Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
1 t/m 8 augustus 2008





Vrijdag 1 Augustus 2008: 31 graden.

Overnachting Fantasia camping, Balok beach.

Vandaag staan we vroeg op en om 9 uur sta ik al buiten in mijn overall. Het eerste wat ik doe is het blik plamuur openmaken en helaas is het niet wat ik verwachte. Het lijkt op lood menie, maar dan iets dikker en als ik op het blok kijk moet je het binnen 5 minuten gebruiken. Mmm dat is dus klote. Ik neem een kwast en werk de slechte stukken bij, maar het spul smeert voor geen meter. Het kost uren om alles zo goed te maken als mogelijk en als ik dan op de voorkant van de truck witte lak spuit blijken de twee lakken elkaar niet te verdragen. Ja, als er iets tegenzit, dan zit alles tegen. Het eind resultaat is redelijk en ik ben tevreden. Over een paar weken nog een keer lichtjes schuren en dan nog een keer naspuiten en dan is het goed. De spatborden heb ik alleen bijgewerkt en die laat ik eerst een paar weken uitharden, alvorens ik die zwart ga spuiten. Als de plamuur helemaal uitgehard is, dan is hij vermoedelijk wel bestand tegen de lak uit de spuitbus dus is het afwachten. En als het niet mocht werken breng ik de truck gewoon naar een spuiter en laat het perfect bijwerken. Het is nu in ieder geval roestbestendig en daar gaat het om. Het een 500 meter lopen om de slang op te halen waarmee we het water kunnen vullen. De slang is enorm lang en weegt misschien wel 100 kg doordat hij vol zit met water. We sjouwen ons een breuk met het ding richting de truck en vullen de tank. Door de 4 machines was en het vele douchen is de tank na een week al weer leeg. Ik ga me snel douchen en maak me klaar om te gaan. Rond 6 uur rijden we met onze eigen auto´s naar Janssen en Annie, de Chinese familie waar we veel mee optrekken. We parkeren daar in de straat om morgen naar een rubber plantage te rijden. ’s Avonds wordt er door Suki, de zus van Janssen, heerlijk gekookt. Ze heeft spareribs a la Chinees gemaakt met groenten, aardappelen en kip. Het wordt een gezellige avond die weer door gaat tot in de late uurtjes. Susan wordt ingewijd in het leven van een gokker. Er wordt Majong gespeeld, maar totaal anders dan het spel op de computer. De enige gelijkenis is dat er met dezelfde stenen gespeeld wordt en daar houdt het dan ook echt mee op. Susan wint al meteen de meeste potjes. Het linker bakje is het bakje met het geld en muntjes wat Susan heeft gewonnen!
 



Aan de andere tafel wordt ook een spel gespeeld wat een beetje op jokeren lijkt, maar met compleet andere en ingewikkelde regels. Het wordt gespeeld met 2 dobbelstenen en een soort dominostenen waar kaarten op afgebeeld zijn.
 



Ik zit ondertussen te praten met de zus van Annie en haar man. Ze hebben een computershop gehad, maar doordat de man epileptische aanvallen heeft hebben ze de computer shop moeten verkopen. Ze zijn echt super sympathiek en omdat we beiden uit het computervak komen, kunnen we het goed met elkaar vinden. Ik laat ze nog even de truck zien en dan is het 1 uur en ga ik slapen. Susan is nog heftig verslaafd aan het spelen en die komt pas in de kleine uurtjes binnen.

Hieronder nog wat foto´s van het feest van een paar dagen geleden.



Zaterdag 2 augustus 2008: 32 graden

Overnachting in de buurt van Mentakap 133 km vanaf Kuantan richting Kuala Lumpur.

