Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
1 t/m 10 april 2008






geen 1 april grap maar echt 30 graden dus heerlijk koel. Locatie zoals gisteren, midden in de natuur in de buurt van Chiang mai. Vandaag is de grote dag. We moeten de importpapieren van de truck verlengen met maar liefst 2 maanden. Je kunt de truck zo lang in Thailand houden als je visum geldig is, met een maximum van 6 maanden. We hebben in Maleisiё een toersisten visum bij de Thaise ambassade gehaald, wat normaal 2 maanden geldig is. Dit visum kun je nog een keer met 30 dagen verlengen bij de immigrations office in elke grote stad in Thailand. Echter de auto krijgt slechts een maand bij het binnenkomen van Thailand. Je moet de auto papieren dus verlengen en dat doe je bij de customs. Omdat na 2 maanden ons visum afloopt kunnen we dus de auto alleen maar verlengen tot de eind datum van het visum en dat is bij ons 3-5-2008. Dit komt slecht uit, want we willen een paar weken naar Nederland om de familie en vrienden te bezoeken, en dan moet de auto het land uit op het moment dat we in Nederland zijn . Dus het eerste wat we moeten doen is naar de immigration om te kijken of we ons visum, tot het maximale kunnen velengen. Kees en Els zijn met ons meegereden en weten van wanten, omdat zij al vaker hun visum en de auto hebben verlengd. Omdat het visum nog een maand geldig is, ben ik benieuwd of we het nu al met een maand kunnen velengen. Normaal kan dat pas aan het einde van de geldigheidsduur en niet al een maand eerder. Gelukkig doen ze niet moeilijk en moet ik een formulier invullen, paspoort kopietjes maken, en 1900 bath betalen en binnen een kwartier hebben we ons visum verlengd tot 2 Juni 2008. Dan lopen we met zijn allen naar de customs die maar een vijfhonderd meter verder zit. Daar gaat het iets minder soepel. In eerste instantie gaat alles goed, een meisje geeft alle gegevens in de computer in en dan moet alleen de hoge baas nog even een handtekening zetten. Dan vraagt ze waar de auto en quad staan. Ze willen namelijk de motor nummers en kentekens controleren. We moeten praten als brugman, want het kost uren om de truck weer rijklaar te maken en dan moeten we ook nog eens 25 km rijden. Ik laat op mijn fototoestel een foto zien waar de auto van Kees en die van ons opstaat. Helaas is het kenteken niet te lezen maar wel van de quad. Na een beetje geslijm worden de papieren getekend en lopen we de deur uit met een velenging tot 5 juni. YES nu kunnen we eind april naar huis vliegen en 3 weken in Nederland blijven.

We eten een soepje en de eigenaar van het restaurantje maakt ook tabak. We zien de oven waar de tabaksbladeren aan een stok boven buizen hangen waar hete lucht doorheen gaat. De bladeren worden zo gedroogd en daarna verkocht.
 



We rijden naar een reisbureau, waar Kees ook altijd boekt, en de dame achter de balie gaat kijken of er een vlucht te regelen is. Het is meteen prijs, ze vindt op 30 April een vlucht van Chiang Mai naar bangkok en op 31 Mei een vlucht naar Amsterdam. Als we meteen beslissen krijgen we zelfs nog een behoorlijke korting. We moeten wel contant betalen en terwijl Susan en Els alles verder regelen loop ik naar de pinautomaat. We betalen 33000 bath (663 euro) pp voor de retour tickets. Voor Christa betaalden we al ruim 700 euro voor een enkele reis. We hebben dus een mooi prijsje gekregen. Bij de eerste pinautomaat krijg ik niets omdat er een storing is. Maar gelukkig 100 meter verder is er nog een en daar kan ik 20000 bath pinnen. Ik heb alleen maar een bankpasje en een creditkaart bij me dus moet ik ook nog 20000 met de creditcard pinnen. Dan probeer ik het bij een ander bank nog een keer maar hij geeft aan dat het maximale bedrag al is gepind. De creditcard geeft me gelukkig nog 10000 bath en dus kom ik nog 6000 bath te kort. Gelukkig had ik gisteren nog 20000 gepind en dus heb ik genoeg voor de tickets. Als ik terugloop zie ik 100 meter voor het reisbureau nog een pinautomaat. Ik had deze op de heenweg niet gezien en dus 1000 meter voor Jan Doedel afgelegd.

