Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
15 t/m 22 januari 2009





Donderdag 15 januari 2009: 26 graden overdag en 19 in de nacht.
Overnachting in Bangkok bij Charles, de importeur van Polaris ATV´s (Quad). GPS (dd mm,mmm) N 13 39,883 en E 100 34,966.

We zijn al vroeg wakker en dat is niet zo gek als je al om half elf gaat slapen. Ik moest wat bijslapen, want het is elke avond laat en dan verslaap je de volgende dag. Ik had gisteren nog een nieuwe high power wifi usb unit gekocht voor 20 euro en die werkt super. Mijn reserve was kapot en deze werkt zelfs beter als de oude. De oude Enginius heeft iets meer power, maar de software is antiek en er is geen nieuwe te vinden. De TP-link Wn422g heeft veel betere software en maakt gemakkelijker verbinding. Dus iedereen weer blij. Met de oude konden we hier niet op het net komen, hij zag de router, signaal was sterk maar het krijgen van een ip adres duurde eeuwen en als hij dan contact had kreeg ik een melding dat er geen internet mogelijk was. Nu werkt het wel met dezelfde antenne. De Tp-link heeft namelijk dezelfde antenne aansluiting.

Ik kreeg nog een e-mail van Annie en Jannsen dat de zus van Janssen was overvallen. Auto kwijt, gebroken pols en geld weg door een overvaller. Ja, dat gebeurt dus overal op de wereld en Europa is dus niets onveiliger dan Maleisië. We wensen haar veel sterkte vanuit Thailand. De ellende is dat het financieel en lichamelijk wel heelt, maar geestelijk blijft het je achtervolgen. Rond 12 uur gaan we met de quad het centrum in, ik wil een VGA kabel kopen, zodat ik de laptop op de grote lcd tv aan kan sluiten. De kijkhoek en het formaat zijn beter om foto’s te bewerken. Normaal lopen we van Siam station binnendoor naar Pantip Plaza. Het is een stuk over een bouwterrein, maar het is open voor voetgangers. Nu mogen we er ineens niet door en als we aandringen laat de bewakers ons met een lach doorlopen. 75% gaat goed tot we bij een muur komen die er gisteren nog niet was. Half weg horen we nog iemand in het Thai zeggen dat het niet kan, maar eigenwijs als we zijn lopen we toch door. Dus heel het stuk weer terug en weer langs de lachende bewaker. Als ik hem in het Thai zeg dat het niet kan zegt hij `zei ik toch` haha, ja hij heeft gelijk. Hij wijst ons de weg die ons via een afkorting naar Pantip Plaza brengt. Tussen de grote wolkenkrabbers is er ook een andere wereld. Afgeschermd door grote muren om de rijke mensen, die hier winkelen, maar niets van deze armoede te laten zien. Wij lopen door de sloppenwijk en zijn aan de gezichten te zien de enige buitenlanders die dit doen. De mensen zijn enorm vriendelijk en iedereen groet ons.


De kleine hutjes liggen ingeklemd tussen een rivier en de grote warenhuizen. Als we door de vele smalle steegjes lopen komen we bij een smal pad wat parallel aan het water loopt. 100m verder is een brug die ons naar de andere kant brengt en via een andere sloppen wijk en smalle steegjes naar Pantip Plaza brengt. We kopen een stuk of tien nieuwe films en een vga kabel om de laptop op de tv aan te kunnen sluiten. Daarna nog snel even iets te eten nemen en bij de buren naar binnen. Dat is het paradijs voor Susan. 5 verdiepingen vol met kleren. Ze koopt een stuk of 5 shirtjes zodat ze er weer een tijdje tegen kan. Dan weer heel de weg terug en langzaam gaat de zon onder. We zijn wel blij dat we niet in het donker door de sloppenwijk hoeven te lopen en halen Siam station nog net in het licht. Dan is het een half uurtje met de trein en nog een kwartiertje met de quad. Gelukkig hebben we een vest bij ons, want de muggen beginnen te komen. Zodra de zon onder gaat komen ze te voorschijn voor hun dagelijkse maaltijd. Maar ze hebben pech want wij zijn helemaal ingepakt. Het koelt trouwens ook goed af en door de rijwind is het zonder vest te koud. We kijken een dvd van James bond en dan ga ik de vga kabel proberen. Helaas lukt dit niet en krijg ik hem niet aan de praat. Ook op de andere laptop werkt hij niet en het blijkt aan de kabel te liggen. Vermoedelijk zijn niet alle pennen aangesloten. Veel te laat ga ik dus weer mijn mandje in maar val wel direct in slaap.


