalen en om met een bamboevlot door de grot te varen betalen we 12 euro. Er loopt een dame met ons mee die een enorme petroleumlamp bij zich heeft. Als we bij de grot arriveren is het een enorme drukte. Honderden vlotjes liggen voor de grote grot te wachten. De dame staat een paar minuten te pompen aan haar lampje, en dan langzaam begint het ding licht te geven. We nemen plaats op een vlot. De schipper staat tot boven zijn knieën in het water en duwt ons vlotje richting de donkere grot. Het ding is enorm en het zwakke schijnsel van het lampje maakt een spookachtige indruk. Na 50 meter moeten we al uitstappen en gaan we achter de gids aan, verschillende trappen op om alles van dichtbij te bekijken.

Na tien minuten zijn we weer beneden en varen we weer verder. In totaal bekijken we 3 grotten stelsels waarnaar we weer helemaal terug varen naar de ingang.


Er zijn heel veel vlotjes en schippers, maar bijna geen toeristen. Door de blokkering van de luchthaven in november blijven de toeristen weg en dat is echt zonde. Thailand is een mooi land en de problemen zijn allang weer uit de wereld.
“Hier foto 290109foto15


We beginnen honger te krijgen en lopen naar een restaurantje waar we heerlijk eten. We bestellen in de Thaise taal en krijgen wederom een heerlijke maaltijd. Wel betalen we het dubbele van de normale prijs, maar dat krijg je als je bij de toeristen sites eet.
Na het eten rijden we weer verder naar Mae Hong Son. De weg gaat nog steeds door de bergen en zodra we in de schaduw rijden is het behoorlijk koud. 100 meter verder schijnt de zon weer en is het weer heet. Onze lichamen hebben dus heel wat te verduren gehad. We stijgen tot 1500 meter en daarna gaan we weer terug naar 300 meter. Er passeren ons 4 motorrijders met een buitenlands kenteken en als er één langs de kant van de weg stopt, maken we even een praatje. Ze komen uit Maleisië en zijn hier aan het rondtoeren. Ook komen we nog een Canadees tegen die we vandaag al meerdere keren hebben ingehaald. Hij heeft een 250cc offroad motor gehuurd en is alleen op pad. Rond 5 uur komen we in Mae Hong Son aan en een buitenlandse man geeft ons het adres van een guesthouse. Het is maar 100 meter terug en als we daar arriveren ziet alles er goed uit. 6 euro per nacht is ok. De kamer is klein, maar heeft een schoon bed, een ventilator en een nette badkamer met douche en toilet. Meer hebben we niet nodig. We vullen het gastenboek in en boeken voor twee nachten de kamer. We springen onder de douche en lopen dan naar het centrum. We bezoeken een tempelcomplex en maken wat foto’s van een meertje. Dan beginnen onze magen te knorren en gaan we bij een Italiaan lasagne eten.


Na het eten lopen we terug en gaan vroeg slapen. We hebben 130 km gereden en door de bergen is dit super vermoeiend. Na elke bocht komt er weer een bocht en mijn armen hebben hard moeten werken vandaag.

Vrijdag 30 januari 2009: 32 graden overdag en 15 in de nacht.
Overnachting in Yok guesthouse in Mae Hong Son. GPS (dd mm,mmm) N 19 18,453 en E097 57,657.

Om half acht wordt er al op de deur geklopt. Of we even willen betalen, want de eigenaar van het guesthouse moet met spoed naar Chiang Mai. Haar zoon heeft een motorongeluk gehad en ligt in het ziekenhuis. We betalen voor de 2 nachten en willen dan weer gaan slapen, maar nu we toch wakker zijn kleden we ons zelf maar aan. We maken de Quad klaar en rijden naar het centrum om een lekker ontbijtje te nuttigen. Het is echt koud en alles is gehuld in een dikke nevel. Raar dat we het nu koud hebben en dat we over een paar uurtjes ons weer kapot zweten.


We komen weer de Canadees tegen en daarna worden we nog aangesproken door een Canadees echtpaar. We staan gezellig een uurtje te praten en dan gaan we op weg naar het dorpje van de Karen vrouwen. Dit is een vluchtelingen kamp waar een minderheidsgroep uit Birma is neergestreken. De vrouwen hebben metalen ringen om hun nek die elk jaar vermeerderd worden, zolang ze nog in de groei zijn. De nek kan dus maar één ding doen en dat is langer worden. Vroeger was het een bescherming tegen de tijgers die bijna altijd mensen doden door ze in hun nek te bijten. Het is weer een mooie weg en ik vind de omgeving hier één van de mooiste waar we geweest zijn. De weg slingert weer door de bergen en we genieten enorm van het mooie uitzicht. 8 kilometer voor we het dorp bereiken veranderd het mooie asfalt in een zandpad en hebben we ook ineens geen gsm ontvangst meer. De boeren werken nog met primitief gereedschap in de velden en de hutjes zijn gemaakt van hout en palmbladeren. Dan ineens een wegblokkade en moeten we de Quad parkeren op de parkeerplaats.


Even langs een kassa en daar moeten we 6 euro per persoon betalen en dat vind ik te veel. Ik heb dit dorpje al een keer gezien en blijf wel bij de Quad.


Ik geef Susan de fotocamera en onze wegen scheiden zich voorlopig. Als ik zit te wachten stopt er een brommertje met de Zwitserse Roger er op. We raken aan de praat en de tijd vliegt voorbij. Dan gaat hij in het dorpje kijken en moet ik nog even wachten op Susan, die natuurlijk ook met Roger aan de praat geraakt en met hem afspreekt om vanavond ergens te gaan eten.


