Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
13 t/m 19 maart 2008





Donderdag 13 Maart 2008: nog steeds 35+ graden

Locatie nog altijd Karon Beach Phuket Thaiand.

Vandaag blijft Christa bij de camper. Susan en ik gaan met de Quad wat dingen regelen. We willen onze invoer papieren met een maand verlengen en de Quad moet een beurtje hebben. Als eerste rijden we naar de haven, omdat we daar gisteren een immigration bureau zagen. Als we daar aankomen wil de vriendelijke man natuurlijk geld en dat zijn we niet van plan te betalen. Ik blijf vriendelijk en hij stuurt ons door naar de customs in Phuket Town. Als we hadden betaald, hadden we toch niets voor elkaar gekregen. We vragen een paar keer de weg aan een agent en vinden uiteindelijk het bureau. Helaas is het kwart over twaalf en zijn ze tot 1 uur gesloten in verband met de pauze. We vinden dat geen probleem, want we hebben honger en dorst. We vragen een paar keer de weg naar de Mac Donalds en worden op het verkeerde been gezet. We worden door een vriendelijke dame naar het zuiden gestuurd en komen in de haven terecht. Nergens een eettentje te vinden en nog steeds honger en dorst. Als we dan weer het customs gebouw passeren komt er een brommer taxi en die vraagt wat we zoeken. We vragen naar de Mac en die zit dus, maar een paar honderd meter van het Customs gebouw af. Alleen precies de andere kant op als waar we heen gestuurd werden. Daar aangekomen eten we ons buikje vol, en lessen we onze dorst, voor minder dan 5 euro. Dan gaan we weer terug naar de Customs. Natuurlijk kunnen de papieren pas verlengd worden als ze bijna over datum zijn en nu dus nog niet. We kunnen het verlengen in Chang Mai of Udon Thani en dat doen we dan maar over een week of 2.

Dan gaan we op zoek naar en garage die de olie kan verversen van de Quad. Ik heb de juiste olie voor de motor, maar moet nog wel de olie voor de versnellingsbak en differentieel hebben. De eerste garage wil er niet aan beginnen, maar als we dan een wijk inrijden aan de rand van Phuket city vinden we een iets grotere garage die meteen aan het werk gaan. Ze hebben ook synthetische versnellingsbak olie en die kopen we een paar liter.
 



De monteur levert perfect werk af. Ik hoef nergens aan te denken, want alles wat ik zou doen doet de monteur ook. Zelfs de trechter wordt, tussen het vullen met verschillende oliën netjes schoongemaakt en met lucht gedroogd. Na een uurtje of 2 is alles klaar. De olie van de motor, versnellingsbak, differentieel en het olie filter is netjes vervangen. Zelfs het luchtfilter wordt netjes schoongemaakt zonder dat ik daar om hoef te vragen. Ik moet 4 euro arbeidsloon afrekenen en voor 2 liter olie betaal ik 12 euro. Ik sta te kijken van het arbeidsloon en heb de monteur nog een goede fooi gegeven. Dan rijden we terug naar Karon Beach en stoppen even bij een lokaal winkeltje voor wat te drinken. We hebben weer mega dorst en dat is wel normaal als je je shirtje voelt. Het is doorweekt van het zweet. En zelfs de rijwind koelt voor geen meter. De Quad loopt een stuk rustiger met de nieuwe olie, alleen zit er ergens een rammeltje in wat we niet kunnen vinden. Als hij warm wordt rammelt er iets. Ik denk dat er in een van de buizen van het frame ergens een schroefje is achtergebleven tijdens de productie. Maar ach wij rammelen ook wel eens en het ding rijdt als een trein, dus waarom klagen. Dan gaan we op zoek naar haakjes om de klamboe aan de kunnen bevestigen. We krijgen weer hulp van een brommer taxi en voor een paar eurocenten hebben we onze haakjes. Tijdens het ritje terug zien we ineens een enorm groot tempel complex. We zijn er al een 50 meter voorbij en ik draai de Quad en rijd een stukje tegen de rijrichting in, om de parkeerplaats op te rijden. De tempels zijn prachtig en we parkeren de Quad om alles te gaan bekijken.

Het terrein staat vol met grote tempels en we kijken onze ogen uit. Dan weer de schoenen uit en ook de binnenkant bezichtigen. Toevallig worden er foto’s gemaakt van een groep monniken, in de monniken modekleur oranje en snel schiet ik ook een paar foto’s als ze klaar zitten. Boven zien we ook nog een glazen ruimte waar een metersgrote marmeren lotusbloem in uitgestald staat. Helaas is het licht niet ideaal maar hij komt na een beetje photoshoppen toch nog redelijk over op de foto.
 



We lopen een half uurtje rond op het terrein en schrikken ons een paar keer kapot. Er is een oven gemaakt van steen, waar de monniken vuurwerk in afsteken. Het maakt elke keer een oorverdovende herrie en omdat je nooit weet wanneer de volgende lading afgaat schrik je je kapot bij de eerste knallen. Om half 5 zijn we pas terug bij de camper en Christa zit binnen een spelletje te spelen. Ze is vandaag gaan internetten en verder een beetje gelambald in de truck. Ik maak de verslagen en dan is het weer tijd voor een lekker hapje. Aangezien Christa vandaag haar laatst


Vrijdag 14 Maart 2008: 35 graden en een hoge luchtvochtgheid, dus plakkerig weer.

Karon Beach, op het strand in Phuket, Thailand.

