Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
20 t/m 23 april 2008





Zondag de 20e April 2008: 42 graden.

Ik slaap lekker uit en heb een keer echt vast geslapen. Kees en Els moeten boodschappen doen en gaan hun eigen weg en wij besluiten om maar eens te gaan koken en vanmiddag warm te eten. Kees en Els zullen pas laat in de avond terugkomen en eten toch buitenshuis. Het is wel heet achter de kookplaat, maar toch gaan we het proberen. We hebben nog aardappeltjes van gisteren en een heerlijke salade met cashewnoten, wortelen, rettich, komkommer, ui, limoensap en tomaten. Ik pak ondertussen de blender en gooi er basilicum, 2 pepers, gember, uien en knoflook in. Samen met rundergehakt maak ik een heerlijk papje waarvan ik een soort hamburgers maak. Rund is altijd erg droog, maar Susan houdt niet zo van varkensvlees. Ik denk dat dit toch echt veel beter gesmaakt had met varkensvlees. Echter het smaakte redelijk, alleen anders als ik had verwacht. Het belangrijkste is toch het eindresultaat, dat we weer helemaal vol zitten. Ik vlucht daarna de koelte van ons mobile huisje in en ga binnen in de koelte de verslagen maken van de laatste paar dagen, en daarna weer aan het filmpje van Thailand werken. Natuurlijk verg ik veel te veel van de laptop, ik zet een film op DVD en tegelijk monteer ik de film. Ook blijf ik ondertussen nog internetten en als dan na 5 uur de film op 5 minuten na af is. Wil ik mijn mail ophalen en zegt de computer dat er een fout is geslopen in svhost en dat Windows moet worden afgesloten. Hij telt af van 60 seconden naar nul en zonder dat ik iets kan doen sluit hij af en heb ik alles voor Jan met zijn korte achternaam gedaan. Het maken van een DVD van avi file kost veel rekenkracht en ook het renderen van een film vreet computer rekentijd. Ja, en als je te veel wil gaat het fout. De film die PowerDirector 6 zelf heeft gemaakt valt ook tegen en dus heb ik zitten wachten voor niks. Ach, het was het proberen waard. Ik ga nu elke dag een uurtje aan de film werken en er weer eens iets moois van maken.

Elke keer als ik wil gaan slapen komen er mensen online op de chat, die ik al minstens een jaar niet heb gesproken. Iedereen wil weten hoe het hier nu is en de tijd vliegt. Door het tijdsverschil is het hier ineens half 5 en willen mijn ogen niet meer openblijven. Het is tijd om te gaan slapen. Ik ga nu eens een paar dagen het chatprogramma uitlaten anders verslaap ik mijn dagen hier en dat is zonde.


Maandag 21 April 2008: 42 graden en bewolkt.

Vandaag rijden we weer naar de Carrefour supermarkt en naar het computer winkelcentrum in Chiang Mai. Het is een half uurtje rijden en het is zo heet dat het net lijkt alsof er een föhn op ons lichaam wordt gericht. We eten natuurlijk vandaag weer bij de Mac Donalds en doen de benodigde boodschappen. We moeten oppassen dat we niet te veel kopen, want we willen tijdens ons bezoek aan Nederland de externe stroom loskoppelen en alleen op zonne-energie draaien. De koelkast willen we dan uitzetten om er zeker van te zijn, dat mocht het 3 weken lang zwaar bewolkt zijn, we geen stroom problemen gaan krijgen. De stroom aangekoppeld laten is ook een optie, maar als het gaat omweren hebben we een probleem. Dus koelkast uit en dan mag het bewolkt zijn en hebben we nog stroom genoeg voor de rest van de verbruikers. Nu zou het zo moeten zijn dat zelfs met een 3 weken lang bewolkte hemel er nog geen problemen ontstaan, maar voorkomen is beter dan genezen.

