Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
5 t/m 12 juni 2008





Donderdag 5 juni 2008: 38 graden.

Prasat Hin Khao Phnom Rung. Gps N 14 31 51,1 en E 102 57 00,4 (parkeerplaats tempelcomplex)

Om kwart over 7 rolden we ons bedje uit en na het legen van wc en vuilwater zijn we op weg gegaan naar Surin wat 170km verder ligt. De weg is zoals altijd in Thailand perfect, alleen is er weinig te zien de eerste 100km. Na een uurtje of 2 rijden verandert de omgeving en ziet er alles weer gifgroen uit. De boeren zijn rijst aan het planten en staan tot hun knieën in de modder. De rijst wordt twee keer geplant. De eerste keer vrij dicht bij elkaar en als hij dan een bepaalde grote heeft worden ze opnieuw geplant, maar dan verder uit elkaar. We stoppen even om een paar foto’s te maken maar helemaal scherp zijn ze niet te krijgen, omdat het zo ver weg is en de boeren super klein.
 



Regelmatig halen we een brommer in met een boer en boerin erop en je kunt aan hun benen zien dat ze rijst hebben geplant. Het lijkt alsof ze sokken aanhebben, maar dat blijkt modder te zijn, die tot aan hun knieën reikt. We stoppen nog even omdat Netstumbler, een programma om wifi netwerken mee te vinden, een paar netwerken vindt. We rijden de truck half van de weg af in het zand en in eerste instantie merken we niets vreemds. We versturen snel onze e-mails en als we weg willen rijden voelen we de truck links voor langzaam in de prut zakken. Snel de handrem aangetrokken en de 4x4 ingeschakeld en met een hoop geschuif komen we weer op de verharde weg. Er staan een paar wegwerkers te kijken en die hadden de hoop al opgegeven, ik trouwens ook omdat we zo scheef hingen. Hier is de Daf op zijn best. De 4x4 is echt onmisbaar tijdens de regentijd en wij gaan vanaf nu beter opletten waar we parkeren, want we willen niet omkiepen of vast komen te zitten. Het laatste stuk na Surin, en 3 km voor de Khmer tempel, gaat super steil omhoog. De eerste versnelling moet er aan te pas komen om boven te komen. Maar ook al gaat het langzaam, boven komen doen we elke keer weer.

We rijden de parkeerplaats op en kunnen nergens een vlak stuk vinden. Vlak bij de winkeltjes zie ik een redelijk vlak stuk beton en oom agent heeft er geen probleem mee als we onze truck daar neerzetten. Het eerste wat we gaan doen is eten. We hebben vandaag tijdens het rijden lekker ontbeten met viskoekjes en een soort gehaktballetjes, die we gisteren op de markt hadden gekocht. Maar om 14.00u was het toch tijd om te gaan lunchen. Het bestellen van eten en drinken in het Thai gaat ons redelijk goed af en met de hulp van de twee Thaise dames in het restaurant krijgen we een lekker maaltje. Omdat we tijdens het rijden lekker koel in de airco zitten is het elke keer weer een klap als we uitstappen om dingen te gaan bekijken. Doordat er elke avond een flinke bui valt is het ook nog enorm vochtig en zelfs in Iran heb ik niet zo gezweet. Bij de ingang van de tempel bekijken we nog even het museum en dan is het klimmen geblazen. Via grote treden klauteren we omhoog naar de ingang van de mooie Khmer tempel. We zijn hier al een paar keer geweest en elke keer verbazen we ons hoe mooi de tempel is. Er zijn niet al te veel toeristen en daar houden we van.




Na het bezoek aan de tempel gaan we het verslag maken en de foto’s bewerken zodat jullie weer wat te lezen hebben. Elke dag zijn we toch zeker een uurtje of anderhalf bezig met het maken van het verslag.
 



Susan klaagde de hele dag dat het zo zwaar lopen was en nu begrijp ik waarom. ;-)
 




Vrijdag 6 juni 2008: 37 graden . 189 km gereden verbruik 16,8 liter per 100 km (1 op 6)

Phimai (khmer tempel) GPS: N14 59 16,1 en E 102 03 27,3 (dd mm ss,s)

Om 7 uur gaat de wekker, maar ik vind het nog te vroeg om uit bed te komen. Gister avond hebben we nog een super gave actie film gekeken en zijn pas laat gaan slapen. Susan maakt een lekker ontbijtje en we worden weer aan Pierre herinnert. We hadden rookworsten van hem gekregen en ik heb een stuk vanmorgen op de boterham gehad. Heerlijk zo een worstje uit eigen land. We doen het op ons gemak, want het is maar een 150 km rijden vandaag. Binnen is het heerlijk koel, de accu’s zijn door de airco maar 20% ontladen gedurende de nacht en om 9 uur is er al zoveel zon dat de accu’s worden geladen en tegelijk de airco ons huisje koel houdt. Door een regenbuitje is vannacht de temperatuur buiten gezakt tot 24,7 graden en dan hoeft de airco niet zo hard te werken. Om 9 uur is het al weer 31 graden buiten en als ik buiten een kijkje ga nemen valt het pas op dat het zo gruwelijk warm is. We moeten ons nu elke dag douchen en zelfs dan doen we een dag of tien met ons water. Douchen doen we elke dag zo laat mogelijk om lekker fris het bed in te duiken.