We slapen lekker uit en daarna gaan de dames de was even wegbrengen. We hebben wel een wasmachine maar het droogt slecht door de vochtigheid en we kunnen ook niet net als zigeuners een waslijn aan de truck maken, zeker niet op de plaats waar we nu staan. We hebben 6 kg was en dat kost 300 bath (6,6 euro). Christa wil mijn kapotte laptop kopen, aangezien daar in Nederland nog garantie op zit. Ik haal alles uit de tas wat er niet bij hoort en ik probeer hem nog een keer aan te zetten. Natuurlijk werkt hij ineens weer perfect en dat is minder leuk voor Christa. Ik had hem te koop aangeboden voor 300 euro en dat is een schijntje van de nieuwprijs. Het is een MSI Mega book en hij hoefde alleen maar terug naar Paradigit gebracht te worden, om gratis hersteld te worden. Ik besluit hem nu toch maar te houden. Als hij werkt is het zonde om hem te verkopen en nog een groter probleem is al de software die er op staat.

Ik maak voor Christa een dvd met de foto’s en geef haar een cd mee met de demo van het programma wat ik heb gemaakt. Die moet naar de leverancier van de taalleerboeken, die misschien interesse heeft om het te gaan verkopen. Via het internet werkt de demo niet zoals hij hoort en als ik hem vanaf een cd installeer werkt het super. Ik heb geen idee waarom dat is.

Susan en Christa gaan ook even een taxi regelen. De meeste vragen 1000 bath en Susan kennende zal ze wel een veel goedkopere vinden. Als ze terugkomen hebben ze er eentje gevonden voor 600 bath en dat is wel lekker. We lunchen nog gezellig met zijn drietjes bij de buurman en dan nemen Christa en Susan nog een heerlijke duik in de zee, voor de laatste keer voor Christa. De tijd vliegt en nadat Christa nog snel even gedoucht heeft, pas rond kwart over drie, begint Christa haar tassen in te pakken. Vijf minuten voor dat de taxi zal arriveren is ze klaar en dan is het wachten. Als de taxi er om 16:05 uur, 5 minuten te laat, nog niet is belt Susan naar de chauffeur en net als ze de man te pakken heeft, komt er een mooie nieuwe auto de parkeerplaats op rijden. We laden al haar spulletjes in en nemen afscheid. We zullen haar nog gaan missen.

We zwaaien net zolang tot de taxi steeds kleiner wordt en in de verte verdwijnt. Susan gaat met ons bed in de weer en zorgt dat Christa’s matras er onder komt te liggen. Ik ruim het woongedeelte weer netjes in de kastjes, want daar was het een rommeltje omdat we 1 kastje leeg hadden gemaakt voor Christa. Dan nemen wij de Quad om een hamburgertje te gaan eten bij de Mac 10 km verder in Patong. We moeten nu ook de steile bergpas over. Waar de truck met 15km/uur omhoog kroop, gaat de Quad een stuk beter. Als een berggeit vliegt hij alles voorbij en we rijden met bijna 50 de enorm steile helling omhoog. Dit is op een helling in Turkije na de steilste helling die we hebben moeten overmeesteren. Dat wordt terug nog wat, want de truck heeft minder power als hij koud is en aangezien de helling ongeveer 300 meter van de parkeerplaats af is zal de truck niet echt op temperatuur zijn. We mogen recht voor de deur van de Mac parkeren en we vluchten snel naar binnen.

Buiten is het tropisch heet en binnen Amerikaans koel. Ze hebben hier een garnalen burger en die gaan we eens proberen. Het ding ziet er uit als een normale visburger maar is gevuld met heerlijke grote garnalen. Na ons diner bij de Mac rijden we terug naar Karon beach. Weer gaan we over de steile hellingen en thuis aangekomen lopen we even naar het kleine winkeltje waar we de was hebben ingeleverd. Zou het al klaar zijn? Om 20.00 uur konden we het ophalen en het is pas half 7 dus kleine kans denk ik. We vragen naar de was en een van de twee waszakken is al klaar, maar voor de andere moeten we echt terugkomen om 8 uur.

Het is nog steeds enorm warm en we vluchten de truck in, starten de generator en schakelen de airco in. De tv wordt aangezet en we kijken een mooie dansfilm “Take the lead” Ik heb 8 jaar gedanst en elke keer als ik zo’n film zie, krijg ik weer kriebels om samen met Susan opnieuw te beginnen. Zij heeft een goed ritme gevoel alleen nooit Ballroom, Latin of rock en roll gedanst. Wel hebben we samen een paar cursussen Salsa en Merengue gedaan en dat was goed bevallen. Dit was voor mij ook nieuw, want ik had geen zin om helemaal opnieuw te beginnen met Latin en Ballroom. Maar nu maakt het me niets meer uit. Waarschijnlijk gaan we proberen in Zuid Amerika een dansschool te vinden, om daar de Salsa en Latin American echt te leren dansen.

Na de film halen we de was op en we moeten te veel betalen. Ze hadden de waszakken meegewogen maar niet uitgewassen. Die gaan we dus niet betalen. We leggen alleen de schone was op de weegschaal en dat is nu 1 kg minder dan vanmorgen. De man protesteert wel heftig en probeert de mooiste smoesjes te verzinnen. Hij zegt dat beddengoed groot is en duurder is. Ja ja er staat een bord buiten waarop staat “was 50 bath per kg” , en dat willen we graag betalen. Hij verliest het natuurlijk van Susan en we betalen alleen voor het gewicht van de uitgewassen was. Dan gaan we terug naar de koele camper. Susan gaat naar bed en ik ga nog even heerlijk onderuitgezakt op de bank zitten om de MSI computer nog een keer te proberen. Hij werkt als een trein en aangezien ik weinig vertrouwen in dat ding heb, doen we het er voorlopig toch maar mee. We weten nu dat met 3 man het net gaat in de truck. Susan gaat normaal vroeger uit bed dan ik en kijkt dan de verslagen na. Aangezien de bank dan nog steeds een bed is gaat dat niet als we logees hebben. Als we ergens stilstaan is 4 man ook geen probleem, maar tijdens het rijden geen optie.