Dan gaan we op zoek naar het centrum van Chiang mai en op de navigatie vind ik het IT Square. Dat klinkt als computers dus rijden we die kant uit. Als we aankomen blijkt het helemaal aan de rand te liggen van Chiang Mai en heeft het ook niets te maken met computers. Het is een universiteit en daar verkopen ze niets. We rijden nog een stukje door en als de weg ineens steil de bergen in gaat weten we het zeker, we zitten fout. We draaien om en zien ineens een groot bord waarop staat Chinag Mai ZOO. Snel zet ik een marker op de gps zodat we dat de volgende keer terug kunnen vinden. Ik vraag het een taxi chauffeur die vriendelijk lachend naast ons stopt voor een rood verkeerslicht en die wenkt ons dat we gewoon rechtdoor moeten rijden. Inderdaad na een kleine 5 minuten ziet er alles weer bekend uit en zien we de oude stadsmuur die rond het midden van Chiang Mai staat. Bij het computer center aangekomen koop ik een laptopkoeler. Dit is een onderzetter met ventilatoren waar je de laptop op kunt zetten. Het ding is zelfs nog mooi verlicht en kost 5 euro. Ook kopen we nog wat cd opbergmappen en we schrikken van de prijs. In positieve zin dan. 80 cd’s netjes opgeborgen voor 1 euro. Dan vragen we de navigatie ons via de kortste route naar huis te begeleiden en dat gaat dus midden door Chiang mai heen. Het is weer spits en iedereen probeert zich een weg te banen door de files. De quad is nu weer ideaal. De auto’s houden een gat voor de brommers en terwijl wij ietwat breder zijn, kunnen we toch ook bijna overal langs af rijden.

Als we thuis arriveren, wordt er door ons gekookt en buurten we nog een tijdje na. We zien ineens een fel oranje hagedis en natuurlijk hebben we het fototoestel in de truck liggen. Susan loopt heel voorzichtig naar de truck, zodat we hem niet wegjagen, en komt terug met de fotocamera, snel maak ik een foto, als ik de tweede foto wil maken zie ik de hagedis langzaam de kleur van de tak aannemen, waar hij op zit.
 



Dat is gaaf, hij kleurt binnen een paar minuten en krijgt exact dezelfde kleur als de ondergrond waar hij op zit. Ondertussen zien we de bouwvakker die hier in een klein, van golfplaten gemaakt, hutje woont over het land lopen. Hij heeft twee kippen in zijn hand en geeft die verse rijst die hij plukt. Hij is echt goed voor die beestjes, jammer dat Cola er eentje heeft opgegeten.
 



Dan is er weer een dag voorbij en gaan we naar de truck om een oude maar super gave film, the final countdown, in bed te kijken. We doen vandaag lekker vroeg de oogjes dicht om morgen naar de zoo te gaan.


Dinsdag 22 April 2008: 32 graden.

Vandaag wilden we naar de diertuin gaan, maar het weer ziet er dreigend uit. De donkere wolken hebben een groot voordeel, het is veel minder warm. Kees en Els zijn op reep en moeten vandaag vele dingen regelen, zodat we het rijk alleen hebben. Ik maak weer wat verslagen en bewerk de foto’s en Susan leest een boek en zorgt voor het eten. De dag vliegt voorbij en als Kees en Els terugkomen, rond een uurtje of 5 wordt het al maar donkerder. De hemel lijkt deels wel zwart en in de verte horen we de donder en zien we de flitsen. We zitten tussen de bergen en het knalt er vrolijk op los. Ik trek de stekker van de truck uit het stopcontact, zodat de bliksem, mocht die inslaan, de truck heel houdt. De wind wordt ook steeds heftiger en we zetten rond de Sala rieten schotten om een beetje beschut te zitten. Dan komen de eerste druppels en binnen 5 minuten verandert alles in een modderpoel. Het dak van de Sala is niet bestand tegen de zware regen en we zien dat heel langzaam de regen door het dak heen begint te druppelen. De honden, Cola en Lazamie, komen ook snel beschutting zoeken en omdat Cola een stuk groter is dan Lazamieke heeft hij een probleem. De enige manier om in de Sala te komen is om over of onder een bamboe hek door te kruipen, de ingang hebben we dichtgemaakt met een bamboeschot, omdat van die kant de regen kwam. Cola probeert een droog plekje te vinden, maar de regen lijkt van alle kanten te komen. Als de donder en bliksem nog heftiger wordt ziet hij het licht en maakt zich heel klein. Hij kruipt over de grond en wringt zich de sala in. Ja en dan is een hond nat en instinctief schudt hij zich natuurlijk midden in de kleine sala droog. Hij droog en wij nat dus. Ik kook een Kokossoepje en omdat we vanmiddag goed hebben gegeten is dat meer dan genoeg om de dag door te komen. De soep bestaat voor 50% uit kip en champignons en de rest is kokosmelk, een rijkelijk gevulde maaltijd soep dus.

