Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
29 febr t/m 4 maart 2008





Vrijdag 29 Februari 2008: bewolkt maar mega heet en vochtig.

Swiss in Kuala Lumpur, Maleisië.

Vannacht heb ik mijn mail nog even gelezen en zag dat volgens de verlader de boot was gearriveerd in de haven. We moeten binnen 2 dagen de auto ophalen, want anders moeten we hoge stallingskosten betalen. Ik heb dus de wekker op 8 uur gezet en eenmaal wakker meteen de verlader gebeld. Deze moet de douane papieren, bill of loading, en het ontladen regelen. De kosten bedragen 3200 Nett en dat is 700 euro!! Dat is in India een heel stuk goedkoper maar ja, we hebben geen keuze.

We werken snel een ontbijtje naar binnen, waarna Eugen en ik met de taxi naar het 70km verderop liggende kantoor van de verlader rijden. Het is spits en alles staat natuurlijk vast. De taxi moet ook nog bijna een uur zoeken waardoor de prijs van de taxirit wat hoger uitvalt, maar nog steeds laag. 18 euro kost het ritje en dat is voor de 90 minuten durende rit niet slecht. In het kantoor aangekomen geven we de carnetten af en de vriendelijke dame maakt snel nog even een kopie van mijn paspoort. Dan zie ik Eugen stressen, hij kan zijn paspoort niet vinden en dat wil dus zeggen dat we helemaal terug moeten naar het hotel. Gelukkig vindt hij nog een opgefrommeld blaadje waar een kopie opstaat en daar neemt de dame gelukkig genoegen mee. Het is vrijdag en dan gebeurt er niet veel in een moslim land. Het vrijdag gebed is heilig en vandaag kunnen we dus enige activiteit vergeten. Morgen is het weekend voor de Chinezen en gebeurt er ook niets. Het wordt dus minmaal maandag voordat er actie ondernomen gaat worden. We moeten dus minimaal 3 dure dagen bijboeken in het hotel. De dame is eerlijk en zegt dat het nog wel eens dinsdag kan worden en we drukken haar op het hart dat we toch echt maandag de auto willen hebben. Ze gaat haar best doen zegt ze.

We rijden met de taxi terug en na 45 minuten zijn we weer in ons hotel. Casper belt ons nog op en we spreken af dat hij naar ons hotel komt. Rond 3 uur komt Caspar het hotel binnen en gaan we met zijn allen naar de kamer om wat software te kopiëren. Dan lopen we met zijn allen door China town, dat net buiten de deuren van het hotel ligt en gaan we op zoek naar een restaurantje. We vinden een leuke chinees, hoe kan het ook anders in China Town, en bestellen het een en ander. We hebben 2 bief gerechten waarvan er eentje super smaakt en de andere zo taai is dat je hem onder je schoenen kunt plakken, zodat je onverslijtbare zolen krijgt. Het was pikante bief en ik moet zeggen het smaakte inderdaad heet. Zeg maar erg heet. Ik ben best wel vuurvast, maar zelfs ik kreeg het met moeite naar binnen. Mals vlees zou je dan nog hap slik weg kunnen werken maar pittig vlees wat je ook nog een kwartier in je mond moet houden brandt behoorlijk.

Rond een uurtje of 8 begint het te regenen. In het begin nog niet zo heftig en we wandelen daarom op ons gemakje terug naar het hotel, waar we nog een drankje nuttigen. Echter tegen de tijd dat we uitgekletst zijn en Caspar terug naar zijn auto wil gaan, giet het enorm. Niet zo’n Nederlands plens buitje maar meer een stortbui zoals een douche. We lopen met Casper mee naar de ondergrondse en nemen daar afscheid. We zijn tot onze onderbroek nat maar ach wat maakt het uit, de kleren drogen wel weer. Ja, de regen komt altijd ongelegen, maar ik vind de afkoeling wel lekker zo af en toe. Morgen komt hij om tien uur weer terug en gaan we shoppen. Hij wil een high power internet antenne en usb unitje kopen. En ik had die ergens eentje gezien. Maar eerst gaan we kijken of we software kunnen kopen. Hij weet een adresje waar je voor heel weinig geld heel veel keuze hebt.


Zaterdag 1 Maart 2008: bewolkt heet en regenachtig.