Morgen verlaten we rond de middag Phuket en rijden we naar het noorden. We moeten binnen 2 weken in Chang Mai zijn om de auto invoerpapieren te laten verlengen. Ik heb vandaag ook Kees en Els aan de telefoon gehad en die wonen daar 25 km vandaan. We zullen ze zeker gaan bezoeken. Ze hebben 5000m2 grond gepacht en zijn daarop een huis en zwembad aan het bouwen. Dat willen we natuurlijk graag zien. Zij hebben veel ervaring wat betreft visa’s en invoerpapieren, omdat ze al meer dan een jaar hier wonen. Totaal zullen we 6 maanden in Thailand zijn dus we hebben alle tijd om alles te gaan bekijken.


Zaterdag 15 maart 2008: Het blijft tropisch warm 35+ graden en nog steeds vochtig.

Gps parkeerplaats bij een goed restaurantje (dd mm ss,s) N09 57 11,9 en E098 38 25,6

We doen het vandaag rustig aan, pas rond half tien beginnen we de truck klaar te maken voor vertrek. Ik maak de garage open en Susan gaat de duikspulletjes weer op de juiste plaats leggen. Ik verzend ondertussen de website update van de laatste 3 dagen en als ik klaar ben rijd ik de Quad de laadklep op. Het gaat best wel snel, want na een uurtje is alles ingeladen en zijn we klaar voor vertrek, ware het niet dat we weer meerdere keren aangesproken worden door allerlei toeristen, maar we hebben de tijd en het is gezellig.

We vertrekken om half twaalf en maken een kleine omweg via Phuket city. We rijden een iets grotere afstand, maar hoeven zo niet over de enorm steile wegen heen. De omgeving is de eerste uren mega toeristisch, maar als we de brug naar het vasteland passeren komt toch langzaam het echte Thailand in zicht. De omgeving is erg groen en langs de weg zien we honderden garnalen kwekerijen. Links in de verte zien we nog steeds de zee en rechts van ons is een bergketen die er voor zorgt dat ook onze weg net als een achtbaan constant omhoog en omlaag gaat. Toch rijdt de truck enorm zuinig. We rijden rustig en houden hem rond de 60km per uur en het verbruik is maar 18 liter op 100 km en dat is voor de 12,5 ton zware truck zuinig. De moderne trucks rijden nog zuiniger, maar ja, de onze is tenslotte al 25 jaar oud.
 



Rond een uurtje of 2 uur stoppen we bij een gezellig uitziend restaurantje. We zijn de enige Farang (buitenlander) en toch betalen we een normale prijs. We bestellen een lekker kokos soepje met kip en gebakken rijst met ei en daarbij een bordje roergebakken garnalen en groenten met een heerlijk chili sausje. Met de drank erbij betalen we voor dit alles een kleine 6,50 euro en dat is de helft minder dan in Phuket.
 



Het restaurant is mooi gelegen in een palmen omgeving en achter het restaurant is een vijver met een echt Thais gebouwtje. Het gebouwtje blijkt later de wc te zijn. We rijden weer verder en de omgeving blijft schilderachtig mooi. Omdat we aan de kust zitten, rijden we elke paar km wel langs een moskee. Het merendeel van de vissers is namelijk moslim, en dat in een boeddhistisch land. Alles leeft hier in harmonie langs elkaar en iedereen leeft en laat leven zonder ruzies.
 



Het begint al donker te worden en we besluiten iets te gaan eten en meteen een plaatsje voor de nacht te zoeken. We stoppen op een parkeerplaats waarlangs een afhaal thai zit. Dit wil zeggen je kunt er een soort buffet eten, maar ook eten mee naar huis nemen. Eerst moeten we nog even de watertank van de wasmachine legen. De airco afvoer van de slaapkamer gaat namelijk ook die tank in en door de hoge vochtigheid komt er elke nacht wel een liter of tien condenswater bij. De tank zit nu dus vol en moest leeg. Ik sluit de slang aan en schakel de de pomp in. Ik hoor wel een zacht gebrom, maar uit de slang komt geen water. Het filter zit verstopt en moet worden schoongemaakt. In India zou dit een ramp zijn en had er meteen 50 man om de auto gestaan. Hier gaat het anders, ik open de laadklep om in de garage te komen en haal het filter los. Ik maak het netjes schoon en sluit alles weer netjes af. Ondanks het feit dat er vele mensen op straat zijn is er niemand komen kijken. Nu hebben we geen moeite om een praatje te maken, maar ik vind het zo toch een heel stuk fijner als al die nieuwsgierige blikken. We wassen de wagen even snel met het water wat in de tank zit en lopen dan naar het restaurant. We bestellen een paar gerechten en omdat we nu niet meer in een toeristisch gebied zitten betalen we met drank maar 3,5 euro. De prijzen in Thailand variëren enorm. Overal waar normaal toeristen komen zijn de prijzen bijna Europees. In de rest van Thailand is het spotgoedkoop. En krijg je ook echt Thais eten en niet aangepast aan de toeristen. We zetten de generator nog een uurtje aan om de airco even vol gas te kunnen zetten. Als de temperatuur gezakt is tot een 28 graden ( was 34) gaan we naar ons bedje. De rest van de nacht draait de airco weer zachtjes op de accu’s en slapen we koel.


Zondag 16 Maart 2008: 35 graden en we wennen er langzaam weer aan.