De sala blijft netjes staan ondanks de windstoten en heftige regen. Het is heerlijk koel geworden door de regen en het enige minpuntje is eigenlijk alleen dat we straks wel door de blubber naar de truck moeten zien te komen. Na een uurtje gaan we het toch proberen. De sokken gaan uit, de broeken worden opgerold en op de slippers slippen we echt door de blubber. Eenmaal binnen meteen de slippers uit en dan naar bed. Het getik van de regen op het dak maakt een gezellig geluidje. Het is net als vroeger in een tentje op de camping in Oostenrijk. Het enige geluid wat we nu missen is het openen en sluiten van de ritsen van de tentjes in de buurt. Het is net als vroeger. O ja en wat we ook missen is het water wat toen op verschillende plaatsen dwars door de tent naar binnen kwam, de truck is wat dat betreft een stuk waterdichter. We horen wel andere geluiden hier o.a. de herrie van de kikkers die er lustig op los kwaken, en het huilen van Cola die denkt dat hij een wolf is. Hij gaat vaak op de top van een berg zand liggen, wat de werkers hier neer hebben gelegd om cement te maken. En begint dan net als een sirene te huilen. De honden vermaken zich hier wel, lopen heel de dag los rond. Vervelen de koeien, door er achteraan te jagen, en krijgen van Kees en Els heerlijk eten. Soms is het zo gek nog niet om als hond in het volgende leven terug te komen. De mooiste vrouwen zitten heel de dag aan je te frunniken, je krijgt eten en drinken, en met een zielige blik krijg je alles voor elkaar.


Woensdag 23 April 2008: 29 graden en bewolkt.

Vandaag gaan we weer eens wat bekijken, om 9 uur zijn we gepakt en gezakt en rijden we met de Quad richting Chiang Mai. Het eerste wat we gaan doen is even een omweg maken, omdat ik naar de kapper moet. We rijden eerst even naar Ban Thi. Daar aangekomen loop ik een kapperszaak binnen en de eigenaar verteld met handen en voeten dat zij alleen vrouwen knippen. Het viel me ook al op dat er alleen posters van dames binnen en buiten hingen. Als ik vraag waar een heren kapper zit, krijg ik te horen dat ze dat niet weet. Ik denk dat dit een communicatie-fout is want alle mannen lopen er netjes geknipt bij. We rijden dan maar verder en passeren een paar primitieve kaperszaakjes en aangezien ik weet dat er in de grote supermarkt een kapper zit, rijden we deze maar voorbij. De weg is nieuw voor ons en het is een genot om hier te rijden. We passeren kleine dorpjes en rijden lang landbouw veldjes die afgeschermd zijn door rijen mooie palmbomen. Dit is echt Thailand zoals ik het me nog herinner van 20 jaar geleden. Omdat de Quad zuipt dat het hoest rij ik nu een tank langzaam om te kijken of dat veel in verbruik scheelt. We hebben dus meer dan tijd genoeg om te genieten van de mooie natuur. Normaal rijd ik bijna altijd volgas en dan kan ik 170km rijden met een tank benzine. Maar als ik zie hoe snel de brandstof meter zakt denk ik dat vol gas minder verbruikt dan rustig rijden. We zullen zien als we straks gaan tanken of hij nu minder verbruikt dan 1 op 10.

