Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
24 t/m 31 maart 2008





Maandag 24 en dinsdag 25 maart 2008: extreem heet, 40 graden en vochtig.
Gps locatie net als gisteren, langs het water in Phitsanulok Thailand.

Deze 2 dagen doen we lekker niks, dat wil zeggen ik ga de computer omzetten naar windows xp. Ik wordt gek van Vista, veel software draait niet of hangt te vaak. Nu zie ik op de site dat HP het afraadt en dat het volgens hen onmogelijk is, maar ik ga het toch proberen. Via een forum vind ik alle drivers, die volgens Hp niet te krijgen waren, en omdat ik overdag lekker snel internet heb staan we hier perfect. Alle drivers en hulp programma’s die ik nodig heb kan ik zo downloaden. Als alles klaar is werkt de pc super. Veel sneller dan onder Vista en alles werkt zonder de nodige hangpartijen. Het enige wat ik heb moeten kopen is een licencie voor mijn touchscreen keyboard en de rest is gewoon gratis te downloaden. Ik heb alleen een klein probleempje, ik gebruik True Image 10, een backup programma wat ik gekocht heb. Helaas werkte hij niet goed onder Vista, maar dit blijkt niet te liggen aan Vista maar aan de laptop. Ja, dat kan gebeuren als je de laatste nieuwe laptop koopt . ik kan wel een backup maken maar niet terug zetten . Dat is dan weer lekker, je denkt een backup te hebben, maar als je die nodig hebt, werkt het niet. Toch heb ik na installatie een backup gemaakt, want er zal wel een update komen of misschien moet ik wel een nieuwe versie kopen van de software. We zien wel.

Overdag staat de generator te draaien om de airco te laten koelen. Buiten is het zo heet dat je graag je campertje in vlucht. De Windy 4hp airco’s doen goed hun best, maar hebben toch hun nukken. In India viel eentje spontaan uit en werkt alleen via de handbediening. Dit is een kwestie van een knopje indrukken en de airco zorgt dan voor een goede temperatuur. ’s Nachts zetten wij hem op 28 graden en trekken een gordijn dicht, zodat de airco alleen de slaapkamer hoeft te koelen. Zo verbruiken we weinig energie en draait de airco heel de nacht op de accu’s en dus gratis op de zonneenergie. Maar als we hem opstarten met de afstandsbediening valt de airco elke keer na een tijdje uit. Het lijkt net of de spanning even wegvalt. Hij springt dan op standby en ik moet hem dan weer inschakkelen. Dit is niet te doen, want soms is dat wel elke 5 minuten. Voor de airco in het leefgedeelte is de handbediening geen probleem, want die draait alleen als de generator loopt. En dan maakt het verbruik niets uit. Dus ik de elektronica gewisseld en werkte de airco in de slaapkamer weer perfect. Maar helaas gisteren gaf de slaapkamer airco weer dezelfde problemen, dus nu zijn ze alle twee kapot. Gelukkig koelen ze nog wel als de beste, maar regelen ze niet meer zo als het hoort. Ik heb meteen een paar emails gestuurt naar de fabrikant en naar een dealer in Budel en nu maar afwachten wat ze me kunnen vertellen. Ik heb thuis nog een airco staan dus daar zou ik de print uit kunnen halen. Dan slapen we en proberen het een keer zonder airco, helaas dan doe je geen oog dicht en drijf je zo je bed uit. We zetten de airco maar op handbediening en moeten hem dan maar vroeg in de morgen uitschakelen.
 




Woensdag 26 maart 2008, nog steeds heet.
Mountainvieuw Guesthouse Sukhothai (dd mm ss,s) 16 59 14,5 en E 099 41 42,8

Net als we alles opgeruimd hebben binnen in de truck, wordt er aan de deur geklopt. Voor de deur staan een stuk of 5 meisjes die we kennen van het reataurant, waar we elke dag heerlijke soep hebben gegeten. Eentje spreekt echt vloeiend Engels en vraagt waar we vandaag heengaan. Ik leg netjes uit dat we, na het eten van een soepje, vandaag naar Sukhothai rijden. Ik krijg een complimenteje over mijn kennis van het Thai en dat wil zeggen dat ik nog veel moet oefenen. Zolang een Thai je complimentjes geeft is de taal nog lang niet wat het hoort te zijn. Maar het klinkt wel leuk. Ze zijn nieuwsgierig naar onze reis en vooral waarom we leven in een truck. Ik leg netjes alles uit en beloof dat we straks nog even een soepje komen eten. De dames waarvan er 4 werken in de keuken zien er allemaal leuk en vlot gekleed uit. We sluiten de truck vullen de lucht ketels weer met lucht en gaan dan een soepje eten. Het restaurant zit elke middag helemaal vol met mensen die even pauze hebben. Sommige zijn nog geen tien minuten binnen en hebben dan besteld, gegeten en gedronken. Het gaat hier als een speer en dat met een kwaliteit die ongelofelijk goed is. Niet alleen smaakt alles perfect, maar het ziet er allemaal ook nog goed uit. De bordjes netjes aangekleed met een mooie gekleurde garnering . Echt top. We nemen afscheid van het serveerstertje wat perfect Engels spreekt en starten dan de truck.

