Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
4 t/m 12 juli 2008





Vrijdag 4 juli 2008: 35 graden.

Overnachting nog altijd in Kuala Lumpur, nu weer bij de outdoorshop Thomas.

Om een uurtje of tien rijden we weg bij de garage. De auto voelt meteen anders aan. Het schommelen als we door kuilen rijden is weg en hij rijdt super. We stoppen onderweg nog even bij een viewpoint waar je over heel Kuala Lumpur kunt kijken en maken een paar foto’s. Helaas hangt er een behoorlijke smog boven de stad en zijn de foto’s niet top.
 



Dan stoppen we nog even bij de Carrefour, een megagrote supermarkt, om wat inkopen te doen. De winkel is gigantisch groot en mooi, maar toch was de winkel in Chiangmai mooier. Er was gewoon meer te krijgen en de prijzen waren beter. De rit gaat rond om Kuala Lumpur ofwel KL heen en gaat door de bergen. Het dafje moet weer hard werken om zich een weg naar boven te banen. Als we om 2 uur aankomen bij de outdoorshop. Komt Rodney naar ons toe en vraagt of alles perfect is verlopen en ze me geen poot hebben uitgedraaid. Nee, alles is super, alleen wil ik toch nog graag een extra veerblad links achter laten monteren. Daar zit namelijk het meeste gewicht en de truck staat daar nog steeds iets lager. Hij biedt aan om even mee te rijden naar de shop voor het kopen van een extra veerblad en als we daar aankomen is alles snel geregeld. Ook vinden we aan de overkant spiegels voor de truck die gesneuveld waren in India. We stoppen nog even voor een hapje en rijden dan terug naar Susan. Ik betaal de benzine en geef hem nog een fooitje en zo is iedereen blij.

Dan nemen we de bus naar het computer shoppingcenter, want ik wil een tekentablet kopen om nog beter te kunnen fotoshoppen. We vinden een hele mooie, die ook nog drukgevoelig is, dus hoe harder ik op de pen druk hoe breder de pen tekent. Dan nog even Sushi eten bij de Sushi King en naar huis toe. Thuis is iedereen al weg en ze hebben vergeten de stroom uit te zetten. We hebben dus heel de nacht stroom en dat is wel lekker. Kan de airco niet alleen vannacht aan, maar ook heel de avond draaien, zonder dat de generator aan hoeft. Ik ga nog een tijdje achter de computer zitten en zet een backup terug op de HP tablet pc die we vandaag ook nog even opgehaald hebben bij HP. Hij was kapot, had geen geluid meer, en vandaag was hij klaar. Ik kon hem alleen inleveren met windows Vista dus moet ik nu de XP image weer terugzetten. Als hij klaar is, is het al weer 4 uur en tijd om te gaan slapen.

Zaterdag 5 juli 2008: 35 graden.

Overnachting nog altijd in Kuala Lumpur, bij de outdoorshop. Vandaag gaan we alles wat we in de camper hebben liggen en wat we niet gebruiken verzamelen om het weg te geven. We moeten echt gewicht gaan dumpen, want we kopen en kopen maar en worden al maar zwaarder. Ook reorganiseer ik de bagagebakken om er voor te zorgen dat we links achter een beetje gewicht verliezen om dat rechts voor op te bergen. Na een paar uurtjes hebben we het grootste gedeelte achter de rug en hebben we een gigantische honger, dus wandelen we even naar de Délifrance, die 100 meter verderop zit, en nemen een lekker broodje en een heerlijk soepje. Daarna nog even verder met opruimen en dan is het al weer half 7 en lopen we naar de Twin towers om naar de bioscoop te gaan. We halen kaartjes voor Hangcock en daarna moeten we een uur wachten voor hij begint en lopen we maar wat rond in het winkelcentrum. We eten nog een hamburger met frietjes en dan is het tijd om de zaal op te zoeken. De entree bedraagt € 2,20 pp en we kopen nog 2 flesjes water en een grote bak popcorn en daarvoor betalen we € 1,60. Zo is het nog leuk om naar de bios te gaan. De film is super en als we buiten komen is het al donker en staan de torens er mooi verlicht bij.
 



