Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
22 t/m 31 julli 2008





Dinsdag 22 Juli 2007: 33 graden maar droge lucht dus heerlijk.
Overnachting Balok Beach, op de Fantasia camping, onder de palmen aan het strand GPS (dd mm ss,s) N03 55 37,5 en E103 22 24,1

We rijden al om half negen weg en het hele terras staat ons uit te zwaaien. We staan namelijk 20 meter voor een Chinees restaurant waar vele mensen in de morgen hun ontbijtje eten. Eerst kijken ze een beetje schuchter, maar als ik zwaai is het ijs gebroken en zwaaien ze allemaal uit volle kracht naar ons. De mensen zijn allemaal erg vriendelijk maar een beetje schuchter en daar houden we wel van. Geen kloppers en schoppers tegen de banden en truck maar mensen die kijken van een afstandje en graag een praatje maken als jij het voortouw neemt. De weg is heuvelachtig en gaat weer door een mooie groene omgeving met vele palmen. Na een paar uurtjes verandert de omgeving en zien we, zo ver het oog reikt, alleen maar omgekapte palmen. Vermoedelijk worden de palmen om de zoveel jaar gekapt om de grond te laten herstellen, zodat er weer geplant kan worden en er meer vruchten aan de bomen komen.
 



We stoppen in een klein vissersdorpje, waar de bevolking voor het grootste deel moslim is. We lopen naar een heel klein restaurantje waar het behoorlijk druk is, dus waar het eten goed moet zijn. Ik bestel een soort mie met bief en ei en Susan gebakken rijst met garnalen, ei en groente. Samen met 2 blikjes drank betalen we nog geen 2 euro voor dit overheerlijke eten en drinken. We rijden verder en worden ingehaald terwijl het niet kan. Een grote zandwagen rijdt ons bijna van de weg af. Hij komt veel te vroeg naar links na het inhalen, omdat er tegenliggers aankomen. Ik vol op mijn rem en met een ruk aan mijn stuur voorkom ik dat hij bij ons naar binnenrijdt. Als we hem een tijdje later bij een stoplicht zien staan blijkt het …… Jawel een Indiër te zijn. Goh raar hè dat we bijna een ongeluk hadden. Dus het ligt niet aan India, maar aan de Indiërs dat er zoveel ongelukken gebeuren in India. Ik sta te koken en zou hem het liefst uit zijn cabine hebben getrokken. Maar goed Dat we vredelievende mensen zijn. En helemaal geen hekel hebben aan Indiërs… HUHU. We bellen Eugen en Monique om te vragen of ze nog in Balok Beach zijn. Ze staan met de auto in de garage in een grote plaats 15 km ten zuiden van Balok. Er is een veer gebroken en die wordt nu vervangen.

Ze waren al een tijdje geleden in de garage geweest om hun remmen die ze in India hadden gesloopt te herstellen. Zo zie je maar weer dat als er veel van een auto gevraagd wordt, je ook af en toe problemen hebt. Of het nu een Daf, Mercedes of spiksplinternieuwe MAN is, een wereldreis eist zijn tol van alle merken. We vragen de weg naar de plek waar ze normaal staan en na een beetje zoeken rijden we om half 4 het strand op. Maar goed dat we een 4x4 hebben, anders hadden we nu al vastgezeten. Snel de 4x4 ingeschakeld en heel langzaam gedraaid. We zien hun fietsen staan, maar kunnen er van deze kant niet bij komen. Een paar vriendelijke tuinmannen met een grote tractor komen even een kijkje nemen en vertellen ons dat we bij de ingang ons beter eerst even kunnen melden. We rijden terug naar de grote parkeerplaats en de vriendelijke eigenaar wijst ons de weg. We betalen, voor een plekje mooi onder de palmen, incl. stroom 10 euro per week. Het is maar goed dat ze niet weten hoeveel stroom we gebruiken. Nu zal dat een heel stuk minder zijn dan normaal, omdat het hier in de avond behoorlijk afkoelt door de wind die over de zee waait. De zonnepanelen zullen niet veel doen zo onder de palmen, maar door de schaduw zullen de airco´s ook een stuk minder hard hoeven te werken. Als we naar buiten kijken zien we tussen de palmen door de zee en verder geen ziel. In het weekend schijnt het wel druk te zijn met de lokalen, maar dat vinden we niet erg. Geven en nemen en leven en laten leven is het motto.
 



We staan net op een mooi plekje als er een auto aan komt rijden. Het zijn Eugen en Monique die vergezeld zijn door een Chinees koppeltje. We omhelzen elkaar en we zijn blij ze weer te zien. Uren staan we te buurten buiten en de Chinese vrienden van hen zijn echt super gezellig. Dan moeten ze naar de garage terug om de auto op te halen. Na een goed uurtje zijn ze weer terug en gaan we samen eten. We lopen naar een gezellig restaurantje en eten ons buikje vol. Het is weer gezellig om ze weer te zien en we zullen tenminste één week blijven. Als we terug lopen begint het te onweren. De hemel is regelmatig fel verlicht en de lichtflitsen slaan heftig in de zee. We moeten een stuk door de bossen om bij de trucks te komen en dat is redelijk spannend. Als de Bliksem in een boom inslaat hebben we een groot probleem. Gelukkig is de zee dichtbij en is de kans groter dat de bliksem daar in slaat, dan hier in de bomen. Dan begint het nog te regenen ook en vinden we het slimmer om binnen in de truck te gaan zitten in plaats van buiten onder de luifel. We verhogen even het looptempo en als we de deur open willen maken is het zachtjes regenen over en komt het ineens met bakken uit de hemel. Net op tijd zijn we binnen in de truck. We hebben trouwens te horen gekregen dat Eugen en Monique en nog een Duits stel ook rond april China in gaan om via Mongolië naar huis te rijden. Wie weet worden het nog wel 4 auto´s en kunnen we de prijs dus nog verder drukken.