Gps N 03 34 39,7 en E 102 22 02,2

We worden pas om half tien wakker en dat is niet zo gek als je pas om half 3 in bed ligt. Janssen heeft gisteren na het kaarten, en dat was rond 3 uur, nog een bloemstuk moeten maken en dat weggebracht. Ze werken hier op de meest vreemde tijden. We eten brood met spek en ei en rond 11 uur rijden we naar het centrum, want Eugen moet naar de tandarts. Er zit een tand los en die is gaan ontsteken. Aan één kant van zijn gezicht is het behoorlijk dik en het enige voordeel wat dat heeft is dat hij aan die kant geen rimpels meer heeft. Het velletje zit strak om zijn gezwollen wang. We rijden met Annie en Janssen naar het centrum, droppen Eugen en Monique bij de tandarts en spreken om half 3 af in een groot winkel centrum. Wij gaan kijken voor nette schoenen, want we hebben alleen gympen, sandalen en slippers bij ons.
In het casino is nette kleding een vereiste. Net als thuis vinden we in de eerste winkel leuke schoenen, maar Susan wil nog even verder kijken. 5 schoenwinkels verder besluiten we toch maar om bij de eerste winkel de schoenen te kopen. Als we door het winkelcentrum lopen zien we Eugen en Monique ook weer rondlopen. Hij heeft antibiotica en pijnstillers gekregen, want de tand moet er uit maar dan moet eerst de ontsteking weg zijn. Volgende week moet hij terug komen. Als een boer met kiespijn loopt hij rond en we besluiten, maar even bij de mac te gaan zitten, zodat hij wat te drinken kan pakken voor zijn medicijnen. Dan bellen we Annie en Janssen die ons op komen halen en rijden we terug naar de trucks. We maken alles klaar voor vertrek en met de 2 campers vertrekken we om 4 uur richting de snelweg die ons naar Mentakap brengt. Wij rijden vroeger weg en Suki en Atake, haar vriend, zullen ons ergens halfweg wel in halen om ons verder te leiden naar het huis van Atake´s ouders. Het gaat lekker. Ik had gisteren 3 flesjes olie toevoeging in de auto gegooid met teflon en dat werkt perfect. De auto maakt minder herrie, nu is hij sowieso redelijk stil, loopt ineens harder stationair, en is zuiniger geworden. We rijden nu 70 gemiddeld en de auto verbruikt 23 liter diesel per 100 km. Bij 55 gebruikt hij tussen de 17 en 19 liter per 100 km.

De weg is super en de omgeving staat vol met palmen en andere tropische bomen. Zo ver je kan kijken is alles groen. De weg gaat wel heel de tijd omhoog en omlaag en daarom ben ik super tevreden met het verbruik. Na 90 km, 18 km voordat we de snelweg moeten verlaten worden we ingehaald door Atake, Suki en haar dochtertje en na een half uurtje verlaten we de snelweg. We betalen 2,2 euro tol voor de 80 km en dan gaat de weg verder over lokale wegen. De laatste 5 km rijden we over zeer smalle wegen waar de boomtakken de 3 meter hoogte niet halen. Gelukkig is de auto goed bestand tegen de takken die over de weg hangen en worden deze netjes aan de kant gedrukt door het takkenscherm voor op de auto.
 



We rijden door hele kleine dorpjes en we zijn echt een attractie voor de mensen. Als we dan stoppen voor een huis vraag ik me af waar we moeten staan met de grote auto’s.
 



Links van ons is een veldje met een groot hek er omheen, maar met een smalle poort die moeilijk bereikbaar is. Eugen heeft een kleine wielbasis en kan zonder te steken de bocht, die steil omhoog gaat, maken. Ik besluit om de truck eerst in een zijstraat om te draaien en Susan gaat ondertussen kijken, waar links en rechts van het smalle pad de sloot precies zit, aangezien ik een paar scherpe bochten moet maken. Verdekt onder het hoge gras zit er aan beide kanten een diepe sloot, dus dat wordt even winkelen om de grote truck daar overheen te krijgen. Maar alles gaat super. Ik rijd de auto, in de terreinversnelling heel langzaam omhoog en parkeer langs Eugen op de parkeerplaats. We staan onder een grote tempel dus zullen de goden wel over ons waken. Dan lopen we naar het huis van de schoonouders van Suki, de zus van Janssen en als dan rond een uur of 18.00u Janssen met familie arriveert leert hij Susan het gokspel wat hij gisteravond aan het spelen was. Ze leggen ons uit hoe het werkt maar ik snap er geen bal van. Gelukkig nemen Monique samen met Annie het van me over, want dit is niks voor mij. Te veel onlogisch denkwerk. Atake laat nog even zien hoe een gele kokosnoot wordt geopend en laat ons het sap proeven. Ik vind het niet te drinken maar Susan vind het heerlijk.
 



Rond 9 uur stappen we in de auto en rijden we 20 km verder, in Mendakap, naar een groot Chinees restaurant. We zitten met heel de familie aan 2 grote ronde tafels en eten de lekkerste Chinese gerechten. Janssen staat er op dat hij mag betalen, want dit etentje was omdat Annie deze week de loterij heeft gewonnen (3500 euro) Als hij zo door gaat is het geld snel op.
 




We nemen Janssen en familie wel weer een keer mee naar de Sushi King waar ontzettend gek op zijn. Dan rijden we terug en gaan we meteen naar bed, want morgen wordt het een lange dag en inmiddels is het ook alweer 23.30u. Het rijden in de bergen naar het casino is al vermoeiend en dan willen ze ook pas om 2 uur ’s nachts naar binnen gaan, want anders is het te druk.


Zondag 3 augustus 2008: 17 graden ´s nachts

Overnachting Genting Highlands GPS N 03 25 28,5 en E 101 47 44,5 hoogte1752 meter.

