Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
1 t/m 6 januari 2008





Dinsdag 1 januari 2008: 35 graden overdag en ’s nachts 24,6.

Agonda Beach, Goa, India

Allereerst wil ik alle vrienden, familie en andere bezoekers van de website een heel gelukkig nieuwjaar wensen. We hopen dat iedereen het nieuwe jaar gezond en zonder stress mee gaat maken. HAPPY NEWYEAR FOR ALL .

Na en stevig ontbijtje van eieren, bacon en toast, zet Susan de wasmachine aan. We hebben al een week geen water getankt en nadat de wasmachine heeft gedraaid is het tijd om de watertank weer eens bij te vullen. Als eerste halen we de Quad en de 2 nieuwe 20 liter watertanks uit de truck, omdat het een paar honderd meter lopen is naar de waterput.

Als we volop bezig zijn om alles uit de garage te laden komen Menno en Tiny op hun grote Enfield motor nog even langs. We staan weer een tijdje te praten en rekenen meteen even af, voor de gezellige avond van gisteren. Heel de avond koste gisteren inclusief drank, eten en hapjes nog geen 700 roepies per koppeltje. Dit is maar 13 euro en dat viel ons erg mee.

Ze willen graag even de binnenkant van de truck zien en Susan leidt ze even rond. Daarna is het tijd om water te gaan halen en dat doen we met de Quad. We rijden naar de put en knopen een emmer aan het touw. We laten de emmer in de 5 meter diepe put zakken en halen hem vol weer naar boven.
 



Met de emmer vullen we de twee jerrycans, laden ze op de Quad en rijden naar de truck. Dan is het een kwestie van een slang, die naar de pomp gaat, in de jerrycan steken en de stroom inschakelen. We moeten een keer of 4 op en neer rijden om de tank weer helemaal vol te krijgen. Bij de bron staan ook nog een berg koeien en varkentjes die allemaal komen schooien om water. De laatste emmer gebruiken we om de dieren te laten drinken. De eerste koe drinkt de emmer al helemaal leeg en de rest van de koeien is ineens nergens meer te bekennen. Als de tank weer vol zit hebben we nog twee jerrycans vol gemaakt en onder de truck gezet. Als morgen Susan weer een wasje draait kunnen we die weer in de truck pompen en is de tank weer vol.

Ik rijd met de Quad ook nog even naar de plaats waar de wc cassettes moeten worden geleegd en leeg ook meteen onze cassette. Mark het zoontje van Arno en Julia, twee andere Overlanders, neem ik mee en die vermaakt zich prima. We brengen de lege tank terug naar de truck en samen met Mark rijd ik heel het strand op en neer. Hij vindt het prachtig, zeker als we een paar keer een heftig steile helling op moeten rijden. Even het knopje 4x4 indrukken, om zeker te weten dat we niet vast komen te zitten, en dan vol gas de helling omhoog. Dan is het feest ten einde en lever ik Mark weer af bij zijn ouders. Ik loop even naar Eugen en Monique om te vragen waar zij hun sim kaartje hebben gekocht en kom niet verder dan een auto van twee andere Duitse Overlanders. 2 uur zitten we weer gezellig te praten en als ik dan eindelijk bij Eugen en Monique aankom zijn ze net weg. Ja shit happens. Dus dan maar terug naar de truck en als ik daar aankom staan daar Eugen en Monique gezellig met Susan te buurten. We lopen met ze mee naar het internet café en kopen ook een Indiaas simkaartje van Vodafoon. Nu kunnen we goedkoop naar Nederland en naar India bellen. We hebben er voor een 12 euro bel tegoed op laten zetten, zodat we naar de haven kunnen bellen om een afspraak te maken voor de verscheping van de truck.

Het is al aardig aan het schemeren en we lusten eigenlijk wel iets te eten, dus we besluiten ergens iets te nemen in een van de restaurantjes op het strand. Het eten is goed, maar een stuk prijziger en niet eens zo lekker dan het restaurant bij ons, waar alle Overlanders staan. Logisch wel, want in het dorpje zelf komen natuurlijk alleen de vers ingevlogen toeristen en voor hen lijkt het altijd goedkoop, maar als je langer onderweg bent dan ken je de prijzen wat beter en dan eet je 1 keer in zo’n restaurant en kom je er vervolgens niet meer. Na een gezellige avond willen we afrekenen en betalen Eugen en Monique het volle bedrag. Wij willen dat niet, maar omdat ik hun software op de laptop hersteld heb, willen ze absoluut ons eten betalen. Ik moet nog wat meer kleine dingen voor ze doen op computer gebied en dat doe ik voor iedereen gewoon met plezier en hoef er ook niks voor te hebben, maar een gezellig etentje is altijd welkom.