Woensdag 23 juli 2008: 32 graden

Overnachting Balok Beach, ´Fantasia´ camping, net als gisteren.

Rond half 9 zijn we wakker en om half tien gaan we buiten kijken. Het eerste wat ik doe is de ruitenwissers verwijderen. Ik moet nieuwe hebben en neem de oude mee naar de winkel. Door de zon zijn ze uit elkaar gevallen en werken ze nog maar op halve kracht. We gaan met de auto van Eugen en Monique naar Kuantan, een grote stad 13 km ten zuiden van Balok Beach. De dames gaan achter op het bed liggen en de mannen voorin. Er is geen ruimte om met vieren in hun auto te zitten en dus improviseren we. Na een kwartiertje stoppen we bij een autoshop en zoeken een paar ruitenwissers uit die een beetje lijken op die van mij. De ruitenwisser aan de kant van Susan kan ik zo gebruiken maar die aan mijn kant moet zwaar gemodificeerd worden. Ik heb namelijk een ruitenwisser, die met twee armen vastzit in plaats van met eentje. Maar het is snel voor elkaar. Ik gebruik de nieuwe rubber en monteer die op de oude ruitenwisser. Dan rijden we verder naar een groot winkel centrum om boodschappen te doen. We kopen een paar series, CSI Miami seizoen 1-5 en Prison Break seizoen 1-3 en gaan dan naar de grote supermarkt om inkopen te doen. We gaan barbecueën vanavond en kopen vlees, groente, drinken en beleg voor morgen compleet met bacon en eieren. Bij de kassa moet de jongen achter de kassa de bacon onder de scanner houden en moslims en varkensvlees gaan heel slecht samen. Hij pakt met een ontzettend vies gezicht de bacon echt aan het allerkleinste randje en weet niet hoe snel hij het in de tas moet krijgen en dan te bedenken dat het dubbel in plastic zit en vacuüm verpakt is. Ze zijn hier echt als de dood voor varkensvlees. Nu moet ik zeggen dat het inderdaad smerige beesten zijn die de uitwerpselen van de mensen aten in Goa, India. Maar toch blijft een eitje met gebakken bacon wel lekker in de morgen.

We rijden nog heel even langs de vrienden van Eugen en Monique, waarmee ze gisteren naar ons toe gereden kwamen toen we net goed en wel op de camping stonden, maar ze waren jammer genoeg niet thuis. Als Monique ze belt, zitten ze in de Cameron Highlands. Ze hebben namelijk een bloemenwinkel, en zijn verse bloemen gaan halen. Ze zeggen dat ze vanavond gezellig aan komen waaien voor de barbecue. Terug thuis gaat Susan de voorbereidingen maken voor vanavond en ik monteer de ruitenwissers, zodat de auto weer klaar is voor de grote reis. Het is heerlijk aan zee, er waait altijd een fris windje en zonder te zweten kan men hier buiten zitten en dat is uniek voor Maleisië. We wachten op de Chinese vrienden van Eugen en Monique die pas om 8 uur komen om samen met ons te barbecueën. Echter vanaf een uur of zes begint het een beetje te regenen en een half uur later bellen de Chinese vrienden af. Gelukkig maar, want binnen 3 kwartier giet het pijpenstelen en Eugen vertelde gisteren nog wel zo doodleuk dat het elke keer slechts een kwartiertje regent en dan is het al weer droog. Ik ben bang dat wij dus de regen vanaf de westkust meegenomen hebben, terwijl het hier toch echt nu zomer en droog hoort te zijn. We hebben van beide auto’s de luifel uitgedraaid, maar de wind is zo heftig, dat zelfs onder de luifel, je binnen de kortste tijd ook zeiknat bent. We hebben maar 1 oplossing en dat is gezellig bij ons binnen zitten en Susan gewoon laten kokkerellen. We hebben nu bief saté en hamburgers uit de pan in plaats van van de grill met satésaus, stokbrood en een heerlijke salade. Ondanks dat het een improvisatie is, hebben we toch met zijn viertjes heerlijk gegeten, Susan en Monique wassen samen even af en we blijven nog tot 23.30u bij ons binnen verder kletsen, want het blijft gieten buiten en duiken daarna gelijk ons bedje in. We weten nu dat we gemakkelijk met 4 mensen in de auto kunnen zitten. Het was een mega gezellige avond ondanks de krappe ruimte in de truck. Als straks Ad en Yvonne een week of 6 met ons mee reizen kan dat dus gemakkelijk in de truck. Slapen wisten we al want de ouders van Susan hebben 5 weken geslapen in de truck maar dat we ook gezellig samen kunnen zitten en eten weten we nu dus ook.


Donderdag 24 juli 2008: 33 graden

Overnachting Balok beach, ´Fantasia´ camping, zoals de laatste 2 nachten.

Buiten schijnt het zonnetje en boven de zee is de lucht mooi blauw. Er is een groep jongeren gekomen die een soort sportdag hebben. De mannen spelen volleybal en de dames zitten, van top tot teen bedekt, aan het strand. Susan en Monique blijven netjes aangekleed onder de bomen zitten. De moslims zijn niet blij met de luchtig geklede westerlingen en dat respecteren we dan maar. In een bikini lopen is hier uit den boze, ook als ze zouden willen gaan zwemmen in de zee, mogen ze geen bikini aan, maar T-shirt en korte broek voor een Westerling kan er mee door.
 