We zijn om kwart voor 8 al wakker en ik ga meteen aan de slag om het verslag van gisteren te maken. Elke dag ben ik daar wel een uurtje mee bezig. Om 09.00u ontbijten we en Ataka´s moeder heeft een heerlijke soep gemaakt. Na het ontbijt mogen we even oefenen op een mango boom, hoe we rubber moeten tappen. De moeder van Atake helpt iedereen en geeft aan hoe het moet. Daarna rijden we met 3 auto’s naar de jungle. We bezoeken eerste de rubberplantage van Atake´s ouders. Hier komen dus echt nooit toeristen. Dat is het mooie aan het maken van vrienden in andere landen. We zien nu dingen, die we anders nooit hadden gezien. Het rubber tappen gebeurt namelijk normaal gesproken midden in de nacht om 03.00u. Vannacht hebben ze dat ook gedaan, maar ze hebben een aantal bomen voor ons overgelaten. In de bast van de boom wordt een kerf gemaakt en daar loopt dan de rubber langzaam over naar beneden en wordt in een bakje opgevangen. Om de andere dag wordt dit gedaan om de boom telkens een dag rust te geven. Elke boom geeft ongeveer 300 ml per dag aan latex. Als de bladeren beginnen te vallen of als het dreigt te gaan regenen en natuurlijk het gehele regenseizoen, mag er geen rubber worden getapt. Susan probeert ook even hoe het werkt en merkt dan dat het niet zo eenvoudig is om een mooie geul te maken in de bast.
 



(Joe Joe moet altijd gekke bekken trekken op de foto dus die hebben we maar een beetje gemorft om er nog iets van te maken, de noot in de hand van Susan is een zaadje van een rubberboom) Het enige minpuntje van deze leerzame ochtend, zijn de muggen die wel een buitenlands hapje lusten. Na een kleine wandeling midden door de jungle zijn we weer bij de auto’s en rijden we verder om wat vruchten te bekijken. We zien ananas, mangustan, een soort zure kersen, mango, Rambutan en meer van dat soort bomen en struiken.
 



( Cacao van (links naar rechts) de noot die al overrijp is, de gedroogde vrucht en de vrucht vers van de boom)
 




( van links naar rechts) ananas, rambutan en mangosteen.

En we proeven natuurlijk allerlei vruchten vers van de boom of struik. Dan rijden we terug naar de trucks en blijkt de zonnelader van Eugen niet meer te werken. Ik pak de meter en na een reset van de lader werkt alles weer. Rond een uur of twee vertrekken we richting de Genting Highlands, een pret paradijs met het enige casino van geheel Maleisië. Het eerste stuk gaat over de snelweg en we rijden met gemiddeld 70 km per uur over de weg die heel te tijd omhoog en omlaag gaat. Vlak voor we de snelweg verlaten stoppen we nog even bij de Mac en dan gaat het klimwerk beginnen. De laatste 20 km gaan regelmatig zo steil omhoog dat we in de eerste versnelling, en met 20 km per uur, omhoog kruipen. Eugen haalt ons in en gaat iets harder, maar hij perst wel alles uit zijn auto wat er in zit. Ik probeer hem heel te houden en hou nog wat reserve over, zodat de temperatuur netjes op 80 graden blijft. Het lijkt wel of het steeds maar steiler wordt en als we op een zeer steil stuk de bocht om komen staat de Unimog aan de kant en ligt Eugen er onder. Na een klap is er ineens geen luchtdruk meer en we stoppen om even te kijken wat er aan de hand is. Ze hebben gekeken, maar zien niets en we besluiten langzaam omhoog te rijden. Een daf heeft net als alle trucks een remsysteem wat zonder lucht vol in de ankers gaat. Dus zonder lucht blijven de remmen er op en kun je niet rijden. De Unimog is lang niet zo groot en zwaar, waar ook geen vrachtwagen rijbewijs voor nodig is, en heeft remmen op oliedruk die alleen ondersteunt worden door luchtdruk. Hij kan dus langzaam naar boven rijden. Boven hangen de wolken zo laag dat we maar 3 meter kunnen kijken. Mist, mist en nog eens mist. Janssen is vooruit gereden om een parkeerplaats te zoeken, maar wij kunnen ons totaal niet oriënteren omdat we niets zien. We rijden helemaal omhoog en stoppen achter Eugen en Monique die voor een groot hotel staan. We bellen Janssen en die komt naar ons toe gereden. Dan lijkt het ons slimmer dat ik Annie en Janssen in hun auto gaan kijken of we een parkeerplaats kunnen vinden. Die vinden we al snel en we rijden terug naar de trucks om met de drie auto’s naar boven te rijden. De grote parkeerplaats is schots en scheef maar met de oprijdblokken kunnen we de truck toch redelijk recht zetten. Dan gaan we met ons achten naar een hotel zodat Annie, Janssen en de kinderen kunnen inchecken.
 