Om kwart voor tien maak ik de auto klaar en om tien uur starten we de Daf. Het is hard werken voor het oude beestje, want het gaat meteen steil bergop. Alleen de uitgang van de parkeerplaats gaat al heftig omhoog. We hebben heel de nacht bewaking gehad, twee honden lagen onder de truck te slapen en waren erg waaks. Elke keer als er iemand in de buurt van de truck kwam begonnen ze in koor te blaffen. Hier in de buurt liggen vele tempels tegen de Cambodjaanse grens aan, die maar een paar kilometer zuidelijker ligt. Een jaar of tien geleden waren de meeste moeilijk te bekijken in verband met de vele onlusten aan de grens. Sommige tempels waren alleen te bezoeken met politie begeleiding. Nu is alles rustig en leven de Thaise en Cambodjaanse mensen in vrede. De Khmer-periode heeft voor de bevolking en toeristen wel een hele berg mooie tempels achtergelaten. Het khorat plateau is de minst ontwikkelde regio van Thailand en de mensen hier hebben het goed door de toeristen. De prijzen in de restaurants zijn in verhouding hoog, maar de toeristen betalen graag 1 euro voor een maaltijd. Nu zul je zeggen hoog en dan hoor je 70 eurocent voor een portie gebakken rijst. Ik bedoel voor ons is het nog steeds spotgoedkoop, maar in de minder toeristische plaatsen betaal je 40 eurocent voor een portie goed gevulde rijst met varkensvlees, kip of garnalen.

De omgeving is erg groen door de rijstveldjes maar verder is er niet zo veel te zien. Als we Phimai binnenrijden is het even zoeken naar de tempel. Ik ben hier al 3 keer geweest en hij blijft boeien. Dan zien we een bordje en we moeten rechtdoor, helaas staat hij voor een T-splitsing en ik moet toch echt kiezen of we links of rechtsaf gaan. We snappen er niet veel van er is echt geen rechtdoor of we moeten offroaden en over een groot grasveld rijden. We gaan maar links af en dat blijkt de goede keuze te zijn. Voor de deur van het tempelcomplex is een mooie parkeerplaats, maar helaas te klein voor ons Dafje. We rijden een blokje rond en parkeren gewoon langs de weg. We staan wel enorm scheef, maar het is toch maar voor een paar uurtjes. We betalen 1 euro per persoon entree en dat is nog te doen. Buiten in de zon is het echt veel te warm, we moeten de verkoeling zoeken want de zon staat nu hoog aan de hemel en brandt op ons koppie. We blijven 45 minuten bij de tempel en maken vele foto’s, helaas is het moeilijk om rond dit tijdstip foto’s te maken waarbij alles goed is belicht. Of de lucht is wit en de tempel mooi, of de lucht is gaaf maar de tempel zwart. Ik maak nu telkens 2 foto’s n waarbij het object goed is belicht en eentje waar de lucht goed belicht is. In fotoshop leg ik deze twee foto’s over elkaar en gebruik de lucht van de ene foto en het object van de andere. Dit is echt de enige manier om de foto’s nog een beetje redelijk te krijgen.
 



Na de tempel gaan we op zoek naar een restaurantje en we vinden een paar straten verderop een klein, maar druk restaurant waar ze noedelsoep verkopen. Voor 1 euro zitten we weer helemaal vol en als toetje nemen we bij de buurman een cornetto ijsje. De ijsjes kosten meer dan de soep maar zijn wel lekker. Je moet trouwens wel heel snel eten, want je ijsje is binnen 5 minuten verandert in een lekkende milkshake. Maar als het lekker is, kunnen we heel snel zijn dus het ijsje krijgt niet de kans om te smelten. Na het eten lopen we langs een marktplein waar grote boxen staan en waar een man voor ons onverstaanbare klanken uit perst. Waar zou het over gaan. Lollig moet het wel zijn, want hij lacht zich regelmatig te pletter. We aanschouwen dit spektakel even en lopen dan naar de auto om verder te rijden. Hier overnachten is geen optie, want we staan zo scheef dat we binnen bijna omvallen. We rijden richting de grote open dierentuin vlak bij Pataya. Het is nog 300 km en dus zullen we dat vandaag niet gaan halen. Onderweg moeten we bij een politiecontrole voor de eerste keer stoppen. Eerst weet oom agent niet aan welke kant van de wagen hij moet zijn en dan vraagt hij in het thais of we alleen met zijn tweeën zijn. Dat verstonden we nog wel en dan houdt het vrij snel op. Ik doe net of ik geen enkel woord Thais spreek en dan wordt het hem te moeilijk. We mogen doorrijden. Het begint ook ineens heftig te regenen en ik geloof nooit dat de agenten dan hun controle voortzetten.

Als we een bord zien van een tankstation met supermarkt, caf en restaurant is de keuze snel gemaakt. We draaien de grote parkeerplaats op en we parkeren op een verlaten stuk waar we helemaal alleen staan. Buiten regent het dat het giet en de vermoeidheid begint toe te slaan en dan is het beter om te stoppen. We lopen naar het buffet restaurant en ik kies voor een bord rijst met pikant gehakt. Het meisje zegt nog “Nii phet maak” ofwel dit is erg pittig. Ik ga het toch proberen en neem het bordje mee. We willen betalen, maar dat hoeft nog niet. Ze wijst naar de kassa, dus wij denken dat we daar moeten betalen. Susan bestelt bij een ander kraampje een papaya salade en ik nog twee sprite en dan snap ik pas hoe het werkt. Ik betaal bij de kassa en krijg voor 80 bath bonnetjes. Normaal koop je eerst bonnen en dan ga je pas je eten bestellen. Wij deden het andersom. Maar de dames blijven lief lachen en maken nergens een probleem van. Ze zullen wel denken die domme buitenlanders. Al bij de eerste hap branden mijn lippen, gehemelte en zelfs mijn tong. Dat laatste heb ik nog nooit meegemaakt. Ik zie de dames achter in de keuken naar me kijken en ze hopen natuurlijk dat ik het niet kan eten. Helaas voor de meiden is het wel heet maar stouw ik alles tot aan de laatste lijst kollel in mijn mondje.