Ik geef Susan de pak geld en zij betaalt netjes en krijgt de tickets overhandigd. Dat geeft een goed gevoel. We weten nu zeker dat we 1 Mei 2008 onze vrienden en familie weer zullen zien in het koude Nederland. We rijden terug en gaan lekker met Kees en Els onder hun rieten verlengstuk van hun auto zitten. Ik zeg eronder, want het is een bamboe huisje zonder zijwanden. Een soort prieeltje waar het altijd lekker koel is. Het is heel vreemd, als je onder dat ding in de schaduw zit is het heerlijk koel. Maar zodra je buiten gaat staan, en vandaag was er geen zon maar alleen bewolking, wordt het ineens mega heet. De zon is er dus wel degelijk, maar hij is gewoon niet zichtbaar. We buurten weer gezellig en eten een stokbroodje met heerlijke kaas. Dan is het weer kooktijd. Susan en Els snijden en bakken de groenten en ik maak het vlees klaar. Het wordt vandaag bief in rode currie en een groenten schotel met gemengde en veel verschillende groentes. Iedereen is het er over eens, het is weer heerlijk. Ik baal dat ik mijn thais kookboek thuis heb laten liggen, want ik kookte vroeger altijd, maar ben de feeling een beetje kwijt. Het smaakte super, maar ik kon vroeger vele verschillende gerechten maken en nu moet ik heel goed nadenken.

Tot een uurtje of tien buurten we weer en is het mega gezellig. De tijd vliegt en na de afwas gaan ik en Kees even kijken bij een boer 200 meter verderop. Hij heeft een paar blacklights aangedaan en wij willen even weten waarom. Aan een paal, hoog boven de velden, hangt een tl blacklight die een paars licht over de landerijen laat schijnen. In de grond zit een emmer met een trechter en daar, net boven, hangt weer een tl blacklight. De torren, kakkerlakken en al het andere ongedierte komt op het licht af en valt dan via de trechter in de emmer. Ze kunnen er niet meer uit en zijn dus gevangen. Als we even een kijkje nemen horen we het een en ander behoorlijk herrie maken in de emmer en we weten nog steeds niet wat er allemaal in de emmer is terechtgekomen. Maar het stikt van de muggen en andere vliegende insecten en we maken maar snel dat we wegkomen. De insecten worden hier gebakken en gegeten als lekkernij, iets waar ik niet echt van zou genieten.
 



We lopen maar weer terug naar de dames en lopen daarna naar onze truck. De airco staat nog vollop te draaien en die zetten we maar uit. Het is namelijk slechts 21 graden en dat is voor ons vries koud. Ik ga nog even achter de pc zitten en maak de update voor de website. Dan is er weer een dag voorbij gevlogen en gaan we heerlijk koel slapen.
 




Woensdag 2 April 2008: 40 graden dus enorm heet.

We zitten nog steeds in de 8 heetste weken van Thailand. Overdag is het rond de 40 graden en in de nacht zakt dat tot net onder de 30. Bij Kees en Els koken we om beurten, meestal 2 dagen wij en dan 2 dagen zij. Het eten is altijd super lekker mede omdat we alles vers kunnen kopen. Op de grote markt is alles te koop. We kopen een grote tas vol met groenten voor 80 bath (1,7 euro) en daar van eten we met zijn vieren gemakkelijk twee dagen. Vandaag rijden we eerst naar Chiang Mai, wat 30 km verder ligt. We gaan kijken of ik een andere lnb kan kopen voor de satelliet schotel, we ontvangen hier geen tv en dat wil ik proberen te veranderen. We rijden de parkeerplaats op en de auto’s krijgen een kaartje met een nummer, zonder dit kaartje kun je niet naar buiten rijden en zo proberen ze diefstal te voorkomen. De bewaker weet niet wat hij met ons aan moet, motoren krijgen geen kaartje en ja wat is een quad nu. Zijn we een auto of een motor? We hebben een helm op dus zal het wel een motor zijn. Toch wil ik graag een kaartje om geen ellende te krijgen bij het uitrijden. Stel voor dat die bewaker en andere kijk op zaken heeft en ons als auto ziet. Geen kaartje is een hoop ellende.

Eerst gaan we even binnen bij de Carrefour en daar ontbijten we bij de Mac Donalds. Thais eten is super maar zo af en toe een snack heeft toch ook wel wat. Soms snakken we gewoon naar een beetje vettigheid. We stropen heel de grote supermarkt af voor de LNB maar vinden deze nergens. We verlaten de supermarkt en gaan op goed geluk maar wat heen en weer rijden in Chiang Mai. Bij een klein en rommelig, reparatie bedrijfje voor tv en video, vraag ik het even. We verstaan elkaar maar half maar hij wenkt me dat achter deze blok huizen een winkel zit. Als we weg willen rijden komt hij achter ons aan gelopen en zegt dat we beter naar de andere kant kunnen rijden dat is korter. Bij de winkel aangekomen spreekt niemand engels en probeer dan maar eens een LNB te kopen, gelukkig ligt er een in de vitrine en zo komt alles nog goed, ja soms gaat alles hier met handen en voeten en dat heeft ook wel wat. We rijden terug naar de camper en na een half uur komen we daar weer aan. We rijden niet over de grote weg maar deels door kleine dorpjes en door zeer smalle steegjes. Iedereen is vriendelijk en zwaait naar ons, we krijgen elke keer een goed gevoel van al die lieve mensen. Ik ga meteen de LNB monteren maar heb nog steeds geen ontvangst. Het blijkt dat de schotel niet ver genoeg naar achter kan. Ik had al een email gehad van de leverancier van de unit, en die heeft nieuwe software meegestuurd. Alleen moet ik een rs232 kabel hebben en die heb ik nog niet, maar wel gezien in de winkel.