Na het inchecken lopen we door een shoppingcenter wat in het hotel zit. Ik kijk mijn ogen uit. Tussen de winkels is een themapark. Achtbanen, spookhuizen en zelfs Italiaanse gondels varen er rond. Dit heb ik nog nooit gezien.
 



Alle hotels zijn via gangen en roltrappen aan elkaar verbonden zodat je zelfs op een regenachtige dag droog kunt genieten van al dat leuks. Buiten is ook nog een pretpark wat we morgen gaan bezoeken.
 



Dan gaan we terug naar de truck om ons te wassen en nette kleren aan te trekken, zodat we naar het casino kunnen. De tijd vliegt en we zijn net op tijd in de lobby van het hotel waar we de familie treffen. Iedereen is netjes aangekleed en heeft honger. We lopen naar de restaurants waar een enorme keuze aan verschillende etenswaren is. Weer wil Janssen betalen en dit keer ben ik hem voor. Ik betaal voor de familie en voor ons en zo voorkomen we dat Janssen zijn zuur verdiende geld weer in ons investeert. Het eten is hier duur, kleine porties en weinig smaakvol. Maar we hebben een bodem en lopen daarna naar het casino. De kinderen krijgen wat geld en gaan naar de bowling baan, want voor het casino moet je minimaal 18 jaar oud zijn. We lopen een beetje rond en zien een drukte van jewelste. Het barst van de goklustige Chinezen die met grof geld gokken. Soms zie je vrolijke, maar over het algemeen droevige gezichten van mensen die hun salaris hebben verloren. Van het ene casino gaan we naar de volgende en als Janssen zijn geluk in de gokkasten probeert doen wij dat ook. Heel de avond spelen we en verliezen en winnen zo af en toe wat geld. Rond 2 uur gaan we slapen en hebben we 20 euro verspeeld en dat is redelijk. Het gaat ons erom om een leuke avond te hebben en niet zo zeer om de winst. En 20 euro voor een hele avond lol is nog te overzien. Als we buiten komen is het 16 graden en voor het eerst in 17 maanden voelen de handen van Susan koud aan en dat is een heerlijk gevoel.


Maandag 4 augustus 2008: 19 graden in de nacht.

Overnachting Genting highlands net als gisteren.

We doen ons best om rond 9 uur ons bedje uit te komen, maar dat valt niet mee. We hebben namelijk om 10 uur afgesproken met Annie, Janssen en de kids. Als we om tien uur bellen waar ze zijn blijken ze al lang uit de veren en zitten ze aan het ontbijt. De auto van Eugen en Monique is gesloten en we gaan er dus vanuit dat die al lang wakker zijn. Het zijn ochtend mensen die normaal om 8 uur al klaar wakker zijn. Als we de familie treffen in de lobby van hun hotel blijken Eugen en Monique nergens te bekennen en hun telefoon is uitgeschakeld. We lopen dus even terug naar de truck en als Susan op de deur klopt blijken ze om 11 uur nog steeds te slapen. We laten ze maar verder slapen. De kinderen willen naar de speelhal, wij twee naar Reily´s believe it or not en Janssen en Annie gaan uitchecken uit het hotel.
 



We spreken af dat we elkaar om 13.00u treffen bij de uitgang van ´believe it or not´. Dit is een attractie waar je doorheen loopt en waar allemaal dingen te zien zijn die soms onbegrijpelijk zijn. Van mensen die een ernstig ongeluk hebben overleefd tot de grootste, kleinste, dikste man van de wereld. We hebben 2 uur nodig om er doorheen te lopen en we verbazen ons regelmatig over de dingen die we zien. Als we tegen 13.00 uur buiten komen lopen we even overal rond om een toilet te vinden en als we tien minuten later terug zijn komen Janssen en Annie ook vlak daarna samen met Eugen en Monique. Die zijn dus ook weer boven water. Alleen de kinderen ontbreken en als Annie belt waar ze uithangen zitten ze in het internet cafe. Alleen waar is het internet café in dit gigantisch grote pret complex. We komen nog langs een enorme koelkast waar de mensen kunnen genieten van echte sneeuw. Ze kunnen er sneeuwballen gooien, wandelen, sleeën of gewoon genieten van temperaturen onder nul.
 