We kopen nog een paar flessen cola en sprite en lopen dan met hun naar Ton en Anneke, maar helaas liggen die om 21:15 al in hun bedje. We willen graag afscheid nemen, want morgen vertrekken zij naar het zuiden van India. Dus moeten we morgen maar wat vroeger opstaan om afscheid te nemen. Nog even de website bijwerken en dan kijken we nog een filmpje en gaan lekker slapen.
 



De Airco moet even aan, want het is gruwelijk heet vannacht en we zweten de tent uit.


Woensdag 2 januari 2008: vandaag voelde het weer eens super warm aan en we hebben wat afgezweet. Raar eigenlijk want de temperatuur is gelijk aan gisteren.

Agonda Beach, Goa, India.

We wilden vroeg opstaan om Anneke en Ton uit te zwaaien, maar om 8 uur waren we al te laat. Ze waren al weg maar hadden wel een leuk briefje achtergelaten voor ons. We hopen dat ze zonder brokken door de rest van India zullen reizen.

Daarna ben ik bezig gegaan met de terugblikken te schrijven over Nepal een deel van India. Susan heeft weer een wasje gedraaid en voor de rest was het een luie dag.
Dan komt onze Duitse buurman, die hier helemaal alleen is, in zijn Volkswagen busje, nog even afscheid nemen, hij gaat richting het zuiden en blijft nog een paar maanden in India. Het was weer gezellig en zijn vertrek wordt door het gesprek een uurtje uitgesteld. Rond een uur of 3 zijn we lekker de zee ingedoken en na een grondige douche beurt, om al het zout van ons weg te spoelen, zijn we met de Quad naar Chaudi gereden om daar eens rond te neuzen. Normaal neemt iedereen hier een tuk tuk, maar wij rijden liever zelf.
 



Het is een dorpje van niks en de groenten en fruit waren nog duurder dan in Agonda. Het was er druk en er was niet veel meer te koop dan in Agonda. Sterker nog ik denk dat in Agonda meer te koop is. Er zijn een stuk of wat winkels die echt van alles hebben. De keuze hier is zelfs groter dan in de supermarkten in Nepal. Het assortiment is kleiner maar het is meer afgestemd op de buitenlanders. Of je nu soep, kokosmelk, currypasta, groenten in blik enz enz nodig hebt, ze hebben echt alles, maar wel tegen westerse prijzen en dat is wel wat minder. Als we daarentegen lokale spullen kopen, met name groente en fruit, dat kost natuurlijk slechts een prikkie vergeleken met Nederland.
 



We kochten daar alleen een berg bananen en zijn toen maar naar de groenten winkel in Agonda gereden. De weg terug was mooi en het laatste stuk reden we tussen de palmbomen door Agonda in. Hier heerst ook veel meer rust dan in de rest van India. Geen honderden mensen die aan je auto staan te trekken, maar meer het kijken op afstand is hier heel gewoon.
 



Bij terugkomst stond het ineens vol met kinderen. Waar ze vandaan komen??? Ik heb geen idee maar de vrouw van het stukje land waar we staan stuurde ze weg en de rust keerde weder. Dan nog even afwassen en ons potje koken. Vandaag eten we weer Thai en ik maak het vlees en Susan de rijst. Dan is er weer een dag voorbij.


donderdag 3 januari 2008: 34 graden overdag en 21 in de nacht.

Agonda Beach, Goa, India.

Susan staat vandaag weer eerder op dan ik en gaat de verslagen die ik heb gemaakt controleren en aanvullen. Mijn Nederlands laat soms een beetje te wensen over en ik typ zo snel dat ik wel eens een lettertje oversla of “het” type als “eht”. Nederlands heeft me eigenlijk nooit geïnteresseerd, ik vond techniek veel interessanter op school. Het uitzicht in de slaapkamer is echt super. Het palmenstrand met de zee op de achtergrond ziet er uit zoals je het in je dromen voorbij ziet komen.
 