We lopen naar de truck en ondanks dat het een ruim half uur duurt is het wel goed voor ons. We moeten een beetje in beweging blijven. Als ik terug kom bel ik nog even naar Wim, de webmaster en naar de ouders van Susan en dat doen we gewoon met ons mobieltje. We hadden 6 euro beltegoed gekocht en na 70 minuten gebeld te hebben naar Nederland hebben we nog de helft van het tegoed over. Waarom moeten de prijzen bij ons in Nederland zo hoog zijn???? Als we bellen met ons Nederlandse sim kaartje betalen we namelijk 2,25 euro per minuut en voor dat geld bellen we een heel uur met een Maleisische sim kaart.
 





Zondag 6 juli 2008: 32 graden maar het voelt als 50 door de hoge vochtigheid.

Overnachting Outdoorshop in Kuala Lumpur.

Vandaag ga ik wat achter de computer zitten rommelen en Susan leest een boek. Dan, rond de middag gaan we chatten met de ouders van Susan, de webcam gaat aan en het geluid komt gewoon uit de laptop. Susan vindt het altijd wel leuk om de kleine van haar broer te zien, en Britt, zo heet ze, snapt er niets van. Maar ze zit wel lief te zwaaien naar haar oom en tante. Na een uurtje is het tijd om te gaan eten. We lopen naar de Twin Towers en halen eerst een kaartje voor de bioscoop. De film Wanted draait en voor de 2 euro pp hoeven we het niet te laten. Als we de kaartjes hebben moeten we nog 1 uur wachten en dat komt goed uit, want we hebben honger. Op de vierde verdieping van het winkelcentrum zitten een berg restaurantjes dus alles komt goed. We lopen eerst eens rond om te kijken wat lekker is en we hebben al snel een keuze gemaakt. Gebakken rijst met 3 soorten vlees en vis leek me wel lekker. We eten en drinken totaal voor 4,5 euro met 2 personen en het smaakte weer top. We hebben na het eten nog tijd over en lopen dus nog maar even door het winkelcentrum. Ik denk dat er minstens 100 eettentjes zitten op de 4 verdiepingen en we zien zelfs een Mac en een Sushi King. Normaal eten we sushi aan de andere kant van de stad en dat kost ons elke keer 3 euro voor het transport en minstens 45 minuten om er te komen. Nu zit er hier dus ook een en hoeven we niet zo ver meer te gaan. Dan lopen we naar de bios en als we binnen komen, 5 minuten voor dat de film begint is heel de zaal nog leeg. Zouden we in de verkeerde zaal zitten? We hadden namelijk één van de laatste plaatsen toen we de kaartjes kochten. Dan na tien minuten, als de voorfilms al lang draaien, zit de zaal in 5 minuten helemaal vol. Iedereen wacht dus tot het laatste moment. De film is spannend en bovenverwachting goed. Na de film komen we toevallig bij de achteruitgang van de twin towers terecht en dat is echt gaaf.
 



Er is een groot plein met een grote fontein waar al de verliefde stelletjes een beetje zitten te frutselen aan elkaar. Achter de fontein is ook nog een groot park met de mooie vijver. Ik maak wat foto’s en als we verder lopen zien we dat in de vijver de towers weerspiegelen.
 



Als we verder lopen zien we nog een grote moskee met een marmeren gebedsruimte. Nu zijn we al 2 weken hier en we hebben dus nog lang niet alles van Kuala Lumpur gezien. De skyline is trouwens ook mooi, het maakt niet uit welke kant je uitkijkt overal steken de hoge gebouwen boven de bomen uit.
 



Morgen gaan we even naar de Nederlandse ambassade, want we moeten een stempel hebben van hen op een kopie van ons rijbewijs. We moeten voor China namelijk een internationaal rijbewijs hebben en dat kun je alleen in Nederland krijgen. Helaas moet je daarvoor zelf naar de ANWB en dat gaat dus niet. Maar met een stempel op de kopie kan schoonvader dit vanuit Nederland regelen en kunnen ze het mailen zodat ik het weer verder kan sturen naar Tang Jun van www.chinatibettravel.net of was het nu .com?.
We hebben de ambassade nog niet gezien in KL. Als we terug lopen zien we een plattegrond van KL en daar staat dat de ambassade 100 meter voor ons parkeerplekje is???? We lopen er dus elke dag voorbij. Na even zoeken vinden we hem inderdaad in een winkel centrum waar we al 20 keer voorbij zijn gelopen. Gelukkig zit hij in de buurt, dan kunnen we het morgen snel regelen. Als we thuiskomen gaat meteen de generator aan, want heel de dag hebben we geen zon gezien en we moeten de accu’s laden voor vannacht. Zondag is namelijk de winkel van Thomas dicht en hebben we geen netstroom. Maar na 2 uur zijn de accu’s weer vol en ondertussen heeft ook de airco nog gelopen en is het heerlijk koel binnen. Ik ga nog even het verslag maken en wat foto’s aan elkaar plakken en dan slapen. De torens zijn zo hoog dat je meerder foto’s moet maken om ze helemaal op de foto te krijgen.