Een Thai kan de r niet uitspreken en maakt er elke keer weer een L van. Dat geldt eigenlijk voor alle Aziaten. Luister maar eens naar de lokale Chinees als die vraagt of het lekkel was. Dan wil Susan nog even bij de supermarkt naar binnen en ik geef tegengas. De supermarkt betekent snoep kopen en ik wil van mijn buikje af. Maar Susan wint en samen kopen we voor het dubbele bedrag als waar we voor gegeten hebben snoepjes, chips en een toetje. Dan gaan we terug naar de camper snoepen ons kapot en gaan dan de foto’s bewerken en het verslag maken.


Zaterdag 7 juni 2008: 37 graden.

Overnachting bij overdekte markt GPS  N 13 17 11,1  en  E 101 10 41,6 (dd mm ss,s)

We hebben weer lekker rustig geslapen op de grote parkeerplaats, waar we helemaal alleen stonden, bij het tankstation. Gisteravond hebben we in bed nog een filmpje gekeken en zijn toen rond half 11 gaan slapen. We wilden eigenlijk ontbijten in het restaurant, maar we kiezen er toch voor om brood met beleg te eten, 3x per dag Thai gaat anders ook vervelen en dat zou zonde zijn. Rond 9 uur zijn we weer op weg naar de Khao Khieo open zoo, die een km of 30 boven Pattaya ligt. Ondanks het feit dat het regentijd is valt de regen nog wel mee. Af en toe een buitje, maar het grootste deel van de dag is warm en droog. Met droog bedoel ik wat er uit de lucht valt, want wij zijn heel de dag nat van het zweten. Door de hoge luchtvochtigheid in de regentijd van wel 85% zweet je bij elke beweging die je maakt. Zelfs de airco in de cabine krijgt het vocht niet helemaal weggewerkt en rond de middag zweet ik zelfs in de cabine. Susan haar buikje is trouwens al weer bijna weg en bij mij is het al gekrompen, maar om die bobbel weg te krijgen moet ik nog een weekje geduld hebben.

De omgeving is niet echt spectaculair maar de weg is goed en we schieten lekker op. Soms is het reizen mooie dingen bekijken en af en toe zijn er ook dagen dat je gewoon van punt a naar punt b wilt komen. Vandaag is zo een dag. We hebben zo veel gesnoept dat we vanmiddag de lunch maar over slaan. Rond 4 uur stoppen we en parkeren we op een grote parkeerplaats, hier is een grote markt die deels overdekt is. We kopen wat eten voor vanavond en gaan dan in de camper alles oppeuzelen. We hebben ook nog de nieuwste film van Indiana Jones gekocht en die kan meteen weer terug. Ik vroeg nog of hij in het Engels was en volgens de dame was dat zo. Helaas was hij in het Thai en de beeld kwaliteit echt bagger. We brengen hem dus maar terug naar de dame. In ruil daarvoor hebben we een andere DVD uitgekozen en er nog eentje bijgekocht. Morgen rijden we wel verder naar de dierentuin, want het is nu te laat om de auto binnen de poorten te krijgen. En in het donker rijden doen we uit principe niet meer. Het risico van een ongeluk is te groot, omdat er nog steeds veel mensen zonder licht rijden. Niet de auto’s maar meer de rijdende eettentjes die hier in grote getalen aanwezig zijn.


Zondag 8 juni 2008: 37 graden en extreem vochtig, dus liters water verloren door al dat gezweet.

Overnachting binnen de poorten van de Khao Khieow open zoo
GPS N 13 12 46,4 en E 101 03 30,3 (dd mm ss,s)

We hebben een gezellige avond gehad. Na de markt nog even 2 dvd’s gekeken die we hier hadden gekocht en toen lekker rustig geslapen. Rond 9 uur rijden we in 4x4 het blubberige terrein af. Waar zouden we toch zijn zonder de vier wiel aandrijving in deze natte tijd. We rijden richting Pattaya en zien ineens de borden van de dierentuin. We waren al bang dat we hem niet meer zouden vinden, want we hadden hem al een km of 30 terug verwacht. 7 km voor de afslag worden we aangehouden door een motor agent die onze paspoorten wil zien. Hij moet toch even geduld hebben, want die liggen achter in de truck in de kluis. Susan gaat ze even halen en ik knoop een gesprekje aan met de vriendelijke agent. Nadat hij de namen heeft opgeschreven mogen we verder rijden. De visa heeft hij niet eens gecontroleerd. En zonder pasoort kom je echt Thailand niet binnen. Waarom hij alleen de namen opschrijft is me een raadsel maar het zal wel. We rijden weer verder en na de afslag gaat de weg richting de bergen. De Khao Khieow open zoo is de grootste dierentuin van Azië en zeker een aanrader. We betalen een euro of 5 entree en dat is inclusief de auto. Hiervoor mogen we zelfs overnachten op de parkeerplaats in het park. 


