Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
1 t/m 9 september 2008





Maandag 1 september 2008: 29 graden maar extreem vochtig, dus afzien en zweten maar.

Overnachting in Kuantan.

We staan een keer vroeger op en gaan nu echt proberen om ’s avonds op tijd in ons bedje te kruipen en dan natuurlijk ook elke dag weer vroeger op te staan.
We ontbijten en gaan dan met een grote groep Annie en Janssen, de neven en nichten van Annie, de kinderen en Suki en Atake naar de berg waar we enkele weken geleden de zon hebben zien opkomen. Dit keer niet om 4 uur ons bedje uit, maar op een normale tijd. Om 11:30 uur komen we daar aan en als eerste willen ze gaan lunchen. Helaas is er bijna niets meer te krijgen, omdat we zo laat zijn. We vinden nog een restaurantje wat nog iets te eten heeft en ineens begint het te regenen. Niet een klein beetje, maar de regen valt met bakken uit de hemel. Omdat we tussen de bergen zitten zal het nog wel even blijven regenen en dus wordt het trainen voor Nepal vandaag niks.

Na het eten rijden we naar een grote grot die we middels een hele berg treden bereiken. We voelen ons een stuk beter als een week of wat geleden, dus het trainen heeft geholpen. In de grot staan wat Boeddha beelden en helemaal aan het einde, zo´n 300 meter van de ingang, ligt een grote Boeddha mooi versiert waar de Chinezen bidden en wat wierrook aansteken. Als we terug lopen horen we overal de geluiden van vleermuizen. Het dochtertje van Suki is bang en pakt mijn hand en laat die de gehele weg niet meer los. Ze blijft maar zeggen dat vleermuizen geen vlees eten en alleen vruchten. De grote grot is gevuld met de lucht van de uitwerpselen van de vleermuizen en fris is anders. Het is zo vochtig in de grot dat er een soort mist hangt wat alles nog veel spannender maakt. Eenmaal buiten gaat de helft van de groep naar beneden en ik en Susan lopen met Annie, YanYan, Atake, Suki en haar dochter, verder omhoog naar de tweede grot. Deze is veel mooier en de lucht is fris. We maken wat foto’s en lopen dan weer omlaag naar de auto’s. Ondertussen begint het weer te regenen en het pad verandert in een ijsbaan. Het mulle zand op de treden wordt nat en we moeten oppassen om niet uit te glijden en te vallen. Zelfs met onze bergschoenen hebben we weinig grip en een paar keer maak ik de mooiste bewegingen om te voorkomen dat ik liggend en vallend de trappen af ga. Beneden staat het vol met palmen. Hier wordt palmolie gekweekt en Janssen gaat met een groot mes op de bomen af. Hij moet varens hebben voor de bloemstukken, die hij maakt, en die zijn hier in grote aantallen aanwezig. En nog gratis ook. Dan rijden we terug naar huis en het eerste wat we doen is douchen. We zijn helemaal doorweekt van het zweet dat we hebben gekweekt tijdens de tocht. Ik douche in de truck en Susan binnen bij Annie en Janssen. Ze moet haar haren wassen en binnen bij hun in huis hoeft ze niet te kijken op een liter water meer of minder. Ik maak daarna het verslag en speel een spelletje in de truck.

Tot een uur of zes blijft de familie nog kaarten en dan vertrekken ze allemaal. Susan wil het kaartspel graag leren dus samen met Annie, Atake en JoeJoe spelen ze ook een uurtje. En voor de eerste keer speelt ze niet slecht en heeft zelfs 39 Maleisische Ringgit winst. We gaan daarna uit eten, want Vivian heeft afgebeld. Eigenlijk is het vandaag haar beurt om voor de familie te koken, maar dat lukt haar vandaag niet, dus we gaan uit eten. We nemen nog een tas vol TsjaTsjoe pao´s (dat zijn BaPao´s maar dan gevuld met TsjaTsjoe, het rode vlees wat je bij de Chinees kunt eten) mee voor morgenvroeg voor Ad als ontbijt en gaan dan naar huis. Annie naait voor ons nog 1 horretje in elkaar, zodat we deze kunnen passen en dan de rest kunnen maken. We moeten echter eerst nog de andere kant van het klittenband op het kozijn lijmen en dat doen we morgen dan wel, anders worden we vannacht vergast met de lijmlucht.


Dinsdag 2 September 2008: 31,8 graden overdag en 27 in de avond.