We gaan buiten bij Kees en Els in het tuinhuisje zitten en Susan en Els beginnen met het snijden van de groenten. Elke dag hebben we weer genoeg te vertellen en omdat Kees in het zelfde vak heeft gezeten als ik klikt het super goed tussen ons. Rond tien uur gaan we terug naar ons huisje (truck) en ga ik nog een paar uurtjes achter de pc zitten. En Susan duikt haar bedje in.


Donderdag 3 april 2008: 40 graden en in de avond omweer.

Vandaag hebben we een lambaldag, en doen we niet veel, ik zit een beetje, heerlijk koel te programmeren in de truck en Susan doet de was. Ook heb ik de draadloze usb telefoon aangesloten en skype tegoed gekocht. Voor 2 cent per minuut kunnen we nu naar Nederland bellen. Ik bel even met Philip ( doe mijn zaak heeft overgenomen) want hij is de enige die thuis is. Iedereen moet werken en door het tijdsverschil kunnen we die alleen bellen als het hier elf of twaalf uur in de nacht is. Ik heb nu heel de dag internet, en download wat films en software. Ik moet er nu gebruik van maken want straks als we weer gaan rijden is het afgelopen met de pret. Het is heerlijk hier, tussen de velden en bergen. Het uitzicht is echt top en we zijn van alle gemakken voorzien. We eten rond 7 uur weer een heerlijke Thaise maaltijd en gaan vroeg ons bedje in. Je ziet maar dat ik ook nog een kort verslag kan maken. Ja je moet wel als je verder niets doet. Het is echt vakantie hier.


Vrijdag 4 April 2008: 40 graden.

Vandaag staan we vroeg op want we willen naar Chiang Mai om wat boodschappen te doen.
 



Als we te laat vertrekken is het namelijk zo heet dat het zelfs op de quad niet leuk meer is. Om half negen rijden we weg en de weg voert ons weer door de mooie omgeving en door smalle weggetjes. Rond kwart over negen zijn we binnen bij de Carrefour, de grote supermarkt, natuurlijk gaan we eerst even naar de Mac. Ik zoek kleine ophangbeugeltjes voor de speakers in de cabine op te hangen. Draad voor het aansluiten vind ik wel maar geen beugels. Gewone dingen die je in Nederland op elke hoek kan kopen zijn hier schaars of gewoon niet voorhanden.
 



In de supermarkt vind ik wel andere dingen die we meenemen. Ik koop een memoriekaart voor mijn grote foto toestel want die ben ik ergens verloren en 2 grote platte schroevendraaiers. Ik heb veel gereedschap bij me maar geen platte schroevendraaiers. Als dan blijkt dat ik toch een berg schroeven heb waarvoor ik die schroevendraaier voor nodig heb sta je wel even te kijken. De batterij van de automatische kraan begint bijvoorbeeld leeg te raken maar ik kan die dus alleen met een platte schroevendraaier openen. Ook kopen we wat brood en spulletjes om vanavond een heerlijke maaltijd te maken en dan is het weer tijd om terug te rijden. We droppen de boodschappen even in de truck en rijden dan naar Ban Thi voor de groenten die we liever vers op de markt halen.

De quad heeft in twee dagen al 120 km gereden en we zijn enorm blij dat we hem bij ons hebben. 70 km is te ver voor een fiets, zeker met de hitte, en dan is de quad super. Hij zuipt wel enorm, 1 op 10 voor een 300cc motor is dat er veel, maar beter als de truck. Rond half 6 beginnen we te koken. De dames snijden de groenten en ik kook vandaag. Zoetzure groenten met garnalen in knoflook en peper.
 



Daarbij eten we gebakken rijst met ei. Zelf koken is nog goedkoper dan uit eten en zeker zo lekker. Iedereen is het er over eens het smaakt super. Morgen kook ik nog een keer en ga ik de favoriete soep van Wim, onze webmaster, maken.
 



Onder het eten steekt Susan 4 kaarsjes aan want op dat moment wordt haar peetoom (Ome Wil) gecremeerd in Nederland. Zo zijn we ver weg maar toch dichtbij. We willen van hier uit de hele familie met in het bijzonder de kinderen, Marc en Carin en Tante Marian condoleren. Ook al zijn we duizenden km’s van jullie vandaan in onze harten zijn jullie vlak bij ons. Ik ga daarna de truck in en het vertaalprogramma wat ik heb gemaakt aanpassen zodat het draait in een andere versie van de ontwikkelsoftware. Dan kan ik de software beveiligen tegen kopiëren en heb ik zeker weten een stabiele werkomgeving.
 