We staan vlak bij een restaurant wat er netjes uitziet en waar het heerlijk ruikt. Als we de menukaart krijgen, die gelukkig in het Engels is, zien we vele heerlijke en bekende gerechten. De prijzen zijn hoog, maar dat maakt niet uit als het maar lekker is. Susan bestelt garnalen met knoflook en peper en ik een Tom Kha Kai soepje. Susan haar keuze is dit keer een stuk beter dan die van mij. De soep is heerlijk, maar alles wat er aan en op een kip zit drijft in de soep. Dus geen kipfilet maar gewoon de kip in stukken gehakt en in de soep gemikt. Vel,bot, lever enz. Bij elke hap moet je de onverteerbare stukken weer uit je mond vissen. Maar de smaak van de soep is wel super lekker.

De open zoo is een beetje een combinatie van een normale dierentuin en de beekse bergen. Je rijdt er met je eigen auto doorheen. We wilden de Quad uitladen, maar omdat de lucht er dreigend zwart uitziet, besluiten we maar om het met de truck te doen. We starten de truck en gaan op pad. We maken onze eigen safari vandaag.
Als eerste stoppen we bij de apen en die kleine beestjes zien er altijd weer schattig uit.
 



We zien zelfs 2 apen hun liefde aan elkaar betuigen of was de ene het eten uit de mond van de ander aan het halen?
 



Als we van een afstandje naar onze truck kijken zien we dat er meer foto’s van de Daf worden gemaakt dan van de beestjes. Soms poseren mensen voor de truck en wordt er snel even een kiekje gemaakt. Als we terug komen bij de truck wordt ik aangesproken door een man die de baas is van de public relations van het park. Het is een vriendelijke man van 46 die luistert naar de naam Apidet. Hij vraagt of we hier nog langer blijven. Als we zeggen dat we nog wel een paar dagen hier zijn, vraagt hij of we morgen een praatje komen maken met de directeur van de zoo. Dat lijkt me wel leuk. We krijgen een kaartje met zijn telefoonnummer als er iets is kunnen we hem dag en nacht bellen. Dat zullen we vannacht eens gaan proberen …. De website van de zoo is www.kkopenzoo.com neem daar maar eens een kijkje. We rijden elke keer een paar kilometer en parkeren dan de truck om de beestjes te gaan bekijken. Veel loopt hier los rond in het immense park. Het ligt echt super gaaf, midden tussen de bergen en helemaal in de bossen.

Als we een kijkje nemen bij de nijlpaarden zien we dat ze wel erg lui zijn. Ze openen hun grote bek en wachten tot de toeristen er iets te eten in gooien. Het is trouwens wel leuk dat bij de ingang misschien wel 40 kraampjes staan die allemaal eten verkopen. Geen eten voor ons maar voor de dieren. Op die manier hoeven ze de dieren nog maar weinig bij te voeren want ze krijgen heel de dag te eten van de bezoekers.
 



Als we terugkomen bij de truck staan er twee camera teams van de televisie. De ene van channel 3 en de andere van channel 7, inclusief de nodige assistentes. Ik sta in de brandende zon helemaal leeg te druppelen, ze zullen op tv wel denken. Maar 75% van de tv mensen lopen helemaal leeg van het zweten dus ik ben gelukkig niet de enige. We worden geïnterviewd door beide teams en we krijgen 2 mooie shirtjes van de dierentuin. De kleur is roze maar wel met een mooi logo. Ik zal er morgen toch aan moeten geloven en als man een roze shirt aantrekken, maar meerder Thaise mannen lopen hier in een roze shirt en ik geloof nooit dat die allemaal vrouwelijke hormonen hebben. Zelfs de koning droeg, toen hij het ziekenhuis verliet een roze shirt. Dus hier in Thailand hoor je erbij met die kleur. Na dit interview rijden we weer verder en bezoeken een botanische tuin. Hij is mooi aangelegd rond een groot meer. We lopen een rondje en Susan opent haar paraplu voor een beetje schaduw. Je kunt je niet voorstellen hoe heet het hier kan zijn!
 



Dan rijden we terug naar de grote parkeerplaats om te overnachten. Morgen gaan we weer verder met het bekijken van alle dieren en ik denk dat we nog wel een dagje extra blijven. We kregen deze tip van Kees en Els en ze hadden niets te veel gezegd toen ze vertelden dat dit de mooiste dierentuin was die ze ooit hebben bezocht. Als er geen dieren zouden zijn, zou het zelfs nog geweldig zijn hier. De omgeving is echt adembenemend mooi.Dan is het al weer tijd om te gaan eten en dat doen we weer in het zelfde restaurant.
 




Maandag 9 juni 2008: 37,3 graden en weer erg vochtig.

Om half 7 gaat de wekker en Susan springt meteen haar bedje uit. Bij mij duurt het allemaal wat langer, maar ook ik sta om tien over zeven langs mijn bedje. We laden de Quad uit en gaan vandaag op dat ding de grote zoo bekijken. We zijn tot een uurtje of 11 de enige bezoekers van de dierentuin. We dachten gisteren al bijna alles te hebben bekeken, maar dat was een illusie. Heel de dag hebben we weer nieuwe dingen gezien.
 



Als we rond half twaalf op het terrein van de dierentuin een tentenkamp zien gaan we even kijken. We vragen of we rond mogen kijken en krijgen een priv rondleiding. Er staat een golfkarretje klaar waar we samen met een chauffeur en een Engelssprekend meisje in plaats nemen. Ze laten ons alles zien. Dit is echt gaaf, de tenten hebben zelfs Airco en de luxere zelfs een bubbelbad, tv, koelkast en eigen toilet. De goedkopere tenten hebben alleen airco en 2 bedden en een klein koelkastje. Ad en Yvonne dit is echt gaaf om hier, als jullie ons komen bezoeken, een nachtje te blijven. De prijs is ongeveer 50 euro pp voor 2 dagen park en een ovenachting. In de prijs zit een dagsafari, een nachtsafari, ontbijt, lunch en diner. Maar het kan nog goedkoper en natuurlijk ook een heel stuk duurder als je kiest voor de dure luxe tent. www.estateresort.com hier kunnen jullie alles bekijken.
 