Overnachting Kuantan, nog steeds bij Annie en Janssen.

Als eerste vul ik de accu van de Quad bij met accuwater en probeer hem op te laden. We hebben de Quad al lang niet meer gebruikt en de accu is leeg. Starten lukt gelukkig wel met de trek starter, maar met de startmotor gaat het een stuk gemakkelijker. Ik heb een 12 volt lader bij, maar deze levert 25 ampère en de accu is maar 8 amp/uur dus moet ik hem laden met maximaal 0,8 tot 1 ampère. Maar geen nood, ik pak de grote lader en zet in serie met de accu een 12 volt lamp van 50watt. Die begrenst de stroom en zo lukt het laden. Na 5 uur is de accu vol en is de accu van de motor van Janssen aan de beurt. Als de lader zijn accu oplaadt open ik de garage van de truck om de nieuwe netspanningsstabilisator aan te sluiten. Net als ik bezig ben komt Atake met 4 silentblocks ( rubber blokjes met aan elke kant een m8 schroef). Helaas zijn ze te kort en op zijn brommer vertrekt hij weer om ze om te ruilen. Als hij terug komt krijg ik te horen dat ze morgen binnen zijn, omdat deze op maat worden gemaakt.

Susan ruimt de garage op terwijl ik ondertussen de gaten boor in de bodem van de truck en draad tap. Ik sluit de stabilisator aan en hij werkt echt super. De airco’s werken nu beter omdat de netspanning hoog genoeg is en als de compressor van de airco inschakelt blijft de spanning netjes 230 volt. De spanning van het net zakt wel een behoorlijk stuk in elkaar, maar de spanning na de stabilisator is exact en verandert niets. Ook borg ik alle schroeven met het lijmpistool om er voor te zorgen dat we op de slechte wegen geen delen van de stabilisator verliezen. Alles wat los kan rammelen rammelt namelijk los hier in Azië. Het zweet loopt in straaltjes van mijn gezicht af en ik voel het zweet zo in mijn onderbroek lopen. In de garage is het enorm heet en het zonnetje schijnt ook nog volop. Als we klaar zijn, is het al weer tijd om te gaan eten.

We eten op maandag, dinsdag en woensdag bij Vivian, de zus van Janssen. Vrijdag, zaterdag en zondag eet die familie dan weer bij Janssen. Het eten is heerlijk en om 9 uur lopen we even naar een brillenzaak want Annie wil wegwerp contactlenzen hebben voor de 2 weken in Nepal. Als we terug komen is de winkel van de zus al dicht en staat de huishoudster buiten op ons te wachten. We rijden naar huis en pikken onderweg nog even Joe Joe op die bijles heeft vanavond. We kijken nog wat tv en spelen een spelletje en dan is het weer tijd om te gaan slapen.


Woensdag 3 September 2008: 32 graden.

Overnachting in Kuantan.

Gisteren hebben we nog een paar films gekeken, omdat we niet konden slapen en zodoende was het weer veel te laat. Vervolgens heb ik de hele nacht liggen hoesten en zelfs zo erg dat ik om 5 uur een uurtje uit bed ben gegaan. Nu ben ik dus helemaal kapot. Ik heb nog even de computer aangezet, maar er was niemand online dus na het maken van wat mailtjes ben ik maar weer gaan slapen. Om half 6 lag ik er weer in en pas om 12 uur kwam ik er uit. Er werd geklopt op de wand van de camper, want het ontbijt was klaar. We worden hier enorm verwend en dat gaan we in Nepal goedmaken met ze. Na het eten gaan we wat boodschappen doen. We moeten ander gaas hebben voor de horretjes, want onze mooie klamboe rekt te veel en is niet op maat te krijgen. Voor 1,5 euro kopen we 3x1m horrengaas wat niet rekt. Het is van Nylon en we gaan eens kijken of we daar iets van kunnen maken.