Zaterdag 5 april 2008: net als elke dag rond de 40 graden.

Het eerste wat we doen is de garage opruimen, want Kees en Els willen wat spullen tijdelijk veilig opbergen. Ik moet nog een paar dingen doen zoals de nieuwe camera op het dak monteren en mijn speakers ophangen in de cabine, maar door de enorme hoge temperaturen komt het er niet van. Tot een uurtje of drie is het veel te heet buiten, en ga ik maar lekker binnen in de airconditioning zitten, om wat aan de computer te prutsen. Henk, een andere Nederlander die hier een huisje heeft, komt nog even langs en ik krijg te horen dat hij via een gratis bittorrent site veel films heeft gedownload. Hij komt even gezellig bij ons binnen zitten en ik geef hem wat websites met leuke software voor zijn telefoon en op mijn laptop instaleren we een bittorrent programma. Ik wil wat oefenen met de nieuwste programmeer omgeving van Borland en die vinden we meteen. Het is erg groot en het zal wel 2 dagen duren om het op mijn computer te krijgen, maar tijd hebben we genoeg.

Ik wilde voor de lunch een soepje maken, maar als ik op de klok kijk is het al half 3 dus veel te laat. Dat doen we morgen dan wel. Ik haal de afvalwater pomp even uit zijn kastje en ga die maar eens schoonmaken. Hij is weer enorm klef en stinkt als de beste. Ja, onderhoud hoort erbij en is een van de werkzaamheden die ik moet doen. Alles mag, in deze jaren van ons leven, maar een paar karweitjes zijn verplicht, oa de accu’s elke paar maanden vullen met water, de afvoerpomp schoonmaken en de auto doorsmeren. Wat moeten we weer hard werken..... hahaha nee we hebben een relaxed leventje. Nu nog 24 nachtjes slapen en dan zien we onze vrienden en familie weer. We hoorden dat Bianca, Marcel en de kids niet kunnen wachten om ons te zien en dat ze ons zelfs op komen halen op Schiphol.. Dat is wel gaaf. Hoeven we niet met de trein te reizen en zien we ze al meteen als we uit het vliegtuig stappen. We hebben de tweeling duikles gegeven vanaf dat ze een jaar of 9 waren en zij zijn altijd echte vrienden gebleven. We hebben dan wel vaak mail contact, maar dit is toch ff anders. Nou meiden jullie 2e papa en mama, zoals jullie ons noemen, komen eraan en missen jullie enorm.

Van de duikschool hebben we veel meer heel vrienden overgehouden. Elke nacht als we gaan slapen liggen we boven op Veerle en Lotte. Maar dat moet ik ff uitleggen. Toen we vertrokken kregen we 2 kussenslopen met hun foto’s er op en de tekst: ‘Veel plezier op jullie droomreis, maar vergeet ons niet’. Elke morgen als ik wakker wordt, kijk ik tegen ze aan. We zullen het nog druk krijgen om alle vrienden en familie te bezoeken. Ook van Kim en Wendy hadden we een aandenken gekregen. Ieder van ons kreeg een sleutelhanger met een fotootje van de twee er in. We hebben dat een hele tijd meegenomen tot tijdens het rijden op de quad het uit elkaar viel en de foto weg was. Maar ook zonder de foto blijven we altijd aan ze denken. Zeker die leuke mailtjes die we krijgen zorgen ervoor dat we ver weg zijn en toch dichtbij.

Dan ga ik koken en besluit toch maar een lekker soepje vooraf te maken. Wim, de soep was nog lekkerder dan thuis, door alle verse spulletjes die ik er hier in kan mikken. Iedereen zit eigenlik vol, maar Kees heeft nog trek. Ik ga na een uurtje dus maar koken en maak bief met basilicum. Ik ben moe en dat komt tot uiting in de soep en de bief. Ik maak bief met basilicum en als iedereen hem op heeft ziet Els de verse basilicum blaadjes achter de kookplaat liggen... Ja toch iets vergeten erin te stoppen. Gelukkig zitten er kruiden in uit een zakje en smaakte het goed. Ook de soep miste de verse limoenen, maar ook daar had ik wel citroensap toegevoegd dus smaakte ook deze super. Ik ga daarna nog wat dingen downloaden en een beetje programmeren en Susan kruipt haar mandje in.


Zondag 6 april 2008: het blijft enorm heet, maar tegen de avond koelt het een paar graden af.