Vrijdag 16 januari 2009: 28 graden overdag en 22 in de nacht.
Overnachting in Bangkok bij Charles, de importeur van Polaris ATV´s (Quad). GPS (dd mm,mmm) N 13 39,883 en E 100 34,966.

Vandaag doen we niks, het enige wat ik doe is internetten, de oude banden van de quad weer onder de auto hangen en mijn overall met de hand uitwassen. Het laatste was wel nodig, want als ik het ding aantrok werd ik smeriger dan dat ik zonder hem onder de auto kroop. We eten een Hollandse pot met Thaise draai en kijken 2 dvd´s alvorens we gaan slapen.
´s Nachts staat de airco weer te loeien, want het wordt elke dag weer warmer.


Zaterdag 17 januari 2009: 32 graden overdag en 22 in de nacht.
Overnachting in Bangkok bij Charles, de importeur van Polaris ATV´s (Quad). GPS (dd mm,mmm) N 13 39,883 en E 100 34,966.

Vandaag rijden we met de Quad weer naar de Tesco Lotus supermarkt en van daar nemen we weer de trein naar Siam station. We eten in Siam Paragon en lopen dan weer, via de sloppenwijk, naar Pantip Plaza. De vga kabel die ik heb gekocht werkt niet, vermoedelijk omdat niet alle pinnetjes aangesloten zijn. Als vervanging hebben ze alleen een gouden versie en die kost 3 euro meer, maar dat moet dan maar. We lopen we nog een rondje door het IT winkelcentrum en gaan dan terug naar het station. Na een kwartiertje in de trein te hebben gezeten is het nog een kwartier rijden met de quad en dan gaan we even op de markt kijken. We kopen een hele berg heerlijk eten voor 3 euro en daar kunnen we 2 dagen mee doen. Als we terug bij de truck komen lopen we even bij Charles nar binnen. Hij vertrekt voor zaken een week naar Japan en we willen even afscheid nemen. Ook betalen we de rekening voor de reparatie van de Quad en hij heeft alleen het materiaal gerekend. Ik wil hem een dikke fooi geven, maar daar wil hij niets van weten. Hij staat er zelfs op dat we nog een keer terugkomen. Charles vertelt ons voor hij vertrekt dat hij in de krant heeft gelezen dat het Thailand visum, om meer toeristen te trekken, vanaf 20 januari 3 maanden lang gratis is. We moeten het wel aanvragen bij een buitenlandse ambassade. Wij hebben een 2 maanden visum gekocht en dat kunnen we met een maand verlengen. We gaan even uitzoeken of dit ook gratis kan. Dan blijven we wat langer hier in Thailand, zodat we meer tijd hebben om het hoge noorden te bekijken. Door de problemen met de Quad is het noorden erbij in geschoten en we willen het wel graag nog zien. We nemen afscheid en gaan in de truck een dvdtje kijken. We hebben er weer 11 gekocht, maar als het zo doorgaat zijn die al bekeken voor we gaan rijden.


Zondag 18 januari 2009: 34 graden overdag en 22 in de nacht.

Overnachting in Bangkok bij Charles, de importeur van Polaris ATV´s (Quad). GPS (dd mm,mmm) N 13 39,883 en E 100 34,966.
Vandaag doen we niet veel, het is een echte zondag. Uitslapen, internetten, lezen, wassen, filmpjes kijken , koken en daarna slapen. Er is hier verder niets te doen, want op zondag is alles hier in de omgeving dicht. We zijn ook wel toe aan een dagje rust.


Maandag 19 januari 2009: 35 graden overdag en 23 in de nacht.
Overnachting in Bangkok bij Charles, de importeur van Polaris ATV´s (Quad). GPS (dd mm,mmm) N 13 39,883 en E 100 34,966.