We gaan buiten zitten bij Eugen en Monique en zitten gezellig wat te praten als de beheerder van de camping langskomt. De tijd vliegt weer als we met zijn allen gezellig zitten te praten en rond half 3 lopen we met zijn 4-en naar de KFC ofwel de kippen Mac. Nu ben ik geen kip man, maar de salades zijn wel lekker. Er is daar gratis wifi, zodat we binnen met de laptop onze mails kunnen versturen en op kunnen halen. Eugen en Monique maken nog wat skype telefoon gesprekken en wij bekijken nog even de Site van Casper. www.ctjansen.nl Dan lopen we terug en als we omhoog kijken zien we dat er weer donkere wolken onze kant uit komen. Volgens mij valt de barbecue vanavond weer in het water en wordt het weer binnen eten. Maar er is nog hoop, want het is pas half 5. Als we terugkomen bij de truck haalt Susan snel de was af, want anders is die straks weer nat. En daarna maakt ze het vlees klaar om in de marinade te leggen. Rond half 6 vallen de eerste druppels al weer en begint het te donderen. Ik ga binnen het verslag maken en Susan gaat buiten onder de luifel zitten bij Eugen en Monique. Eugen heeft het kampvuur voor de barbecue al aangestookt, tijdens de regenbui komt hij ook maar lekker onder de luifel staan en dit keer hebben we geluk, want na ongeveer 3 kwartier is het droog. Gelukkig heeft het dit keer ook niet zo enorm geplensd, zoals de laatste 2 dagen en kan Eugen zijn vuur weer oplaaien. Hij is zo’n fanatieke kampvuur stoker dat hij al voor een hele winter hout klaar heeft liggen, dat krijgt hij niet eens meer op voordat we hier gaan vertrekken en hij sprokkelt nog steeds elke dag vrolijk verder. Ach ja, ze staan ook al zeven weken hier en hij moet toch wat te doen hebben om de dagen door te komen.

Dan gaat Susan de satés maken en bakt binnen alvast een paar hamburgers, want ik heb inmiddels gigantische honger. Rond half 8 is de barbecue zo ver dat het vlees erop kan en met een lekkere salade erbij eten we weer heerlijk ons buikje rond. De Chinezen hebben gebeld dat ze vanaf een uur of tien nog even op bezoek komen. Na het eten doen Susan en Monique de afwas en daarna zitten we gezellig rond het kampvuur. En ja hoor, om kwart over tien komt de eerste auto, met de zus, haar man en de 16-jarige dochter van Janssen, de vriend van Eugen en Monique. Ze hebben de halve keuken leeggehaald lijkt het wel en komen nu nog barbecueën. Dat hadden we niet begrepen en wij hebben natuurlijk een mooi kampvuur nu, wat niet geschikt is voor te barbecueën. Heel uitbundig roepen ze: ‘barbecue time’! Meteen de roosters op het vuur, het vlees erop en daar zitten ze met zijn drietjes rond het vuur. Dan arriveert Janssen met zijn vrouw en zoon, leuk trouwens dat een Chinees een voornaam heeft die bij ons een achternaam is die nog van 20.00u tot 22.00u naar school moest en vrouw en zoon gaan zich ook meteen met de barbecue bemoeien. Eugen wil nog een beetje helpen om te zorgen dat het vuur beter geschikt is voor vlees te grillen, maar ze zijn met zijn vijven zo intensief met zichzelf, het vuur en het vlees bezig, dat ze geen acht slaan op Eugen en hij geeft het maar op. Ze hebben natuurlijk allemaal gigantische honger en hebben gewoon totaal geen geduld. Eugen is dat al gewend, want in het weekend, als het hier op de camping helemaal vol is met de lokalen, dan staan ze ook met tien man om een vuurtje te ‘barbecueën’ en meteen vlees erop te kwakken. Het is echt ontzettend komisch om de familie zo bezig te zien. De enige die zich niet met de barbecue bemoeit is Janssen. Hij is gezellig bij Susan en mij komen zitten en is zo slim geweest om stiekem thuis al wat te eten. Hij kent de barbecue wonders in de familie natuurlijk en had geen zin om tot een uur of 1 in de nacht te wachten tot hij iets te eten krijgt. Hij zit gewoon gezellig met ons kletsend zijn familie gade te slaan en moeit zich helemaal nergens mee. Na een uurtje is zijn zus de eerste die haar stuk vlees klaar heeft en kan gaan eten, maar ze bakt wel gewoon vrolijk verder. De dochter volgt met een paar grote lappen. Echter nadat ze die op heeft, zit ze in een hoekje wat te sms-en en valt na een tijdje in slaap. Langzaamaan krijgt de rest van de familie ook wat te eten, maar het loopt dus inmiddels wel al tegen half één in de nacht. En ze blijven er maar vlees opgooien, dan komen er nog zoete aardappelen aan en ze peuzelen het allemaal op. We begrijpen er niks van waar al dat vlees blijft. Ze gooien er echt zoveel op, dat wij er met zijn tweetjes ongeveer een week van zouden kunnen eten en dan te bedenken, dat Janssen slechts 1 klein stukje eet, zijn dochter al na 2 lappen vlees zit te slapen, wij met zijn vieren al gegeten hebben dus echt niks meer hoeven en dan blijven er slechts 4 personen over die aan het eten zijn. Ongelofelijk waar ze het allemaal laten.
 



