Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
9 t/m 20 oktober 2008






Overnachting in Kuantan, weer heerlijk in ons eigen bedje.

De taxi brengt ons netjes naar de nicht van Annie in Kuala Lumpur en we arriveren daar rond half 8 in de morgen. Er brandt al licht en op de Janssen manier, dus met een hele hoop geschreeuw, werkt het niet om de zus op het balkon van de flat te krijgen, dus loopt hij snel even naar boven om zijn sleutels van de auto te halen. We laden de rugzakken in de kofferbak en gaan even bij de zus op bezoek. Het hele gesprek is in het Chinees, dus wat is er dan lekkerder dan in een stoel te gaan zitten en even je ogen dicht te knijpen. We hebben een nacht overgeslagen en iedereen is moe. Om 9 uur vertrekken we weer richting Kuantan, wat 260km verder aan de oostkust ligt. Na een uurtje stoppen we bij de Mac en helaas hebben ze alleen ontbijt, maar na 2 weken veel rijst te hebben gegeten smaakt het heerlijk. Dan is het nog 2 uur rijden en mijn ogen vallen regelmatig dicht zodat de tijd vliegt. Als we aankomen bij hun huis is alleen YanYan, de dochter thuis, en die vraagt natuurlijk als eerste wat ze hebben meegebracht. Er komen wat T-shirts en armbandjes te voorschijn en de dochter is weer gelukkig. Susan en ik kruipen ons bedje in en slapen tot een uurtje of 6. Geheel vernieuwd en weer opgeladen gaan we met zijn allen naar de Sushibar om op onze kosten een lekker maaltje te nuttigen.

We hebben zeker voor 60 euro gegeten maar als we af moeten rekenen blijkt de rekening maar 16 euro te zijn. Omdat we zo vaak daar zijn geweest krijgen we een speciaal prijsje. We geven een goede fooi aan de kok en obers en gaan dan terug naar de truck om te slapen. Janssen en Annie moeten heel de nacht werken, want er zijn veel orders binnengekomen. Gelukkig maar, want ze kunnen het geld nu goed gebruiken.


Vrijdag 10 oktober 2008: 33 graden.

Overnachting in Kuantan.

Na het ontbijt check ik mijn emails en zit er een mailtje bij van Ad en Yvonne. Ze hebben een vlucht en komen 23 oktober in de middag aan in Kuala Lumpur. Wij rijden dus 21 oktober terug naar Kuala Lumpur en blijven dan een paar nachten bij de outdoorshop van Thomas staan. Als alles goed gaat kunnen we dan de 24e vertrekken richting Thailand en Cambodia. Ad en Yvonne reizen 6 weken met ons mee en in die tijd zouden ze graag zuid Thailand, Cambodia en Laos bezoeken, maar dat is niet mogelijk. Laos zullen we over moeten slaan omdat daar gewoon niet genoeg tijd voor is. Een truck is nu eenmaal geen vliegtuig en per dag leg je maximaal 300 km af in Azië. Maar we maken er iets moois van en ik denk dat je beter 2 landen goed kunt bezoeken dan 3 half. Ik werk vandaag heel de dag aan de video van Nepal en bewerk nog wat foto’s voor de website. Rond 10 uur liggen we al weer in ons bedje, kijken een stuk of wat afleveringen van Prison Break en gaan dan slapen.


Zaterdag 11 oktober 2008: 33 graden.

Overnachting in Kuantan.