Ik wilde om 9 uur al vertrekken naar de Chinese ambassade om ons visum op te halen, maar heb me verslapen. Omdat ik vannacht ook slecht geslapen heb, heeft Susan me ook niet wakker gemaakt en lekker laten liggen. Om 10 uur schiet ik wakker en dan is het haasten. Om half 11 zitten we op de Quad om weer naar de Tesco Lotus supermarkt te rijden waar we de Quad parkeren. We nemen van hier uit de sky train en stappen in Asok Station over in de ondergrondse. Twee haltes verder stappen we al weer uit en dan is het nog een kwartiertje lopen naar de ambassade die in n van de zijstraten ligt. Als we er arriveren is het 3 minuten voor half 12 en we moeten snel worden, want om half 12 gaat de ambassade dicht. Na wat discussies met de portier mogen we toch naar binnen en staan we voor een gesloten loket. Maar na 5 minuten komt er toch een medewerkster die ons, na betaling van 52 euro, de paspoorten geeft. Het is goedkoper als we dachten. 26 euro per persoon is voor 70 dagen redelijk. In China krijg je ook geen 1, 2 of 3 maanden, maar exact het aantal dagen wat je nodig hebt voor je van te voren geboekte reis. We zouden eens te lang blijven!! Dan lopen we bij de buren naar binnen. Het is een mega groot winkelcentrum. We eten bij een japanner en het eten is heerlijk en betaalbaar. Dan ineens zien we een grote rat over de grond lopen waarvan de serveerster zelfs schrikt. Ach we zijn tegenwoordig wel wat gewend en kijken nergens meer van op. We eten rustig door en na het afrekenen zoeken we even een wc op, alvorens we naar de trein terugwandelen.

We rijden dit keer een stuk of 5 stations verder en lopen daarna 2 km naar de Immigratie dienst van Bangkok. We willen gaan kijken of je inderdaad het visum gratis met een maand kunt verlengen. Er stond in de krant dat je het visum in het buitenland gratis aan kunt vragen, maar aangezien we dat al gedaan hebben en er ook dik voor betaald hebben, hopen we dat we het dan gratis met een maand kunnen verlengen. Als we er arriveren zien we een drukte die we nog nooit hebben gezien. Het ziet letterlijk zwart van de mensen. Als we bij de informatie balie vragen hoe het zit met het gratis visum weten ze van niks. Omdat het zo druk is besluiten we maar niet te wachten en gaan we onverrichter zake terug naar de trein. Na de ondergrondse en de skytrain komen we terug bij de Quad en rijden in een kwartiertje terug naar de truck. Susan koopt nog een paar slippers in de winkel van Charles. Het zijn slippers van Oakley, ze kosten wel iets meer, maar zien er degelijk uit. Ik vraag nog even waar ik de Loctite kan kopen en meteen wordt er een jongen op een brommertje weggestuurd om een flesje te halen. Het spul is duur, maar we hebben het nodig om te voorkomen dat alles van de truck valt in verband met de slechte wegen die we soms hebben. Hierna ruimen we de garage op en rijden de Quad terug in de truck. Het erin en eruit halen van het ding gaat tegenwoordig enorm snel en is dus een fluitje van een cent. Als het karwei geklaard is eten we een soepje, kijken een DVD-tje en ik ga daarna alles uitzoeken in verband met het visum voor Rusland. We hebben nu voor de laatste avond internet en kan ik dus op mijn gemak nog over het net surfen. We kunnen het visum krijgen in Mongolië en leggen via email contact met de firma die het kan regelen. Vanaf morgen gaan we weer op ons gemak onbeveiligde netwerken zoeken, waar het hier in Thailand zeker niet aan ontbreekt voor het verzenden van onze verslagen.


Dinsdag 20 januari 2009: 36 graden overdag en 19 in de nacht.
Overnachting langs weg nummer 1 bij een tankstation.Gps (dd mm,mmm) N E

Om 8 uur sta ik al buiten om de vuilwater en wc tanks te legen. Dan nog even snel de watertank vol maken en alle slangen en kabels weer opruimen. We draaien de truck om, zodat we met de neus naar voren weg kunnen rijden en nemen afscheid van alle enorm behulpzame mensen waarna we het terrein verlaten waar we 2 weken hebben gestaan.