Om goed half twee hebben ze allemaal genoeg gegeten en beginnen ze met zijn allen op te ruimen en binnen een kwartier zijn ze daarna vertrokken. Ongelofelijk wat een familie. Het is echter wel ontzettend gezellig geweest en wij zijn met z’n vieren uitgenodigd om morgen bij hen te gaan eten. We worden morgenmiddag om 12.00u opgehaald en gaan dan eerst naar zijn moeder voor lunch en daarna naar zijn huis voor het avondeten. Maar na wat ik nu gezien heb en allemaal al van Eugen en Monique gehoord heb, probeer ik dus voor de lunch alvast goed te eten, want deze familie eet nooit vroeger dan 22.00u ’s avonds en tegen die tijd ben ik al lang en breed over mijn honger heen en krijg ik geen hap meer door mijn keel. Wat een ontzettend gekke eetgewoontes hebben ze toch, maar het zijn wel ontzettend leuke en lieve mensen.


Vrijdag 25 Juli 2008: 32 graden

Overnachting net als de laatste dagen op Fantasia camping ten zuiden van Balok.

Door de nachtelijke barbecue lagen we pas laat in bed en dat was te merken, om 11 uur waren we pas buiten de camper en gelukkig zijn de Chinezen altijd te laat met hun afspraken. We zouden om 12 uur opgehaald worden en we waren pas om kwart over 12 klaar met ontbijten. Om kwart voor één komen Janssen, Annie, zijn vrouw en Susu, zijn zus, ons ophalen in hun bedrijfsbusje. Achter in de bagageruimte van het ding staat een luxe fauteuil waar Susu in plaats neemt. Wij met zijn 4en zitten op de achterbank en Annie en Janssen voorin. We rijden eerst naar zijn moeder die een eettentje heeft in één van de gigantische etenshallen die je hier overal vindt. Ze runt het samen met haar man en maakt de beste mie van heel Kuantan. Het smaakt echt top en als we afscheid nemen horen we dat zijn ouders vanavond ook komen eten bij Janssen thuis. In het weekend, vrijdag tot en met zondag, kookt Susu altijd en komt heel de familie bij Janssen eten, dus broers, zussen, kinderen, oma etc. Dan gaan we boodschappen doen in de Carrefour, de mega supermarkt, want ze moeten inkopen doen voor het eten van vanavond. Ze laden voor een heel weeshuis in en als wij willen betalen willen ze daar niets van weten. We wandelen daarna nog even door het grote winkelcentrum en gaan dan naar hun bloemenzaak. Die is gevestigd in een gigantische hal, waar je ook alles kunt vinden net als in de Carrefour, maar je moet het je voorstellen als een grote overdekte markt, waar het niet al te zuiver is. De slager met zijn vlees open en bloot, levende dieren, groenten en fruit etc. Alles bij elkaar en met een behoorlijke stank. Gelukkig hebben ze alle slagers samen in de verste hoek van de hal geplaatst, met de levende dieren ernaast, wel met een grote betonnen wand ertussen, zodat de stank niet overal te ruiken is.


We kopen nog wat kleinigheidjes op de markt, zoete dingen en fruit voor tea time en rijden naar het huis van Janssen en Annie. Susu begint meteen met koken. Janssen moet wat bloemstukken maken en wij zitten gezellig met Annie rond de tafel en snoepen wat van het lekkers wat ze net op de markt gekocht hebben. Na een uurtje helpt Annie ook nog even mee met wat bloemstukken, want ze moeten tenslotte toch ook geld verdienen en dan heeft Annie nog wat modellen nodig om de bloemstukken vast te houden en te fotograferen. Voor het bruidsboeket en corsage worden wij even gebruikt. 


Ondanks dat Janssen en Annie Chinezen zijn en in Maleisië wonen, hebben ze dezelfde ideeën als wij. Het is echt een gezellig stel. Ook de Susu, Janssen´s zus, die heel de middag in de weer is in de keuken is een lollig en mollig typje, echt een super familie. We voelen ons meteen thuis bij hen.
 



Dan gaan Susan, Monique, Annie, Janssen en ikzelf naar de mega store om nog wat boodschappen te doen. We moeten brood en beleg hebben voor morgenvroeg en kopen onze eigen drank voor vanavond. Als we terugkomen is het een drukte van jewelste. De kinderen zijn thuis en de neef van Annie is samen met 3 jongens uit Vietnam ook even binnen komen wippen. Oma van 96 komt nog langs om mee te eten. Verder zijn jongste broer en we zitten met de hele grote groep aan tafel. De neef van Annie neemt al vroeg afscheid, want hij moet nog naar Kuala Lumpur terug. Om 22.45 u, als wij al meer dan een uur klaar zijn met eten, komt zijn moeder aanwaaien, die samen met Jojo, zijn zoon aan tafel gaat zitten en dan pas begint te eten. Als allerlaatste komt nog een zus van hem met man en 2 kinderen en de huishoudster, die met zijn vieren bij oma en Jojo aansluiten. Exclusief van de huishoudster dan, want die mag samen met de huishoudster van Janssen pas als allerlaatste eten als iedereen van de familie gegeten heeft. Tegen die tijd is het al twaalf uur midden in de nacht. Oma is trouwens nog super fit voor haar 96. Iedereen van de familie ziet er super jong uit. Janssen is 43 en lijkt 38 en dat geldt ook voor Annie.
 