Maandag 7 juli 2008: 33 graden.

Overnachting zoals de laatste weken, bij Thomas zijn outdoor shop.

Vandaag gaan we eerst naar de Nederlandse ambassade om op de kopie van mijn rijbewijs een stempel te krijgen dat de kopie echt is. Als we binnen komen neemt de dame achter de balie de kopie en zet er een stempel op. En na een minuut mogen we even 30 euro afrekenen. Belachelijk gewoon. We sturen de kopie dan naar Nederland via de mail samen met 2 filetjes die de schoonouders naar een fotoservice kunnen brengen, zodat ze van elk van ons 8 pasfoto’s hebben. Hier maak ik de pasfoto’s zelf door zo een bestandje af te drukken met onze Canon foto printer en ze dan uit te knippen. Zo hebben we voor 35 cent 8 pasfoto’s die we elke keer nodig hebben om bijvoorbeeld een visum aan te vragen. We moeten namelijk een internationaal rijbewijs hebben voor China en aangezien zo’n ding maar een jaar geldig is hebben we hem niet meegenomen uit Nederland. Met de kopieën en de pasfoto’s kan de vader van Susan de rijbewijzen ophalen bij de ANWB. Daarna gaan we met de bus naar Ampang point waar een postkantoor zit. We moeten nog wat verjaardagskaarten opsturen en opnieuw versturen, omdat mijn broer zijn kaart niet gekregen heeft. Normaal gaat het redelijk goed met de post en dit is de eerste keer dat het mis gegaan is. Susan trekt een nummertje en er zijn nog 80 wachtende voor haar. Als er na 10 minuten nog niemand van die 80 geholpen is, besluiten we maar eerst te gaan eten. We eten vandaag Sushi bij een van de vele Sushi bars die hier zijn. Als we dan terug lopen naar het postkantoor zijn er nog maar 20 wachtende voor ons en nu gaan de nummers een stukje sneller, dus na een kwartiertje zijn we klaar. We plakken de postzegels op de enveloppen en gooien ze in de, volgens ons, juiste bus. Als we dan buiten komen stort regent het en we hebben mazzel dat we via een overdekte loopbrug naar de bushalte kunnen lopen. De bus staat al klaar en we zijn redelijk droog gebleven. Bij de Twin Towers stappen we uit en aangezien het nog steeds regent worden we nu wel nat. We hoeven maar 20 meter onoverdekt te lopen, maar doordat de regen met bakken uit de hemel valt, zijn we alle twee nat. Binnen is het altijd koud door de Airco en nu komt het dubbel zo hard aan. Brrrrr het is lang geleden dat we het zo koud hebben gehad. We eten nog iets bij de Mac en lopen dan naar de Bios. Wordt wel saai hè, elke dag naar de film. We gaan naar de Bank Job een super goede actie film gebaseerd op een waar gebeurd verhaal. Na de film lopen we naar buiten en is het droog. Het voelt lekker koel aan vandaag en dat is een gevoel wat we al lang niet meer hebben gehad. Toevallig lopen we langs een bushalte en staat onze bus er. We wilden te voet gaan, maar stappen toch in de bus. Voor 20 eurocent pp zijn we binnen 5 minuten thuis. De bus stopt namelijk exact voor de deur van de outdoorshop. Ik ga nog even het verslag maken en Susan kruipt haar bedje in. Rond 12 uur ga ik ook slapen, want morgen moeten we er vroeg uit. We moeten in de rij staan om kaartjes te halen voor het bezichtigen van de twintowers. En dan bedoel ik voor het uitzicht vanaf de loopbrug, zodat we over heel KL kunnen kijken.