Tegen de avond open ik de garage van de truck weer, want Atake heeft 4 silentblocks afgegeven. Ik vind de draad erg dun voor m8 en hoop dat het past. Gisteren had ik draad getapt in de bodem van de truck en dat was m8 dus we hopen maar dat het past. Gelukkig past het. Ik draai de 4 rubberblokken in de bodem van de truck en alles past exact. Dan nog even de stabilisator dichtmaken en klaar is het karwei. De kinderen uit de buurt komen nog even een kijkje nemen. Ze fietsen heel verlegen langs en breken bijna hun nek omdat ze ondanks hun verlegenheid toch de binnenkant van de garage willen zien. Ik maak alles dicht en dan is het weer tijd om te gaan eten bij de zus van Janssen. Als we daar aankomen wordt er een hoop gediscussieerd in het Chinees. Als ze klaar zijn geeft Annie een beknopte vertaling van waar ze het over hadden. Afgelopen zaterdag, de dag dat haar dochter ´s middags met de zangwedstrijd meedeed, heeft Vivian ´s avonds meegedaan aan een kleding ontwerp wedstrijd en die heeft ze gewonnen. Vivian is kleding ontwerpster en heeft een exclusieve kleding zaak, dus heeft ze enorm veel ervaring en wint met de wedstrijden altijd. In de krant staat nu een stukje over de bewuste modeshow. De 2e prijs winnaars klagen steen en been over de jury. Er waren 3 jury leden en allemaal hadden ze de kleding van Vivian aangewezen als winnaar. De verliezer vindt echter dat Vivian´s kleding niet aan het thema voldeed, want het liet een stuk buik en navel van de meisjes zien, terwijl het thema authentieke kleding is en vroeger had men geen blote buiken!

Wat een gezever zeg. Maar ja, we zitten in een land en waar andere normen en waarden gelden. Dames in bikini is hier al een zonde. De playboy is verboden hier en in het verleden hebben ze ooit een Maleisische playboy gehad zonder bloot. Maar zelfs die werd verboden omdat er te veel navels en buiken in te zien waren. Maar er zijn hier barretjes waar je voor 2 euro een keer aan de borsten mag zitten van een Maleisische dame. En daar vind je geen Chinezen, maar alleen de echte Maleisiërs.

Na het heerlijke eten gaan we terug naar de brillenzaak, want de bestelde lenzen voor Annie zijn binnen. Als we naar binnen gaan zien we een Europees uitziend meisje aan de toonbank zitten. Het blijkt een 17 jarig Duits meisje te zijn wat hier een jaar naar school gaat en nu bij een Chinese familie inwoont. Ze woont helaas ver van het centrum en omdat er geen openbaar vervoer is verveelt ze zich dood overdag. Haar school is om 3 uur uit en de rest van de dag kruipt voorbij. Het is weer even wennen om Duits te spreken. We spreken normaal perfect Duits (noot webmaster: Dat komt omdat Ad in '40-'45 nog aan het Duits front gevochten heeft....;-)) maar het is een tijdje geleden en overdag spreken we alleen nog maar Engels. We hebben een gezellig gesprek en om kwart over tien nemen we afscheid. We pikken nog even de huishoudster en JoeJoe op en rijden dan naar huis terug. Toevallig is er csi op tv en we kijken 2 afleveringen, die na elkaar worden uitgezonden. Alweer is het 1 uur voor we naar de truck gaan en na het ophalen van mijn email en nog even chatten met Peter, een vriend uit Ierland, en met Kim, de dochter van Bianca en Marcel waar we veel mee optrekken, is het alweer half 2 en tijd om te gaan slapen. Omdat ik er zo laat uit was vandaag is het moeilijk om in te slapen en wordt het morgen weer een ramp om op te staan. Elke morgen is ontwaken en de camper verlaten moeilijk. Binnen is het heerlijk koel en buiten enorm heet en benauwd.


Donderdag 4 september 2008: 32,7 graden.

Overnachting Kuantan.

Om 8 uur gaat de wekker, we hebben afgesproken om naar een markt te gaan en om 9 uur moeten we klaar staan. De wekker is al 4 keer afgegaan en Susan gaat er als eerste uit. Ik heb een hekel aan winkelen en blijf in mijn bedje liggen. Susan gaat om 9 uur naar Annie en Janssen en is na tien minuten al weer terug. Ze gaan pas om 11 uur, want er zijn 2 spoedorders binnengekomen, die voor tien uur moeten worden bezorgd. Wat ben ik blij dat ik lekker ben blijven liggen vandaag. Chinezen en afspraken zijn twee dingen die niet bij elkaar passen. Ze zijn altijd te laat en kijken niet op een uurtje. De eerste bestelling wordt netjes om half tien bezorgd, maar met de tweede nemen ze het niet zo nauw en gaan eerst met Susan naar de markt. Jammer genoeg zijn ze te laat voor de ochtend markt. Om 10.30u worden de kramen al opgeruimd en zien ze bijna niks meer van de markt. De bloemen worden daarna pas bezorgd, tegen die tijd is het half twaalf, en dat vinden de afnemers heel normaal.