Vandaag weinig nieuws, ik ben heel de dag bezig om de film klaar te maken, zodat we hem vanavond met de familie kunnen bekijken. En Susan doet de was. Ik ben zo druk bezig dat ik vergeet te drinken en rond een uurtje of 4 krijg ik daardoor een heftige hoofdpijn. Maar na een liter water achterover te hebben geslagen is de hoofdpijn weg en voel ik me weer prima. Om 5 uur is de film klaar, ik moet alleen nog de dvd branden en dat komt goed uit want ik moet toch gaan eten. Ik zet de DVD brander aan en ga binnen eens kijken wat ze hebben klaargemaakt. Eigenlijk altijd is het lekker, maar vandaag is het een karig maaltje met eigenlijk alles wat ik niet lust. Kip met vel en dan niet krokant maar zacht en blubberig. Kippen lever en longen en rijst. Maar we eten wat de pot schaft en klagen niet. Na het eten hebben ze kiwi en niemand lust die dingen. Gelukkig vind ik ze heerlijk en wordt mijn maag toch nog goed gevuld. Rond tien uur kijken we met heel de familie naar de film die ik gemaakt heb van Nepal en iedereen vindt het prachtig. Er wordt wat afgelachen door de gekke bekken die Janssen trekt en het uurtje vliegt voorbij. Het is een mooie film geworden en ik maak ook nog een kopie voor mezelf. Dan gaan we naar bed en kijken we nog tot half 3 een paar afleveringen van Prison Break. Een super spannende serie waarvan we 3 seizoenen hebben gekocht op dvd.


Zondag 12 oktober 2008: 32 graden.

Overnachting in Kuantan.

Ik blijf vandaag in de truck, lekker koel met de airco op 23 graden. Ik moet de website update afmaken en dat kost een hele dag. We hebben 500 foto’s gemaakt in Nepal en die moeten uitgezocht en aangepast worden voor de website. Susan kijkt eerst de website tekst na en daarna is het mijn beurt om de foto’s er tussen te plakken. Rond 2 uur even snel wat eten en vandaag smaakt het weer top. Vissticks en frietjes als lunch is heerlijk. Pas om 8 uur in de avond ben ik klaar en kan ik de update’s naar Wim, onze webmaster sturen zodat de familie en vrienden weer wat te lezen hebben. Verder is het een rustige dag. Ik ga nog even wat eten en praat wat met de nicht van Annie die uit KL vandaag hier op bezoek is en kijk nog even tv. We kijken daarna wat dvd’s in ons bedje en gaan vroeg slapen vandaag.

We hebben nog een dag of 9 hier en er moet nog veel gebeuren. De wc moet ik nog een keer onderhanden nemen, omdat die ergens vacuüm lekt. De remdruk begrenzer van de achterremmen bijstellen. Dit omdat de truck door de nieuwe vering iets hoger ligt en de achterremmen dus worden begrensd. Hoe lager de truck hangt hoe meer remdruk er naar achter gaat. Maar dit is een klusje van 5 minuten dus snel klaar. Dan moet ik nog een overspanningsbeveiliging in de stabilisator bouwen. De fabriek was dit vergeten en hebben de print naar me opgestuurd. Maar ook dit is een karwei van niks. Dan ga ik de water tank goed doorspuiten, want door het zand in de put bij Kees en Els is er toch wat zand door het sediment filter gekomen en dat wil ik uit de tank hebben. En dan alles poetsen en zo opruimen dat Ad en Yvonnen wat ruimte in een kast hebben voor hun kleren. Kortom nog genoeg te doen de aankomende dagen. En ik zou het minst leuke karwei bijna vergeten, de accu’s weer bijvullen met water. Ja het leven van een overlander gaat niet altijd over rozen. Kleine karweitjes met tropische temperaturen is echt afzien.


Maandag 13 oktober 2008: 31 graden.

Overnachting Kuantan.