Na het bezoek gaan we bij de tijgers kijken. Ze zitten allemaal in behoorlijk grote hokken en sommige zitten buiten en hebben veel ruimte om rond te lopen.
 



Rond de middag gaan we eten en het was weer smullen. De prijzen op de kaart zijn een stuk hoger als de prijs die we betalen. Vermoedelijk gelden die prijzen alleen tijdens het hoogseizoen. Voor nog geen 1,5 euro eten we ons buikje vol dus waar gaat het over 75 eurocent pp! Inclusief drinken! Na het eten gaan we weer verder en rijden we richting het trainings centrum. Onder aan de weg die daarheen leidt staat dat het verboden is voor de golfkarretjes en als we omhoog rijden snappen we waarom. Zelfs de Quad gaat hier niet harder dan 30, zo steil gaat het hier omhoog. Als we boven arriveren blijkt het niet voor de bezoekers te zijn, maar is het een opleidingscentrum voor het personeel. Boven zien we een zandpad dat de bossen in gaat en we draaien met de Quad het pad op. We rijden een half uur echt midden door het oerwoud. Als er na een half uur dwars door de rimboe nog geen einde aan het zandpad komt besluiten we maar om te draaien. Dit is echt kicken, de Quad ploegt zich door de jungle als een volleerde berggeit. Het pad is deels helemaal dichtgegroeid en als we na een uurtje weer de normale openbare weg zien zijn we toch wel blij. Het stikt hier van de wilde apen en aangezien dit een natuurpark is zal er nog wel meer tropisch leven in de bossen zitten. We gaan weer terug naar de bewoonde wereld en de weg is zo steil dat de Quad zelfs niet op de motor af kan remmen en ik bij moet remmen. Dat is uniek, want dat hebben we nog nooit hoeven te doen. We hebben op de weg hierheen ook al zo een heftig hellinkje moeten trotseren met de truck. In zijn eerste versnelling en met 15km per uur sukkelden we de berg omhoog.

We lopen nog even bij de vlindertuin binnen en zien de mooiste bloemen, planten en natuurlijk vlinders. Ze zijn niet echt fotogeniek, want elke keer als ik wil knippen vliegen ze net weg of sluiten hun vleugels. Het was toch al moeilijk foto’s maken vandaag. Heel de dag heeft de grote flitser zijn werk moeten doen en aangezien die maar een meter of tien kan overbruggen is het moeilijk om mooie foto’s te maken van al die dieren.
 



We gaan nog even bij de dierenshow kijken en zoeken dan de camper op. Het is donker boven ons en we willen graag droog blijven. Het dondert en bliksemt al in de verte en die ellende zal snel bij ons zijn. Dit is ook de eerste dag dat de zonnepanelen de accu’s niet vol hebben kunnen laden en we zetten 2 uurtjes de generator aan om de accu’s weer helemaal vol te laden. 


Na het avondeten willen we nog even een rondje wandelen door het park, maar het wordt al snel donker en op onze weg terug beginnen ze net met de nachtsafari bussen te rijden. Opeens horen we door de walkie talkie; ‘Fallang, Fallang!’ (Farang betekent buitenlander en de meeste Thai kunnen de ‘r’ niet uitspreken vandaar Fallang) roepen en nog geen vijf minuten later stopt een kleine safaribus en een scootertje met 2 personen erop bij ons. Het is in het donker niet de bedoeling dat er nog toeristen door het park heen wandelen, maar dat hadden we zelf ook wel in de gaten, we waren niet voor niets al op de weg terug naar onze camper.

Een van de twee mannen van het scootertje zegt tegen de ander dat ie alvast terug moet rijden en hij wandelt en begeleidt ons mee naar de uitgang, waar onze auto staat. Hij spreekt heel erg goed engels en zegt dat hij aan de universiteit heeft gestudeerd. We hebben een gezellig, maar kort, gesprekje, want we zijn al snel terug bij de ingang. Om 19.30u zijn we al weer terug in de camper. Dus het is niet laat, maar wel al pikkedonker buiten. Hopelijk hebben we het niet verpest voor eventuele volgende Overlanders, die hier ook willen blijven overnachten.


Dinsdag 10 juni 2008: 38 graden en weer vochtig.

Overnachting tempel complex Petchaburi GPS N 13 06 13,8 en E 099 56 39,7

We worden weer vroeg wakker en zien dat de auto in de schaduw staat, daarom waren gisteren de accu’s natuurlijk niet helemaal vol en moest de generator draaien om ze helemaal vol te laden. We starten de Quad en rijden het park in. Als eerste stoppen we bij de baby tijger en bij het kleine hertje die alle twee met de fles worden grootgebracht. Net als wij aankomen wordt het kleine hertje uit zijn hokje gelaten en krijgt hij de fles. Susan staat er bij te kijken en het meisje wat het hertje de fles geeft vraagt of Susan hem verder wil voeden. Susan geeft als volleerd moeder het kleine ding het flesje en hij is erg wild. Een deel van de melk komt daardoor niet in het kleine mondje terecht. Het was trouwens leuk om te zien hoe die kleine overal achter de verzorgster aan huppelde. Nadat Susan het de fles heeft gegeven is hij meteen aan haar gewend. Gisteren kon ze het kleine ding niet aanraken en nu mag ze hem zelfs aaien, zonder dat hij weg loopt.
 