Dinsdag 8 juli 2008: 30 graden en bewolkt.

Overnachting net zoals de laatste weken bij de outdoorshop in Kuala Lumpur.

Ik was vroeg naar bed gegaan, omdat we vanmorgen al vroeg op zouden staan om naar de Twin Towers te gaan om kaartjes te halen om de brug te mogen bezoeken die op grote hoogte ligt. Toen we wakker kwam de regen met bakken uit de hemel gevallen en bij zo’n weer is het uitzicht natuurlijk drie keer niks. Dus wordt het bezoek aan de torens tot morgen uitgesteld en blijven we nog even liggen om rond half tien naar de Thaise ambassade te gaan, die 900 meter verder ligt. We moeten toch nieuwe visa hebben voor Thailand en dat willen we geregeld hebben voor we weer gaan rijden. Als we aankomen pak ik twee nummertjes uit een bakje en vul samen met Susan de aanvraag formulieren in. We zijn met zijn tweeën en ik dacht dat we aan één nummertje genoeg hadden. Bijna had ik er eentje weggeven aan een andere toerist maar gelukkig heb ik dat niet gedaan. Toen we na een uurtje aan de beurt waren bleek dat je pp een nummertje nodig hebt, omdat die aan de aanvraag wordt geniet. Iedere aanvraag heeft een uniek nummer en met dit nummer kunnen we morgen de paspoorten weer ophalen. We weten ondertussen uit ervaring dat een ambassade bezoeken voor een visum zeker niet moet gebeuren op maandag omdat je dan uren moet wachten door de drukte. Midden in de week gaat alles veel sneller en hoef je veel korter te wachten. Na een ruim uur zijn we al weer buiten en is alles geregeld. We betalen 21 euro pp en dat is minder dan in ons eigen land bij de Thaise ambassade.

We lopen even terug naar onze camper om wat spullen af te gooien. We hadden namelijk gerekend op uren wachttijd, dus ons leesboek, PSP en drinken meegenomen. Dan nemen we de bus naar de Twin Towers ofwel KLCC. Als we binnenkomen gaan we eerst even Maleisisch eten en lopen dan naar de 4e verdieping waar het Discovery Center zit. Dit is een doe en leer museum wat te maken heeft met energie en techniek. Bij binnekomst moet de rugzak in een kluisje en nemen we plaats in een karretje voor de dark ride. Zoals de naam al zegt gaat het karretje door een donkere gang waar we een stukje regenwoud te zien krijgen. Na een minuut of 5 stappen we uit en begint het avontuur. Als eerste nemen we plaats in een cabine waar we blootgesteld worden aan een orkaan. Langzaam neemt de wind toe en we waaien bijna uit onze schoenen. En als je dan nagaat dat dit de lichtste versie van een orkaan is hoef ik geen echte heftige mee te maken. De orkaan in Birma was ongeveer deze sterkte en ik begrijp nu waarom er weinig huizen meer overeind staan in dat land. Overal staan denkspelletjes met puzzels die je op mag lossen.
 



( de kinderen op het bankje maken een aardbeving mee. Via 3 knoppen kun je de kracht instellen en ik snap nu waarom er na een middelmatige beving niks meer overeind staat.)

Dan gaan we in een helikopter simulator en vliegen we naar een boorplatform. Als we na een turbulent ritje uitstappen komen we op een nagebouwd olie platform waar alles interactief wordt getoond. Zelfs de kantine, slaapruimtes, douches en de ontsnappingsboot zijn aanwezig. Na dit spektakel komen we in het land van de formule 1. Ook hier staan weer tientallen dingen waarmee o.a. grip, versnelling, reactiesnelheid, en downforce worden uitgelegd. Er staat zelfs een kart simulator. Hierna komen we in het ruimtestation waar we weer veel leren over ruimtevaart. Ik kan nog wel een uurtje doorgaan zoveel was er te zien. Rond half 6 komen we pas weer buiten en meer omdat we honger hebben en het enorm koud daarbinnen is, dan dat we al helemaal uitgekeken zijn op alles. Het wordt??? Sushi mmmmm! Daarna nemen we de bus terug naar onze truck en als we thuis komen krijgen we te horen dat het alarm van de outdoorshop is afgegaan vannacht en hoe vreemd het ook is, we hebben niets gehoord. Misschien door de regen of de vermoeidheid, wie zal het zeggen. Dan is het weer tijd voor ons verslag en daarna gaan we en filmpje kijken in bed en slapen.