Tempelcomplex Prachuap Khiri Khan (dd mm ss,s) N 11 48 44,3 E 099 48 00,7

We lopen al vroeg richting de hot springs die we vandaag onder andere willen bezoeken. Als we er half weg zijn en de brede straat erheen zien, besluiten we terug te lopen en de truck te gaan halen. Niet dat we het te voet niet hadden gehaald, maar we hebben natuurlijk handdoeken en zwemkleding nodig die nog in de camper liggen en we moeten straks ook weer heel dat klere eind terug lopen. Nu is het al warm, laat staan straks. Een half uur later rijden we de straat in met onze truck en na een korte klim rijden we een grote parkeerplaats op. Een agent staat meteen op van zijn luie stoel en geeft ons aanwijzingen, zodat we gemakkelijk in kunnen parkeren. Als we een rondje lopen zien we een behoorlijke drukte. Overal zien we mensen lopen met een nummer op hun rug. Er is een hardloop wedstrijd aan de gang, die hier het eindigt. Ik vraag met af hoe laat ze dan vertrokken zijn, want het is pas kwart over negen. Of misschien was het en heel kort rondje?? Wie zal het zeggen. Als eerste lopen we via een lange trap de berg omhoog en eindigen bij een grote gouden Boeddha.
 



Als we weer een beetje adem hebben lopen we verder en zien we een hangbrug naar de overkant waar de heet water bronnen zijn. De brug is redelijk wankel en al vele planken zijn door de tand der tijd aangevreten.
 



Maar we halen al krakend de overkant en willen zo snel mogelijk in een warm badje gaan zitten. Zo slim als we zijn voelen we toch eerst even hoe warm het water is . Ik kan er mijn hand niet in stoppen en ik denk dat het minstens 50 graden was. Dit is te veel van het goede. Leuk om je eieren te koken, maar minder leuk om te ontspannen. Dan zien we een grote overdekte ruimte waar mensen ingepakt in plastic op de grond liggen. De vloer is verwarmt door het warme water en het schijnt goed voor het lichaam te zijn. Een eindje verder is een luxe gebouw waar een sauna is gevestigd. Als we vragen hoe het allemaal werkt blijkt dat de mannen en vrouwen apart moeten en daar hebben we geen zin in. Het is trouwens zo heet buiten dat mijn zin in een sauna sowieso over is. Maar de omgeving is mooi en we hebben lekker gewandeld en veel mooie dingen bekeken. We ontmoeten nog een Duits stel dat ons in eerste instantie de weg had gewezen en staan een half uurtje gezellig te praten. Zij zijn al vanaf december onderweg met hun rugzak en gaan over een maandje weer naar huis terug. We stappen weer in de truck en rijden de parkeerplaats af richting Prachuap Khiri Khan.

De heuvelachtige weg gaat door de mooie groene natuur en we kijken onze ogen uit. Overal langs de weg staan de mooiste tempels en vandaag zien we voor de verandering amper moskeeën. Ook zien we een grote vogel van goud die zeker een meter of tien hoog is en we stoppen even voor een foto. De vogel staat aan de ingang van het pad dat ook naar een tempel leidt.
 



Langs de weg staan honderden kraampjes die bananen en een soort gestoomde broodje bapao verkopen. We hebben ondertussen honger gekregen en Susan springt even snel uit de truck om een paar van die broodjes te kopen. Ze hebben 4 verschillenden vullingen en we nemen er van elk twee. 3 vullingen smaken super en eentje is wat minder. Het varieert van vlees tot een soort pudding, maar lekker zijn ze in ieder geval. Rond een uur of 5 rijden we Prachuap Khiri Khan binnen en passeren daar een gezellige markt. Helaas geen parkeerplaats te vinden en dus rijden we maar verder richting het grote tempelcomplex. Daar vinden we een lege parkeerplaats en dus ruimte genoeg voor ons truckje. We worden al opgewacht door de apen die wel een hapje lusten. Ik ben als eerste uit de truck en als ik achterin naar de wc ga hoor ik ineens Susan schreeuwen. Geen gil van blijdschap, maar meer van OHoooooooooo help.

Ze hing nog half aan het trapje van de truck en had een buil verschrikkelijk smakende chips in haar hand in een zak met afval, die ze in de kliko wilde gooien. Nou die chips was ze dus meteen kwijt, want de apen hadden daar wel zin in. Ik vlieg de camper uit en zie een aap zich te goed doen aan de chips van Susan en zie haar met een wit gezicht, en een mond waar alleen maar god ver hier en daar uitkomt. Ja dat zijn de apen. Ze jatten alles wat los en vast zit en daar moet je rekening mee houden. Nu wilde ze de chips toch weggooien, maar ze had niet verwacht dat de apen zo fel waren.
 



We sluiten de truck af en lopen richting de zee om wat te eten. Snel maak ik nog wat foto’s van de tempels en eigenlijk is het al te donker voor mooie plaatjes te maken. Die mooie plaatjes moeten jullie maar te goed houden voor morgen.
 



We lopen langs een soort fontein die de apen als zwembad gebruiken. Ze duiken echt van grote hoogte in het verkoelende water en als je ze zo ziet zijn het net mensen. Een paar Thaise meisjes parkeren hun brommertje en leggen hun helmen en tassen voor in het mandje wat op de brommer zit. Ze kijken hun ogen uit en vergeten even hun spulletjes in de gaten te houden. Susan ziet een aap bovenop de stuur van het scootertje springen en gooit alles uit het mandje wat niet interessant is. Binnen no time liggen rond de brommer een helm en een petje en tegen de tijd dat we de meiden gewaarschuwd hebben ligt ook de helft van de inhoud van een tas rond de brommer. De aap heeft een flesje met talkpoeder in zijn handen en als ik richting de brommer loop, maakt hij zich uit de voeten. De meiden lachen zich kapot, maar echt blij zullen ze niet geweest zijn. Het was wel een mooi gezicht om te zien dat de meiden enorm zaten te lachen om de apen in de vijver en ondertussen een andere aap zich te goed deed aan hun spullen. Ik probeer de aap nog zo ver te krijgen dat hij het felsje teruggeeft, maar als hij zijn grote witte tanden laat zien geef ik me gewonnen. Morgen zullen we dan wel een spierwitte aap tegenkomen, die net als de Thai zijn gezicht wit gepoederd heeft met talkpoeder.
 