Swiss Inn Hotel Kuala Lumpur.

We lopen het grote gouden shopping center binnen wat 100 meter van ons hotel ligt en daar is op de bovenste verdieping een software shopje. Alles wat je maar kunt bedenken hebben ze. Cd’s kosten 1 euro en dvd’s 2 euro dus goedkoop. Ik koop een paar cd’s met e-books over alle onderwerpen die ik interessant vind. Dan nog wat taal leer cd’s en klaar is kees. Als we onder aan de roltrap staan zie ik dat Casper iets mist. Hij is zijn paraplu vergeten en snel loopt hij terug nar boven. Gelukkig zijn de Maleisiërs betrouwbaar en komt hij compleet met paraplu weer de trap af. We lopen terug naar ons hotel en gooien daar even de software af. Dan is het tien minuten lopen naar Low Yat plaza het grote IT Shopping paradijs.

Al snel vinden we antennes in alle maten en soorten voor hele mooie prijzen. Een 1 meter lange buitenantenne kost hier 80 euro en dat is een heel stukje beter als wat ik heb betaald in België. Maar hij kiest voor een 30 cm lange antenne van Linksys die je middels een magneetvoet op je auto kunt zetten. Ik koop er ook een, zodat Susan straks tegelijk met mij kan internetten. Deze antenne koste 30 euro en dan moeten we op zoek naar een usb high power wifi unitje. Na even zoeken vinden we dezelfde als ik in België heb gekocht, alleen nu voor de helft van de prijs. 50 euro kost het kastje en we krijgen nog wat korting, omdat we er twee kopen. Dan gaat Casper nog even langs bij een service center waar hij een paar dagen geleden zijn HP laptop heeft ingeleverd. Ze zouden hem snel maken en vandaag zou hij klaar zijn. Ze sluiten hem aan en het probleem, een af en toe uitvallend beeldscherm is opgelost. Ja, want nu doet hij helemaal niets meer. De man probeert alle knopjes maar helaas morgen moeten Casper maar weer terug komen. We lopen naar beneden en ik zie dat hij weer zijn paraplu kwijt is. Hij wil het ding maar laten voor wat het is maar ik overtuig hem om toch maar even de shops waar we geweest zijn af te gaan. We doorkruisen weer het computer walhalla maar de paraplu is gevlogen.

We nemen een taxi en laten ons bij zijn truck afzetten. Ik ontmoet nog een Mexicaan die met een motor door de wereld rijdt. Hij wacht hier op een goedkope oversteek naar India maar tot nu toe zonder resultaat. Ja Maleisië is duur. We testen even het wifi setje van Casper en het werkt als een trein. Normaal ontvangt hij 2 netwerkjes en nu een hele waslijst vol. Het is dus zijn geld meer dan waard. We gaan nog even op bezoek bij Thomas, de eigenaar van de outdoor shop en hij heeft mijn memorykaartje gevuld met de Garmin Maleisië en Thailand kaarten. Het kost niets en het is super gezellig. Thomas organiseert ook 4x4 en motor tripjes naar Zuid Amerika en Afrika, het is een echte wereldreiziger.

We bellen Susan en Christa en laten die naar de bioscoop in de twin towers komen. Wij wachten nog een kwartiertje en willen dan naar de bushalte lopen, maar ondertussen is de douche buiten weer geactiveerd. Het water komt echt met bakken uit de hemel en ondanks het fijt dat het overdekte bushokje maar 10 meter verder is zouden wij dit nooit droog halen. Thomas staat er op dat hij ons weg mag brengen en daar maken we graag gebruik van. Nog geen tien minuten later worden we netjes voor de deur van de Petronas Twin Towers afgezet. We nemen afscheid van Thomas en lopen via een enorm groot shopping centre naar de bioscoop die op de 3e etage ligt.

Susan en Christa zijn al gearriveerd en we spreken af dat zij kaartjes gaan kopen voor vanavond en ik en Casper even gaan pinnen. Normaal heb ik Susan bij me die meestal precies weet waar we zijn moeten, maar nu is het een doolhof en we lopen van hot naar haar. Ineens ziet Casper het licht en weet waar we zijn moeten. We pinnen snel wat geld, want ik moet het ontladen betalen. Bij de Abn amro betaal je elke keer 2,25 euro per pin transactie en nu pin ik een keer van de Rabo, want volgens Casper is dat gratis. We zullen zien.