De dochter is 16 en lijkt pas 13. De moeder van Janssen is 64 is lijkt 55 te zijn. De families hebben allemaal een huishoudster uit Indonesië. Die van Janssen is ruim 30 en die van zijn zus is 23, alle twee hebben ze kinderen en zijn ze getrouwd. Hun kinderen en mannen zijn in Indonesië en zij werken 2 jaar hier in Maleisië. Ze krijgen 90 euro per maand inclusief kost en inwoning en werken daarvoor van 7 in de morgen tot 24.00u in de avond. Al het geld wat ze verdienen gaat naar Indonesië, want hier hebben ze verder helemaal niks nodig en wordt alles voor hen betaald. Het lijken net moderne slaven. Maar ze zijn tevreden en verdienen het dubbele van wat ze in Indonesië zouden verdienen. Janssen heeft problemen met de computer en ik kijk daar nog even naar. Mmmm virusje en de enige manier om dat te herstellen is om het ding helemaal opnieuw te installeren. Dat doen we volgende week wel even. Dan bedenk ik me ineens dat we nog een oude laptop hebben, die ligt te verrotten in de bagagebak. Aangezien broer en zus altijd ruzie hebben wie er achter de pc mag, lijkt het me een goed plan dat ding hier achter te laten. Ik vraag of ze dat ding willen en de kinderen zijn supergelukkig. Morgen even een Engelse versie van XP en office installeren en dan mogen ze hem hebben. Eugen en ik betalen ieder de helft van een wireless routertje om het ding op het internet te kunnen krijgen en zo is iedereen weer blij.

Iedereen drinkt wat alcohol, op Janssen na, want die moet ons straks nog even terugbrengen naar de camping. Ik neem een paar whisky-tjes en Susan Bailleys. Ze hadden een grote fles gekregen en wilden die openmaken bij een speciale gelegenheid. En dit vonden ze wel een goede gelegenheid. Annie vindt Bailleys net als Susan ontzettend lekker. De verhalen worden langzaamaan lolliger en wij draaieriger, omdat we al een jaar niks gedronken hebben. Maar gezellig is het zeker. Dan brengen Janssen en Annie ons naar huis en we spreken af om zondag naar een waterval te gaan met de gehele familie.


Zaterdag 26 juli 2008: 28 graden.
Overnachting Fantasia camping net als de laatste dagen.

We slapen lekker uit en dan is het tijd om de verslagen te maken van de laatste dagen. We worden gewekt door de vele kinderen die hier op kamp zijn. Overal om ons heen staan tenten en lopen kinderen, maar in tegenstelling tot India, waar je in het weekend in Goa gek werd van de zatte en opdringerige mensen, is er hier toch nog een berg rust. Niemand komt in de buurt van de auto’s en het lijkt wel of we niet bestaan en onzichtbaar zijn. Er zijn diverse spelen voor de kinderen en in de verte horen we gejammer van een karaoke speler, waar een grote groep volwassenen bij staat. Ze hebben lol en denken dat ze werelds kunnen zingen, maar ik denk daar toch iets anders over. Naast 2 groepen kinderen, die hier op kamp zijn, zijn er ook een soort verenigingen die hier een sportdag hebben en zich de hele dag gezellig vermaken met zijn allen. We hebben geen last van de drukte en iedereen vermaakt zich prima.
 



Ik installeer een Engelse versie van Windows en office op de oude laptop die we hier weg gaan geven, want ik denk dat ze met een Nederlandse versie niet ver komen. Als we klaar zijn gaan we buiten bij Eugen en Monique zitten en eten we een lunch. Maar goed dat de moslim kinderen niet zien wat we eten. Bacon is uit den boze voor hen. Varkensvlees wordt alleen door de ongelovigen gegeten. Daarbij nog wat kaas, een eitje en wat brood en zo hebben we weer een Europese maaltijd. Het wordt al snel 4 uur en gaan we ons douchen, zodat we rond 5 uur kunnen gaan eten. We lopen in een ruim kwartiertje naar een lokaal restaurantje waar we voor 2 euro per persoon heerlijk kunnen eten en drinken. Hierna zitten we nog een paar uurtjes bij Eugen en Monique en filosoferen een beetje over de verdere reis. Elke keer komen er weer nieuwe ideeën. Zij rijden misschien met ons door China, Mongolië en Rusland. Half weg Rusland gaan wij dan naar het noorden en zij naar het zuiden. Maar misschien dat we hen volgen om dan via Iran, Turkije naar Syria, Jordanië en Egypte te gaan. En dan te verschepen naar Canada om via Noord Amerika , Mexico naar Zuid Amerika te rijden. Ach we zien wel, zeker is dat we tussendoor een tijdje in Nederland zullen blijven, maar geen jaar zoals we eerst wilden doen. Ik denk dat we niet meer gaan als we 1 jaar thuisblijven, ook gaan de prijzen elke jaar flink omhoog en dus moeten we geen jaar thuisblijven. We blijven vermoedelijk een paar maanden in Nederland alvorens we weer vertrekken. Maar zoals iedereen weet blijft de route wijzigen en is alles pas zeker als je een land binnenrijdt. Dan gaan we een keer vroeg naar bed en kijken een nieuwe dvd die we gekocht hebben. CSI Miami seizoen 1 tot en met 5 waarvan we een aflevering kijken.


Zondag 27 juli 2008: 28 graden.
Overnachting Fantasia camping op het strand net als de laatste week.