We passeren een crematorium waar een brommer net een zee van bloemen komt brengen. De oven is al aangestoken. Overal in Thailand zie je deze tempels met een grote schoorsteen aan de achterkant en nu weten we zeker waarvoor ze dienen.

We lopen langs de zee en zien een hele hoop eetkraampjes, die allemaal ander spul verkopen. De eerste die we passeren lijkt ons wel wat, maar eerst kijken we nog even wat de rest heeft. We komen toch terug bij het eerste tentje en bestellen garnalen in een rode curry, een bord gebakken rijst met ei en een pittige cashew noten salade. Samen met de drankjes moeten we 3,5 euro afrekenen en dus hebben we vandaag weer eens goedkoop en super lekker gegeten.

Terug in de camper gaat Susan nog even op zoek naar haar duikcomputer en die zal ze voorlopig moeten missen. Christa heeft hem in haar tas zitten en is dat ding dus nu in Nederland. Als je dit leest Christa, zou jij dat ding dan bij Susan haar ouders binnen kunnen gooien. We starten de generator en laten hem een uurtje lopen om alle twee de airco’s in te kunnen schakelen zodat de camper lekker koel is als we gaan slapen. Eentje blijft dan heel de nacht draaien op de accu’s, zodat we geen problemen hebben met de vochtige hitte. Nog even een douche nemen, want het lekkere badderen wat we in de planning hadden voor vandaag is niet doorgegaan en dan duiken we lekker ons bedje in.


Maandag 17 Maart 2008: 35+ graden

Overnachting tempelcomplex Phetchaburi (Gps dd mm ss,s) N 13 06 13,5 en E 099 56 39,5

Om half 7 worden we al gewekt door de apen die van boom naar boom springen en uiteindelijk met een plof op het dak van de truck landen. We hadden het kunnen weten want we staan net onder een klein boompje en apen klimmen nu eenmaal graag. Om 7 uur stap ik even snel in de cabine en verplaats de truck een meter of tien en vanaf dan hebben we rust. We vallen weer in slaap en staan rond half 9 op.
 



De apen worden hier verwent door de monniken en lokale bevolking, maar het zijn etters die echt alles slopen. De daken van de nieuwe tempels hebben het nu reeds moeten ontgelden en op elke tempel missen soms wel 40% van de dakpannen.

Vandaag gaan we de tempels bekijken en de eerste is alleen via een klim van bijna 400 treden te bereiken. De laatste tempel had meer dan 1200 treden dus dit wordt een makkie. Als we de trappen oplopen ziet het zwart van de apen. De apen worden door de mensen hier elke dag voorzien van een berg bananen dus zien ze elke toerist als potentiële voedingsbron. Net zoals de Indiërs de toeristen zagen als lopende pinautomaat. Het is wel een leuk gezicht om de aapjes, en dan vooral de kleintjes te zien spelen. Het zijn net kinderen en mama en papa houden alles goed in de gaten en treden soms een beetje corrigerend op. Dat corrigeren gaat met harde hand of tand en gaat gepaard met een hoop gepiep van de kleintjes. Boven aangekomen is het uitzicht spectaculair en dat kun je van de vervallen tempel niet zeggen. De tempel is compleet gesloopt door de apen en aangezien er beneden nu een gigantisch tempel complex is gebouwd wordt er weinig aandacht meer besteed aan deze ooit zo mooie tempel.
 



We lopen weer naar beneden en bekijken even het kleine stadje. We eten in een restaurantje recht aan zee en ondanks het feit dat het voor Thaise begrippen redelijk duur is, smaakte het weer fantastisch. Ik zit aan de Tom Kha Kai soep en moet meteen aan Wim onze webmaster denken. Wim de soep is nog lekkerder dan bij Sala Thai, 3 maal zo veel en 5 maal zo goedkoop. Rond half twaalf hebben we het hier wel gezien en maken we de auto klaar om naar de volgende stad op onze route te rijden. Zo af en toe slaan we ook nog wat mooie dingen over, omdat we nog wat te bekijken moeten hebben als we terugkomen over een maandje of 4.

Onze rit gaat vandaag weer over een perfecte 4-baans weg en toch is er veel te zien. Alles rond de weg is fel groen gekleurd en we genieten met volle teugen. Dit is de 8e keer dat ik in Thailand ben en het verveeld geen moment. De beste herinneringen aan Thailand heb ik nog steeds aan een vakantie samen met Kees en Vera uit Rijswijk. Dit was een ruime 20 jaar geleden en toen was Thailand nog niet zo ontgonnen als nu. Ik had ook nooit verwacht dat ik hier nog eens, met een eigen truck, zou rijden. De vakantie is nu anders en we genieten nog meer van het mooie land en de vriendelijke mensen. Onze truck is blij dat hij over goede wegen rijdt en trakteert ons daarom op een extreem laag verbruik. We hebben vandaag 16 liter verbruikt per 100 km en dat is zuiniger dan 1 op 6!! Hoe is het mogelijk. Ons totale gemiddelde tijdens de reis was tot Noord India 23,9 liter per 100 km. Nu is dat teruggezakt tot 21,4 liter/100km en dat scheelt aanzienlijk. De wegen zijn beter, we rijden constanter en hoeven niet elke 100meter te remmen voor een gat, en we hebben bijna geen steile hellingen meer die we moeten overwinnen. Ook rijden we lekker rustig. 60 km/uur is perfect. We rijden lekker onze eigen snelheid en ik heb nu ook meer tijd om een beetje rond te kijken. En of we nu 70 rijden en 1 op 4 of 55 en 1 op 6, komen doen we er toch wel. En we hinderen geen enkele andere weggebruiker, omdat er meer verkeer dezelfde snelheid rijdt. Aan het einde van de maand scheelt het wel enorm in de portemonnee. Of je nu 400 of 600 euro brandstof verstookt is een groot verschil.