We installeren de laptop en gps ontvanger om te kunnen navigeren en rijden dan door het erg smalle straatje richting de hoofdweg. Het is zo smal dat ik begin te twijfelen of dit geen eenrichtingsstraat is. Maar als we pijlen op de weg zien blijkt dat dus niet het geval te zijn. Na een paar worstelingen met tegenliggers die allemaal netjes de tijd nemen en proberen zo veel mogelijk uit de weg te gaan. Met zo een groot monster wil je natuurlijk, als klein autootje, niet knuffelen. We halen zonder schrammen de doorgaande weg en rijden dan het eerste stuk over een 4 baans weg naar Sukhothai, wat 75 km verder ligt. De laatste paar kilometer gaat over kleine doorgaande wegen en de natuur ziet er weer mooi groen uit. Dan blijken we al in het park te rijden. We zoeken namelijk het Sukhothai Historical park, wat 70 vierkante km groot is. We komen hier pas achter als we achter elke boom wel een ruine van een oude tempel zien liggen.
 



We gaan eens kijken waar Casper heeft overnacht en rijden om het park heen en komen via zandwegen en wegen met weinig asfalt bij een klein Guesthouse terrecht.
 



We zien een bord met Mountainview Guesthouse waar een zwembad op staat. Nou dat lijkt ons wel wat. We rijden via een zandpad het parkeerterrein op en zien dat er nog volop gewerkt wordt aan het gereedmaken van al het moois. We vragen aan de werkers, en in het Thai, of we iets kunnen eten. Meteen wordt de eigenaar opgetrommeld en dat blijkt een zeer gezellige man van origine uit Engeland te zijn, die hier al 9 jaar met zijn Thaise vrouw woont. Hij heeft een paar kamers waar in totaal 26 mensen onderdak vinden en we vragen of we op de parkeerplaats kunnen blijven staan. Natuurlijk is het antwoord. Als ik dan vraag wat het kost om een beetje stroom te gebruiken vraagt hij heel schuchter, is 100 bath (2,2 euro) te veel. Nee, natuurlijk niet. Wij kunnen zelfs gebruik maken va n het zwembad en bubbelbad. Dat vinden we wel iets, kunnen we morgen heerlijk afkoelen.

We zitten daarna uren met hem te praten en hij vertelt dat hij Engeland 9 jaar geleden heeft opgegeven voor een bestaan hier. Zelfs zijn moeder heeft een mooi huisje hier en zo is de familie weer herenigd. We bestellen wat eten en dat wordt speciaal voor ons gehaald in het dorp, waar hij ook een restaurant heeft. We kunnen bestellen wat we willen, want alles kunnen ze klaarmaken. Dan zoeken we even de verkoeling in onze truck, de airco kan nu heel de dag gewoon aan staan. Na een half uurtje wiordt er op de deur geklopt en horen we dat het eten klaar staat. Dit is elke dag weer genieten, al het eten zoals bij ons favoriete Thaise restaurant, Sala Thai, maar dan voor een prikje. We hebben soep, een papaya salade,een bief salade, rijst en een extreem heet vleesgerecht , en rekenen 5 euro af. We kunnen drinken wat we willen en kunnen alles zelf uit de koeling pakken. We schrijven op een lijst alles netjes op en rekenen straks als we gaan alles af. We praten nog even met Malcolm en hij vraagt of ik weet hoe je water kunt verwarmen met de zon.

Ik laat hem zien hoe wij dat doen in de truck en ik vertel hem dat in Nepal en India bijna elke huis een zonneboiler op het dak heeft staan. Hij vertelt dat dat hier niet te krijgen is. Mmmmm, misschien een idee voor ons om hier een fabriekje te starten? We houden het in ons achterhoofd. Hij laat ons dan een paar kamers zien en vertelt dat hij voor 20000 euro een appartementje met 4 kamers heeft gemaakt. Dit wil zeggen 4 kamers met inrichting, badkamer, tv, dvd, airco enz enz. Het ziet er allemaal heel netjes uit en alles is gezellig aangekleed. Veel hout gebruikt en puur natuur. Op de site komt straks een link zodat jullie hier een keer, goedkoop, op vakantie kunnen komen
 



Ik probeer binnen in de truck nog even of ik tv ontvangst heb, maar het signaal is net te zwak. Ik moet zo snel mogelijk een betere LNB hebben voor in mijn schotel en ga die proberen te krijgen in Chang Mai. Dan kijken we nog even een filmpje in ons heerlijke koele bedje en vallen uitgeblust in slaap. Morgen halen we de Quad uit de truck en gaan alles hier eens een paar dagen bekijken. We hoorden trouwens van Malcom dat tien dagen geleden de heetste tijd aangebroken is. Nu zal het ongeveer 8 weken extreem heet zijn, waarbij het in de nacht ook bijna niet afkoelt.