Als we eindelijk compleet zijn belt Janssen een restaurant om opgehaald te worden. Het Chinese restaurant komt de gasten gratis ophalen en brengt ze natuurlijk na het eten ook weer terug. We eten echt super heerlijk Chinees eten en lopen daarna nog even door een champignon kwekerij, die erlangs ligt. Het klimaat in de highlands is optimaal voor het kweken van vele vruchten en groentes. Als we terugkomen bij het hotel gaan Eugen en Monique hun eigen weg. Ze willen eerst hun auto herstellen. Er was een luchtslang geklapt die naar de luchthoorn gaat doordat die tegen het chassis heeft liggen schuren. Wij gaan samen met de Chinese familie naar het outdoor themapark. De entree is 8 euro pp en wij betalen voor de kinderen. Janssen en Annie doen zo veel voor ons dat we blij zijn dat we iets terug kunnen doen.
 



Als eerste gaan we in de zweefmolen en genieten van een stukje nostalgie. Bij ons zou niemand meer in zo´n ding stappen, maar hier is het nog actueel. Janssen ziet het niet zo zitten en blijft aan de kant staan met alle tassen van de dames. Daarna is het tijd voor de spider. Een achtbaan waarin je ligt en vliegt als spiderman. Gelukkig duurt het ritje maar kort, maar ik geloof dat mijn hersenen alle kanten van mijn schedel hebben gezien. Nog voor ik kan hestellen is de volgende attractie aan de beurt. Top speed go karting. Op de muur staat “FEEL THE SPEED”. Als we na een uurtje wachten eindelijk aan de beurt zijn, blijkt er weinig te voelen van de speed. Ik denk dat een jogger de kart voorbij zou lopen. Met een verschrikkelijk hoge snelheid van wel 10 km per uur sukkelen we over het circuit. Natuurlijk staan de dames ons langs de baan aan te moedigen en maken ze een berg foto’s. Ik doe onder het rijden even mijn ogen dicht om uit te rusten, want elk recht stuk van 100 meter duurt 5 minuten.
 



Als we eindelijk terug zijn bij de dames gaan we meteen naar de corkscrew. Zoals de naam al doet vermoeden is het een achtbaan uit de tijd van Ben Hurr waar je hersenen helemaal op de proef worden gesteld. Het lijkt wel of het ding stalen wielen heeft want we worden met een hoge snelheid van links naar rechts gesmeten. Als we uitstappen barsten we van de hoofdpijn en lachen we als een boer met kiespijn. Overal zie je hier trouwens burka’s lopen, want dit is het vakantie paradijs voor de Arabieren uit o.a. Saudi Arabie. Alle vrouwen hebben enorm mooie ogen maar dat is ook het enige wat ze kunnen laten zien en daar zit volgens mij een hoop tijd en geld in. Je ziet dat er onder de burka zware makeup zit en de dames gewoon jeans en andere moderne kleding dragen.
 



Ook zien we mensen die al hun geld hebben vergokt en geen hotel kamer meer kunnen betalen, ze slapen gewoon achter de speelautomaten. Deze man lag er elke keer als we langs kwamen en heeft daar minimaal 5 uur gelegen.
 



Dan is het tijd om terug naar de auto’s te gaan. Janssen en Annie moeten namelijk nog zeker 3 uur rijden naar Kuantan en het is beter om niet te laat te vertrekken. We nemen afscheid en als Monique vraagt of we nog naar het casino gaan, vertellen we haar dat we direct ons bedje inkruipen. Nog een paar afleveringen van CSI kijken en dan weer eens een keer goed slapen. Morgen slapen we uit en rijden Eugen en Monique terug naar Balok Beach. Wij blijven nog een paar dagen hier om rustig alles te gaan bekijken. Daarna rijden wij ook terug naar Balok Beach om nog een weekje of wat aan het strand te vertoeven.
 




Dinsdag 5 aug 2008: 17 graden.

Overnachting Genting Highlands, bus parkeerplaats van het First World hotel.

We hebben goed geslapen en zijn te lam om op te staan. Als we om 10 uur de auto horen starten van Eugen en Monique ga ik even kijken en we nemen afscheid van hen. Zij rijden terug naar Balok Beach en wij blijven nog lekker een dagje hier. We hebben alles wat we nodig hebben en zelfs met de bewolkte hemel en met een berg mist waar je koud van wordt, laden de collectoren in een paar uur de accu’s weer vol. Na het afscheid kruip ik weer mijn bedje in en kruip lekker tegen Susan aan. Pas om half 2 zijn we op weg naar het casino. We maken alleen nog even een tussenstop bij een Japans restaurantje en lopen dan verder naar het casino. We zoeken naar een Black Jack tafel, waar je niet meteen 50RM in hoeft te zetten, maar 10, zodat we lekker lang kunnen spelen. Terwijl we aan het zoeken zijn gaat er een interieurverzorger op Susan haar slipper staan en die het bandje breekt. Lopen gaat niet meer, dus moeten we weer helemaal terug naar de auto. Al strompelend met een halve schoen komen we uiteindelijk toch aan bij de auto en dan is het leed snel verholpen. Met andere schoenen zijn we al snel weer terug in het casino. We spelen op een paar gokkasten en we winnen 30 euro. Als we nu zouden stoppen hadden we al het geld wat we uitgegeven hebben weer terugverdiend, maar ja het is zo leuk en we spelen door. We winnen wat en verliezen natuurlijk meer. Na 2 uur is al het geld weer op en verlaten we het gokpaleis. We hebben in 3 dagen 40 euro verspeeld en daarvoor een leuke tijd gehad dus we klagen niet. Weer lopen we naar de Japanner en eten daar voor 3 euro een heerlijke schotel met bief terriyaki. De japanner zal wel gedacht hebben: “daar heb je ze alweer!” Dan gaan we terug naar de auto en kijken een paar dvd’s. Lekker lui verbrengen we de avond in de auto en weer slapen we onder een dekentje. Buiten is het 15 graden en we genieten van het koele weer.