De laatste week dat we hier staan is ingegaan en vandaag begin ik aan het kleine reparaties en onderhoud van de camper. Als eerste haal ik het koolstoffilter, die na de grote opslagtank zit, er uit en zet alle kranen open. Er zit een klein beetje heel fijn zand in de tank, wat er in is gekomen bij Kees en Els in ChiangMai, omdat ze op dat moment nog problemen hadden met hun waterzuivering. Het is maar een klein beetje, maar ik wil de tank schoon hebben. Ook wil ik eens zien hoeveel water we nu echt kunnen meesleuren in de truck, want we vullen elke keer maar 180 liter en er zou 300 in moeten kunnen. Als de tank helemaal leeg is komt er geen zand meer mee. Nu was het water sowieso helder, maar als je het in een glas liet lopen en dat tegen het licht hield zag je hele fijne stof deeltjes. Ik vul de tank weer en er blijkt 300 liter in te kunnen dus we hebben dus water genoeg. We vullen als de meter op 20% staat en dat wil dus zeggen dat er dan nog ruim 100 liter in zit. Dan neem ik een glas en gooi daar gewoon keukenzout in. Een klein bodempje is genoeg en gooi dat in de watertank. Zout in de tank hoor ik iedereen zeggen. Het is zo dat we het water eerst door een sediment filter halen, zodat het grove vuil en zand niet in de tank kunnen komen. In de tank zit 2b-sure een filter systeem wat de zouten in het water omzet in Chloor. Het is een systeem wat elektrisch werkt en ook wordt gebruikt in bijvoorbeeld zwembaden. Dan heet het anders, maar het principe is het zelfde. Ik gooi er extra zout in om meer chloor te krijgen, zodat ik de leidingen een keer kan reinigen. Na de tank zit het koolstoffilter dat het chloor weer uit het water haalt. Het zuiveren duurt een uur of 6 en zorgt ervoor dat er geen algen en dat soort rommel in de tank en leidingen komt. Ook vernieuw ik de schakelaar van het 2b-sure systeem, want die is al een paar maanden afgebroken en het activeren van het systeem is omslachtig, omdat ik elke keer het printje met led moet verwijderen en met een stukje ijzer de schakelaar moet doorverbinden. Nu werkt het weer door een druk op de knop en dat is wel zo gemakkelijk. Ook kruip ik nog even onder de truck om de remdruk begrenzer van de achteras vol open te zetten. Door de nieuwe veren staat de truck hoger op zijn poten en denkt de remdruk begrenzer dat we niet geladen zijn en begrenst de remdruk op de achterwielen. In feite zijn we zelfs enorm zwaar beladen en door de begrenzer anders in te stellen hebben we weer volle remdruk achter.

Dan willen we naar het centrum lopen, maar Janssen wil niet dat we lopen. Hij moet toch in de buurt zijn en brengt ons vlak bij de East Coast Mall. We lopen de Carrefour binnen en kopen daar 4 nieuwe filters voor 2 euro per stuk. Een gewoon koolstoffilter kost maar 1 euro en ziet er exact zo uit als ons oude filter waar we 18 euro voor hebben betaald in Nederland. Maar we besluiten om de duurdere te kopen. Dit is een koolstoffilter en sediment filter met een doorlaat van 5 micron. Dit filter gaat weer een jaar mee en zo kunnen we dus weer 4 jaar vooruit.