Woensdag 9 juli 2008: 33 graden

Overnachting nog steeds bij Thomas in Kuala Lumpur.

We zijn al vroeg op pad vandaag, we staan voor half 9 al in de rij in de kelder van de Twin Towers om de gratis kaartjes op te halen voor een bezoek aan de skybridge een brug op 175 meter hoogte die de twee torens met elkaar verbind.
 



Ik dacht dat buiten het hoogseizoen er weinig animo zou zijn, maar mijn mond viel echt open toen ik al die mensen zag. Het leek wel de wachtrij bij de efteling. Gelukkig gaat het super snel en na een uurtje hebben we de kaartjes. We kunnen om kwart over één de brug gaan bekijken. We gaan even ontbijten en gaan dan te voet naar de truck terug.
 



Als we buiten komen en een stukje richting huis lopen, zien we een professionele filmploeg die opnames maakt voor een soort reclame waarschijnlijk van een grote groep mensen die staan te dansen. De voorste 2 rijen hebben allemaal een Petronas shirtje aan, de oliemaatschappij die ook de torens heeft gebouwd . 3 camera’s compleet met kraan en trein maken opnames en we weten niet wat we horen en zien als ze ineens de vogeltjesdans uitvoeren. Volgens mij is die allang niet meer actueel maar misschien staat die hier wel in de top 10.
 



We komen thuis, zetten meteen de airco aan en koelen een beetje af. We hebben stroom dus dat is wel lekker. Na een uurtje is het dan tijd om naar de Thaise ambassade te lopen om de paspoorten weer op te halen, compleet met een nieuw visum voor Thailand. We wandelen terug naar de Twin Towers, want over ruim anderhalf uur mogen wij de brug gaan bekijken. We komen in de kelder van waaruit we met de lift naar de 41e verdieping gaan om op de brug te kunnen komen. We krijgen een groen pasje waarmee we naar een filmzaal gaan en waar we een film van Petronas te zien krijgen en de bouw van de torens. Petronas is de olie maatschappij en de eigenaar van de Twin Towers. We gaan de lift in, die met een rotgang naar boven gaat, de brug bereiken we in ruim 20 seconden, terwijl het toch vanuit de kelder 42 verdiepingen zijn. Dat is dus ruim 2 verdiepingen per seconde! Alleen het paneel in de lift is al uniek. Zo veel knopjes om één van de meer dan 80 verdiepingen te kiezen is al een meter bij een meter. Er zijn natuurlijk nog meer verdiepingen, maar die waren met deze lift waarschijnlijk niet te bereiken.
 



Het uitzicht is fantastisch maar helaas moeten we in minder dan 10 minuten de brug alweer verlaten. De brug lijkt van beneden super klein, maar hij blijkt zelfs 2 verdiepingen te hebben.
 



Eenmaal beneden met een drukkend gevoel op onze oren, gaan we met de metro, die onder in de torens stopt, naar Chinatown. We lopen een groot warenhuis binnen en kopen 15 dvd’s met films die nog niet eens uit zijn in de bioscoop. We maken een mooi prijsje en nemen de metro weer terug naar de KLCC en eten daar voor 1,5 euro pp een super heerlijke lasagne. We kopen nog een berg fruit en dan is het weer tijd om naar de truck terug te gaan. We nemen de bus en in een poep en een scheet zijn we thuis. Toevallig hebben de mensen van de outdoorshop een pauze en we staan buiten nog een half uurtje gezellig te buurten. Dan kijken we de film 21, een film over een student die een gokje waagt in een casino. Het is een redelijk leuke film, maar niet zo’n enorme aanraden. Susan gaat daarna op bed liggen en leest een boek. Ik ga nog even achter de pc zitten voor het maken van het verslag en het bewerken van de foto’s en redelijk vroeg kruip ik ook mijn bedje in.


Donderdag 10 juli 2008: 32 graden.

Overnachting zoals gisteren.