Donderdag 27 maart 2008: 42 graden.
Net als gisteren, Mountain view Guesthouse Sukhothai (dd mm ss,s) N 16 59 14,5 en E 099 41 42,8

We staan al vroeg op en in de truck is het behoorlijk koel. De airco heeft heel de nacht vol gas gedraaid en we hebben zelfs onder een laken gelegen. We staan zo vroeg op, omdat het dan buiten nog te hebben is. Om 8 uur is het namelijk al 28 graden. We laden de quad uit de truck en rijden hem van de laaklep af. Malcom komt nog even een praatje maken en zegt dat we tussen 11 en een uurtje of 4 het best ergens in de schaduw, zwembad of in de airco kunnen vertoeven. We rijden naar het historisch park en mogen met de quad naar binnen. Er staan honderden dezelfde fietsen achter het ticket kantoortje en die kun je als toerist huren. Maar met deze temperaturen vinden we dat geen goed plan, we waaien liever lekker uit op de quad.
 



We betalen 3,5 euro pp en nog eens 50 cent voor de quad en kunnen daarvoor alles gaan bekijken , Zelfs de musea zijn in de prijs inbegrepen. 30 dagen lang zijn ze geldig, je kunt alleen elke attractie maar een keer bekijken. Bij de prijs zijn zelfs nog 2 andere historische parken inbegrepen. Eentje 60 km ten zuiden van Sukhothai en de andere 70 km ten Noorden. Dus daar kunnen we op weg naar Chiang Mai ook even langsgaan en mogen we gratis naar binnen met dit zelfde kaartje. Als we met de quad naar de grootste tempel rijden zien we dat er een paar beroepsfotograven in de weer zijn. Ze hebben kleine keukentrapjes bij zich en natuurlijk een statief. Nu is er hier zo veel zon dat de sluitertijd extreem kort is. Dit wil dus zeggen dat je uit de hand super scherpe foto’s kunt maken en een statief eigenlijk niet nodig hebt. Als ze ons zien komen ze direct op ons af. Ze zien mijn professionele Canon D60 en vragen me of ik beroeps fotograaf ben... Nou nee, maar ik maak wel graag leuke foto’s. Ze stellen zich netjes voor en vragen of ze Susan en de quad even mogen lenen voor een paar mooie foto’s. Ze werken bij TAT, het toerisme tijdschrift, wat je in bijna elk hotel ziet liggen. Ze willen graag een paar foto’s maken, waar Susan en de quad op staan. Susan parkeert de quad voor een tempel en druk beginnen ze te fotograferen. Trapje op, trapje verzetten enz, enz. Maar het resultaat mag er wezen.
 



We nemen afscheid en lopen even over het grote terrein tussen de vele goed herstelde tempels. We zijn de enigen, tot er een bus met toeristen wordt gelost die allemaal netjes achter de reisleider aan huppelen en in een grote groep de uitleg van de gids aanhoren. Wij moeten het uit de boeken halen en zij krijgen het netjes uitgelegd door de gids. Ja, alles heeft zo zijn voor en nadelen. Gelukkig hebben we alle mooie foto’s al gemaakt want iedereen wil natuurlijk foto’s maken en houdt totaal geen rekening met een ander. We lopen terug naar de quad en rijden naar de volgende tempel. Het is ondertussen tien uur en in de zon al bijna ondraaglijk. Zo extreem heet hebben we het nog niet gehad. We hebben wel met hogere temperaturen te maken gehad, zoals over de 50 graden in Zuid Turkije, tijdens de hiitegolf, en natuurlijk in de woestijn van Iran. Maar die hoge temperaturen gingen gepaard met een lage luchtvochtigheid en daarvan kun je hier niet spreken.

We maken hier en daar nog wat foto’s en film en rijden dan het park uit, op weg naar een grote boeddha die net buiten het park ligt. Ook daar komen we de fotograven weer tegen die van alle mooie dingen hier hun plaatjes schieten voor het tijdschrift. Deze boeddha is enorm groot en bijna niet op de foto te krijgen. Ook is een deel verlicht door de zon en de rest ligt in het donker dus moet ik de flitser monteren om een goed plaatje te schieten. Maar ik ben niet de enige, want alle professionele fotograven hebben hun mega grote flitsers op hun camera gezet.
 