In bed neem ik nog een uurtje de map met Thaise les ter hand en worstel me weer door een hoofdstuk. Ook probeer ik het lezen een beetje onder de knie te krijgen, maar dat is super moeilijk. Letters worden soms omgedraaid in een woord dus “naam” wordt bv “anam” ja en zoek het dan maar uit. Ook een leuk ding is dat het woord Klay twee betekenissen heeft Klay kan ver weg of dichtbij betekenen. Lekker handig hè!! Klay met een dalende toon is dichtbij en Klay met een neutrale toon is ver weg. De meeste woorden hebben trouwens soms wel 3 of 4 betekenissen en dat maakt de taal er niet gemakkelijker op.


Rond tien uur klim ik mijn bedje uit en dan komt net de bakker aangelopen. Best wel handig zo een bakker die elke dag vers brood, snacks en koekjes komt brengen. Helaas zijn wij een van de laatsten in zijn route en vandaag was het brood op. Maar de snacks waren ook heerlijk en vulden onze magen ook. Samen met de kokos en gember koekjes hadden we een stevig ontbijtje.

Dan is het tijd om het vuilnis weg te brengen. Bij de andere Overlanders is een put waar iedereen hun vuilnis in dropt en dat wordt een maal per week verbrandt. Alleen je vuilnis wegbrengen gaat niet, want je komt langs de andere Overlanders en daar blijven we elke keer wel ergens hangen. Vandaag zijn we bij een Nederlands stel, wat hier met de kids is, gaan zitten. Daarna nog even naar Eugen en Monique en dan is het tijd voor de zee. Iedereen vraagt zich af waarom we onze T-shirts aan hebben in de zee. Het is bittere noodzaak om onze rode ruggen een beetje te ontzien. Het rode wordt al een stuk minder, maar we willen niet weer verbranden. We zwemmen langs het strand richting onze camper en daar aangekomen gaan we nog even langs bij een Duitse truck die gisteren aangekomen is.
 


Wat even langsgaan zou moeten zijn wordt weer een gezellige paar uurtjes. Het zijn twee leerkrachten die zo om de 4 of 5 jaar er een jaartje tussen uittrekken met hun truck. Ze krijgen 4 jaar lang 25% minder salaris en kunnen dan een jaar vakantie houden met behoud van hun loon of 20% minder loon, 5 jaar werken en dan een jaar sabatical.

We nemen afscheid en gaan lekker onder onze luifel in de schaduw zitten. Gisteren hadden we een ananas gekocht en die heb ik vandaag van zijn jasje ontdaan. Super lekker en vers waar geen blikje tegenaan kan. Dit is de eerste keer dat ik er een schil en dat kost even werk en 30% ananas, maar door de redelijke prijs hier is dat niet zo een probleem. Buiten onder de luifel doet Susan Sudoko en leer ik Thai.
 



Het wordt donker en dan is het tijd voor het eten. Frietjes met een biefstukje en een lekker sausje maken het geheel compleet.  Na de afwas is het dan tijd om te gaan slapen. Het is ondertussen 27 graden in de camper en dat is voor ons een heerlijk temperatuurtje.


Vrijdag 4 januari 2008: 32 graden overdag en een heel stuk koeler in de avond en nacht.

Agonda Beach, Goa, India.

Na het ontbijt hebben we de camper en garage opgeruimd. Soms is dat nodig en verder moet er ook af en toe wat aan de truck worden hersteld. Ik haal de mega luchthoorn uit elkaar, want die doet het niet meer. Het waren de twee luchtrelais die alle 2 vastzitten. Na het demonteren van die dingen en er een berg olie ingespoten te hebben komt er nog steeds geen leven in. Na wat geklop met een steeksleutel op de behuizing komen de solenoïdes langzaam los en nadat ik er spanning op zet komt er weer een gezond getik uit.