De weg is smal en gaat de eerste paar kilometer door zeer smalle straten, waar natuurlijk elke paar minuten wel een tegenligger doorkomt. Dan draaien we de grotere doorgaande weg op en rijden richting de 9. Het is druk op de weg, maar het is redelijk file vrij. Gelukkig hebben we navigatie die ons door het hectische verkeer loodst. Het eerste uur hebben we een gemiddelde van 30 km per uur, maar daarna is het alleen nog maar snelweg en minimaal 4 baans wegen. Er is weinig moois te zien, de weg is saai maar af en toe moet je afzien om van punt a naar punt b te komen. De truck remt weer super en alles lijkt weer perfect in orde. Rond 1 uur stoppen we bij een wegrestaurant om een lekker bordje Thai te eten. Het smaakt weer perfect ook al is het behoorlijk pittig.

Tussen 4 en 10 in de avond mogen de trucks op de meeste stukken alleen gebruik maken van de linker rijstrook en als er dan een sukkel tussen rijdt die maar 40 gaat heb je een probleem. We halen gewoon in en worden een paar keer gestopt door de politie. Een truck is een voertuig met 6 wielen. Aangezien wij achter maar 2 banden hebben en geen 4 zijn we dus geen truck. Ook bij de tolhokjes is het elke keer een discussie. Ze willen ons laten betalen voor een truck, wat we in wezen ook zijn, maar ze hanteren hier als vuistregel het aantal banden en als je slechts 4 banden hebt behoor je tot de categorie auto´s. Op de tolhokjes staan namelijk prijzen voor 4,6 8, 10 en meer wielen, dan moeten ze zich daar ook aan houden, scheelt ons tenminste weer een lunch.
Rond 19.00u stoppen we bij een tankstation en ik ga even aan de computer werken en Susan gaat bij de supermarkt hotdogs en hamburgers halen. Die dingen smaken bij de 7/11 supermarkt altijd goed en kosten niks. 1,5 euro voor 3 dingen.
Ik ben daarna tot 12.00u aan de computer bezig. We hebben een nieuwe video driver en sindsdien werkt de rotatie van het display niet goed meer. Het touchscreen is ook ziek. Als we namelijk het scherm omdraaien, blijft het touchscreen zoals het was. Met andere woorden druk je links op het scherm verschijnt de muispointer aan de rechterkant enz. Aangezien we de laptop voor navigatie gebruiken, klappen we het scherm dicht en gebruiken we het touchscreen. Daarom is het wel zo handig als het goed werkt, maar helaas krijg ik het zonder internet niet aan het werken .

Woensdag 21 januari 2009: 36 graden overdag en 16 in de nacht.
Overnachting langs weg nummer 1 bij de garage. Gps (dd mm,mmm) N 18 13,166 en E099 25,435 langs weg 1

Susan is al even op, als ik mijn bed uitkom. Vannacht was het namelijk weer veel te laat geworden vanwege de problemen met de computer. Ik typ nog snel even het verslag van gisteren, terwijl Susan alles ondertussen rijklaar maakt. Om 10.00u vertrekken we en dan rijden we ongeveer 100km, totdat we bij Susan haar favoriete eettentje zijn. Het vrouwtje lacht en begroet ons meteen weer. Zij heeft de heerlijkste Som Tam salade van heel Thailand en voor mij ook nog heerlijke sateetjes. Susan bestelt alles, zoals gebruikelijk en gooit daarna even de wc-cassette leeg, want de herentoiletten zijn allemaal bezet. De salade en de sateetjes smaken weer echt super lekker. Na het eten wil ik even naar het toilet gaan en loop even rond de truck om te kijken of alles nog OK is. Dan zie ik een plasje olie liggen onder de tussenbak en verschiet ik, want dat is geen goed teken. Ik trek meteen mijn overal aan, neem een tod mee en kruip onder de auto. Ja, het is echt aan het lekken. De man die de vorige keer onze banden heeft gewisseld is net klaar met een auto en ziet mij onder de truck in een overall liggen. Hij komt meteen naar me toe en vraagt wat er mis is. Vervolgens pakt hij zijn brommertje en gebaart me om mee te rijden, bij hem achterop. Er ligt een Volvo truck/bus garage 500m verderop en samen gaan we even vragen of ze naar de auto willen kijken. Geen probleem, we zijn welkom, dus op het brommertje terug en dan rijden we met de truck erheen. Ze gaan meteen onder de truck liggen, maar zien zo niks lekken. Ze controleren het olie niveau en de monteur zegt dat het goed is, dus hoeft het niet bijgevuld te worden. We kopen voor de zekerheid toch 5 liter versnellingsbak olie en na het maken van de nodige foto’s door de mensen van de garage rijden we weer verder. Tegen een uur of 16.00u stoppen we bij een tankstation, om even naar de wc te gaan, en weer ligt er een beetje olie onder de tussenbak. Het is echt niet goed. Ik trek mijn overal weer aan en ga proberen om wat olie bij te vullen, voordat we het helemaal kapot rijden. Zeer vriendelijke Thai, die een paar woorden Engels spreken vragen ons wat het probleem is en halen een monteur bij de service van het pompstation vandaan. Deze kan ons niet helpen en zijn baas komt vervolgens kijken en zegt dat zich een garage bevindt ongeveer 5 kilometer verderop. Nou dat redden we wel, dus even alles netjes opruimen, alles weer olievrij maken en we rijden verder naar de garage.