Het is dan zo heet geworden dat we besluiten om naar het restaurant van Malcom te rijden, wat ligt aan de hoodstraat van het park. We eten er frietjes met hamburger en een tonijnburger en drinken een litertje Sprite wat heel gemakkelijk naar binnen loopt. Volgens mij heb ik al een flesje van 422 ml uitgezweet voor we onze maaltijd geserveerd krijgen. Het water loopt me over mijn rug, zo het gootje van mijn bilnaad binnen. Gelukkkig heb ik maar een klein kontje en blijft er niet al te veel water in het gootje staan, maar wel genoeg om je een natte broek te bezorgen.
 



Dan rijden we terug naar de truck en ondanks het feit dat een airco heel de tijd heeft staan te draaien is het nog steeds 30 graden binnen. Omdat de zon behoorlijk haar best doet zetten we ook de tweede airco aan die 100% op de zonneenergie draait . Na een kwartiertje is het binnen overal goed om te hebben en ga ik de foto’s bewerken en vast een deel van het verslag maken. Rond een uur of half vijf steken we een kop buiten de deur om te kijken of het interessant is om nog even op pad te gaan in het park. De temperatuur is nog steeds niet om te hebben en we besluiten om morgenvroeg maar weer gewoon op tijd op te staan en verder te gaan met verkennen van het park. We bestellen weer een lekker dineetje en als we als we gaan eten komt Malcolm weer gezellig bij ons kletsen. Vanavond eten we weer gewoon lekker Thai en na een uurtje of anderhalf duiken we weer lekker onze koele camper in.


Vrijdag 28 Maart 2008: 42 graden, zelfs om 8 uur was het al dik boven de 30 graden.
Locatie Mountain view guesthouse Gps zoals de laatste 2 dagen.

Susan probeert me om half 8 wakker te maken, maar ik heb weinig zin om zo vroeg op te staan. Ik trek het laken over mijn kop en hoop, net als een struisvogel, dat ik nog even kan blijven liggen, maar Susan trekt het laken van me af en doordat de airco heel de nacht vol gas heeft staan te koelen, is het te koud om te blijven liggen. Ik vlieg mijn bed uit en na een kleine was beurt ben ik klaar voor de zoveelste tempel toer. We praten nog even met een Franse toerist die hier een paar dagen blijft. Hij zit door een autoongeluk in een rolstoel en heeft mazzel dat dit guesthouse redelijk rolstoelvriendelijk is. Dan stappen weop onze quad en rijden via een zandpad het terrein af. Gelukkig rijdt er niemand achter ons, want achter de quad trekken we een enorm stof spoor. Het is echt een genot om hier met de quad te rijden. Niet alleen door het niet aanwezig zijn van een helmplicht, die is er misschien wel, maar oom agent ziet ons als een auto. Elke motor en brommer bestuurder heeft hier wel een helm op zijn hoofd en zweet zich daardoor kapot, het is zo gaaf rijden, omdat je hier midden in de natuur zit.
 



Kleine zandweggetjes afgewisseld met smalle geasfalteerde wegen die dwars door, het door moeder natuur gemaakte, groene landschap slingeren. Al snel komen de bergen in zicht en natuurlijk ook de eerste tempels die op een bergtop zijn gebouwd. Alle Boeddha’s kijken richting het oosten is ons opgevallen en zijn door de zon die in het oosten opkomt netjes verlicht. Zolang je de zon maar in de rug hebt zijn de foto’s mooi van kleur en is ook de lucht netjes fel blauw gekleurd. Helaas heb je het niet altijd voor het zeggen van welke kant je een foto kunt maken, want dat hangt natuurlijk van de omgeving af. De eerste tempel is alleen via een steile klim te bereiken en aangezien het erg warm begint te worden hebben we daar niet zo veel zin in. Maar we hebben onze berggeit bij ons en we rijden gewoon tegen de steile heuvels omhoog en komen dus zonder extra zweet boven aan. Bij de tweede is een politiepostje en vraagt de vriendelijke agent ons om onze namen en verdere gegevens in het grote boek te schrijven. Hij vindt de quad top en laat me weten dat het wel iets is voor de politie in Thailand. Hij spreekt 3 woorden Engels en ik een beetje Thai en toch hebben we een leuk gesprekje. We parkeren de quad en lopen het , van grove stenen gemaakte pad, de berg omhoog. Dit kost duikdelijk meer energie.
 