Vannacht is het hier flink tekeer te gegaan. We hebben gisteren wel gemerkt dat het flink regende en dat het flink waaide, wat zo af en toe de camper liet bewegen, maar niet echt heftig. Wel viel de spanning uit om 24.00u, maar de accu’s waren vol dus ben ik mijn bedje niet uit gegaan. Als we uit het raam kijken, ligt er een behoorlijke partij bomen plat en is er een grote party tent onder een boom terecht gekomen. Of eigenlijk meer de boom is omgevallen op een tent. Er blijken 3 kinderen in het ziekenhuis te zijn opgenomen, omdat een boom op hen gevallen is. Ze zijn echter niet zo heel ernstig gewond geraakt gelukkig, dat vertelt tenminste de beheerder tegen ons. We begrijpen alleen niet wat die kinderen buiten hun tenten deden midden in de nacht nog. Als ze namelijk netjes in hun tent waren gebleven, was er ook niks gebeurt geweest.
 



Mmm zeer vast geslapen dus, want we hebben echt niets gemerkt. Wij hadden mazzel, want voor hetzelfde geld valt de boom op de trucks en sloopt die de zonnepanelen. Maar een beetje geluk moet je tijdens de reis hebben! Om 12 uur komen Annie en Janssen ons ophalen. We stoppen even bij een computer shop om een draadloze router te kopen en als we die samen met Eugen en Monique willen afrekenen en als cadeau aan de familie willen geven, heeft Janssen al met zijn kcredit kaart betaald. We gaan naar hun huis en installeren alles, zodat ze onze oude laptop kunnen gebruiken en door de wifi router hebben ze nu overal draadloos internet. Ondertussen wordt er druk broodjes gesmeerd en rond half 4 rijden we naar een grote waterval. Als we daar aankomen zien we 3 soorten mensen. De moslims die helemaal aangekleed te water gaan, de Chinezen die in een korte broek en de mannen met ontbloot bovenlichaam te water gaan en wij in zwembroek en bikini. De Maleisiërs mogen graag naar de Chinese en Europese vrouwen kijken, maar houden hun dames kort en helemaal ingepakt.
 



Het water is aangenaam fris en als we onder de waterval gaan staan blijkt de massage, door de regen van de laatste dagen, toch te heftig. We eten een broodje, gebakken rijst en vers fruit en gaan dan weer terug naar huis. Onderweg stoppen ze een paar keer om ons diverse fruit bomen te laten zien. We zien hoe jack fruit, durian, sterappel, en nog veel meer onbekend fruit groeit. Ook stoppen we nog even bij het oude huis van Janssen om de huur op te halen. Ook hier weer staan vele fruit bomen overal in de buurt en worden we door Annie meegenomen voor een kleine ronde in de buurt en legt ze alles netjes uit. We weten nu hoe bijna alle vruchten groeien en staan soms vreemd te kijken omdat wij dachten dat het soms aan heel andere bomen of stuiken groeit dan we gedacht hadden. Thuis is het even een theetje drinken en dan gaan we naar de Sushi bar. De kinderen zijn helmaal gek van Sushi evenals Annie en Jannsen. We eten daar met tien personen en wij hebben ze uitgenodigd. Als ik al de bordjes zie vraag ik me af wat het gaat kosten. Met name de kinderen en Janssen´s zus en haar vriend eten als wilden, maar ze genieten echt met volle teugen en dat is voor ons het belangrijkste. De enige die het niet lekker vinden zijn Eugen en Monique. Iedereen bedankt ons en dan gaat Susan afrekenen. We betalen 54 euro en dat is voor tien man redelijk. Maar een fortuin voor de Maleisiërs, dus gaat de familie zelden sushi eten, want dat is toch een hele smak geld voor hen. Meestal maken ze het thuis klaar.
 



Na de Sushi bar rijden we naar het drukke strand van Kuantan. Hier is het een drukte van jewelste in de avond. Vele stelletjes zitten hand in hand op het strand en kijken naar de zee of ze lopen over de boulevard. Rond half 1 hebben we het gezien en rijden we terug naar de trucks. We nemen afscheid en spreken af dat we morgen om 12 uur opgehaald worden, zodat ik hun vaste pc onder handen kan nemen. Het ding is over de rooie gegaan door een paar virusjes en moet opnieuw worden geïnstalleerd. Vandaag geen filmpjes kijken maar direct oogjes dicht en snaveltjes toe….



Maandag 28 juli 2008: 31 graden.

Overnachting Fantasia camping, Balok Beach, zoals de gehele week al.

Het is laat geworden gisteren en we kunnen dus ons bed niet uit. Pas om 11 uur zijn we buiten en Susan maakt een lekker ontbijtje klaar. Een hotdog broodje goed gevuld met 3 worsten.