Rond een uurtje of half 5 rijden we Phetchaburi binnen en we gaan op zoek naar een leuke overnachtings plaats. We rijden een smalle straat in, die ons langs een tempel complex voert en ik ga het gewoon proberen. We rijden onder de lage poort door en we halen het net. Binnen op het terrein rijden we een rondje en vinden een perfecte plaats op een mooie verharde parkeerplaats. Het eerste wat we doen is de omgeving verkennen en we groeten enkele monniken die vriendelijk naar ons lachen. Als we hier niet mochten staan, hadden we deze vriendelijke lachjes niet gekregen.
 



Er zijn op dit terrein een paar hele oude gebouwen, waarvan er een mega groot is. We lopen de trappen op en als we de grootste tempel binnengaan zien we een liggende Boeddha van wel 50 meter lang. Foto’s maken valt niet mee, omdat het ding zo groot is, maar ik krijg het toch voor elkaar om 4 foto’s aan elkaar te plakken, zodat de Boeddha toch redelijk op de foto komt.
 



Na een half uurtje en 50 mooie foto’s verder, lopen we terug naar de truck om het grote foto toestel op te bergen. We willen nog meer van dit leuke stadje zien, maar ik heb geen zin in al dat gesjouw. Het begint trouwens al donker te worden en dan worden de foto’s toch niet mooi. Phetchaburi staat bekend om zijn honderden tempels en een paar gaan we nog even bekijken voor het helemaal donker is. Je hoeft hier niet te zoeken, want op elke hoek van de straat vind je tempel na tempel. De ene is nog mooier dan de andere en we kijken onze ogen uit. Tempeltjes moe zijn we nog lang niet, want elke tempel is weer ander. We eten vanavond gewoon langs de weg bij een klein kraampje en we weten bij god niet wat we nu weer in onze monden steken, maar lekker is het in ieder geval wel. En daarbij super goedkoop. We eten voor minder dan 1 euro en smullen zo onze buikjes goedkoop helemaal vol.


Dinsdag 18 maart 2008: 37 graden dus heet.

Locatie Tempel complex, net als gisteren. Voor Gps kijk bij de 17e

We worden wakker om een uurtje of half negen en Susan gaat de updates van de website nakijken. We drinken wat bij het kraampje wat 15 meter van ons verwijderd is, en waar de vrouw altijd lief tegen ons lacht. Dat doet ze dan met een mond zonder tanden, maar het is echt een scheetje. We hebben gisteren avond nog wat aanspraak gehad van een vrouwtje wat samen met haar man een tattooshop runt. Vanmorgen komt ze ons een heerlijke salade brengen en Susan nodigt haar uit om een kijkje in de camper te nemen. Ze vindt het geweldig. Een douche en een wc wat een luxe. Ik loop even bij een satelliet shop naar binnen en het valt niet mee om uit te leggen wat ik wil, maar met het beetje Thai wat ik spreek en het nog mindere Engels van de eigenaar, kom ik alles te weten wat ik wil. Ze hebben hier alleen LNB’s ofwel de antenne die in de schotel hangt, met de ku band. Ik zoek er eentje met de ku en c band en die hebben ze hier niet. De Thaisat 5 is alleen te ontvangen met een gevoelige lnb en de mijne is nog uit de tijd van Ben Hurr en zo doof als een kwartel. Voor BVN, de Nederlandse zender, moet ik een veel grotere schotel hebben. Maar deze is hier niet te krijgen. Dan krijg ik een ingeving. Kees, een kennis die we gaan bezoeken in Chang Mai, is nu 5 dagen in Nederland om wat spullen voor het huis te kopen wat hij hier aan het bouwen is. Ik krijg Els aan de telefoon en vraag of zij Kees kan vragen een LNB mee te brengen en dat zou geen probleem moeten zijn. Over een dag of tien bezoeken we ze en het zou super zijn als hij er eentje mee zou kunnen brengen.

We eten een noedel soepje bij een heel klein kraampje en buurten een beetje met een van de dames. Ze lachen zich kapot, maar vinden het wel leuk dat we Thai proberen te praten. Niet alle woorden gaan goed maar we begrijpen elkaar. De soep is goed gevuld met taugé, een soort dunne mie, groenten, vlees en natuurlijk pepers. We betalen maar 1,2 euro inclusief de drank en dat voor een volledige maaltijd.
 



We zien nog een Tweety scooter staan en ik moet meteen aan Sandra denken, Sandra is de dochter van mijn ex schoonzusje. Ze was weg van alles wat met Tweety te maken had. Het is een beetje moeilijk te zien maar de scooter is helemaal geel gespoten en op de zijkanten staat een mooie afbeelding van Tweety.
 