Dan lopen we naar de Sushi king en eten daar Sushi. We eten maar een beetje want de Sushi tent waar we normaal eten is veel beter en we besluiten na een kleine hap om naar het andere winkelcentrum te lopen om daar bij onze vertrouwde Sushi shop verder te eten. Susan koopt nog even een paar echte reebok schoenen in de uitverkoop en daarvoor betalen we 30 euro. Er zijn ook vele neppers te koop, soms maar voor 5 euro maar in de grote sportzaken is het echt en dat merk je meteen als je ze aantrekt. Als we bij de andere Sushi bar aankomen zijn we de enige gasten en omdat we hier vaak komen worden we altijd verwend. We bestellen een Unagi handrol. Dit is een soort frietzak van Nuri, ofwel zeewierblad, gevuld met paling, komkommer, viseitjes, mayonaise en rijst. Normaal zitten er 2 ministukjes paling in, maar als ik hem aanneem van de kok voelt het ding zwaar aan. Er zitten 4 grote stukken in, we worden dus weer gematst. Dan bestellen we nog wat speciale zalm Sushi en ook die zijn 2 keer zo groot als normaal. Wat een fooitje toch allemaal kan doen hier hè! Dan is het al 6 uur en we willen voor het donker thuis zijn. We lopen nog even naar een winkel om O-ringen te kopen voor de wc en lopen dan in een uur naar huis terug. Als we er bijna zijn toetert en stopt er een auto langs ons. Het blijkt Suki te zijn, die van haar werk naar huis rijdt. We zijn er bijna, maar ze staat erop dat we instappen. Ze begrijpt er niets van. “Zijn jullie helemaal komen lopen” helemaal is een uurtje en dat is toch een fluitje van een cent. Hier nemen ze voor alles de auto. Als je op punt A punt B niet kunt zien, is dat een reden om met de auto te gaan. Zelfs al is het net om de hoek. Nu kost de benzine hier maar 48 eurocent per liter, maar het blijft zonde. Janssen en Annie hebben een grote bestelling van meer dan 200 euro en dat is een vermogen hier. Ze moeten die afleveren 250 km verderop. Daarvoor rekenen ze niets. Service van de zaak. Ik leg uit dat een auto meer kost dan alleen de benzine. Banden, onderhoud, afschrijving enz. Daar hadden ze nog nooit bij stilgestaan. Nu is het 200 euro, maar ze rijden net zo gemakkelijk 20 euro benzine op om 70 euro bloemen te bezorgen. Als je dan de inkoopprijs van de bloemen nog meerekent werken ze een dag voor misschien 10 euro. Uren worden hier al helemaal niet gerekend, dat hoort bij de boeketten. Ze moesten een wat meer commercieel worden anders gaan ze nog een keer pleite. Als we aankomen stappen ze net in hun oude roestige busje en rijden naar hun klant.

Ik meet eerst het chloor even voor ik het filter terug monteer, want een koolstoffilter filtert het chloor uit het water. Het niveau is meer dan genoeg en het water ruikt als een zwembad. Ik plaats het nieuwe filter en het werkt prima. We hebben iets minder water doorstroming, maar meer dan genoeg voor ons gebruik. Het oude filter was 20 micron en de nieuwe 5, dus moet het water een grotere weerstand overbruggen. Als we douchen zetten we de douche altijd maar een kwart open anders kost het te veel water en nu moet ik hem half open zetten, dus we zijn tevreden.

Wij gaan in bed Prison Break kijken een superspannende serie van 6 dvd’s met op elke dvd 10 uur video in perfecte kwaliteit. Dan maak ik nog wat backups van de foto’s en website updates en gaan we slapen.


Dinsdag 14 oktober 2008: 31 graden.

Overnachting in Kuantan, nog steeds bij Janssen en Annie.

We worden pas laat wakker en Susan kijkt de website updates na op spelfouten en speelt daarna een spelletje spider solitair. Ik draai me nog een keer om, want wat moeten we anders doen. De verveling begint toe te slaan en buiten is het enorm heet en binnen heerlijk koel, dus waarom haasten. We lopen vandaag naar de elektronica winkel om wat kabel te kopen. Ik heb al een schakelaar gekocht om de 230v stabilisator ook tussen de generator te kunnen schakelen, maar de kabel is te kort. We eten weer in het centrum en lopen dan terug naar de truck. Zo gaan de dagen wel lekker snel. Beetje slapen, stukje wandelen enz. Morgen ga ik alles klaar maken voor vertrek. De accu’s weer nakijken en bijvullen de overspanningbeveiliging in de stabilisator bouwen en de garage opruimen. Dan hebben we nog een paar dagen voor alles op te ruimen, te poetsen en een beetje kastruimte vrij te maken voor Ad en Yvonne die de 23e komen en dan zijn we klaar voor de reis. Zondag nemen we heel de familie mee uit eten en dat zijn tenminste 18 personen, dus wordt het druk. We kijken nog wat tv en spelen een spelletje en dan gaan we maar weer een filmpje kijken in ons heerlijke bedje. We tellen echt af om weer te gaan rijden. Niks doen is saai en als ik dan toch niks zou moeten doen zat ik liever niks te doen in Nederland, waar het lekker koel is. Ik snap niet dat buitenlandse mensen een huis kopen in bijvoorbeeld Thailand of Maleisië en heel de dag niets kunnen doen. Lekker lui doen is leuk voor een tijdje maar het gaat enorm vervelen. Wij genieten van de reis, omdat we normaal tijdens het rijden elke dag een andere tuin hebben. Andere mensen ontmoeten en de lekkerste dingen eten. Ook is het wel eens leuk om je vrienden en kennissen te bellen thuis in Nederland. Met een simkaart van hotlink bellen we met ons mobieltje voor 5 eurocent per minuut naar Nederland en deze week heb ik Wim, onze webmaster, Philip een oude collega en mijn broer Ton gebeld. Helaas was mijn broer niet thuis maar heb ik even met zijn vrouw zitten buurten tot de verbinding wegviel. Door het tijdsverschil moeten we laat bellen. En is het hier vaak al nacht.