Ik zet de tv aan in de slaapkamer en kijk naar 2 afleveringen van de lost World tot om 1 uur Susan weer thuiskomt. De markt was al gesloten, omdat ze te laat waren. Nu voel ik me helemaal gelukkig dat ik ben blijven liggen. Om half 2 is het eten klaar. Annie heeft hamburgers, visvingers en gebakken aardappelen klaargemaakt. Goed voor de lijn is het niet, maar wel lekker. Ik eet langzaam mijn hamburger op en dan komt Joe Joe, de stevige 13 jarige zoon van de familie. Het bord aardappelen is helemaal vol en Susan zegt tegen mij in het Nederlands dat ik op moet schieten als ik nog een stukje aardappel wil. Ik pak snel 2 stukjes en dan begint Joe Joe te eten. Hij pakt het bord en binnen 5 minuten is alles weg. Hij heeft zijn mond nog driekwart vol en schuift al weer een nieuwe lading aardappels naar binnen. Gisteren hadden we soep en al 4 man hadden van de soep gegeten. Toen begon de zoon aan de soep. De enorme bak was nog voor 75% vol maar in no time was de bak leeg. Alleen de groenten lagen nog zielig op de bodem van de pan, want die lust hij niet. De aardappels worden naar binnengewerkt met glijmiddel. Het moet namelijk vlug gaan dus worden de aardappels helemaal bedolven onder een laag vette mayonaise. Dan wordt er iets gevraagd aan hem en natuurlijk geeft hij meteen antwoord. Met volle mond waar bijna alles weer uitvalt onder het eten is het even ontcijferen wat hij bedoeld, maar moeder heeft er geen problemen mee. Hij is overduidelijk de jongste en enorm verwent. Wel jammer, want het is een ontzettend lieve jongen, maar omdat hij zo verwend wordt, worden hem geen manieren bijgebracht. Ook als volwassenen in gesprek zijn, valt hij hen zo maar in de rede en er wordt niks van gezegd.

Nu is het zo dat Annie en Jannsen en eigenlijk alle Chinezen op de zelfde manier eten. Praten met volle mond, waar nog net alles in blijft liggen, is hier normaal, ook ziet de tafel er na het eten altijd uit alsof er een bom is ontploft en ik moet zeggen dat wij hier ook aan meedoen. Oneetbare dingen worden niet op een bordje gelegd, maar gewoon op tafel gedeponeerd. Zelfs een mooi tafelkleed in een restaurant wordt niet ontzien. Ik probeerde in het begin bijvoorbeeld de botjes van de kip netjes ergens op een lege schaal neer te leggen, maar door de eetlessen van de familie doen we nu met hen mee en bevuilen het tafelkleed. Wij maken er dus ook een zooitje van. Het enige verschil tussen hun en ons is dat wij met een vork eten en de Chinezen met een lepel. De vork gebruiken ze om het eten op de lepel te scheppen. Ze hebben al zo vaak geprobeerd om ons ook met een lepel te laten eten en elke keer krijgen we weer les in hoe het moet. Maar wij blijven stug volhouden en eten met onze vork of eetstokjes.

Daarna ga ik in de truck de verslagen maken en Susan speelt wat spelletjes op de laptop binnen in het huis en dan is het weer tijd om te gaan eten. Vandaag is het onze beurt en Janssen zoekt het restaurant uit. We eten vandaag op dezelfde plaats als vorige week donderdag. Atake is er ook bij op ons verzoek, alleen Suki ontbreekt, want zij heeft een parttime job gevonden in de avonduren. Overdag heeft ze een volledige baan tot 18.00u en om 20.00u begint haar parttime job. Dat betekent ook dat ze vrijdag niet meer kookt voor de hele familie, want daar heeft ze geen tijd voor. Nou dat is heel simpel, dan offeren wij onszelf op om op de vrijdag voor de familie te koken. Hopelijk lusten ze het.Na het eten gaan YanYan en de huishoudster samen met Atake naar huis. Wij rijden met Janssen en Annie naar het zaalvoetbal, waar Janssen aan meedoet. Ze voetballen overdekt in teams van 6 spelers, maar op kunstgras. Janssen maakt nog een doelpunt en om 22.00u is het afgelopen en pikken we JoeJoe op van bijles. Thuis gaan we eindelijk eens een keer meteen naar bed, kijken nog even een paar afleveringen van The Lost World en gaan dan slapen.