Ze zien onze truck en schudden al meteen nee. Het is namelijk een auto garage en niet voor trucks, dus we moeten weer verder rijden. Nog geen 2 kilometer verder zien we nog een garage, ook alleen maar voor auto’s, maar hier zijn we wel welkom, maar inmiddels is het al 17.30u, dus we moeten de auto aan de kant op het terrein parkeren en morgen gaan ze eraan beginnen. Vermoedelijk door de olie toevoeging zijn de problemen ontstaan. Het vuil tussen de as en de kering is deels opgelost maar deels nog aanwezig. De as waar de kering omheen draait is dus niet meer egaal en daardoor lekt het. Aangezien de kringen van rubber zijn en die dus ook 25 jaar oud zijn is het tijd om ze te vervangen. Maar de keringen kosten hier maar een paar euro per stuk en het is dus slimmer om het hier te laten doen dan om te wachten tot ze allemaal kapot zijn en we in Europa de hoofdprijs betalen. We zoeken een leuk eettentje op, niet dat er veel keuze is, want er zijn er maar 2. De vrouwen die er werken schieten al meteen in de paniek. Oh nee, buitenlanders, dat hebben we nog nooit meegemaakt en we spreken geen woord Engels. De eigenaresse roept naar een groepje mannen, dat ook aan een tafeltje zit te eten, en vraagt of daarvan iemand Engels spreekt. En van de mannen draait zich om en zegt netjes in het Engels:”Can I help you?” Dat is handig, denken wij nog, maar dat is ongeveer het enige Engels wat de man spreekt, dus we bestellen toch maar zelf ons eten en met wijzen en gebaren zitten we na een half uurtje heerlijk te smullen. De eigenaresse wil foto’s van ons hebben, dat ze later aan iedereen kan laten zien dat zij toch echt buitenlanders in haar restaurant heeft gehad, want ze is er maar wat trots op. Na een kleine 2 uur heerlijk gegeten en gezellig, ware het gebrekkig, gekletst te hebben met de werkneemsters en verscheidene klanten, nemen we afscheid en vertellen dat we morgen weer komen eten. Meteen wordt ook gevraagd of ik vrijgezel ben of ik anders iemand weet voor het meisje achter de balie. Het is een scheetje. Mooi, Lief, vriendelijk en vrijgezel. Ze is 32 jaar en als ik alleen zou zijn wist ik het wel.


Ik zet me weer achter de computer en wil toch kostte wat het kost, die computer weer fatsoenlijk draaiend hebben. Susan leest lekker een boek en gaat dan slapen. Ik zit nog tot laat aan die computer en geef het vervolgens maar weer op. Morgen is er weer een dag.