De dagen vliegen voorbij en Nederland komt elke dag dichterbij, we kunnen haast niet wachten en zouden liefst morgen al vertrekken. Overdag doen we niet veel, we zitten veel in de koele camper en doen onze dingetjes. Susan luistert in de slaapkamer naar Harry Potter, en heeft volgens mij de 6 boeken al bijna uit. Ik zit achter de computer en ben wat software aan het downloaden om bij te blijven. Kees heeft voor mij al een sollicitatie gesprekje geregeld... Hij heeft een kennis die net zo een computer en elektronica maf is als ik. Niet dat we nu al weer gaan werken, maar een goed contact is nooit weg. In 2010 komen we een maandje of wat naar huis en ik heb er geen probleem mee om daar een jaartje van te maken. We gaan zeker naar Zuid Amerika, maar als we een maandje of wat geld bij kunnen tanken is dat mooi meegenomen. Niet dat we het nu al nodig hebben, maar van dat geld kun je nooit genoeg hebben.

Ik heb bijna de nieuwste versie van mijn programmeer omgeving binnen en kan dan een beetje op de hoogte blijven. Niet dat ik de software commercieel wil gaan gebruiken, maar gewoon gebruiken als leermiddel. Dan krijg ik honger en als we het brood openmaken, wat we gisteren vers gekocht hebben en volgens de sticker, nog 3 dagen goed moet zijn, heeft het een mooi flitsend en modern groen kleurtje. Het is dus compleet beschimmeld. Ik pak dan maar een paar knakworstjes uit de koeling en doe het daar maar mee. Rond half 6 gaan we koken en vandaag is dat zo gebeurd. We hebben nog een pan vol van gisteren en we hoeven alleen wat groenten en een paar eieren te bakken. Ik kwak wat vlammetjessaus, suiker, terriyaki saus in een bakkie, gooi er 6 eieren bij, goed roeren en klaar is kees (Ad dus). Pannetje warm maken, beetje olie erin en als het goed heet is een dun laagje ei in de pan laten lopen. Als dat dan droog gebakken is klap ik het dubbel en til het ei een beetje op. Dan gaat er weer een laagje ei in de pan, onder het eerder gebakken ei, en dat herhaal ik een keer of tien. Je krijgt dan een laagjes ei. Niet dat het anders smaakt maar het oog wil ook wat. We smikkelen en smullen weer en na de afwas is het tijd om te gaan slapen. We zitten elke keer uren te beppen over de meest uiteenlopende dingen. We zijn elkaar nog lang niet beu en elke avond hebben we nog genoeg te praten.


Maandag 7 april 2008: 40 graden en een beetje bewolkt.

De temperaturen in de nacht zakken naar 21 graden en dat is heerlijk. De airco’s hoeven minder hard te werken. Na de middag rijden we, samen met Kees en Els, naar Chiang Mai. We gaan naar de Carrefour, de grote supermarkt, om boodschappen te doen en om 2 kleine speakertjes te kopen voor mijn laptop. Ik heb namelijk 3 Thaise cursussen gedownload en aangezien mijn interne speakers van de nieuwe laptop nu al niet meer werken sluit ik die dan aan. Straks in Maleisië brengen we hem naar HP en kunnen ze hem onder garantie herstellen. Maar daar zijn we pas over een maand of 3. Het eerste wat we doen is eten bij de Mac. En daarna de supermarkt in. Ze hebben er keuze aan boxen genoeg, maar de boxen die we klein en leuk vinden hebben ze niet op voorraad. We lopen naar het brood en komen langs de snoep afdeling. Tja, dat wordt inladen. Chocolade, spekjes mmmm we kopen weer voor een kapitaal snoep. Susan gaat afrekenen en ik loop naar beneden. Er zit een elektronica winkel en daar vind ik voor nog geen 8 euro speakers die gewoon op 230volt werken.

De computer staat dag en nacht aan om de software te downloaden, maar hangt regelmatig als de verbinding even weg valt. Aangezien de verbinding hier regelmatig voor een paar minuten weg is moet ik vaak de computer uitzetten en opnieuw opstarten. Vandaar dat het zo lang duurt. Van 3 tot 8 zet ik hem helemaal uit, omdat Kees dan naar Nederland belt of zelf zit te internetten. We willen tenslotte geen last zijn. Als er iemand weet waarom bittorrent Windows XP laat hangen als de verbinding ff verdwijnt zet het dan even in het gastenboek. Vanavond barbecuen we. Ik maak, met behulp van een paar zakjes kruiden, de satÚsaus en de dames maken de groenten. Kees is hoofd barbecue en zorgt voor het vlees. Gezellig zitten we te buurten en de uren vliegen voorbij. Om 11 uur vinden we het genoeg en eigenlijk moeten we nog afwassen. Nou dat doen we morgen wel. We zetten de afwas in de wasbak en gaan lekker koel slapen. Omdat de airco’s niet te regelen zijn liggen we heerlijk onder een deken, en dat terwijl het buiten nog steeds tropisch is. Dan ineens ziet tegen 23:00 uur de verbinding het licht, hij wordt ineens super snel. Misschien komt dit wel door een beetje hulp van boven, want ik ben Sister Act 1 en 2, een film over gospel muziek met Whoopi Goldberg aan het downloaden. Denk nu niet dat we ineens bekeerd zijn, maar de muziek in die film is gaaf. Het is een combinatie van (veel) humor en swingende muziek. Als ik dan mijn bedje in kruip valt de airco in de slaapkamer ineens uit. Hij geeft aan dat hij te warm is maar dat is niet mogelijk. Vermoedelijk weer een software foutje. Na inschakelen doet hij weer zijn best om ons een kouwe kont te geven. Rond 4 uur stopt hij weer en daarna blijft hij gelukkig heel de nacht netjes draaien.