Woensdag 6 Aug. 2008: 32 graden

Overnachting bij Annie en Janssen voor de deur.

Als we wakker worden is het al half tien en als we naar buiten kijken is alles helemaal in de wolken gehuld. Ik ga de auto klaarmaken en Susan zorgt dat alles aan de binnenkant van de camper vast ligt. De eerste 18 km gaan heftig bergaf en de auto heeft nog nooit zo zuinig gelopen. Beneden aan de voet van de berg is een Mac Donalds en daar gaan we lunchen. Ook tanken we voor 100 euro de auto weer vol en dat is de helft goedkoper dan in Thailand. Na het tanken en eten bekijken we het verbruik en de auto heeft 1 op 12 gelopen. Gingen alle wegen maar bergaf! We rijden de snelweg op en volgen die voor 170km. Het is een super goede weg en de 4 euro tol betaalt zich zelf terug door het gunstigere diesel verbruik dan als we de normale weg hadden genomen. Langs de snelweg kijken we over de palm plantages en zien op de achtergrond de bergen. De tijd vliegt voorbij en voor we het weten verlaten we de snelweg weer. De laatste 30 km gaan over een goede secondaire weg en het is rond 17.00u als we de straat inrijden van Annie en Janssen. Voor we goed en wel voor de deur staan komen ze al naar buiten en helpen bij het parkeren van de truck. We staan langs hun huis en vinden het super dat we daar kunnen staan. Morgen gaan we overtrekhoezen laten maken voor de zithoek zodat we die af en toe kunnen verwijderen en ze dan kunnen wassen. Ook willen we folie op de ruiten laten plakken zodat de zon buiten blijft, maar het licht gewoon binnen kan komen.

Gezellig zitten we een tijdje te buurten. Janssen vertelt dat hij nog steeds bekaf is van het vermoeiende, maar oh zo gezellige weekend en dan gaan we met zijn 4-en naar de sushi bar om heerlijke sushi te eten. Ik wil graag een stuur voor de laptop hebben, zodat ik wat race spelletjes kan spelen. Toevallig lopen we langs een winkel die er een hele berg te koop heeft staan. Het ding kost 30 euro en heeft zelfs een handrem. Ze hebben er ook de WII en die willen we ook heel graag om een beetje fit te blijven met de WII fit. Ze hebben hem niet op voorraad, maar als ze hem binnen een week kunnen leveren willen we hem graag kopen.


Bovenstaande alinea vraagt om ingrijpen van de webmaster in verband met een aantal onwaarheden:

  • 1.: Ad wil een stuurtje kopen en loopt toevallig langs een winkel waar ze er een berg hebben. Ad bedoelt hier dat hij waarschijnlijk twee weken naar die winkel heeft lopen zoeken voor zijn stuurtje.
  • 2.: Ze willen graag een Wii, hier wordt bedoelt: Ad wil graag een Wii..... Je kunt natuurlijk ook een beetje op tijd je mandje uit komen en dan een paar kilometer gaan joggen om fit te blijven, daar heb je de Wii niet voor nodig. Zie je het al voor je: In de beperkte ruimte van de camper tennissen met de Wii.....
Nee, leer mij Inspector Gadget kennen.......................

Thuis aangekomen bij Annie en Janssen laten ze ons foto’s zien van Borneo. Ze zijn daar 2 jaar geleden op vakantie geweest en ze willen graag nog een keer terug. Een vriend van hen heeft er in de bergen een hut en die kunnen ze gratis gebruiken. Wie weet gaan we binnenkort nog met zijn 4-en een weekje op vakantie. Lijkt me wel gezellig en zo hebben we meteen het eiland van Maleisië ook gezien. Annie en Janssen gaan daarna met de familie eten bij vrienden en wij blijven op hun huis passen. Ze hebben een dansmat en Susan is meteen verslaafd en staat volop te springen.