Terug beneden kletsen we weer een beetje met de agent. Ik leg uit dat onze truck van het leger kwam en 25 jaar oud is. Hij ziet ons kaartjes en gelooft er niets van. Volgens hem lijkt de truck wel nieuw. Ik vertel dat we 34000 km hebben gereden en van India naar Maleisie met de boot zijn gekomen. Dat lukt nog net in het Thai. Langs het politiepostje staat een koelbox met het opschrift, water 10 bath en fris 20 bath. Ik weet niet of de agent de eigenaar is, want er loopt nog een jongen rond. Maar het is hier niet abnormaal dat ze iets bij verdienen, dus nemen we wat te drinken. Dan nemen we afscheid en dat lukt ook nog in het Thai en rijden we naar het museum. We moeten bij binnekomst onze tassen, waar de camera’s inzitten, opbergen in een afsluitbaar hokje. Dus geen foto’s van al het moois in het museum. Het museum is vol gepropt met beelden, ornamenten, foto’s van vroeger en natuurlijk opgravings items. Het is echt de moeite waard om het te bezoeken. Buiten wordt het al maar warmer en het is om half 11 al tegen de 40 graden aan. We rijden naar het reataurant van Malcolm en nemen daar een laat ontbijtje. Als we bijna klaar zijn komen ook Malcolm en zijn vrouw Meew binnen lopen. Zij eten hier elke dag, omdat het gemakelijker is dan zelf achter het hete fornuis staan.
 



Buiten zijn ze reeds de markt aan het opbouwen, die vanavond gehouden wordt en waar we zeker heen zullen gaan. Ook zijn in het weekend alle monumenten en tempels verlicht en dat willen we ook wel zien. Bij een tempel die aan het meer ligt zien we nog een hele hoop tentjes op het terrein staan. Dit zijn de onderkomens van de monniken die hier vermoedelijk op bezoek zijn. Terug bij de truck vullen we de watertank en tegen alle vuilwatertanks en wc cassettes. Het condens water van de slaapkamer airco gaat de afvaltank van de wasmachine in en ik sta er van te kijken dat er in 2 dagen reeds 40 liter water uit de lucht de tank is binnengelopen. Kun je nagaan hoe vochtig de lucht hier is.

Dan vluchten we de koelte van de truck binnen en blijven daar tot om half 5 Malcolm ons komt halen om een bezoek te brengen aan een grondstuk waar een huis wordt gebouwd voor een vriend. Bijna 3000 m2 grond met een 300m2 grote bunglow, een garage en gasthuis, een grote vijver en achter het huis een bos wat niet gekapt mag worden. Maar waar wel ruimte is om een mooie schaduwrijk zitje te maken. Alles moet nog. Met onder andere hout,worden afgewerkt en rond het huis komt nog een groot hek. Rond de tuin wordt een mooie tuin aangelegt met de nodige palmen enz enz. Dit alles kost als het kompleet klaar is ongeveer 40000 euro! En dat is dan helemaal compleet, maar zonder meubels en airco. Wel zijn er twee ingerichte badkamers en een Europese keuken inbegrepen.
 



Het klinkt wel goed en het kriebelt wel. Maar we gaan eerst verder met genieten, wie weet wat er in de toekomst nog gaat gebeuren. Rond 6 uur rijden we met de quad naar het centrum om lekker te eten, op de lokale markt, en om de tempels te gaan bekijken die allemaal verlicht zijn. We lopen eerste over de lokale markt en kijken onze ogen uit wat de mensen hier allemaal eten. Ik zal jullie de detail sparen, maar er liggen wederom wormen, iets met vleugels, kakkerlakken en meer van dat spul. Ook worden er pannekoeken gemaakt waar snoep en ander zoet spul in zat. Nee dan gaan we toch maar eten in ons vertrouwde restaurantje. Als we daar binnen lopen zit er een tafel verder een vrouwtje een biertje te drinken. Als ik en Susan in het Nederlands aan het praten zijn mengt zij zich in het gesprekje en gezellig zitten we een uurtje te praten. Het is een Nederlandse vrouw die alleen met een rugzak reist. Rond 8 uur nemen we afscheid, want ze moet een bus halen die haar naar het zuiden brengt. We starten de quad en rijden het Historical park in om gewapend met een statief wat foto’s te maken van de verlichte tempels. Wij zijn volgens mij de enige in het park en ik neem de tijd om wat te experimenteren met de camera.
 