Ik heb vandaag geen fotocamera bij me dus de kwaliteit van de foto’s is niet best, de telefoon is het enige cameraatje wat ik bij me heb.Na dit leuke schouwspel zijn we verder gereden en gestopt bij de giraffen. We zijn bijna getuigen van een oude giraf die de benen wil nemen terwijl medewerkers het hek aan het repareren zijn. Na een tijdje zijn de medewerkers het zat en lokken hem naar zijn nachtverblijf, zodat ze zich alleen hoeven te concentreren op hun werk en niet op de giraf die de benen wil nemen. Gisteren avond zaten we hier ook, en toen de schemer begon in te vallen kwam de hele kudde tot leven. Ook hoorden we de leeuw die de liefde aan het bedrijven was. Het gebrul ging door merg en been en ondanks het feit dat we zeker 300 meter van de leeuw verwijderd waren, was zijn gebrul oorverdovend luid. Vandaag zijn we even bij hem wezen kijken en lag hij er een beetje uitgeblust bij. Heftig nachtje gehad zeker! Rond half 11 zijn we terug bij de truck en laden de Quad in. Als we klaar zijn gaan we nog even lekker eten en rijden we het terrein af om richting Petchaburi te rijden. Het is vandaag 228 km en het grootste deel gaat over de snelweg. Op de snelweg zijn we op de heenweg al aangehouden door een politieagent en nu weer.

We zijn trouwens nog nooit zo veel keer aangehouden geweest dan de laatste dagen. Elke keer op de snelweg zo rond Bangkok. De highway police, die op hun motor rondrijden snappen er niets van en houden ons aan omdat ze denken dat Susan de truck bestuurt en omdat ze vaak met haar voeten op het dashboard zit of een kaart bestudeert, denken ze even geld te vangen. Ze willen dan haar rijbewijs zien en als ze de deur openen en zien dat ze geen stuur heeft snappen ze er helemaal niets meer van. Er wordt dan wat gelachen en we mogen doorrijden. In en rond het centrum van Bangkok worden oude stinkende truck geweerd. Midden op de snelweg staat er ineens een file en moeten alle oudere trucks aan de kant voor een roetmeting. Als de truck te veel stinkt krijgt de bestuurder een prent. Wij moeten ook stoppen, maar mogen zonder de roetmeting verder rijden. Vandaag zijn we zo 3x tegengehouden. Er heerst zo’n luchtvervuiling in Bangkok dat de politieagenten met een gasmasker het verkeer aan het regelen zijn. Er geldt dus nu een verbot op luchtvervuilers in en rond Bangkok. Het mooie is dat ze zelfs de nieuwste trucks aanhouden voor controle en ik denk dat er dan wat geschoven wordt om door te mogen rijden. Het hongerloontje van oom agent wordt zo een stuk hoger. Elke agent verdient volgens sommigen meer aan steekpenningen dan aan normaal salaris. Ik moet wel zeggen dat wij nog nooit een corrupte agent hebben gezien. Elke agent is tot nu toe altijd netjes en vriendelijk tegen ons.

Als we Bangkok naderen rijden we de super highway op. Deze snelweg boven de snelweg. Ofwel een 8 baans weg die de onderliggende snelweg moet ontlasten en waar je dus natuurlijk ook tol moet betalen. Na 58 km verlaten we de tolweg en rijden op de onderliggende weg verder. We betalen 1,50 euro voor de 58 km en dat is erg goedkoop. We rijden net onder Bangkok langs en rond 15.00u stoppen we even bij een wegrestaurant. Er zit een soort van Mac Donalds die echt super smaakt. Als we helemaal vol gevreten in de truck stappen is het nog een ruim uurtje naar Petchaburi, de plaats waar we op de heenreis Aek en Lek hebben ontmoet.
 



Zelfs van een bus wrak maken ze lang de weg nog een bloemstuk. In Petchaburi aangekomen parkeren we de truck en lopen even bij ze binnen. Aek is alleen en zijn vrouw zit tot zondag in Bangkok. Dat is echt jammer. Ze heeft een baan gevonden in Bangkok als kapster en ze komt elke zondag naar huis toe. We proberen hier tot maandag te blijven, dan kunnen we haar toch nog zien. We zitten een half uurtje gezellig met Aek te kletsen en het gaat in het Thai, Engels en met handen en voeten, maar we begrijpen elkaar. Hij is echt super vriendelijk net als de vorige keer. Morgen neemt hij ons mee naar de drijvende markt en we moeten mee naar zijn ouders om soep te eten. We wilden eigenlijk Aek en Lek meenemen naar een restaurant en voor hun betalen, maar dat moeten we de volgende keer dan maar doen. Na het bezoekje lopen we naar de lokale markt en kopen een paar verschillende salades en een zak viskoekjes. Het valt op dat de meeste mensen op de markt toch een paar woordjes Engels spreken. Susan koopt nog een papaya salade en het meisje legt netjes uit wat er allemaal in zit. De salade wordt in een grote vijzel voor je neus klaargemaakt. En dat met tekst en uitleg. We groeten de mensen die ons passeren en iedereen is altijd super vriendelijk tegen ons. Eerst kijken ze een beetje schuchter en als we ze groeten komt er een grote glimlach op hun gezicht en groeten ze ons netjes terug. Ook de kinderen zwaaien en proberen ons zelfs in het Engels te groeten. Op de echte lokale markten zijn de mensen eerst een beetje verlegen, want ze denken meteen aan de taal barrière. Als we dan in het Thai bestellen gaat de rem eraf en zijn ze ineens erg enthousiast.