Woensdag 15 oktober 2008: 31 graden.

Overnachting in Kuantan.

Vandaag doe ik helemaal niks. Ik voel me niet zo lekker . Er is een griepje op komst, wat maar niet door wil breken . Dus suddert het een beetje. Ik blijf lekker in mijn bedje en slaap eens flink bij. Ook stuur ik nog wat e-mails naar onder andere een verzekeringsmaatschappij, die de truck kan verzekeren voor Rusland. Er wordt op dit moment druk onderhandeld of Rusland op de groene kaart komt en de uitslag zal eind November bekend zijn. Als dat positief uitvalt hebben we alleen een gewone Europese verzekering nodig. In de avond voel ik me al weer een stuk beter en we hopen maar dat het snel over gaat. Ik blijf lekker in de truck, want hier is het heerlijk koel en veel beter als buiten of in het huis van Annie en Janssen.

´s Avonds kijken we in bed nog een paar verslavende afleveringen van Prison Break en dan is er weer een dag voorbij. Morgen ga ik kast ruimte vrijmaken en alles opruimen zodat Ad en Yvonne in een schoon huisje komen en ook nog een beetje kastruimte hebben voor de 6 weken dat ze meereizen.


Donderdag 16 oktober 2008. 33 graden

Overnachtingen in Kuantan, Maleisië.

We zijn druk bezig met de voorbereidingen voor vertrek. Alles moet weer gecontroleerd, gerepareerd, gepoetst, gewassen en opgeruimd worden.