Helaas is het statief niet stabiel genoeg en zijn de foto’s een stuk minder mooi als ik verwacht had. Het probleem is dat de camera geen afstandsbediening heeft en je dus het knopje op de camera in moet drukken om een foto te maken. Daardoor beweegt de camera en dat heeft als resultaat bewogen foto’s. Ik kan de foto op zelfontspanner zetten, maar het is zo donker dat ik de juiste knopjes niet kan vinden. De meeste functies kan ik op gevoel vinden maar de functies die je maar heel af en toe gebruikt gaat niet lukken. Een paar foto´s zijn redelijk maar ik ben niet echt tevreden. Met een beetje photoshoppen, waar ik door een video traning van Chris Orwig, best wel geoefend in ben, valt er nog iets van te maken. Als we terug rijden zijn alle uitgangen van het park reeds gesloten en de laatste die we proberen is gelukkig nog open. Regelmatig zien we flitsers afgaan die de lucht kort verlichten. Er zijn dus nog andere mensen die foto’s maken. Als we dan, in het donker naar onze truck rijden blijken de flitsen omweer te zijn. Het blijft wel droog maar het gaat enorm hard waaien. Ik zie geen klap meer en wilde stoppen om mijn helm uit de bagagebak te halen maar we zijn er bijna. Ik rij gewoon door en Susan schermt mijn ogen een beetje af door haar hand er schuin boven te houden. Er vliegt van alles door de lucht en mijn ogen tranen behoorlijk. Gelukkig halen we het zonder kleerscheuren tot de truck en kruipen we snel ons bedje in.


Zaterdag 29 maart 2008: 40 graden .
Gps op het platteland tussen de bergen (dd mm ss,s) N18 41 48,0 en E 099 09 54,9. Bij Chang Mai

Het eerste wat we vanmorgen moeten doen is het rijklaar maken van onze truck. Dat wil zeggen de stroomkabel op bergen, de quad weer in de garage parkeren en zorgen dat alles vast zit en niet door de tent heen kan vliegen. Het is half 9 als we aan dat karwei beginnen en het is nu al behoorlijk zweten. Het lijkt wel of het elke dag warmer wordt in Thailand. Als we klaar zijn nemen we afscheid van Mew en Malcolm en beloven dat we zeker nog een keer terug komen. Het is vandaag een lange rit, eerst gaan we naar een historisch park (Si Satchanalai) 70 km boven Sukhothai en Malcolm adviseert ons om een mooie route te rijden, en niet over de grote weg te gaan.
 



De weg gaat door landerrijen en is tot het park redelijk vlak. Rond 13.00u zijn we bij het historische park en parkeren de truck langs de doorgaande weg. De auto mag het park in, maar daarvoor moet je betalen en aangezien we maar een paar temples willen gaan bekijken vinden we dit niet nodig. De eerste twee tempels zijn alleen te bereiken via een heleboel traptreden. Al hijgend en puffend kom ik boven aan en gelukkig is het de moeite. In tegenstelling met het historische park in oud Sukhothai is hier het meeste nog in originele staat. De tempels zijn echt oud en gebouwd in de Cambodiaanse Khmer stijl.
 



Het is echt heet en eigenlijk niet de tijd om te klimmen, maar we willen vanavond bij Kees en Els zijn en dat is nog honderden kilometers rijden. Het park is enorm groot en was een stad waar vroeger de koning woonde. Heel destad was ommuurt en is 7m2 groot. Buiten de muren zijn ook nog vele tempels, maar die slaan we met deze hitte maar even over. De tempels zien er heel anders uit dan in oud Sokuthai en lijken beetje op de tempels van Ancor wat in Cabodia. De donkere stenen en de vorm zoals een omgekeerde bel , waar binnenin een boeddha is geplaatst is echt kenmerkend voor de Khmer stijl.
 



Na een uurtje van zweten verlaten we het park weer en rijden we verder richting Chang Mai. Al snel komen de bergen en sukkelen we weer omhoog. Het is behoorlijk steil en regelmatig moeten we terug naar de 2e versnelling. Toen we vertrokken uit Sukhothai hadden we nog een kwart tank en ondanks het feit dat we nog vele benzinepompen tegenkomen, rijden we die voorbij. Er komen er nog genoeg, denken we, en we kunnen nog zeker 300 km rijden. Dan ineens komt er geen enkele pomp meer en door de steile hellingen gaat het verbruik heftig omhoog. De meter tikt al tegen het rode vlak aan en de pompen blijken schaars. 100 km lang komen we geen enkele pomp tegen. Nu hebben we aan de rechterkant nog een reservetank waar nog 175 liter in zit dus geen nood. Helaas moeten we dan wel de barandstof overpompen naar de hoofdtank, want de omschakkeling werkt niet zoals het hoort. Echter voorlopig rijden we nog. Als de tankmeter al op nul staat, en we nog steeds rijden, zien we eindelijk een tankstation. Helaas is dez, evenals de twee volgende, falliet want ze zijn gesloten en het prijzenbord geeft te mooie prijzen aan, ten teken dat ze al langer gesloten zijn. Gelukkig keren onze kansen en zien we 90 km voor ons einddoel een tankstation wat open is. We gooien de tank vol en parkeren daarna de truck op de parkeerplaats vlak voor de supermarkt. We gaan even shoppen en zien dat ze, net zoals bij onze tankshops, hamburgers en vele andere lekkernijen verkopen. We gaan voor de garnalen burger en hotdogs. Met een berg saus erop smaken ze best wel lekker. Onze honger is weer een beetje gestilt en rond half 6 rijden we verder. We moeten nog 95 km en hoe lang dat gaat duren hangt af van de conditie van de weg. Als hij blijft stijgen en dalen kan het nog wel 3 uur duren . We hebben mazzel, de weg gaat wel door de bergen, maar is minder stijl. Als we rond 19.00u de grote weg verlaten en door de kleine dopjes rijden is het al donker. Heel de weg is gevuld met brommertjes en die zijn moeilijk in te halen, omdat er tegenliggers aankomen. Om half 8 staan we volgens de navigatie nog maar 200 meter verwijderd van Kees en Els en we bellen ze op om te vragen welke weggetje we in moeten rijden. We zien wel een enorm smal steegje en hopen dat we daar niet in hoeven te rijden. Kees komt ons tegemoet en rijdt ons voor. Natuurlijk moeten we toch dat smalle steegje in en het gaat maar net. Wel hangen de stroomkabels op goede hoogte en hebben we daar, als we langzaam rijden, weinig last van. Als we na 600 meter het terrein oprijden zien we de Unimog al staan. We zetten de motor af en springen uit de truck. We vliegen elkaar in de armen en vinden het super gaaf om hen na 2 jaar weer te zien. Ze zijn niet veel veranderd. Misschien een beetje bruiner en Els een stuk lichter, maar ze zien er goed uit. Heel de avond wisselen we onze reiservaringen uit en merken dat we veelal dezelfde leuke en minder leuke dingen hebben meegemaakt tijdens onze reis.