Dinsdag 8 april 2008, alweer een dagje dichter bij de familie en vrienden: rond de 40 graden.

Ik voel me een beetje slap en blijf in mijn mandje liggen tot half 12. De laatste dagen te weinig geslapen en dat komt er nu uit. Als ik ff snel achter de computer spring zie ik dat bijna alles wat ik klaar had staan om te downloaden binnen is gekomen en snel kijk ik even of de films werken. Het werkt super, dus vanavond vroeg naar bed en een filmpje kijken. Susan gaat met Kees en Els een soepje eten, maar mijn hoofd staat er niet naar en ik blijf lekker in de koele camper. Ik typ de verslagen van de afgelopen dagen en ga dan, met de nieuwe gevonden programma’s, Thai leren. Ik heb toch ineens een beetje honger of eigenlijk meer trek en dat is erg! Ik vlieg naar de koelkast en vind daar een pak heerlijke koekjes met chocolade. Onder het typen schiet ik elke keer in die doos en na 5 minuten voel ik alleen nog plastic van de verpakking. Shit nu al leeg. Er zaten welgeteld 9 koekjes in en omdat ze uit Europa komen kosten ze ook nog ff 2 euro. Maar honger gestild en ik voel me weer een stuk beter. Je moet je hier aanleren om, ook al heb je geen dorst, de nodige liters water te drinken. Buiten zweet je de hele dag en ik merk dat we al redelijk aangepast zijn aan de omgeving. Ik heb me vanmorgen gedouched en mijn oksels ruiken naar knoflook. Goh, ik ben al bijna een echte Thai. Het enige verschil is dat wij Deo gebruiken en zodra we iets ruiken meteen de spuitbus weer ter hand nemen. De Thai ruikt gewoon heel de dag naar de meest heerlijk smakende maar vreselijk ruikende kruiden. Nee, dat is een geintje, de vrouwelijke Thai, in ieder geval, douched of wast zich regelmatig, want we hebben nog nooit een Thai geroken. Maar het paste wel leuk in het verhaaltje. Ik ben trouwens als de dood voor muggen die me verrot steken, maar daar hebben we in deze tijd geen last van. Wel vliegt er heel de avond van alles door de lucht en sommige zijn volgens mij een beetje nachtblind. 5 cm lange vliegende torren hebben te veel gedronken, denk ik, want ze vliegen regelmatig met een behoorlijk luide knal tegen de muren, grond, glazen ruitjes in de keukenkastjes enz aan. Bij ons in de truck is het nog steeds mug en bug vrij. We maken ook altijd eerst het licht uit voor we de camper verlaten, want die krengen worden aangetrokken door licht. Buiten onder het afdak vliegen ze ook soms in volle vaart tegen je hersens aan. Eentje kroop in mijn broekspijp omhoog en dat was verboden terrein. Hij dacht een leuk huisje te bouwen in mijn pijp maar een grote knal van buiten tegen mijn broek maakte een einde aan deze illusie, toen hij uit mijn broekspijp viel en hij met zijn bloed de vloer behoorlijk klef maakte. Verder heb je er geen last van. Soms land er eentje op onze borden maar gelukkig eten ze niet zo veel en ik heb toch altijd te veel.

Nee, alle gein op een stokkie, de insecten zijn hier in grote getalen zo groot dat de bevolking de kevers vangt en kookt!! Ja, zij liever als ik. Maar je hebt er weinig last van. Zolang ze niet steken is het geen probleem. We hoeven ons hier niet in te smeren met anti mug dus ik vind het prima.


Woensdag 9 april 2008: nog steeds erg heet tegen de 40 graden.

Ik blijf een dagje in bed liggen want ik voel me niet helemaal lekker. Ik slaap te weinig en dat ga ik nu even inhalen. Susan gaat met Kees en Els naar Chiang Mai om boodschappen te doen en ik installeer een nieuwe virusscanner, die ik heb gevonden op internet. Als ik de virusscanner activeer merk ik meteen dat Norton antivirus veel virussen doorlaat. Kaspersky is wat dat betreft veel beter. De laptop was instabiel en traag en na een scan vindt de scanner 5 virussen en na verwijdering werkt de laptop weer als nieuw. Ik luister nog een paar uurtjes naar een cd met Thaise les. En doe verder niet veel. Als Susan terug komt heeft ze weer een hele berg lekkers bij. Ik ben aan de gang geweest om weer wat updates te maken en om die natuurlijk naar Wim, onze webmaster te verzenden. Het valt niet mee om nog leuke updates te maken omdat we hier een maandje staan tot we naar Nederland vliegen en niet zo veel meemaken. We genieten nog steeds elke dag, maar het is nu net of we hier gewoon wonen. We doen de dingetjes die we thuis ook doen. Poetsen de truck, doen wat onderhoud, de was, koken een lekker potje, doen de dagelijkse boodschappen en kletsen wat af met Kees en Els. Het is net of we nu weer een normaal reisvrij leven hebben. Maar als we even buiten de camper rondkijken en de groene rijstveldjes, de beboste bergen en de lokale bevolking zien, worden we weer op de feiten gedrukt dat we dus echt in Azië zijn.