We lopen weer terug naar de truck en ondertussen is het donker geworden. Helaas blijft het heet en koelt het niet echt af in de avond, het blijft plakkerig warm. Hier in Petchaburi valt er ’s avonds nog geen regen, dus hier zitten ze nog een tijdje langer met de hitte opgescheept, tot het regenseizoen begint, dan waar we vandaan gekomen zijn. We kijken nog een filmpje in bed en gaan dan slapen.
 




Woensdag 11 juni 2008 : 38 graden

Overnachting net als gisteren bij de tempel in Phetchaburi, bij Aek en Lek,

Susan is er alweer vroeg uit en ik slaap een keer lekker uit tot bijna half 9. We legen even de vuilwatertanks en lopen dan naar Aek die ons vandaag de omgeving laat zien. Als eerste stopt hij bij een tankstation en als hij wat diesel in zijn tank stopt sta ik erop dat ik betaal. Hij wil er niets van weten, maar ik blijf volhouden en uiteindelijk win ik. Ik zou me erg ongemakkelijk voelen als hij zou betalen. Ik vind het al echt tof dat hij speciaal een vrije dag neemt voor ons. Als we in de auto zitten vertelt hij dat Lek, die werkt in Bangkok, 150km verderop, ook speciaal een dagje vrij genomen heeft en met de bus naar ons komt. De moeder van Aek, Tew, woont in Ratchaburi dat 50 km Noordelijk van Phetchaburi ligt en daar gaan we als eerste heen, nadat we nog even boven op de berg een tempel hebben bezocht samen met Aek. Van boven af kunnen we de hele omgeving zien van Ratchaburi en hij wijst zelfs aan waar zijn moeder woont. We komen aan bij het huis van zijn moeder en staan echt te kijken, wat een mooi huis heeft ze. We worden verwelkomt door haar en ze blijkt al 66 te zijn, maar ziet er nog steeds uit ziet als achter in de 50. Ze was vroeger lerares en spreekt een beetje Engels.

Rond half twaalf komt Lek aan met de bus en als zij arriveert gaan we eten. Tew heeft echt haar best gedaan en 2 soorten soep, rijst, gebakken ei en gemarineerde gebraden kip gemaakt. Alles smaakt echt heerlijk en het is zo veel dat het nog niet met een uitgehongerd elftal op gegeten zou kunnen worden. Het eten staat op een 30 cm hoge tafel en iedereen zit om de tafel heen. Voor ons is dat erg ongemakkelijk zo zitten op de grond, maar de Thai weten niet beter en zitten uren op de grond zonder een keer te gaan verzitten. Ik breek bijna in tweeën en heb echt alle mogelijke houdingen geprobeerd om de juiste te vinden. Helaas is dat niet gelukt, en doet alles pijn als ik opsta.

Na het eten gaan we met de auto wat hoogtepunten van de omgeving bekijken. Als eerste stoppen we bij de floating market. Een niet toeristische drijvende markt die normaal van 6 tot 9 uur ’s morgens open is. Er varen nog wel een paar bootjes met fruit en eten rond, maar de meesten zijn al lang weg. We besluiten een bootje te huren en na wat gebakkelei over de prijs kiezen we voor een roeibootje om door de klongs te varen. Een motorbootje kost 700 bath (14 euro) en een roeibootje van het zelfde formaat 200 bath. Aangezien de motorboot nog een berg stank en herrie produceert is de keuze snel gemaakt. Ik dacht dus zelf te moeten roeien, maar wat blijkt voor de 200 bath zit er nog een vrouwtje achter op de boot die ons door de klongs roeit. Meteen als we wegvaren zien we een hele grote rat oversteken. Als hij aan de andere kant van het riviertje de kant op klautert blijkt het geen rat maar een grote leguaan te zijn. Ik heb nooit geweten dat die dingen konden zwemmen.
 



Langzaam varen we door de muisstille kleine slootjes die normaal boordevol activiteit zijn. Hier worden alle waren aan de man gebracht. Van fruit tot groenten en van drank tot kleren. Half weg stoppen we nog even bij een winkel die souvenirs verkoopt. Het vrouwtje wat de boot bestuurt krijgt natuurlijk een beetje provisie als ze mensen hier aflevert. Ze verkopen ook drank en dat komt even goed uit. Want dorst hebben we inmiddels. We kopen nog wat koekjes en varen dan weer verder. Na een uurtje zijn we weer terug bij de auto en rijden we naar onze volgende bestemming. We stoppen bij een tempel die door een boom helemaal omgroeid is. Het thaise kickboksen is hier in Thailand ontzettend populair en er staan honderden beelden met boksers in allerlei verschillende houdingen, de trappen en stoten te demonstreren.
 




De volgende stop is bij een grote katholieke kerk. Hij is gesloten, maar wordt speciaal voor ons open gemaakt. De ramen van de kerk zijn mooi versierd met glas in lood dat speciaal is geïmporteerd uit Frankrijk. Rond de kerk is een grote school die net sluit. Overal lopen kinderen in uniformen die er uit zien als de scouts bij ons. Wie had dat nu gedacht om nog een kerk te zien in een land dat helemaal vol staat met tempels.
 