Els kookt een heerlijk potje en na het eten buurten we weer verder. Rond 1 uur zoeken we ons bedje op en na het intikken van het verslag ga ik om 3 uur slapen. Susan ligt dan nog steeds Harrie Potter te luisteren en heeft volgens mij, doordat haar ogen af en toe dicht vallen, de helft van het verhaal gemist.


Zondag 30 Maart 2008: overdag 40 graden en na een klein buitje ’s avonds is het ineens 22,7 graden en hebben we kippevel.
Gps op het platteland tussen de bergen (dd mm ss,s) N18 41 48,0 en E 099 09 54,9

Om half tien schiet ik ineens wakker en dat is extreem laat voor ons. Susan is er als eerste uit en ik volg nog steeds als een zombie na een kwartiertje. We rommelen wat in en aan de truck en dan gaan we met de pick-up van Kees en Els naar Carrefour, een gigantisch grote supermarkt. En dan bedoel ik iets wat lijkt op de mega Albert Heijn XXl maar dan nog een paar keer groter. Ze hebben er echt alles. Ik loop even langs de grote lcd tv’s en ik zie een 42 inch samsung voor nog geen 900 euro. Een tv van bijvoorbeeld 70 cm voor minder dan 100 euro enz enz. Ze hebben hier zelfs yamaha en honda scooters. Als we aan komen rijden komen we langs een bewaker en krijgen we een kaartje met een nummer. Zonder dit kaartje kom je niet van het terrein af, dus dat moeten we goed bewaren. Dan rijden we de parkeergarage binnen. Het is zondag en dus een vrije dag voor de meeste Thai. Nergens is in de grote garage een plaatsje te vinden en we rijden zeker een half uur rondjes tot we uiteindelijk een plaatsje vinden. Eerst lopen we even een electro zaak binnen om te kijken of ik een LNB voor mijn schotel kan vinden. Helaas hebben ze alleen complete sets inclusief schotel en daar heb ik niets aan. Dan gaan we Carrefour binnen en het is net of je bij de heuvel gallerij binnen loopt. Meerdere verdiepingen en allemaal luxe winkels.

Als we dan op de eerste verdieping aankomen zoek ik eerst een wc. Ik vind er een en natuurlijk is het zo’n gat in de grond. Alles mooi betegeld maar geen pot om te zitten. Veel ervaring heb ik nog niet met die dingen, want we hebben onze eigen toilet, en ik ga op mijn hurken boven het gat hangen. Nou het valt niet tegen, alles gaat zijn gangetje en als ik klaar ben denk ik dat er een lek is. Nee Adje, dat is geen lek, maar je hebt niet ver genoeg naar achter gezeten, dus heb je over de rand gedruppeld. Nou het was niet echt een paar druppels, Ik blij dat mijn broek nog droog was. Maar goed ze hadden wc papier dus heb ik alle netjes opgeruimd en maar snel de wc verlaten.