Dan lopen we de lange weg naar boven om het paleis en meerdere tempels te gaan bekijken. Het zit weer vol met apen en overal hangen bordjes “Niet voederen”, buiten dat hangt er nog een bord met de waarschuwing dat apen wild zijn en dus gevaarlijk. In het paleis mogen we geen foto’s maken en dat is zonde. Ze zijn bang dat de flitsers de kleuren aantasten en daar hebben ze gelijk in. Het is een half uurtje lopen naar boven en de weg gaat niet over trappen maar is gewoon netjes betegeld en super steil. Mijn kuiten voel ik al na de eerste 5 minuten. Vroeger werd de koning naar boven gedragen en dat is op deze manier wel even gemakkelijker dan over trappen. Aan de andere kant van de berg is ook nog een lift voor de luiere mensen, maar aangezien de weg van onze truck naar de lift 5x verder is dan de weg gewoon omhoog, nemen we de zware klim maar voor lief. De entree is 1 euro pp en dat hebben we er graag voor over. We kunnen ook aan de kant van onze truck omhoog en dan kost het niets, maar alles wordt voor dat geld netjes onderhouden en het is een genot om hier te wandelen. Overal zien we de mooiste bloemen en planten staan en de Koning moet een gelukkig man geweest zijn met zo een huis, zeker met het uitzicht vanuit zijn paleis. We passeren menig tempel en genieten van het uitzicht.
 



We kunnen tientallen kilometers ver kijken en zien nu pas hoeveel tempels er staan in het stadje. Niet alleen staan er veel tempels, maar allemaal hebben ze een andere stijl. Sommige zijn van steen, maar de meeste zijn van hout en zijn voorzien van het mooiste houtsnijwerk. In het paleis is het heerlijk koel. Er waait een lekker fris windje en dat kun je buiten niet zeggen, daar is het enorm warm en proberen we elke keer zo veel mogelijk schaduw op te zoeken. Het paleis is ingericht in een Europese stijl. Mooie meubels, helemaal met de hand gemaakt en versierd met het mooiste houtsnijwerk. Het hemelbed is gaaf, maar veel te klein voor de gemiddelde Europeaan. Zelfs de deuren en trappen zijn te laag. We lopen buiten nog even rond en bezoeken nog 3 tempels boven op drie verschillende heuvel toppen. Het is even klimmen en we hebben weer liters vocht verloren, maar het is de moeite waard.

Dan lopen we omlaag naar de tempel van de liggende Boeddha, waar de auto staat en zien we dat er een klein taekwondo schooltje zit recht tegenover de parkeerplaats. We gaan even kijken en een stuk of 5 kleintjes van een jaar of tien hebben er les. Ik heb vroeger ook 8 jaar karate gedaan en nog een jaar of 3 taekwondo en het enige wat ik nog kon is de groet. De kinderen groeten netjes terug en hebben meer oog voor ons dan voor de leraar. We besluiten maar om snel door te lopen, want zo leren ze het nooit.
 



We lopen door de kleine straatjes en zijn de enige toeristen hier. Alle mensen groeten ons vriendelijk en glimlachen ons toe. We lopen over de lokale markt waar de Thai hun eten nuttigen en genieten van de relaxte sfeer. Natuurlijk proberen we verschillende gerechten en zien soms etenswaren liggen waar je buik van omdraait. Kippenpoten, saté gemaakt van alleen de huid van de kip, een soort gedroogde kakkerlakken, tenminste zo zien ze er uit, ingewanden van weet ik wat voor dier enz, enz.
 



Maar ook liggen er vele lekkernijen, waarvan het water je niet alleen over je rug loopt, door de hitte, maar ook uit je mond. We kopen nog een kleine ventilator voor in de slaapkamer. Voor 230 bath (5 euro) hebben we nu een extra fan waardoor in de slaapkamer de airco minder hard hoeft te werken. Nu is dat nog geen probleem, want elke morgen hebben we nog meer dan 80% energie in de accu’s en dat terwijl de airco heel de nacht draait. Zonder airco kun je het hier wel schudden. Het koelt wel af, maar pas heel vroeg in de morgen. We eten onze buikjes weer vol bij de kleine kraampjes en lopen dan terug naar de truck.

Er zit al sinds gisteren een zwerver onder een boom die niet opdringerig is. Hij groet ons netjes en blijft op zijn plaats zitten. Susan gaat hem een mango en een speciaal Thais appeltje brengen en vriendelijk en netjes neemt hij het aan. Omdat Christa nu naar huis is hebben we de fiets, die op de bumper staat, ook niet meer nodig. We twijfelen, geven we de fiets aan de zwerver of bewaren we hem en geven we hem in Laos weg. We moeten daar nog even over nadenken. We zetten de fan aan in de truck en openen de ramen. Ik wil namelijk het verslag vast maken, zodat ik vanavond niets meer hoef te doen.
 



We lopen rond een uurtje of 6 nog even naar de markt en kopen daar nog wat lekkers te eten voor morgen, zodat we onder het rijden nog wat te knagen hebben. Als we terug komen is het al donker en als we langs de kleine tattooshop komen, vraagt de vrouw van de eigenaar of we nog even bij hen komen zitten. Meteen komt er een berg eten op tafel en moeten we alles proberen. Nu balen we dat we al gegeten hebben, want alles smaakt super. Ze heeft gedroogde bief op tafel staan, vergezeld door een soort soep, die smaakt zoals Tom Kha Kai maar dan pittiger. Ze loopt weer naar de keuken en komt terug met een aardappelsoep met kip die, behoorlijk scherp, maar nog net te eten is. Ik praat half Engels en half Thai en leer zo elke keer wat bij. Zij spreken ook een beetje Engels en zo verstaan we elkaar. Dit is echt gaaf en mega gezellig. Thailand is voor ons echt het land en we genieten elke dag meer en meer van het eten, de mensen en de bezienswaardigheden. Als we buiten zitten komen er 3 jonge meiden binnen. Zij willen een schildering op hun schouder. Een tattoo die na een dag of tien vanzelf verdwijnt. Ze moeten 100 bath (2,2 euro) betalen en hebben een verfraaiing die niet permanent is. Ik denk dat de dames een jaartje of 16 zijn.
 