We nemen nog een afkorting en rijden door een brede, maar ondiepe rivier en zo slaan we een heel stuk zandpad over. De navigatie weet precies de weg, tenminste dat denkt hij, en laat ons 30 kilometer om rijden. We klagen echter niet, want de omgeving is echt super mooi. De Quad rijdt heerlijk en is ook een stuk zuiniger dan vroeger. Sinds ze in Bankkok het luchtfilter hebben gemodificeerd rijden we 1 op 14,5 met het ding en dat terwijl we vroeger maar 1 op 10 haalden. Onderweg rijden we nog een heuvel op, waar een tempel staat. Hier hebben we een mooi uitzicht op Mae Hong Son.


Na alles bekeken te hebben doen we nog even boodschappen. Terug springen we onder de douche en rijden om half 7 naar het restaurant waar we afgesproken hebben met Roger. Als we de Quad parkeren zien we de Canadees en buurten we wat. Als we dan ook de Zwitser zien stellen we voor om met zijn vieren te gaan eten. We gaan op de markt zitten bij een megaklein stalletje en bestellen 2 Som Tham, de groene papaja salade, een kippenpootje en wat te drinken. Voor nog geen 2 euro eten we ons buikje vol. Rond 21.00u nemen we afscheid en rijden we terug naar het Yok guesthouse om te gaan slapen.

Vrijdag 31 januari 2009: 32 graden overdag en 15 in de nacht.
Overnachting bij het PaiTreeHouse Resort midden in de natuur. Gps( dd mm,mmm) N 19 18,955 en E098 27,492.


Het is nog koud als we buiten de Quad weer inladen voor de grote tour. Het is half negen en ik schat een graadje of 15. We nemen afscheid van de mensen hier en gaan dan op pad. Na 4 kilometer is er een tankstation en hier gooien we de Quad helemaal vol. We hebben nog de 5 liter jerrycan bij ons, want vandaag wordt een lange dag met het grootste gedeelte off road. Al we tien minuten gereden hebben slaan we af van de grote weg en rijden een natuurpark in. De eerste 10 km is er nog een mooie asfalt weg maar na een checkpoint is het al snel gedaan met de pret. De weg verandert in een zandpad en dat zal zo blijven de eerste 5 uur. Er is ooit een echte weg geweest, want er is een vangrail aan de ravijnkant. Alleen is er nergens meer een brokje asfalt te bekennen.


De weg is enorm stoffig en gaat behoorlijk steil omhoog met elke 50 meter een haarspeldbocht. Dit is echt genieten. Eigenlijk is dit de eerste keer echt off road met de Quad. We hebben wel eens een paar kilometer off road gereden maar nu is het 75 km dwars door de natuur. We stoppen een paar keer om mijn armen te laten rusten en om even te genieten van het uitzicht. Bergen zo ver je kan kijken. We passeren een paar mini dorpjes, waar de mensen niet weten wat ze zien. Een buitenlander en dan ook nog op zo´n rare motor met 4 wielen! Heel de dag komen we misschien 3 jeeps tegen en een handvol mensen. We zitten op 1650 meter hoogte en zien dan een bord met “enorm steile helling!” erop. We zien het zandpad en hebben nog nooit zo een stijging gezien. Zelfs de Quad gaat met 20 km per uur omhoog en dat hebben we nog niet meegemaakt. Natuurlijk hebben we minder vermogen door de hoogte maar ik, en Susan, moeten helemaal voorover gaan hangen om de Quad op de weg te houden. Dan gaat de weg net zo steil omlaag en moet ik flink bijremmen.


Afremmen op de motor is geen optie met deze steile helling en dus gebruik ik alleen de achterrem. Mocht deze oververhitten dan heb ik altijd mijn voorremmen nog. Na een steile afdaling voelt de achterrem sponzig aan en ik moet steeds verder knijpen om de rem te laten vertragen. We stoppen en laten alles maar even afkoelen. Na tien minuten is alles weer perfect en rijden we weer verder. We komen hier niemand meer tegen en ook de navigatie weet niet waar we zijn. Nu maar hopen dat we goed zitten. Maar we zijn geen afslagen tegengekomen en als we een klein dorpje binnenrijden zien we aan de naam dat we goed zitten. We hebben een foto gemaakt van een off road kaartje en daar staan de dorpjes allemaal op. Het ruikt heerlijk in de bossen. Onze neuzen worden geprikkeld door de geur van de bomen en helaas ook van het stof. Susan stapt even af om te plassen, ik zie haar licht blauwe vest, wat nu voor de helft bruin is door het stof. De kenteken plaat van de Quad is niet meer te lezen en is voorzien van een paar mm roodbruin zand. Morgen wordt het dus wassen om het ding weer toonbaar te maken. Rond 13.00u rijden we Wat Chang binnen, een dorpje waarvandaan een asfalt weg begint. We zijn dus weer in de bewoonde wereld en hebben het off road stuk gehaald. We stoppen bij een restaurantje en worden door de eigenaar in perfect Engels aangesproken.


Hij kent zelfs wat Nederlandse woorden. Het is een restaurantje waar 4 tafels binnenstaan en ik vraag me af waar hij de Nederlandse woorden heeft geleerd. De rest van de weg is super. Mooi slingerend door de bergen, maar wel over een perfecte laag asfalt. Langs de weg zijn alle bomen mooi geel, oranje,rood, bruin en groen. Echt een prachtig herfst tafereeltje.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2009-02-01 (4003 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.06 Seconden