Na dit avontuur snel even de pin automaat geplunderd en we zijn er klaar voor. We lopen de winkel binnen en het eerste stuk lijkt op de Harense Smid, het tweede stuk is net een Praxis en dan komt de etenswaren afdeling te voorschijn en dat is net de AH XXL. Overal staan mensen vers vlees in te pakken, brood te bakken en verse sushi te maken. We nemen een stuk of 50 stuks sushi mee, want Kees en Els vinden dat ook heerlijk. We hebben afgesproken dat we om de beurt voor het eten zorgen. Dan op de vleesafdeling kopen we vele kilo’s vlees voor een prikje. Netjes verpakte varkenshaas, bief, worstjes, runder gehakt enz enz. 500gram bief kost ongeveer 3 euro! En dat is een mooi prijsje. Bij de kassa blijken we voor 70 euro te hebben gekocht en dat is een compleet vol winkelwagentje. En dan te bedenken dat daar dus ook nog eens al die dure sushi’s en voor 2 weken vlees bij zit. Hoe gaan we dit mee krijgen? Kees en Els hebben ook nog de nodige boodschappen gedaan en we moeten het binnen in de auto vervoeren. I.v.m. de hitte kunnen we namelijk niets in de bak van de pick-up gooien. Met een beetje gestapel wat wel ten koste gaat van het comfort hebben we het netjes tot thuis redelijk koel weten te houden. Susan gooit alles snel in de vriezer en de koelkast, die nu weer tjok vol zit en ruimt de rest van de boodschappen op. Ik ga een beetje internetten. Om 7 uur zetten we al de sushi klaar en kunnen we aanvallen. Het is heerlijk en dat komt waarschijnlijk omdat de sushi vers werd gemaakt. We buurten wat en hebben kippevel. Door een klein regenbuitje is de temperatuur enorm gezakt. Het was 40 graden en nu ineens nog maar 24 en dat is voor ons erg koud. We zoeken vandaag op tijd de truck op en Susan gaat meteen haar bedje in, ik blijf nog even achter de laptop zitten en ga pas om 2 uur slapen.


Maandag 31 maart 2008: 36 graden overdag.
Gps op het platteland tussen de bergen (dd mm ss,s) N18 40 48,0 en E 099 09 54,9

We ontbijten met een soort kerststol, een cake gevuld met het een en ander. Het smaakt heerlijk, een beetje zoet , maar niet te zoet, waar ze hier in Thailand echt een handje van hebben. Kees en Els gaan hun truck vandaag een stukje uitlaten. Het beestje staat al maanden ongebruikt en ze willlen hem even een paar honderd kilometer laten rijden. Ik heb ondertussen de vloer opengemaakt om de accu’s weer eens te vullen met accu water. Dit karweitje moet elke 3 maanden gebeuren en omdat het de laaste tijd zo enorm heet is hoop ik dat ik op tijd ben. Ik heb een liter of 10 water, maar dat blijkt bij lange na niet voldoende te zijn. Ik merk dat de temperatuur onder de vloer te hoog oploopt, soms wel tot bijna 60 graden. Ook merkte ik dat de accu’s stroom blijven trekken. Gisteren had ik al de laadspanning een stukje naar beneden gezet, maar dat heeft weinig effect. Er is echt iets mis. Met het water vul ik de eerste paar accu’s en zie dat er zo veel spulletjes langs en tegen de accu’s lagen dat deze geen ventilatie meer krijgen. Na 3 accu’s is de 10 liter water al op en met de quad rijden we snel even naar het dorp. Gisteren had ik al heel de voorraad weggekocht, maar gelukkig is die weer aangevuld. Snel weer terug naar de truck en 90 % krijg ik gevuld en dan is het water weer op. We moeten groenten halen op de markt in het dorpje en onderweg kijken we of we nog ergens een paar liter kunnen kopen.

De markt is 6 km rijden en dat is een fluitje van een cent met de Quad, met 70km per uur denderen we door het landschap en vinden we al snel de markt. Hij is overdekt en alles is er te krijgen. We kopen 2 tassen vol met groenten en kruiden en dat moet voldoende zijn voor vannavond en morgen. Het is even met handen en voeten werken, maar we hebben heerlijke groentes. Vele nieuwe dingen hebben we gevonden en de dames achter de kraam hebben er geen moeite mee om ons alles te laten proeven. Dan rijden we terug naar de truck en vul ik de laatste accu’s bij. De stroom is weer normaal en de temperatuur onder de vloer is ook weer een heel stuk lager. Ik ga daarna de verslagen maken van de laatste dagen en Susan gaat de was met de hand doen, want die is ontzettend smerig en moet eerst in de week alvorens die morgen gewassen kan worden. De was van vandaag is inmiddels ook droog en die kan alweer in de kast opgeborgen worden. Zodra Kees en Els terugkomen gaan we proberen op een gaspittje een heerlijke maaltijd klaar te maken met alle nieuwe groenten en kruiden die we vandaag op de markt gevonden hebben. En het smaakt super.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2008-04-01 (2431 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.05 Seconden