Om half 1 komen Annie en Janssen, het Chinese gezin waar we veel mee optrekken, ons ophalen. Ik ga hun computer, een Dell, dus dat kan nog wat worden opnieuw installeren. We rijden eerst naar een klein Chinees restaurantje om te ontbijten, althans zo noemen zij het, om 13.00u ´s middags nemen wij normaal een lunch. We eten dingen waarvan we het bestaan niet wisten, maar het smaakt allemaal lekker en daar gaat het om. Weer voldaan rijden we naar hun huis en probeer ik tevergeefs de virussen van de pc af te krijgen. Dat wordt het dus alles eraf en opnieuw formatteren. Windows is snel geïnstalleerd, maar dan moet ik de netwerk, audio en video drivers hebben. Die zijn wel te vinden op het internet, maar doordat de Windows versie gekocht is in Thailand krijg je alle meldingen in het onleesbare Thai. Alles is Engels, alleen alles wat ik aan drivers installeer is in het Thai. Na een uurtje ploeteren werkt alles en nu moet ik nog proberen om de Chinese fonts te installeren. Susan bezorgt ondertussen bloemen samen met Janssen en Annie, plukken nieuwe bladeren voor in de bloemstukken, krijgt nog wat onderricht in de verschillende vruchten die ze hier allemaal hebben, pikken de kinderen op van school, die even thuis afgeleverd worden en dan zien ze dat ik nog steeds niet klaar ben. Annie had eigenlijk in gedachten om bij een leuk tentje High Tea te gaan nemen, maar ze verandert dan snel haar plan en gedrieën gaan ze boodschappen doen, naar de markt en pikken ze meteen de hulp op van het bloemenkraampje wat ze bij de markt hebben. Om half tien in de avond is eindelijk alles klaar en moeten we vertrekken naar een Chinees restaurant waar de vriend van Suki (Susu) een etentje geeft. Hij heeft 1000 euro gewonnen in de loterij en dat wordt gevierd. De mensen eten hier allemaal laat. Tien uur is heel normaal voor de Chinezen. De tafel staat in no time vol met lekkers. Vlees, vis, garnalen, groenten enz enz. Echter dan moet je heel snel worden. Eerst wachten tot oma en de moeder van Janssen opgeschept hebben en dan begint de rest aan te vallen en als ik zeg aanvallen, dan bedoel ik ook echt aanvallen. En aanvallen kunnen ze. Iedereen vliegt op het eten af en als je niet meteen je bord vol schept heb je pech en is alles op. Er vloeit de nodige drank en de gezelligheid stijgt elke minuut. Soms gaat het in het Chinees en dan begrijpen we er niets van, maar Janssen en Annie vertalen zoveel mogelijk en zo kunnen we mee lachen. De Chinese familie is enorm close. Vanavond waren er weer meer dan 20 mensen en ben je een vriend van een familie lid dan ben je een vriend van heel de familie vertelt Janssen. We balen als een stekker, want we hebben de fotocamera thuis laten liggen. Misschien dat we wat foto’s van de dochter van Janssen over kunnen nemen, zodat we die kunnen plaatsen.

Om één uur stappen we in het busje en rijden we eerst naar het huis van Annie en Janssen om de kinderen en de hulp af te gooien en onze laptop en software op te halen. Dan is het een half uur rijden tot de truck. We nemen afscheid en spreken af voor volgend weekend. Ze gaan naar een rubber plantage van de ouders van de vriend van Suki, omdat Annie wil proberen om rubber te tappen. Tevens kan zijn moeder palmolie vruchten klaarmaken en dat schijnt zeer lekker te zijn, dus dat gaan we dan ook meteen proberen. Als ik mijn update verstuur en de emails ophaal, zie ik dat we ons niet hoeven te haasten om terug te gaan naar Thailand. Kees en Els vertrekken niet in september naar Nederland, maar pas in oktober en dat komt goed uit. Nu hebben we een maand extra en kunnen we langer in Maleisië blijven en de regentijd ontlopen, die nu pas heftig losbarst en pas in oktober stopt. Toen wij naar Nederland gingen hebben zij op onze auto gepast en wij doen dat dan als zij naar Nederland zijn voor hen.

We hebben nog veel op de kalender staan. We willen nog een weekendje met heel de familie naar een casino annex pretpark wat in Genting Highland ligt. We willen nog naar Fraser’s hill, de Cameron Highlands nog bezoeken evenals Penang. Dus we hebben de extra maand hard nodig. En aangezien we ons hier super vermaken, blijven we ook nog een paar weken hier op het strand staan. Mooier als hier kun je het niet hebben. Het weer is heerlijk en in de avond koelt het ook nog redelijk af, zodat zweten een stuk minder is geworden de laatste weken. De eigenaar evenals de beheerder van de “camping” hebben ons voor zaterdag uitgenodigd. Ze hebben een bedrijfs-barbecue en wij mogen ook komen. Beiden zijn altijd mega vriendelijk en de beheerder komt vaak een praatje maken, hij is namelijk de dagelijks op de camping aanwezig. De eigenaar blijft altijd een uurtje zitten en gaat dan weer terug naar Kuantan waar zijn kantoor is. We gaan naar ons bedje, maar door het late diner kunnen we niet slapen. We zetten de tv aan en kijken weer een aflevering van CSI Miami. We hebben 6 dvd’s en op elke dvd staan 25 afleveringen van 45 minuten. En ik snap niet hoe ze dat op één dvd kunnen persen met een perfecte kwaliteit. We hebben dus 150 afleveringen van 45 minuten en dat voor 18 euro. In de dvd shop verkopen ze bijna elke serie die op tv is geweest legaal en soms maar voor 4 euro per 50 afleveringen.

Dinsdag 29 juli 2008: 32 graden en onbewolkt.

Overnachting Fantasia camping, Balok Beach.