Ik hang half onder de truck en met mijn oor bijna in de toeter. Als ik de luchtkraan openzet vlieg ik bijna van mijn geloof af. Shit een van de relais blijft hangen en zonder spanning laat een van de toeters, en natuurlijk altijd de grootste, heel even een scheet. Ik schrik me rot. Gelukkig stopt hij meteen en kan ik verder gaan met de montage van de draden die ik, voor het testen, los heb geknipt. Helaas blijft de luchtaansluiting lekken en lijkt het me beter heel het handeltje even te demonteren zodat ik alles op mijn gemak kan herstellen binnen in de camper. Na alle draden van de luchtrelais weer te hebben gesoldeerd en geïsoleerd kunnen de hoorns weer op hun vaste plaats worden geschroefd. Daarna vlug nog een extra spanningskabeltje van de hoorns naar binnen leggen en de boel testen. De treinhoorn, want zo heet hij, heeft 2 standen. Op de ene stand werken alle 2 de hoorn tegelijk en op de andere stand gaat eerst de eerste en een seconde of twee later de andere. Schakelen tussen de twee verschillende standen doe je door de plus en min om te draaien.

Dan is het tijd om het ding te testen. Jammer voor de omgeving, maar ik moet toch even kijken of hij werkt. De toeter geeft een 170db harde toon en dat is echt hard. Hoe hard? Nou super super hard en dan nog harder. Je blaast er zo de vouwen mee uit de broek van de gemiddelde Indiër. De gewone toeter die we hebben kun je gebruiken, maar geeft weinig of geen reactie. De treinhoorn laat de gemiddelde 50kg zware Indiër ongeveer 20cm loskomen van zijn stoel of zadel. Geloof me, het is geen Indiër pesten, maar bittere noodzaak hier. Zelfs de Indische truck chauffeurs die onder het rijden af en toe een dutje doen worden er wakker van en dat is echt wat je nodig hebt. Ik zet even 24volt op de draad die naar de hoorns gaat en een oorverdovend concert galmt over het strand. Dan nog even de plus en min omdraaien om te kijken wat dat voor effect geeft en het heeft het gewenste resultaat. Iedereen in een omtrek van een meter of 500 draait zijn hoofd richting de truck. Het werkt dus perfect. Morgen sluit ik de schakelaar wel aan en maak een keuze schakelaar zodat ik de gewone toeter of de hoorn kan gebruiken. De hoorn gebruik ik alleen als de andere niet het gewenste effect geeft en ook dan alleen in hoge nood. Echt iedereen schrikt zich kapot als we de hoorns gebruiken, maar tijdens de rit vanaf Nepal hebben we hem super gemist.

Na het opruimen van het gereedschap is het tijd om water te gaan halen. Met de twee 20 liter jerrycans rijd ik met de Quad naar de bron. Dan is het een kwestie van onze emmer aan het touw binden en de handel in de put gooien. Na het ophijsen heb je dan een liter of tien water en aangezien er met het vullen van de jerrycans ook nog wat water verloren gaat moeten we 6 emmers uit de put hijsen om de 2 Jerrycans te vullen. Dan heel de handel op de Quad laden en de paar honderd meter van de put naar de truck rijden.

Bij de truck gaat het gemakkelijk, de slang in de jerrycan hangen en de pomp inschakelen. Na een minuutje zit er weer 20 extra liter water in de tank. Ik moet zo een keer of  3 op en neer rijden en dan zit de tank weer helemaal vol. Zo vol dat ik nog 35 liter over heb voor morgen. Morgen moet het beddengoed worden gewassen en dat kost weer een liter of 40 water. Voor de groene jongens onder jullie, met de hand wassen en uitspoelen kost veel meer water dan de wasmachine, zeker als je, net als wij, de wasmachine helemaal vol stopt met was. Stroom kost het nagenoeg niets, omdat we via de zonneboiler warm water in de wasmachine laten lopen. Op zo een manier hoeft de wasmachine het water niet zelfstandig te verwarmen en kost een wasbeurtje maar een 500 watt. En zelfs die komt uit de accu’s die weer worden opgeladen door de zon. Op dit moment gebruiken we geen airco en verbruiken we 3,5 kw per dag. De koel/vrieskast gebruikt daarvan de meeste stroom. Rond een uur of 1 hebben de zonnepanelen de accu´s weer vol en vandaag hadden we om 1 uur al 4,5 kw lading in de accu´s gestopt. Onze generator hebben we eigenlijk alleen laten lopen om te lassen. Niet dat het nodig was, want op de 3,5kw omvormer kan het lasapparaat ook werken, maar we wilden geen risico nemen.