Als de “Tattoo” klaar is, is hij niet van een echte te onderscheiden. De meiden nemen vriendelijk afscheid en rijden met zijn 3en op 1 brommertje het donker in. Dan komt de zwerver, nog even langs om ons te bedanken voor het fruit wat we hem hebben gegeven. Hij blijkt een fietsriksja rijder te zijn en ik zou nu niet graag met hem meerijden. Hij ruikt naar alcohol en heeft zijn zuur verdiende geld al weer opgedronken. Maar hij is vriendelijk en zeker niet vervelend. Rond een uurtje of negen nemen we afscheid van onze Thaise vrienden en gaan we naar de camper om te douchen.

We hebben van elk land, behalve dan van midden India, gruwelijk genoten en elk land heeft zo zijn mooie en minder mooie dingen, maar Thailand is echt het mooiste land waar we elke dag meer en meer van genieten. Ik zou hier best kunnen wonen en oud kunnen worden net zoals Kees en Els, die hier aan het bouwen zijn. Niet hier, maar 1000km noordelijker. Zij hebben er voor gekozen om hun bestaan in Nederland te verruilen voor het mooie leventje hier. Susan kan haar familie niet missen, maar dit is het land waar ik gelukkig zou kunnen worden. Niet dat ik ongelukkig ben, maar het leven in Nederland bestaat uit regels en nog meer regels en hier gaat het allemaal een stuk relaxter. Geen stress en leven van dag tot dag. Ik voel me tijdens de reis in ieder geval happy en Susan ook. Natuurlijk zijn er in de relatie best wel wat hobbels, je leeft tenslotte 24 uur per dag op 10m2 maar sinds we weer alleen zijn en met niemand rekening hoeven te houden gaat alles van een leien dakje.

We hebben vandaag onze watertank weer gevuld en na een heerlijke douche gaan we slapen.


Woensdag 19 maart 2008: 37 graden

Rustig plekje op een parking bij een super lekker en goedkoop restaurantje.

Gps(dd mm ss,s) N 13 59 20,8 en E 099 34 15,7

Om 9 uur gaan we afscheid nemen van Lek en Aek, maar Lek wil dat we nog even blijven. Gisteren vroeg ze wat we het lekkerst vonden van het Thaise eten en we vertelden haar dat dat Tom Kha Kai is. Voor de niet kenners een kokos soep met kip. Ze heeft dus vanochtend speciaal voor ons deze soep gemaakt en voor Susan nog een heerlijke salade. We worden echt verwent en telkens als we ons bordje bijna leeg hebben, wordt het weer bijgevuld. We hebben weer uren zitten praten en op deze manier kunnen zij hun Engels oefenen en wij ons Thai. Aek heeft vroeger gewerkt als een soort EHBO-er en heeft al veel leed gezien. Als hij hoort dat ik een EHBO instructeur ben, vraagt hij of ik foto’s wil zien van zijn werk. Nou het is maar goed dat we wat gewend zijn, want de foto’s liegen er niet om. De meest vreselijke ongelukken en zelfmoorden komen voorbij. We zien mensen liggen onder ingestorte gebouwen en zelfs lichamen waar niet meer dan 20% van over is. Hij is gestopt omdat het hem te veel werd en als ik de foto’s zo bekijk snap ik dat meteen. Bij elk heftig ongeluk met dodelijke afloop moest hij op komen dagen om de resten te verzamelen.

Het doet ons rond 11 uur moeite om ze te verlaten en we beloven hen over 3 maanden terug te komen. Ze vinden het wel erg lang duren, 3 maanden, en we hadden graag nog een paar dagen gebleven, maar we moeten naar Chang Mai om de invoer papieren van de truck te verlengen.We zwaaien onze armen van ons lijf als we de parkeerplaats afrijden en gebruiken even de India toeter om ze te groeten. Lek en Aek lachen zich kapot om de herrie, maar een stukje verder schrikken diverse Thais die rustig zaten te eten. We rijden een paar uurtjes en stoppen dan langs een drukke weg. We willen even kijken of er internet is dan dat is er gelukkig. Snel verzenden we de website update en rijden dan weer verder. Rond een uurtje of 3 stoppen we nog even bij een tankstation om een ijsje te halen en gelukkig hebben we airco anders zou het ijsje maar voor de helft op te eten zijn. De rest zou zijn veranderd in een milk shake. Rond half 4 rijden we Kanchanaburi binnen, de plaats waar de brug over de river kwai staat. Hier zijn duizenden Nederlanders omgekomen door het schrikbewind van de Japanners en de birmezen. Er moest een spoorlijn worden aangelegd naar Birma en daarvoor zijn tienduizenden soldaten gesneuveld. Vele door de zware arbeid, maar nog veel meer door enge ziektes als cholera, malaria en de allergrootste boosdoener was toch wel de ondervoeding.
 



We staan op een grote parkeerplaats vlak bij de brug, maar vinden het geen plekje om te overnachten. We zijn al 2 keer hier geweest en we hebben het na een paar uur wel gezien. We rijden liever nog een uurtje en stoppen dan ergens op een plaatsje met internet. Na een half uurtje zien we een groot restaurant met dito parkeerplaats. Als we dan ook nog internet hebben is de keuze snel gemaakt. Hier blijven we vannacht. Het eten is in buffetvorm en we betalen nog geen 2 euro voor 2 borden vol met lekkers inclusief een 7-upje. De drank is net zo duur als het eten. Helaas zit er ook een mega grote winkel met allemaal lekkers. We kunnen het niet laten en laden een mandje helemaal vol met snoep en koek. Dit alles voor 7 euro, maar daar doen we dan ook een weekje mee. Nog even de update van vandaag schrijven en kijken of we nog even kunnen internetten en dan duiken we lekker ons bedje in.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2008-03-15 (2870 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.06 Seconden