Vrijdag 5 September 2008: 31 graden

Ovenachting in Kuantan, Maleisië.

We doen vandaag niet zo veel, een beetje buurten rond de middag in de stad eten en verder wat spelen op de computer. Er is ook niet zo veel te doen verder. We tellen af naar onze 2 weekse vakantie naar Nepal en slijten de dagen met dingen die je normaal thuis ook doet. We doen boodschappen, want vanavond koken wij weer eens. De Thaise kokossoep, tom kha kai, is een topper, iedereen vind hem heerlijk. Ook het varkensvlees met knoflook en peper wordt goed gegeten. We koken voor 18 personen en één gerecht was zo lekker dat het door twee personen al bijna helemaal op werd gegeten. Rood vlees heet het, het is varkensvlees wat gemarineerd wordt en daarna in de oven wordt gegrild. Suki en Atake vonden het zo lekker, dat ze de moeder en oma van Janssen erover vertelden en die komen om 21.00u om te proeven. Jammer genoeg heeft de gehele familie Janssen al gegeten en is er geen kruimel meer van over. Dus komen ze voor niets. We zullen volgende week nog een keer dit gerecht maken, maar dan een grotere hoeveelheid zodat iedereen ervan kan genieten. De 22e september vertrekken we naar Kuala Lumpur waar we de 23e om 7:35u met het vliegtuig vertrekken. De 9e oktober landen we weer in Kuala Lumpur en komen dan tegen de avond weer in Kuantan aan daar blijven we nog een weekje en vertrekken dan weer naar Kuala Lumpur om Ad en Yvonne, twee vrienden van ons, op te halen die 6 weken met ons mee gaan reizen door Thailand, Cambodia en Laos. We droppen ze daarna in Chiang Mai waar ze een vlucht nemen naar Kuala Lumpur om dan weer naar Nederland te vliegen.


Zaterdag 6 september 2008: 31 graden

Ovenachting in Kuantan, Maleisië.

Vannacht heeft het behoorlijk geregend en hebben we heerlijk geslapen door het tikken van de regen op het dak van de truck. We gaan tegen de middag naar het centrum om boodschappen te doen voor het eten vanavond. We lopen ook nog even bij de Carrefour binnen en kopen daar wat sushi. Het is goedkoop en we eten het in de auto op. Het smaakt zoals de prijs is, dus totaal niet lekker. Het lijkt wel uit de vriezer te komen. Thuis kijken we televisie en eten ons diner wat Suki vandaag voor de hele familie gekookt heeft. Dan komen Vivian, de zus van Janssen, met haar man en kinderen langs om te eten en onder het eten haal ik de laptop om de foto’s te laten zien van Nepal. Vivian houdt niet zo van primitief en vindt de hostels in de bergen maar niks. Ja, als je de Himalaya wilt bekijken moet je het met de luxe niet zo nauw nemen. Wij vonden het top en Janssen en Annie zijn wel tevreden met een beetje minder luxe.
Rond half 1 gaan we naar de truck, kijken een filmpje en gaan slapen.


Zondag 7 september 2008: 32 graden

Ovenachting in Kuantan, Maleisië.

We worden op tijd wakker en eten ons dagelijkse ontbijtje. Daarna gaan we met Janssen en Annie naar het centrum om wat boodschappen voor Nepal te doen. Ze willen afritsbroeken broeken hebben die je als korte en lange broek kunt gebruiken. Wat we hier vinden is niet te gebruiken. Ze zijn veel te dik en niet geschikt voor de hoge temperaturen. In Kuantan bij het winkelcentrum waar Janssen en Annie naar geschikte kleding zoeken is ook een torenflat van 23 verdiepingen gevestigd en daar gaan we trainen voor Nepal. Het kost even wat moeite om de bewakers zo ver te krijgen dat ze het toestaan, maar uiteindelijk lukt het Janssen toch om het trappenhuis te mogen gebruiken. We lopen totaal meer dan 1000 treden omhoog en natuurlijk ook weer omlaag. Na 2 keer de 23 verdiepingen te hebben bestegen zijn we kapot. Boven openen we een raam en kijken over Kuantan en de omliggende bergen. We bekijken alles met veel geduld, zodat we een smoes hebben om even te rusten. Dan gaan we met trillende benen van het trappenlopen verder met winkelen, pikken dan de werkster op van de markt, gaan nog even kijken bij de basketbalwedstrijd van JoeJoe en springen thuis allemaal onder de douche. Suki heeft vandaag weer heerlijk gekookt en vandaag gaan we redelijk vroeg onze camper in om CSI Miami te kijken en daarna te gaan slapen.