Donderdag 22 januari 2009: 34 graden overdag en 16 in de nacht.
Overnachting langs weg nummer 1 bij de garage. Gps (dd mm,mmm) N 18 13,166 en E099 25,435 langs weg 1

Om 8 uur wordt er aan de auto begonnen en in eerste instantie willen ze de olie keringen onder de auto vervangen. Het begint goed, maar dan moeten er een paar speciale moeren van de aandrijfasmontageplaten los en daar heb je speciaal gereedschap voor nodig. Dus wordt er een beitel gepakt en er lustig op los gehakt. Hier maak ik natuurlijk meteen een eind aan en zeg dat ze eerste de tussenbak onder de auto vandaan moeten halen. De klant is koning, dus wordt daar een begin mee gemaakt. Ze laten hem zakken op een soort verrijdbare lift en die zetten ze verkeerd om onder de auto. Ik zie de bui al hangen want de bak is te hoog en kan zo nooit onder de auto vandaan worden gereden. Na wat gewrik en gewinkel en met een tip van mij, om de auto iets op te krikken, lukt het uiteindelijk om het 125 kg zware ding onder de auto vandaan te krijgen. Van de moer, waaraan behoorlijk was gekapt, is een deel al gesloopt en ik stel voor om het speciale gereedschap te maken. Ze pakken een grote dop en slijpen daar stukken uit zodat er nokken ontstaan die in de moer passen. Dan komt er een luchtsleutel aan te pas en pas na heel veel geratel komt de schroef los.


Er moet een stuk gereedschap worden gemaakt, want de andere aandrijfassen zijn met een grotere moer vastgezet. Ook hier wordt weer een oplossing voor gevonden. De keringen van de versnellingsomschakelhevels hebben ze op voorraad en de anderen worden in de stad gehaald. Als ik toch moet wachten loop ik even een rondje langs de kleine bedrijfjes die hier zitten. Ik kijk mijn ogen uit. Een auto heeft een kapotte uitlaat en die is niet te krijgen. Geen nood. Er is een uitlaat bedrijfje hier die van een stuk plaatstaal en een paar buizen een echte uitlaat maakt. Van de plaat wordt een ovale bak gemaakt. Met een hoop getimmer op een mal is het snel gefikst. Dan worden de zijkanten gemaakt waarin ze de bevestiging en demper buizen monteren.


Na een half uurtje heeft de man een, niet van echt te onderscheiden demper. Dat zou je bij ons niet zien. Een paar deuren verder zit een man die brandstofpomp van een truck aan het repareren en afregelen is. De grote moderne machine ziet er enorm indrukwekkend uit. Na een uurtje komt een monteur met de oliekeringen terug en aangezien die dingen hier niets kosten wil ik graag een setje extra meenemen.
Hier foto 220109foto7,8,9`


De andere en grotere moer krijgen ze niet los en ze schakelen een bedrijfje in om een speciale dop te maken. Maar deze is niet bestand tegen de grote krachten en uiteindelijk maakt een van de monteurs weer een grote dop en die moet worden uitgedraaid en omdat het al 18.00u is wordt dat morgen gedaan. Oliekeringen kosten hier maar een paar euro en dat terwijl wij bij Daf er een vermogen voor betalen. Ik laat nog een ander olie lekje zien en dat blijkt geen olie, maar diesel te zijn. De keringen in de brandstofpomp zweten een beetje en nu we toch aan het sleutelen zijn, nemen we dat maar meteen mee. Morgen wordt dat karwei aangepakt. Als ik mijn email met mijn telefoon check, krijg ik twee teleurstellende mails uit Mongolië. Het is voor buitenlanders niet mogelijk een visum te krijgen voor Rusland in Mongolië. We kunnen dus alleen maar een maand visum regelen in Laos. Ik heb even bekeken hoeveel kilometer we moeten rijden door Rusland en dat blijken ongeveer 9000 km te zijn. Als we ervan uit gaan dat we van de 30 dagen 20 dagen rijden zouden we 450 km per dag moeten rijden en dat is veel, maar te doen. Moeten de trucks het niet gaan begeven! Daarom laten we alles als voorzorg nakijken en herstellen, waaraan we twijfelen. En aangezien oliekeringen van rubber zijn en dus 25 jaar oud, is het beter ze te vervangen voor we problemen krijgen. De auto heeft weinig gelopen, maar rubber wordt hard en porreus na zoveel jaren. Ik douche me snel even in de truck en dan lopen we naar de overkant waar een klein restaurantje zit. Vandaag zit er een tafel vol met mensen van een reisorganisatie en een Thaise medewerkster van dat bedrijf helpt ons met bestellen en spreekt zowaar een paar woorden Nederlands! Na het eten gaan we terug naar de truck en leren we nog even Spaans. Dan is het weer tijd voor een dvd en een goede nachtrust.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2009-01-20 (2288 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.05 Seconden