We lopen terug naar de dames en gaan bij de pizza hut wat eten. Dan is het tijd voor de film. We kiezen Vantage point en gelukkig is deze film Engels gesproken. Er zijn 12 luxe zalen in de bioscoop en het enige minpuntje is de temperatuur. Het is alsof je in een koelkast zit en al bibberend genieten we van de film. Ik dacht ineens dat Susan extra verliefd was, zo dicht kwam ze tegen me aanzitten. Helaas was het alleen maar om warm te blijven..... Geintje. Na de film gaan we naar het hotel terug en ik sluit mijn wifi setje aan en zit heel de nacht lekker te internetten. Helaas is er niemand online door het tijdsverschil, maar dat mag de pret niet drukken. Heel even komt de peettante van Susan online, maar de verbinding verbreekt voor ik kan reageren. Alles wat ik moet downloaden heb ik nu gedaan en natuurlijk al de software staat er nu netjes op en werkt de laptop naar tevredenheid.


Zondag 2 Maart 2008: 30 graden en af en toe een heftig buitje.

Swiss Inn Hotel Kuala Lumpur.

Vandaag doen we niet veel, Casper en een Mexicaanse Overlander Leo, komen langs. Casper heet zijn kale koppie ingepakt in een zwarte helm en dat is niet de nieuwste mode maar een must omdat hij achter op de motor bij Leo hierheen gebracht is. We zoeken een restaurantje en omdat de regen ineens met bakken uit de hemel komt, stoppen we maar bij een chinees. Ze spreken amper Engels en hebben geen menukaart dus houden we het bij een drankje. Als de regen over is lopen we verder en komen bij de Japanner terecht. Het ziet er allemaal lekker uit en we gaan aan de tepanyakkietafel zitten om ons vol te proppen. Het blijkt dat met de kleine beetjes volproppen onmogelijk is, maar het smaakt heerlijk. Christa heeft daar zowaar haar groente op gegeten en dat is uniek. Normaal eet ze vlees en aardappels of rijst met veel saus en de groenten loopt ze met een bochtje voorbij. Maar Mama Susan heeft haar zo ver gekregen dat ze groente eet.
 



Na ons gezellige dineetje lopen we nog even het grote IT shopping centre binnen om voor Eugen en Monique een High power wifi unit met dito antenne te kopen.

Ze hadden de antenne weten te bemachtigen maar toen ze de wifi unit wilden kopen was deze uitverkocht. Dat is balen. Hebben ze een mooie antenne maar niks om hem in te steken. We lopen terug naar het hotel en Casper en ik lopen nog even bij de mac binnen. Het eten was heerlijk maar veel te weinig. Na een cheeseburger en een appelgebakje is mijn buikje weer goed gevuld.

Ook pin ik nog twee keer, met hetzelfde pasje, het maximum bedrag (1500 rm) en heb ik weer genoeg centjes om morgen te betalen voor het ontladen van de truck. Het is trouwens belachelijk dat je maar 1500 rm kunt pinnen, want elke keer betaal je bij de ABN AMRO 2,25 euro. Vanaf nu gaan we pinnen met ons Rabobank pasje want volgens Casper betaal je daar niets voor pinnen in het buitenland. De banken zeggen dat het maximale bedrag van 1500 rm is voor onze veiligheid. Ok dat snap ik als je dat bedrag dan ook maximaal per dag kunt pinnen. Maar elke keer pin ik twee keer met dezelfde pas en dat kunnen fraudeurs dus ook. Misschien nog wel meer keer per dag; maar dat heb ik nooit geprobeerd.

We nemen afscheid van iedereen voor de tweede keer, net als gisteren en dan is de dag al weer voorbij. De dagen vliegen hier en elke dag is veel te kort.

Morgen is de grote dag en kunnen we de truck ophalen. Vol verwachting klopt ons hart, het is net of sinterklaas komt; zo zenuwachtig zijn we.