Overnachting voor de deur bij Annie en Janssen. Kuantan, Maleisië.

Als we om tien uur op bezoek gaan bij Annie en Janssen zijn ze al uren wakker en zijn ze bezig een hele berg bloemstukken te maken voor de opening van een autoshowroom. Eugen en Monique bellen op dat ze ook langskomen, want ze hebben problemen met hun elektronica. We eten een ontbijtje en daarna nemen Annie en Janssen ons mee naar het winkel centrum, omdat ze inkopen moeten doen. Wij stoppen daar even bij de computer shop, waar ik gisteren het stuur heb gekocht. Ik heb het nu uitgetest en ben er niet echt tevreden mee en het neemt ook nog eens een hoop ruimte in beslag, dus ik breng het terug en we kopen daarvoor in de plaats de Nintendo WII met alles erop en eraan.

De spellen kosten hier maar 2 euro en ook die nemen we 30 stuks mee. De WII fit komt begin volgende week en we hopen maar dat hij werkt. Het is een Japanse uitvoering, want de Engelse is nergens meer te krijgen. Daarna rijden we naar een winkel met kunstbloemen en Annie koopt een berg van dat spul, omdat een paar klanten voor morgen kunstboeketten hebben besteld. De kwaliteit is super, bijna niet van echt te onderscheiden, en, vergeleken met Nederland, extreem goedkoop. Alle bloemen die er bestaan op de wereld koop je hier van kunststof en zijde. Na de kunstbloemenwinkel rijden we naar een stoffeerder ofwel meubel bekleder. We hebben onze kussens meegenomen en we bestellen 1 complete set voor over onze zithoek. Voor 80 euro zijn we klaar. De hoezen worden nu gemaakt van hetzelfde materiaal, maar dan een veel lichtere kleur. En we zijn meteen de ellendige knopen kwijt die elke keer in je achterwerk drukken en waar je kontzak continu achter blijft haken. Wel moeten we nu 2 a 3 weken hier blijven, want zo lang gaat het duren voordat de kussens klaar zijn. Het stof moet speciaal worden besteld en dat kost tijd.

We rijden terug naar hun huis en als we daar aankomen zijn ook Eugen en Monique gearriveerd. Ze hebben alweer een probleem. Buiten de elektronica is ook één van de ramen kapot. Gelukkig heb ik een poptang en popnagels bij, want er is een popnagel verdwenen. Eerst gaan we ergens eten en als we terugkomen haal ik de Quad uit de garage, want we moeten bij het gereedschap zijn en als we de Quad er nu toch uit hebben en we langer blijven kunnen we hem ook laten verzekeren hier, dan zijn we niet altijd afhankelijk van Janssen en Annie. Als we nog een aantal weken hier blijven is het ding wel handig. Daarna pak ik de poptang en popnagels en de ruit is binnen 5 minuten hersteld. Dan pak ik de meter en schroef de lader open. Het is een switchmode voeding en als ik alles demonteer en begin te meten blijkt de voeding gelukkig goed is. De +12 volt gaat naar een hoofdzekering en die is weg. Ik stop er een zekering in en alles werkt weer perfect. Ik denk dat Eugen een zekering in het verkeerde gaatje heeft gestoken bij het testen van de zekeringen. Maar hoe dan ook het werkt weer perfect.

Ondertussen zijn Annie en Janssen druk in de weer met het maken van de bloemstukken en vermoedelijk gaat dat de gehele nacht duren. We hebben aangeboden om te helpen, maar het is een specialistisch werkje en ze doen het liever alleen. Alleen Susan helpt af en toe mee met een beetje hand en span diensten. We sluiten binnen de WII aan op de tv en samen met iedereen aanwezig vermaken we ons kostelijk met het ding. Bowling, tennis en darten zijn echt gaaf en ik vind ook een oorlogsspel cool en leuk om te spelen. Zelfs Annie neemt af en toe 10 minuutjes pauze van het harde werk en speelt even mee of kijkt alleen maar even toe. De WII is niet echt goedkoop en wat beeld betreft iets minder mooi dan de play station 3 maar de controllers zijn echt enorm gaaf. Je maakt echt de bewegingen van bowling en tennis zoals je die in het echt zou maken. Susan heeft nu ook een dansmat en is helemaal in haar nopjes. Rond 1.30u gaan wij slapen en laten Annie en Janssen hard doorwerkend achter. Ik maak nog even het verslag en dan is het bedtijd. Morgen gaan we de Quad verzekeren en aankomende week gaan we de ruiten laten tinten met speciale folie. Helaas weten we niet wat de folie doet als het gaat vriezen, maar dat is zorg voor later. 

Overnachting Kuantan, Maleisië bij Annie en Janssen.