Ik baal al een tijdje van de wc die ergens een vacuüm lek heeft. Hij werkt perfect maar nadat de pomp stopt en de tank vacuüm is, begint de pomp na een minuut al weer te lopen en normaal blijft hij het vacuüm oneindig lang behouden. Ik heb de pomp al een paar keer uit elkaar gehaald en nagekeken maar hij blijft lekken. Ik haal alles uit elkaar en neem de pomp en druk schakelaar mee naar binnen. Dit keer werkt het. Het lek is weg, maar nu stinkt de wc behoorlijk als de pomp de tank vacuüm zuigt. De lucht die uit de tank komt gaat door een koolstoffilter en een van de O-ringen sluit niet goed af. Hier ben ik niet blij mee, want nu moet weer alles uit elkaar. Gelukkig gaat het steeds sneller en na een half uurtje ben ik klaar. Ik ruik als een playboy en lees hier niet zo´n kerel die lekker ruikt voor de vrouwen, maar meer een wc boy die ruikt als iemand die heeft gezwommen in de wc pot. Maar daar hebben we een douche voor. Na dit stinkende avontuur ga ik in garage alles klaar maken. De Quad gaat even uit de garage en op de laadklep en ik maak de stabilisator open. Ik heb de over/onder spanningsbeveiliging print binnen gekregen, die ze waren vergeten te monteren i n de fabriek. Het is een fluitje van een cent. Een paar kabeltjes moet ik netjes monteren en als ik hem inschakel werkt hij nog steeds perfect. Of de beveiliging werkt kan ik niet testen, maar er knippert weer een mooi lampje op het printje wat na een paar seconden uitgaat. Ik heb geen idee waar dat voor is, maar we hopen maar dat het werkt, en dat hij bij een te hoge en te lage uitgangsspanning de boel uitschakelt. Dan verleg ik wat draden en monteer een schakelaar in de truck, waarmee ik de stabilisator uit kan schakelen. En dan het belangrijkste, ik maak het nu zo dat de stabilisator ook werkt als de generator loopt. Het is middag en het water loopt over mijn rug. Het is heet en ondanks het feit dat we in de garage een grote fan hebben aangezet blijft het tropisch. Ondertussen doet Susan alles wat we niet gebruiken in de rugzakken die we daarna als twee zadeltassen aan elkaar binden. We kwakken de twee rugzakken over het zadel van de Quad en zo hebben we weer wat rommel opgeruimd. Dan ga ik de cabine opruimen en de twee tuinstoelen zet ik weer achter de bijrijderstoel. Het werkt begint te vorderen. Dan nog even testen of het muggengaas waar Annie klitteband op heeft genaaid op het raam past en klaar is Kees. Dan gaan we eten en alhoewel het Donderdag is en wij normaal betalen willen Annie en Janssen daar niets van weten. Ze vinden dat we in Nepal genoeg hebben betaald en dat klopt wel, maar we zijn niet meer in Nepal. We eten in ons favoriete SteamBoat restaurant. Ik pak alleen een soepje, want we zijn vanmiddag naar de Giant Supermarkt gelopen en daar is een pizzahut waar ik me rond 17.00u helemaal vol hebben gegeten. Maar een TomYam soepje gaat er altijd wel in. TomYam is een pittig soep met een citroen smaak. En als ik zeg pittig is dat niet Nederlands pittig maar Thai pittig en de vlammen slaan bij de gemiddelde toerist uit zijn achterste bij het eten van de soep. Maar ik ben er aan gewend en vind het heerlijk. Als je langer in Azië bent en pittig eet, wen je langzaam aan de chili´s en kun je alles eten zonder een halve dag een verdoofd gevoel in je mond en maag te hebben. We moeten Joe Joe ophalen van bijles en moeten nog ergens 50 minuten doorbrengen. We gaan dus maar naar het grote shopping centrum en winkelen we wat bij de Carrefour. Als we binnenkomen heerst er een enorme drukte op de begane grond. Er is een tijdelijke expositie of meer een informatie centrum ingericht om de mensen te wijzen op AIDS en HIV. We worden meteen aangesproken door een vriendelijke student. Hij geeft ons meer informatie en zoekt sponsoren. Annie en Janssen worden lid van de organisatie tegen AIDS en worden donor. De jongen vertelt ons dat het moeilijk is om in een moslimland iets te doen tegen AIDS, omdat de regering ontkent dat er AIDS en drugsverslaving bestaat. Ze krijgen hier de doodstraf als ze worden gepakt met een hele kleine hoeveelheid drugs, zelfs het bezitten van een beetje Marihuana is een ticket naar de hemel of hel. Er blijken 81000 HIV besmette mensen te zijn hier en dat aantal groeit enorm snel. Nu wordt de regering wakker, een beetje laat natuurlijk, en geeft zelfs geld aan de vrijwilligers voor het opzetten van de reizende informatie centrums. We worden ook nog belaagd door een man die ons probeert te bekeren. Dit keer niet tot de Islam maar tot het Christendom. Cool in een Moslimland. Er heerst sinds een paar jaar een vrijheid van godsdienst in Maleisië, maar als Moslim is het leven hier een stuk gemakkelijker.


Vrijdag 17 oktober 2008. 31 graden

Overnachtingen in Kuantan, Maleisië.

We worden pas laat wakker, want we hebben weer toe gegeven aan onze verslaving. We hebben tot diep in de nacht Prison Break gekeken. Bij bijvoorbeeld CSI Miami kun je een aflevering missen, want elke aflevering is een apart verhaal. Maar bij Prison Break is het een grote film die geknipt is in stukken van 45 minuten en die bestaat uit meer dan 70 delen. Elke aflevering eindigt op een spannend moment, zodat je de volgende wilt kijken. En dat doen we dus, 3 of 4 delen per avond kijken we elke nacht en van de 6 dvd’s hebben we er al 4 gekeken.