We hebben trouwens nog een 30 cm hoog wifi antennetje gekocht met magneet voet en een high power usb wifi ding en dat werkt prima. Heel de dag hebben we internet via een ombeveiligd netwerkje ergens in de buurt. Het setje kost hier 80 euro en werkt echt super. We hebben een grote antenne op de truck waar ik mee kan internetten, maar Susan wil ook altijd achter haar pc internetten en nu hebben we samen wifi. Kan ze in bed msn-en met Nederland. De diesel is trouwens super goedkoop hier. We betalen 1,58 rm (36 eurocent per liter) en dat is wel een keer lekker. Ik ga nog even internetten en om half 5 val ik in slaap. Morgen wordt een zware dag, omdat ik al 2 dagen heel weinig heb geslapen.


Maandag 3 Maart 2008: Heet en vochtig en natuurlijk weer af en toe regen.

N03 01 56,3 E101 22 21,2 (Weer het oude formaat dd mm s,ss) Port klang Maleisie

Vandaag wordt het een spannende dag, we gaan de truck ophalen in de haven en we hopen dat hij de verscheping heeft overleeft zonder al te veel schade. Om half 12 laten we een taxi bellen in het hotel en die laat natuurlijk weer op zich wachten.. Maar aangezien we in India getrainde wachters geworden zijn hebben we alle geduld van de wereld. Het taxi busje kost 18 euro en brengt ons in een uurtje naar het kantoor van Jet express. Wat aan de Batu Nilem 4b in de wijk Bender Bukit Tinggi.ligt. (Gps N03 00 09,5 en E 101 26 31,3)


Als we daar aankomen moeten we tot 14.00 uur wachten, omdat dan de papieren pas klaar zijn. We betalen 3185 Ringit (692 euro) om de auto’s vrij te krijgen. Alles gaat hier wel soepeltjes. De carnetten zijn netjes ingevuld en we hoeven niet eens meer door de douane met de trucks. Jets brengt ons netjes met 2 auto’s naar het terrein wat op de Sultan Mohamed gelegen is. (Gps N03 01 56,3 en E101 22 21,2). Als we het terrein oprijden zien we de twee monsters al staan. Van een afstandje ziet alles er goed uit en we hebben goede hoop. De trucks staan nog op de flatracks en moeten nog losgemaakt worden en er van afgereden worden. Ik klim meteen op het dak om de zonnepanelen te bekijken. Alles ziet er goed uit en de truck heeft geen schade. Eugen heeft wel pech. Zijn schotel is er afgerukt en een van de bovenste achterlichten is kapot. Ook ziet hij dat zijn toeter is afgebroken. Hij is helemaal over de rooie en ik probeer hem te kalmeren. Nu gebruikte hij de antenne toch niet, maar lullig is het wel.

Dan zien we dat wij ook een klein probleempje hebben. We plakken namelijk in elk land een sticker met de vlag van het land op de deuren van de truck en aan elke kant zijn er een paar vlaggen weg. O.a. Duitsland is er afgepeuterd. Waarom weet geen mens, misschien heeft iemand een probleem met dit land wie zal het zeggen. Ook zijn er wat stickers van een Boedha verwijderd van de zijkant van de truck van Eugen en Monique. Shiva, de hindoe God zit er wel nog netjes op. Wat zijn het toch een stelletje kinderen die zoiets doen. Maar we hebben reserve stickers bij ons en we kunnen alle stickers op eentje, van Duitsland, na weer op de truck plakken.

Dan komen maar 3 man die alles moeten gaan regelen. Het losmaken van de truck en het maken van een ramp om de truck van het hoge platform af te rijden. In India deden dit 10 personen en die hebben minstens 8 uur gewerkt om dit voor elkaar te krijgen. Het enige verschil is dat zij de trucks vast moesten maken en niet los. De drie werken als een bezetene en binnen 30 minuten rijden we de trucks van de flatracks. Alles gaat netjes en zonder schade.
 