Ik had van de leverancier van mijn satelliet positioner een software update gekregen om hem aan te passen voor Azië. De schotel gaat niet plat genoeg en kan dus de satelliet niet vinden. Ik sluit een usb naar rs232 converter aan en wil de software downloaden. Half weg breekt hij af en dat doet hij dus elke keer. Het resultaat is dat nu de software in de unit niet compleet is en dus helemaal niet meer werkt. Morgen even een rs232 kabel kopen en het maar eens zonder de usb converter gebruiken. We hebben skype, en bellen voor 2 cent per minuut naar gewone telefoon nummers in Nederland. Ik ga mijn broertje maar eens bellen. Hij heeft een paar dagen in het ziekenhuis gelegen omdat hij geen eten binnen kon houden. Het bleek een scheurtje in zijn middenrif, wat er voor zorgde dat zijn maagzuur in zijn slokdarm terecht kwam. Hierdoor ging dat ding ontsteken en ging het fout. We hebben zeker een uur aan de telefoon gehangen en weer over alles en niks gepraat.

Rond een uur of 6 ga ik eindelijk maar eens buiten kijken, Susan en Els zijn aan het koken en ik help mee om gehaktballen te maken. Kaneel, knoflook, beetje suiker en natuurlijk zout en peper maken de ballen super lekker. Ja, niet echt caloriearm maar we kunnen het wel hebben. Ik ben 70 kg en Susan 50 en dat is wat we horen te wegen. Het buikje bij mij blijft wel maar dat zal wel de ouderdom zijn. Susan blijft haar mooie, 18 jarige, slanke figuurtje houden en dat terwijl zij veel meer eet dan ik. We eten dus gehaktballen a la Ad. Daarbij frietjes en groenten. Het is nu net of we thuis zijn. Zelfs de mayonaise ontbreekt niet. Na het eten doen Susan en Els weer samen de afwas en leg ik samen met Kees nog wat spullen van Kees en Els in de cabine van onze truck, zodat ze hier niet open en bloot rondslingeren. Morgen rijden zij naar Laos om weer invoerpapieren voor de truck te krijgen. Ondanks hun visum voor een jaar mag de truck elke keer maar 6 maanden in Thailand blijven. Dan moeten ze even het land uit, krijgen bij de grens een 1 maand visum voor de auto en kunnen dit in Chiang Mai dan verlengen tot 6 maanden.

Rond tien uur gaan we naar ons bedje en kijken we Alvin and the chipmunks, een dvd die ik heb gedownload. Wat is het toch mooi om internet te hebben. Heel de dag staat de computer te downloaden en haalt mijn ontbrekende software en films binnen. Het is al laat als we gaan slapen en Susan wil morgen om 6.15 uur op om Kees en Els uit te zwaaien.


Donderdag 10 april 2008: tegen de 40 graden en onbewolkt.

Susan is er al vroeg uit om Kees en Els uit te zwaaien die 4 dagen op vakantie gaan. Nou ja vakantie, ze gaan naar Laos om de auto invoerpapieren te verlengen. Het is 1500 km rijden en ze zijn blij dat ze er even tussenuit kunnen gaan. Vakantie op vakantie zullen we maar zeggen. Ik slaap zo vast dat ik Susan niet eens uit bed hoor gaan. Rond half 9 word ik pas wakker en zet de cd met Thaise les aan.

Elk hoofdstuk duurt een half uurtje en helaas vallen mijn ogen weer dicht. Ik heb wel gehoord dat er iets aanstond, maar niet echt veel geleerd. Susan controleert ondertussen de door mij gemaakte updates voor de website en gaat daarna weer Harry Potter luisteren. Heel de dag staat Harry Potter aan, en ik wordt er gek van. Ze heeft 6 luisterboeken van Christa gekregen en nu draait boek 6 dus zal het binnenkort wel afgelopen zijn. Ja, ieder heeft zo zijn hobby. We tellen elke dag af en over 3 weken zijn we weer in Nederland. Ik ben benieuwd of het ons gaat bevallen. De hereniging met onze familie en vrienden zal super zijn maar ik denk dat we schrikken van de prijzen. Ik denk dat we ons rot schrikken als we een frietje gaan halen of naar de grote AH gaan. En hoe vreemd het is, omdat we elke dag ons kapot zweten, kijken we ook enorm uit naar een dagje sauna. Lekker zweten, eten en buurten in Geldrop of Bleiswijk. Susan heeft vanmorgen al weer een wasje gedraaid en dat hangt nu te drogen dus pas rond een uurtje of 3 rijden we naar Chiang Mai. We moeten een computer kabel hebben en hier zitten vele grote computer winkels. Het is weer enorm heet en het water loopt, over onze ruggen. Maar dat zou vandaag niet het enige water worden wat over onze ruggen loopt, maar daarover straks meer.