Op de moslims na leven hier alle godsdiensten netjes en zonder problemen naast elkaar. Ook met de moslims gaat het redelijk goed, behalve in het diepe zuiden waar ze zich graag af willen scheiden van de rest van Thailand. Ze willen net als in de rest van de wereld een eigen moslim staat vormen. We rijden nu trouwens in een hele mooie auto waar 8 mensen in passen. Ik sta erop om ook de diesel te betalen van deze auto, want ik wil niet dat ze kosten betalen om ons een leuke dag te geven. We rijden nog naar een ander tempelcomplex aan het water en daar zitten duizenden grote vissen die we nog even voeren, samen met Tat, het 3-jarig dochtertje van Aek en Lek.

Vervolgens stoppen we bij een groot tempel complex waar we plaats nemen op een groot grasveld. Iedereen kijkt naar de berg waar een grot onzichtbaar verscholen zit achter de bossen. Op het veld staat een heel groot standbeeld van een vleermuis en dan begint het me te dagen. Aek vertelt dat er om half 7 iets gaat gebeuren. Wat er gaat gebeuren versta ik niet maar het heeft iets met bats (vleermuizen) te maken. Om 6 uur komt het zusje van Aek met haar man, Ann en Tjung, nog even langs en gelukkig spreken zij alle twee perfect Engels. Beiden zijn ingenieur en net afgewerkt bij een bedrijf dat printers maakt voor HP. Om half 7 wordt de lucht ineens zwart van de vleermuizen.
 



(De zwarte strepen op de lucht zijn de vleermuizen)
Uit de grot komen miljoenen vleermuizen die op pad gaan om eten te scoren. Je kunt het je niet voorstellen. We hebben meer dan een uur zitten kijken en heel die tijd kwam er een zwarte streep met vleermuizen uit die grot.

Toen het donker begon te worden zijn we naar het huis van de moeder van Aek gegaan en moesten we weer mee blijven eten. Het was net als vanmiddag weer heerlijk en tijdens het eten hebben we gezellig met Ann zitten buurten. Rond 9 uur gaat iedereen mee in de auto om onze truck te bekijken. We moeten 50 km rijden en wat ons opvalt is dat er elke 100 meter een paar politieagenten langs de weg staan. Wat blijkt de koning komt op bezoek en op vele plaatsen zijn tribunes waar vele mensen zitten te wachten tot de koning langskomt. Heel de weg van Ratchaburi naar Phetchaburi staan duizenden politieagenten langs de weg. De koning zal overnachten in Hua Hin, een badplaats net onder Phetchaburi en hoewel iedereen erg veel houdt van de koning is er toch veel politie op de been om alles te bewaken. Nu ik terug denk aan de heenreis begrijp ik wat Aek bedoelde toen er een hele berg dure auto’s voorbij raasden begeleid door een tiental politie auto’s met ingeschakeld zwaailicht. Als we aankomen bij de truck is het eerste wat we doen de airco inschakelen en dan pas laten we de truck zien aan de mensen. Binnen is het namelijk ondraaglijk warm en we willen geen ehbo uit hoeven voeren omdat er een paar tegen de vlakte gaan van de hitte . Hierna nemen we afscheid van de mensen en hopen we ze weer te zien over 2 maanden als we Petchaburi en Ratchaburi weer passeren op weg naar het Noorden.
 

Donderdag 12 juni 2008: 38 graden.

Overnachting zoals gisteren Phetchaburi.

Ik moet er heel even vroeg uit om de transportbeveiliging van de wasmachine los te maken en kruip daarna weer mijn bedje in. Susan gooit de was in de machine en gaat dan ook nog ander half uur terug. Het is lekker slapen, want de regen tikt zachtjes op het dak. Het ziet er vandaag bewolkt uit. Gisteren hebben we heel de dag zon gehad en nu laat die zich vandaag niet zien. Heel de nacht heeft de airco gedraaid en overdag staat de wasmachine te stampen dus de generator zal er aan te pas moeten komen om de accu’s weer vol te krijgen. We doen vandaag niet veel. Ik leer een beetje Thai en Susan leest een boek. Rond een uurtje of 2 is de was droog en haalt Susan hem van de lijn. We wandelen even door het stadje naar de lokale markt. We kopen viskoekjes en een paar sateetjes en eten die al slenterend over de markt op. We hebben vandaag niet veel meer dan een salade gegeten en toch zitten we weer snel vol. Op de terugweg is het een drukte van jewelste op straat, de scholen zijn uit en elke meter van de straat wordt gevuld door kinderen in uniform.

Ik had Aek gevraagd eens te informeren wat het kost om de ramen van de truck een tintje te geven. Alle auto’s hier hebben aan de binnenkant een onzichtbare folie die de zon buiten houdt. Het blijkt 80 euro te kosten om de truck te voorzien van deze folie en eigenlijk is dat best wel te doen. Zeker nu de zon laag aan de hemel staat en dus heel de dag vol de cabine in schijnt is het wel lekker om zonwerend glas te hebben. Onze airco staat heel de dag vol te koelen en dan nog zweet ik aan mijn gehele linker kant. Rechts zit de airco en daar blijf ik wel koel. We denken er nog even over na zeker omdat we niet langer hier willen blijven omdat we anders te weinig tijd hebben voor Maleisië. Over 2 maanden zijn we weer terug hier en dan regelen we het wel. We brengen nog even een bezoekje aan Aek en gaan dan al vroeg naar de camper. We zijn alle twee kapot van het niks doen, het geslenter en met name van gisteren, want de hele dag optrekken met mensen die nauwelijks engels praten en wij de nauwelijks Thai spreken en dan toch zorgen dat we elkaar begrijpen is zeer intensief en vermoeiend. We kijken nog een filmpje en gaan dan slapen.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2008-06-07 (2829 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.06 Seconden