De laatste 15 km gaan over een soort snelweg en daar is natuurlijk geen bal aan. Als we in de Carrefour aankomen gaan we eerst even naar de kapper. Als je weet dat een kapper normaal 1 euro kost en je hier 4 euro betaalt, moet het wel een hele goede zijn. Nou dat blijkt dus niet zo te zijn. Volgens mij komen hier maar weinig mannen want pas als Susan zich er mee gaat bemoeien begint het ergens op te lijken. Ze maakt de haren niet nat en door de helm springen ze alle kanten uit. Ja en misschien is het de nieuwste mode hier, maar bij ons zijn de bakkebaarden links en rechts toch echt even lang. Als Susan zich er mee bemoeit gaat het goed en komt er toch nog een kapsel uit waarmee ik over straat durf. Ze zegt nog iets in het Thai en volgens mij kwam er uit haar mond een kreet van… Ik heb er voor geleerd hoor!!. Ik hoorde ik en leren dus dat kan niet missen. Nou volgens mij heeft ze op school alleen maar in de kantine gezeten want ze was net iets groter als Susan en minstens 100 kg zwaar. En als ik zeg 100 kg ben ik nog mild. Na de kapper gaan we even eten bij de Mac en daarna rijden we naar de Dierentuin. We betalen 2 euro pp entree en dat is redelijk, ook al zien we dat de Thais maar een paar dubbeltjes betalen. Het is een half open dierentuin waar de dieren veel ruimte hebben en sommige zelfs vrij rondlopen. Hier onder een paar foto’s van de Chiang Mai Zoo.
 



Rond 16.00u vinden we het slimmer om te vertrekken, want de wolken trekken langzaam dicht en we willen graag droog thuis aankomen. We moeten eerst tanken, want na 150km is de tank al bijna leeg. Als we bij de Shell aankomen en hem volgooien weet ik nu dus dat langzaam rijden niet echt het gewenste resultaat geeft. Volgas verbruikt hij minder!!! Raar maar waar. Na het tanken rijden we nog even naar een groot tempel complex wat we een paar dagen geleden hadden gezien en waar we een gps marker hadden gezet. Als we daar aankomen blijkt het een begraafplaats te zijn voor de elite uit het noorden van Thailand. De grote stupa en de graven liggen op het terrein van de universiteit van Chiang Mai.
 



Ik maak wat foto’s maar de zon staat eigenlijk aan de verkeerde kant, maar met wat gefotoshop is er toch nog iets van te maken, ’s morgens maak je de mooiste foto’s, de zon ’s dan laag aan de hemel en zorgt er voor dat het object en de lucht mooi belicht zijn. We lopen een rondje, drinken een drankje en maken dat we terug komen. We gaan de kortste route naar huis nemen en komen midden in de spits terecht. Dan blijkt de quad een ideaal vervoermiddel te zijn. We vliegen de file links en recht voorbij en we zijn tien keer sneller dan de auto’s die soms zo vast als een huis staan. De motoren en wij zijn de enige die lekker door kunnen rijden. De mensen zwaaien of knikken vriendelijk naar ons en zelfs oom agent salueert als we bij het stoplicht staan wat hij met de hand aan het bedienen is. Dat was trouwens leuk om te zien, in de spits staat er bij elke stoplicht een agent, die door middel van wat knopjes, in een kastje langs de weg, de verkeerslichten bedient. Zodra wij met de Quad voor hem wachten bij het rode licht en vriendelijk knikken, zet hij ons verkeerslicht meteen op groen, zodat we door kunnen rijden. Dit is nu waarom we zo van Thailand houden. Op de eerste plaats de vriendelijkheid van de mensen, en op de tweede plaats het heerlijke eten. We houden het droog en als we terug komen bij de truck zijn ook de wolken verdwenen.

Els heeft vandaag weer heerlijk gekookt en samen eten we onder de Sala. Ze heeft Shoarmakruiden uit Nederland opgestuurd gekregen en die maken de kip extra lekker. Morgen mag ik weer koken en wordt het weer wat Thais. We zitten nog een uurtje na te praten en gaan dan naar de truck om de verslagen te maken van de laatste dagen.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2008-04-26 (2458 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.05 Seconden