Het is een behoorlijk eind rijden en Kees heeft ons uitgelegd hoe we er moeten komen. Chiang Mai heeft veel te bieden, onder het rijden zien we de oude stadsmuur en een paar hele mooie oude tempels waar grote beelden van krijgers de boel moeten bewaken. We parkeren de Quad even en gaan de mooiste even bekijken.

Dan vinden we het eerste computer winkelcentrum. Het is geen Maleisië, maar alles wat ik nodig heb kan ik daar krijgen. De prijzen zijn ook weer lekker laag evenals de kennis van de Engelse taal. Ik had me al voorbereid en een tekening gemaakt van de kabel die ik zocht, en binnen 5 minuten vind ik er een. Ook kopen we nog een berg cd opberghoesjes waar we onze software en films in kunnen stoppen. Overal slingeren cd’s en dat is zonde. En nog erger is dat ik ze nooit kan vinden als ik ze nodig heb. Hier is software spotgoedkoop. We verlaten het winkelcentrum en passeren nog 3 van zulke grote IT centers. Hier gaan we de volgende keer wel even kijken, want Adje in een computerwinkel, is als een kind in een snoepwinkel. We tanken nog even de Quad vol en rijden naar de Carrefour. In deze suppermarkt hebben ze lekkere sushi en kaas en die slaan we dus voor een paar dagen in. 10 verse Sushi’s kosten hier 2,2 euro en daar heb je er bij ons nog geen eentje voor. We kopen natuurlijk weer veel te veel en laden buiten alles in onze koeltas, die we hebben volgepropt met koelelementen. Na 2 uur is hij aan de binnenkant nog steeds koud en zelfs de koelelementen zijn nog hard. Dit alles stopen we snel weer terug in onze bagagebak van de Quad en dan rijden we snel terug.

Overal zien we kinderen lopen met water pistolen en emmertjes. Het is namelijk bijna nieuwjaar en dat wordt gevierd rond de 13e april. Iedereen gooit elkaar dan nat en de kinderen beginnen natuurlijk al dagen van te voren. Het zijn net de Nederlandse kinderen die een week voor nieuwjaar hun vuurwerk al hebben afgeschoten. En zeg zelf, wat is er nog mooier als 2 buitenlanders op een Quad helemaal doorweekt maken? We passeren een file en in een pick-up zitten achterin en hele berg mensen. Ik zie de grote supersooker, ofwel mega groot waterpistool, al onze kant in komen. Ja, dat wordt dus nat worden. De straal raakt mij vol en het water voelt heerlijk verfrissend aan. Half weg de auto zie ik ineens een emmer onze kant op komen. Ja en dan ben je tot je onderbroek nat. Maar we lachen ermee en ik vind het best wel lekker bij deze hoge temperaturen. We moeten nog een half uurtje rijden en dan zijn we al lang weer droog.

Het laatste stuk rijden we door hele smalle steegjes waar natuurlijk de kinderen al liggen te loeren op een geschikt doel. Van twee kanten worden we belaagd en we worden overgoten met minstens een liter of 5 water. Aangezien we bijna thuis zijn kunnen we het nu wel vergeten om droog aan te komen. Bij de truck hang ik mijn shirtje op en ga onder de sala zitten. We pakken de sushi uit en smullen van al dat lekkers. We hebben veel te veel en de helft pakken we in voor morgen vroeg. Ik dacht dat mijn broek wel zou drogen, maar tegen 5 liter is niks bestand. Binnen ff snel een droge onderbroek aan trekken en de broek te drogen hangen. Ach de kinderen hebben lol gehad en wij zijn lekker afgekoeld. Ik was nog even bang dat we, omdat we over een zandpad naar de truck moeten rijden, we helemaal klef zouden worden en we dus onze kleren weer konden wassen. Gelukkig waren we de enige op het pad en bleef alles beperkt tot een gevalletje waterschade.

Na het eten wassen we snel even af en dan vult Susan onze nieuwe CD opberg hoezen met de 200 films die we onderweg, met name in Nepal, hebben gekocht. Nu slingeren ze tenminste niet meer overal door de kiet heen. Ik duik weer achter de computer en probeer tevens om televisie ontvangst te krijgen met de schotel. Nog steeds tevergeefs.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2008-04-12 (2483 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.06 Seconden