Omdat we gisteren weer laat sliepen komen we pas om 11 uur ons bedje uit. Ik speel zelfs nog een uurtje met de PSP en als ik er uit moet voor een bezoek aan de wc vind ik dat ik lang genoeg in mijn mandje heb gelegen. We gaan buiten kijken en zien dat Eugen en Monique al weer een tijdje op zijn. Ze vertellen dat ze 99% zeker met ons de reis door China, Mongolië en een deel van Rusland gaan maken en dat vinden we super. Mongolië is een stuk gemakkelijker als we met 2 auto’s zijn. Als we stukken krijgen of ons vast rijden kun je altijd op de ander bouwen. We gaan op zoek naar wat tuinslangen, want de watertank moet worden gevuld, anders kan Susan de wasmachine niet meer laten draaien. Aangezien de kraan ruim 100 meter verder is, wordt het anders 30 emmers water halen en die 100 meter verslepen. Gelukkig vinden we 3 slangen en die in combinatie met onze slangen halen het net tot de auto. Als de tank vol is besluiten we om de auto’s te gaan wassen. Sinds Goa hebben we ze vuil gelaten en nu gaan we ze weer spik en span maken. Als eerste open ik de airco op de cabine om de condens afvoer eens te modificeren. Elke keer als ik heftig op de rem moet, schiet het condenswater over een klein randje en wordt door de ventilatoren de cabine in gespoten. Ik boor twee extra gaatjes en met een beetje geluk moet het nu over zijn. Ook boor ik 5 extra schroeven in de airco om hem vast te maken aan de stalen buisconstructie op het dak van de cabine. Als we door een kuil rijden komt de airco tegen deze buizen aan en dat geeft een rot herrie. Nu ze er aan vastzitten moet dat ook over zijn. Als tenminste de schroeven niet breken door de kracht die er op komt te staan.

Dan nog even alles uitzuigen, want overal zit zand in de airco en het dak poetsen. Ik was de cabine en Susan doet heel de achterbak. Het duurt uren maar de auto is weer als nieuw. Eugen en Monique gaan uit eten, maar aangezien we nog een koelkast vol groente en vlees hebben, eten wij gewoon thuis. Het is zonde om alles morgen weg te gooien. Susan kookt en daarna kijken we een filmpje van de nieuwe dvd´s. dan kruipen we vroeg ons bedje in om een keer bij te slapen.


Woensdag 30 Juli 2008: 31 graden

Overnachting Fantasia camping, Balok Beach.

Om half 9 wakker en dat is vroeg, maar helaas nog even teruggekropen en pas om 11 uur weer wakker geworden. We moeten echt eerder naar bed en vroeger op. Hier is het heerlijk, maar als we weer gaan rijden wordt het een ramp. Susan zorgt weer voor een goed ontbijtje en dan ga ik vandaag een beetje roest wegwerken. Onder de deuren zitten aan alle twee de kanten wat roestplekken en die ga ik eerst te lijf met een staalborstel die ik op de boormachine kan zetten en daarna met schuurpapier. De roest zat er al toen we gingen maar om verdere problemen te voorkomen moet er iets aan gebeuren. Als alles weer netjes kaal is gaan er een stuk of 5 lagen loodmenie op en verder kom ik vandaag niet. Het is geen groot karwei maar elke keer moeten de lagen drogen en dat is niet te versnellen. Morgen nog wat heel fijn schuurpapier halen en dan kan ik er nog wat lagen menie op smeren om de auto vrijdag te voorzien van zwarte en witte lak. De spuitbusjes verf zijn gemaakt voor een tropisch klimaat en ik ben benieuwd hoe de verf zich gaat gedragen als het gaat vriezen. Maar dat is zorg voor later. Rond 5 uur gaan we eten bij een lokaal restaurant en daarna zitten we nog een paar uur bij een gezellig kampvuurtje. In bed nog een CSI aflevering kijken en dan is er weer een dag voorbij.


Donderdag 31 juli 2008: 33 graden

Overnachting Fantasia camping, Balok Beach.

Vandaag draait Susan wederom een wasmachientje, net als gisteren en de dag daarvoor. Als die opgehangen is rijden we met Eugen en Monique naar Kuantan om inkopen te gaan doen. In de eerste winkel vind ik alles wat ik nodig heb voor het weer netjes maken van de auto. Fijn schuurpapier, plamuur, kwasten, spuitbus verf, schilderstape en meer van dat spul. Voor 6 euro heb ik alles wat ik nodig heb. Ik heb wat roest weggehaald onder de deur en heb dat in de menie gezet maar als ik het ga lakken blijf je het zien. Dus moet er een dun laagje plamuur aan te pas komen om alles weer netjes te maken. Op een paar plekjes is de lak door het gehobbel gescheurd op de naad en dat gaat ook roesten.

Vervolgens gaan we nog wat boodschappen doen en daarna bij Annie en Janssen op bezoek. Zij heeft ook al een prijs met de loterij gewonnen en wel 3500 euro. Ze nodigen ons uit om morgen uit te gaan eten en vragen of we zaterdag mee gaan naar de familie die een rubberplantage heeft. We rijden dus morgen naar hun huis en laten de auto’s daar heel de nacht staan. Zodat we zaterdag vandaar uit kunnen vertrekken. Zondag rijden we dan naar Genting Highland waar het casino ligt en maandag of dinsdag rijden we dan weer terug naar Balok Beach. We blijven hier nog een weekje of wat staan, want het heeft geen zin om in de regentijd Thailand in te rijden. Op de terugweg stoppen we bij Alif, ons favoriete restaurant en als we zitten te eten komt een vriendelijke Chinese man langs die dvd’s verkoopt. We kijken voor de lol even door zijn dvd’s en vinden 5 films die we heel graag willen zien, maar nergens konden krijgen. Meet Dave van Eddie Murphy, hell boy2 enz enz. hij wil 2 euro per stuk en Susan gaat gezellig zitten handelen. Uiteindelijk krijgen we 1 euro korting op de 5 dvd’s. Thuis halen we de was af en kruipen ons bedje in om Eddie Murphy te kijken. Morgen moeten we vroeg op, want ik moet de auto bij lakken en minimaal de plamuur aanbrengen en gladschuren en Susan moet nog een laatste wasmachine draaien, alles binnen goed poetsen en de auto klaarmaken voor vertrek.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2008-07-28 (2735 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.06 Seconden