Vandaag doen we wat bodschappen en halen accuwater. We kopen tien flessen voor 30 cent per stuk, want toevallig zijn ze in de aanbieding bij de Giant supermarkt. Susan draait nog een wasje en ik vermaakt me met het spelen van een spelletje op de laptop. Daarnaast stuur ik wat e-mails naar het Chinese reisbureau voor onze trip door China en naar een Nederlandse verzekeringsmaatschappij, die de truck kan verzekeren voor Rusland. Dan gaan we uit eten en is er weer een dag voorbij.


Zaterdag 18 oktober 2008. 32 graden

Overnachtingen in Kuantan, Maleisië.

We worden natuurlijk weer laat wakker en na de lunch ga ik de accu’s controleren en bijvullen. Ik open de vloer en er moet weer een liter of 25 bijgevuld worden in de bijna 500kg zware accu’s. Het is wel al meer dan 3 maanden geleden en 4 liter per accu is acceptabel. Een Accu verbruikt meer water als hij ouder wordt en aangezien onze accu’s al 2 jaar oud zijn en al meer dan 600 keer zijn op en ontladen is dit normaal. Zeker als je dan ook nog bekijkt dat het onder de vloer tropisch warm is. We hadden gisteren 10 liter gekocht, maar we moeten nog even terug naar de winkel om nog een liter of 20 bij te halen. Vroeger was het bijvullen een ramp, maar doordat ik wat gaten heb geboord in de vloer zijn nu alle vulopeningen te bereiken zonder de accu’s te verschuiven. Wat vroeger een halve dag kostte, kost nu nog een uurtje of 2.

Susan draait weer een wasje, poetst en ruimt alvast wat op en rond 5 uur gaan we eten. We lopen naar het centrum om een lampje te kopen voor een schijnwerper. Het is een schijnwerper waar 75000 volt uit komt. Met de vonk kun je onder andere een gaspitje aansteken. Of een vervelende hond, of een persoon die zich gedraagt als een hond, mee te frituren.

’s Avonds komt weer heel de familie kaarten en we nodigen meteen iedereen uit voor ons afscheidsdiner. Morgen gaan we om 19.00u eten met 20 personen, waar we de afgelopen maanden veel mee hebben opgetrokken. Dinsdagmorgen vertrekken we naar Kuala Lumpur om samen met Ad en Yvonne naar Thailand en Cambodja te gaan en zullen we niet meer terugkeren naar Maleisië. Vandaag gaan we vroeger naar bed en kijken we maar één aflevering van Prison Break we moeten de tijden verleggen en vroeger opstaan. We moeten straks weer om 8 uur opstaan om te gaan rijden en nu kom ik pas uren later uit bed.


Zondag 19 oktober 2008: 32 graden

Overnachting in Kuantan.

We staan weer eens veel te laat op en gaan weer aan de gang in de truck. Op de raamkozijnen lijm ik met een lijmpistool, dit blijkt de enige lijm die blijft zitten, de klittenband. We meten even de maten op van de ramen en Annie maakt klittenband op het muskietengaas zodat we een extra beveiliging hebben tegen de muggen. Er zijn hier maar weinig muggen, maar elke mug is er eentje te veel en houdt je uit je slaap. Het is al snel laat en om 6 uur gaan we douchen en maken ons klaar voor ons afscheidsdiner. We gaan eten in een goed restaurant met 20 personen. We hebben heel de familie uitgenodigd, want we hebben tenslotte overal wel een keer gegeten.
 