Maandag 8 September 2008: 33 graden

Overnachting in Kuantan,

Vandaag is er weer een rustige dag, worden laat wakker, internetten wat en maken de verslagen van de afgelopen dagen. Ik installeer nog wat vertaalsoftware op mijn telefoon en een paar leerprogramma’s voor Thais, Chinees en Spaans. Ook koop ik Spider solitair, het spel wat standaard in Windows zit en waar we verslaaft aan zijn. Als we de kans krijgen spelen we het en iedereen probeert zo vaak mogelijk het spel uit te spelen. Dan kijk ik nog een filmpje en gaan we slapen.


Dinsdag 9 september 2008: 32 graden bewolkt en vochtig, dus extreem warm door de hoge vochtigheid.

Overnachting in Kuantan, Maleisië.

Na het wakker worden gaan we binnen bij Janssen en Annie kijken. Ze zitten weer spider solitair te spelen, ieder op een eigen pc. Janssen speelt op de oude laptop, die we op Agonda Beach van Ruud hadden overgenomen, omdat onze eigen laptop keuren had. We hebben een reserve nieuwe laptop gekocht in Kuala Lumpur dus hebben we de oude tweedehandse laptop aan hen geschonken. Annie speelt aan de normale pc. Rond 1 uur gaan we wat shoppen. Ze moeten kunstbloemen kopen en we bezoeken een paar grote winkels die dat spul verkopen. Je moet echt goed kijken om te zien of het echt of nep is. Daarbij zijn de prijzen nog laag ook. Ook de meest prachtige vazen verkopen ze hier in alle maten en soorten. Echt super mooie houten, stenen en glazen voor een schappelijke prijs. Als we terug naar huis rijden stoppen we even om te tanken en ineens begint Susan te lachen. Ik weet niet waarom, maar ze blijft maar wijzen naar de auto langs ons. In de auto zit een klein kindje en die staat op de voorstoel een beetje met het stuur te spelen en drukt op alle knopjes. Eigenlijk niets abnormaals. Dan kijk ik goed en zijn de mensen bezig om de deur open te maken, die van binnen door de kleine op slot is gemaakt. Vader is gaan tanken en heeft de sleutels op de auto laten zitten en de kleine heeft de deuren, middels de centrale deurvergrendeling, allemaal op slot gedaan. Ze proberen van alles om de kleine de deur weer te laten openen, maar zijn kleine vingertjes hebben daar niet genoeg kracht voor. Ze proberen het met een ijzeren liniaal, maar ook dat wil niet helpen. Dan komt er een man van de bezinepomp, haalt de deurlijst eraf en met een ijzerdraad opent hij de deur. Meteen maken ze de achterdeur ook open en zetten deze op een kier. De kleine drukt namelijk meteen weer op de deurknop. Zo komt alles nog goed en rijdt vader weg met zijn vrolijk lachende zoontje, die zich van geen kwaad bewust is en gewoon alle knopjes in wil drukken. Misschien de volgende keer beter de sleutels meenemen, want straks leert hij nog hoe hij de auto moet starten en rijdt hij zo de benzinepomp binnen.

Wij laten ons afzetten bij Giant, een grote supermarkt niet ver van het huis van Annie en Janssen en gaan een liter of 6 sinasappelsap halen. We moeten wat meer vitamines binnenkrijgen en die zitten volop in het sapje. Thuis helpt Susan Janssen en Annie wat mee met de bloemen en ik schrijf het verslag. Dan lekker even douchen, want nu hebben we water genoeg en het is hier ontzettend plakkerig weer. Om half 8 is het dan tijd om de werkster op te halen van de markt, JoeJoe naar bijles te brengen en te gaan eten bij Vivian. Daarna gaan we gezellig met zijn vijfjes nog even ergens wat drinken en sateetjes eten en dan is het tijd om JoeJoe weer op te pikken en naar huis te gaan. De dagen vliegen voorbij en Nepal komt steeds dichterbij.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2008-09-05 (2402 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.05 Seconden