Ik voel me klote als ik wakker word. Mijn keel doet enorm zeer en slikken is geen pretje. Ook mijn temperatuur is 38,4 graden en dat is ook aan de hoge kant. Ik blijf dus maar in bed. Ik pak een keeltablet en een paracetamol en doe mijn ogen maar weer dicht. Susan gaat even naar de winkel en om vers fruit en meer extra vitamines bevattende spullen te kopen. Rond de middag gaat het een stukje beter en we kijken een filmpje in bed. We hebben stroom dus de airco kan heel de dag draaien en dat is wel lekker als je koorts hebt. We kijken nog een filmpje en nog een. Goh het lijkt wel of we in de bios liggen. Ik maak toch nog even dit korte verslag en ga dan slapen. Morgen zien we wel weer wat er van komt. Susan had dezelfde problemen twee weken geleden en we denken dat de muggenverdelgingsspray de oorzaak is. We moeten beter ventileren als we die troep hebben gebruikt. Er zitten namelijk duizenden fruitvliegjes buiten de camper en elke keer als we binnen komen glippen er een berg de camper in. Omdat die krengen kriebelen als ze over je lijf lopen word ik er helemaal gek van en dus heb ik de spuitbus ter hand genomen. Voor muggen hoef je maar een heel klein beetje te spuiten maar voor deze kleine ellendelingen moet er redelijk wat gas aan te pas komen. Rond 21.00u gaan we maar weer ons bed in en kijken nog een filmpje voordat we gaan slapen en hopen maar dat het morgen beter gaat. De symptomen zijn verre van Dengue of malaria dus zieken we het gewoon uit.


Vrijdag 11 juli 2008, 34 graden.

Overnachting nog steeds bij de outdoorshop in Kuala Lumpur.

Om 7 uur heb ik het gehad met het liggen in bed, ik ga eruit en zet de computer aan. Ik zet de Thaise les aan, maar na een kwartiertje komt de hoofdpijn weer opzetten en kruip ik toch maar terug mijn bedje in. Rond kwart over negen gaat Susan er uit en vraagt in de winkel of ze de stroom aan willen zetten. Ze loopt meteen door naar de supermarkt en koopt 2 stokbroodjes en wat kaasjes. Brie, blue cheese en boursin. Het kost een vermogen, maar ik moet toch iets eten. Aangezien me tot nu tot niets smaakte ben ik benieuwd. Dat was even genieten, deze kaas smaakte wel heerlijk, net of we thuis zijn. Na het eten ga ik mijn bedje weer in. Het gaat al een heel stuk beter en morgen zal ik wel weer de oude zijn. Ja, een griepje doe je hier natuurlijk ook op en dat is niet anders dan thuis. Ik had de laatste dagen veel te weinig geslapen en dan komt de griep natuurlijk nog harder aan. Weerstand nul en dan sta je helemaal open voor elk virusje. Heel de dag wordt weer een lamballendag lekker niets doen en alleen rusten. We hebben nog een dag of 5 hier en dan geen we weer rijden. Het wordt tijd, want we staan hier nu wel lang genoeg stil.


Zaterdag 12 juli 2008: 34 graden

Overnachting Kuala Lumpur net als de laatste week.

Ik sta op tijd op om te zorgen dat we brood hebben, de wc is geleegd, de watertank is gevuld en dat we stroom hebben. Ik zet de auto een 10 meter verder op, want we staan net onder een boom en dat is ellendig op zondag. De winkel is dan dicht en we hebben geen stroom en geen zon. En dat is een hete combinatie. Geen power dus geen airco… Susan is ziek en ligt op bed met dezelfde symptomen als ik 2 dagen geleden en ik heb haar dus aangestoken. Heel de dag doen we verder niets, Susan blijft in bed en ik voel me al weer een heel stuk beter en vermaak me achter de computer. Rond 5 uur nemen we de bus naar de twin towers om iets te eten. Ik neem een lasagne en Susan voelt zich niet goed en is aan de dunne, dus durft niks te eten, heeft trouwens ook geen honger en neemt alleen water. Na een uurtje zijn we al weer terug bij de truck en gaat ze direct weer naar bed en ik ga het verslag maken. Dan nog even surfen over het internet om de beste laad instellingen te vinden voor de accu’s bij deze hoge temperaturen en dan is het ook voor mij nacht en ga ik slapen. Morgen hebben we geen stroom en we hopen maar dat de zon wil schijnen.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2008-07-07 (2515 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.05 Seconden