Het regent zo hard dat buiten staan geen optie is en wij gaan binnen in de truck zitten en wachten op de opklaring. We zien het water over de ramen lopen en het lijkt net of er iemand een slang met volle druk op de raam richt. Ja regenen kan het hier als de beste. Het is nog geen regentijd maar een voorproefje hebben we de laatste dagen al gehad. Ik bel Casper omdat hij samen met een Mexicaase motorrijder langs wil komen om de truck te zien. Ook heb ik nog een oude Garmin gps ontvanger cd cx12 en die wil ik de mexicaan geven. Ik heb hem al jaren in de kast liggen en gebruik hem toch niet meer. Ze moeten 3 uur rijden met de motor om hier te komen. Helaas begint het al snel te regenen en als ze eindelijk de truck bereiken zijn ze helemaal doorweekt. We zitten weer een uurtje gezellig te buurten en als ze weer bijna droog zijn rijden ze weer terug naar Kuala Lumpur. De Mexicaan, die nou niet echt over een groot budget beschikt, is erg blij met zijn nieuwe speeltje en zo heeft de gps ontvanger weer een actieve gebruiker. We hebben trouwens internet in de truck omdat er ergens een onbeveiligd netwerkje de eter onveilig maakt. De verbinding is super snel en het is weer eens leuk om Ispq te gebruiken. Dan nemen we afscheid en wordt het tijd om weer aan het werk te gaan.

Ik ga in de cabine zitten en sluit even mijn nieuwe autoradio aan. Dit karwei is in tien minuten geklaard en als ik hem aanzet klinkt hij tien keer beter als de oude. Maar ik heb nog een troef, namelijk de basbox en de 5 boxjes die ik heb gekocht. Ik sluit voorlopig alleen de basbox aan en ik sta te kijken wat een geluid dat ding geeft. Mooie warme diepe bassen produceert dat ding en ik zit al meteen te genieten van het mooie soundje. De rest bouw ik wel in als ik ergens een paar dagen sta, want nu is het te laat om dit te doen. Susan heeft pasta gemaakt en na het eten ga ik nog even met de computer aan de gang. Ik installeer nieuwe antivirus software en ga dan om 1 uur slapen. Morgen moeten we vroeg op, want Eugen en Monique willen om 8 uur al vertrekken. Ik hoorde trouwens dat de prijzen van computer spulletjes zoals een externe harddisk ook in Nederland enorm in prijs zijn gedaald, maar zeker is zeker, elektronica is hier super goedkoop.


Dinsdag 4 maart 2008: warm, bewolkt en vochtig met fikse regenbuien

Overnachting gesloten benzinestation Gps( dd mm s,ss) N04 56 25,7 E100 38 18,2

Om 8 uur zijn we zo goed als klaar om te vertrekken. Snel nog even de auto bij een kraan zetten en de watertank vullen, zodat we er weer een paar dagen tegen kunnen.

Om half negen rijden we het terrein af richting Thailand. We hebben van Thomas (zie eerder berichten) de Garmin kaart van Maleisië gekregen en deze vertelt ons netjes, wanneer we af moeten slaan. De wegen zijn super en rustig vergeleken met India. We genieten van de rust ook al rijden we het eerste stuk nog door grotere steden. Langzaam verandert de omgeving en verdwijnen al de grote gebouwen. Aan de zijkanten van de weg is alles groen en zo ver het oog reikt zien we palmbomen. Ook de huizen veranderen langzaam en krijgen een meer Thais uiterlijk. Ze staan op palen en alleen het materiaal verschilt van Thailand. We stoppen om 2 uur bij een klein restaurantje en we eten voor 1,5 euro pp ons buikje vol. Er is een buffet met vele heerlijke, maar o zo pittige gerechten van vis, kip en bief.
 



Dan rijden we verder en valt er ineens weer eens voor een week water uit de lucht. Wat me trouwens opvalt is hoe modern dit land is. Overal zie je autosloperijen die de onderdelen netjes in rekken hebben liggen en dat was in India wel even anders. Daar dumpen ze hun oude auto ergens in een sloot en werden de bruikbare onderdelen er door derden gewoon afgesloopt. Hier is alles netje georganiseerd. We stoppen rond 5 uur bij een verlaten tankstation en het eerste wat ik doe is de airco inschakelen. Het is vies vochtig heet weer en de airco brengt verkoeling. Ik installeer wat software op de laptop van Eugen en als ik mijn MSI notebook, die pas 15 maanden oud is, inschakel geeft hij niet thuis. Shit wat ben ik blij dat ik een reserve heb gekocht in Kuala Lumpur, want anders hadden we nu niets meer gehad buiten een antieke hp. Ik heb nog garantie, maar ja zoek nu maar eens een service center. Ik zie op internet dat er alleen in Singapore eentje zit en niet in Thailand. Ik heb naar Paradigit een mailtje gestuurd en nu maar hopen dat er een oplossing komt.











Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2008-03-07 (2617 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.05 Seconden