Susan is al om 6 uur wakker en Annie en Janssen zijn nog steeds aan het werken. Heel de nacht hebben ze doorgewerkt en het resultaat is dat het gehele huis vol met bloemen staat en die gaan ze om 7.30u wegbrengen. Ze hebben een complete nacht overgeslagen. Om half tien brengen ze de laatste lading en Susan mag mee om te kijken. De showroom is gigantisch groot en ondanks dat Annie en Janssen ongeveer 40 boeketten hebben gemaakt en er zeker van ten minste 15 andere bloemisten ook meerdere boeketten staan, vallen de bloemen bijna in het niet.

Ik kom pas om half tien uit bed en mijn ogen zijn dan nog steeds zwaar. We gaan naar de automobielclub van Maleisië om een verzekering voor de Quad te regelen en worden voor de deur afgezet door Annie en Janssen die toch bloemen moeten wegbrengen. We geven het carnet en ons passpoort af en dan wil de man ook nog de kenteken papieren van de Quad hebben. Dat hebben we dus niet bij ons, want nog nooit heeft een verzekering onderweg daar naar gevraagd en was het Carnet genoeg. Ik neem een taxi, die bestuurd wordt door Mohammed, en die draait me natuurlijk een poot uit. 10 euro wil hij en ik heb geen flauw idee wat een taxi hier normaal kost. Achteraf blijkt dat maximaal slechts 3 euro te mogen kosten, dus ben ik goed genept. We hebben trouwens altijd deze problemen als er een moslim in de taxi zit. Maar goed, als we terugkomen gaat de man van de AAM aan het werk. Na zeker 3 kwartier wachten krijgen we te horen dat een motor met 4 wielen niet te verzekeren is bij hem. Als hij dat meteen had gezegd, had ik die tien euro taxikosten gewoon in mijn zak kunnen houden.

We worden weer netjes opgepikt door Janssen en Annie en zij proberen ons nog te helpen met het verzekerd krijgen van de Quad, maar tevergeefs. We rijden zonder verzekering naar huis, pikken nog een boeket op en rijden naar een dorpje 35 km verder. Janssen moet het bloemstuk afgeven en dat zou voor 12 uur afgeleverd moeten worden. Het is inmiddels al weer half 2 geworden, dus dat gaat niet meer lukken. De mensen bellen wel 3 keer naar hem om te vragen waar hij blijft. En hij zegt dat hij het niet kan vinden. Als we dan eindelijk aankomen in de buurt van de plaats waar hij ze af moet geven blijkt het echt een onvindbaar huis te zijn. We zien dat alle nummers door elkaar lopen hier. We vinden nummer 129 en daarlangs is 143 daarlangs is 118 en zoek het dus maar uit. We rijden een half uurtje door de smalle steegjes die steil berg op en af gaan, vragen het ook meerdere malen, maar vinden het huis niet. Dan rijden we naar een groot restaurant en bellen de ontvanger van de bloemen. Na 5 minuten komen er 3 dames op een brommertje aanrijden en die nemen de bloemen in ontvangst. Wij rijden terug en stoppen bij de Giant, een mega supermarkt, om inkopen te doen en om te lunchen. Dan rijden we naar hun huis en helpen we mee om een paar bloemstukken te maken. Een groot piepschuimen hart moet volgestopt worden met bloemen en dat lukt ons nog wel. Ik knip de bloemen van de stengels en prik er een naald doorheen waarna Susan ze in het hart stopt.

Hierna spelen we bowling op de Wii met heel de familie en dat doen we tot het tijd is om naar de opening te gaan kijken van de Olympische spelen. Het is een mega spektakel iets wat alleen de Chinezen kunnen maken. Als de landen voorbij komen zitten we op het puntje van onze stoel en we moeten tot bijna aan het einde wachten voor we Balkenende, Willem Alexander en Maxima in beeld zien komen.Ondertussen eten we iets wat we met moeite weg krijgen. Ik eet alles op, maar de smaak is echt niet waar wij van houden. Dan gaan we douchen en slapen. Susan sluit meteen haar ogen en ik kijk nog een DVD-tje.

Ik las trouwens op de website dat Wim, onze webmaster vond dat er onwaarheden in ons vorig verslag zaten. Maar dat moet ik even rechtzetten.

A) Susan vindt de WII ook leuk, anders hadden we er nooit eentje gekocht.
B) De winkel met het stuur wiel is echt toevallig gevonden. Ik had namelijk de moed al opgegeven, omdat ze hier alleen die dingen verkopen voor de ps2, os3 xbox en WII en dus niet voor de pc. En geloof me ik had zowat alle winkels al gehad.

Maar ik ben wel iemand die houd van speeltjes op het gebied van elektronica en computers, daar heeft Wim gelijk in.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2008-08-08 (2542 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.07 Seconden