Als we in de auto zitten, op de weg terug, zie ik een taart op de achterbank liggen. Ik besteed er geen aandacht aan en misschien had ik moeten vragen waarvoor die was. Als iedereen van de familie nog even een blik in de truck heeft geworpen, willen we gaan slapen en is Janssen nergens te bekennen. Annie zegt dat we nog even moeten wachten met slapen, want de taart moet nog aangesneden worden. Als we vragen waarom, zouden ze misschien blij zijn dat we vertrekken, zegt Annie dat Janssen vandaag jarig is. Hadden we dat geweten hadden we een cadeau gekocht en nu staan we hier met lege handen. Janssen snijdt de taart aan en die wordt door de familie snel naar binnen gewerkt en dat was de verjaardag. Geen cadeau´s geen handje niks. Wij feliciteren hem en Susan kust Janssen en dat is de enige die dat doet. Soms zijn de Chinezen niet te begrijpen. Maar andere landen, andere regels zullen we maar zeggen. Als we afscheid nemen van de familie, want die zien we niet meer voordat we vertrekken. Huilen beide huidshoudsters en willen dat we nog een weekje blijven. Ze gaan namelijk binnenkort terug naar Indonesië, omdat hun visa´s aflopen. 2 jaar hebben ze hier gewerkt en alles achtergelaten. Jith, de jongste, had een man en kind en die eikel heeft haar gedwongen om hier te komen werken, want dan zouden ze meer geld hebben en die gast is nu al weer getrouwd met een andere vrouw. Jith heeft dus netjes geld opgestuurd elke maand en heeft nu niks meer om naar terug te keren. Ja, de Indonesische moslims zijn gemakkelijk, ze mogen meer vrouwen hebben en danken net zo gemakkelijk een lief vrouwtje af als ze jeuk krijgen. Het meisje is pas 24 en zal het nog moeilijk gaan krijgen als ze terug moet naar Indonesië.

Morgen hebben we nog een dag en dan vertrekken we richting Kuala Lumpur en daarna richting Thailand. Ik bekijk nog even onze website en zie dat Wim weer heeft getoverd. De website is nu in alle talen van de wereld te vertalen door één druk op de knop. Wim hiermee maak je vele buitenlandse vrienden gelukkig, want nu kunnen zij ook onze avonturen volgen.


Maandag 20 oktober 2008: 34 graden en vochtig .

Overnachting voor de laatste keer in Kuantan.

Susan is al vroeg op en gaat samen met Annie en Janssen klittenband bij kopen voor de horren. Ik blijf nog een paar uurtjes liggen en ga dan aan de gang met de computer, scanner en printer. Ik heb een wegenbelasting bewijs gekocht die 3 maanden geldig was, maar die we maar 5 dagen hadden gebruikt de vorige keer in Maleisië. Ik scan die in verander de datum en print hem uit zodat we voor deze week geen nieuwe hoeven te kopen. Dan bewerk ik wat foto’s en druk die af met de fotoprinter als herinnering voor Annie en Janssen en voor de twee huishoudsters. Ik leeg nog even snel de wc cassette en ga dan binnen kijken. Susan is druk bezig om alles exact op maat te knippen, dan hoeft Annie het daarna alleen maar in elkaar te naaien. Janssen vraagt of ik even naar zijn auto wil kijken, want die start en slaat meteen weer af. Natuurlijk werkt hij weer perfect als ik de motorkap openmaak en Janssen is verbaast. Gewoon een foto van mij onder de motorkap plakken is al genoeg om de auto draaiend te houden. Ik maak nog even het verslag van gisteren en maak meteen een begin van vandaag en dan is het 18.00u. We hebben Janssen en Annie en de kinderen uitgenodigd om te gaan eten voor de verjaardag van Janssen. We willen hem toch iets als cadeau geven. De dag is voorbij gevlogen en Susan heeft zich vermaakt met het draaien van de laatste wasjes, nog meer opruimen, uitsorteren en met het op maat maken van het muskietengaas.

Rond 11 uur gaan we naar de truck en kijken we nog even naar een aflevering van Prison Break en gaan dan slapen. Morgen willen we uiterlijk om half 11 vertrekken, omdat we voordat Thomas zijn outdoorshop sluit daar gearriveerd willen zijn. Anders is de poort dicht en hebben we geen parkeerplaats in het drukke Kuala Lumpur. We hebben hem een e-mail gestuurd en te horen gekregen dat we weer welkom zijn.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2008-10-19 (2534 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.06 Seconden