Zowat iedereen heeft hier problemen met hun stroomvoorziening. Iedereen heeft een zonnepaneel, maar dat is in de verste verte niet genoeg om de koelkast en verlichting te laten werken. Overal hoor je generatoren lopen en als je vijf jaar onderweg bent, heb je meer brandstof verstookt dan de prijs van een goede installatie. Een paneel wordt vaak voor 25 jaar gegarandeerd dus heb je zeker in zijn levensduur de benzine of diesel van de generator uitgespaard. Zorg voor voldoende panelen en bespaar zeker niet op de regelaar. Een m.p.p.t. regelaar kost 50% meer dan een analoge, maar haalt minstens 30% meer power uit de panelen. Zorg er ook voor dat er een laagje lucht tussen de panelen en het dak zit, zodat de panelen wat gekoeld worden. Als namelijk de temperatuur omhoog gaat komt er minder power uit je panelen. Met een m.p.p.t. regelaar heb je hier minder last van. Wil je weten hoe de regelaar werkt, kijkt dan in ons technisch stukje over zonne-energie.

Het bovenstaande stukje is niet om te pochen, maar om toekomstige reizigers attent te maken op de vaak te krappe energievoorziening. Een iets hogere investering, en de juiste keuze van de panelen en m.p.p.t. regelaar, zorgt voor veel minder problemen op de wereldreis. Een compressorkoelkast gebruikt al een behoorlijke stroom en die wordt alleen maar hoger als de buiten temperaturen stijgen. Een 210 watt paneel is vaak onvoldoende voor het laten werken van de koelkast. Sta je in de volle zomer zon komt het net goed, maar in het najaar, als de dagen korter worden, komt ook het paneel te kort. Met een m.p.p.t. regelaar en twee 210 watt panelen heb je bijna altijd genoeg energie om alles te laten werken. Je moet dan natuurlijk wel voldoende accu´s aan boord hebben, maar dat is niet de duurste investering. Zorg er voor dat je zo veel accu capaciteit hebt dat je nooit meer dan 30% per dag hoeft te ontladen. Dan zullen de accu’s jaren langer hun dienst doen. En koop geen onderhoudsvrije accu’s maar semi-tractie accu’s met dopjes. Zodat je elke paar maanden water bij kunt vullen. Dan de laatste tip, laat de accu vullen met tropenzuur. Dit zuur zorgt voor een langere levensduur bij hogere (>35 graden) temperaturen.

Rond een uurtje of 5 zijn we aan het koken geslagen. Rijst met Thaise bief en daarbij verse ananas. Na het koken en de afwas was het al weer een uurtje of 9 geworden.
Dan is het weer tijd voor ons bedje. Eerst nog een leuk dvdtje gekeken en dan slapen. Het waaide tot een uurtje of twaalf bijna niet en dan is het net iets te warm in de camper. Vannacht zakte de temperatuur terug naar 17 graden en dat heerlijk, zeker als alle twee de ramen openstaan.


Zaterdag 5 januari 2008: 35 graden overdag en 17 in de nacht.

Agonda Beach Goa, India.

Ik blijf nog even in bed liggen leren tot de bakker langskomt. Helaas zijn we weer de laatste die hij bezoekt en is het brood op. We eten dus weer saucijzenbroodjes met een groente vulling. Ik moet wel zeggen het is veel lekkerder dan brood en we zijn nog steeds goed op gewicht.

Ik kijk nog een keer een paar lessen door van de Thaise cursus en ben benieuwd of het gaat lukken, want over een week of 5 zullen we daar zijn. Ach alle beetjes helpen en het zal altijd beter gaan dan een paar jaar geleden. Toen bestelde ik een glas sinaasappelsap en kreeg zowaar een glas. Helaas was de inhoud iets anders dan ik had verwacht en een stuk minder verteerbaar. Het was een glas met een vork!!! Ja het is een toontaal en je moet het woord wel met de goede toon uitspreken. Tijdens het leren, ontbijt in bed en zeg nou zelf wat is er nu mooier dan ontbijt op bed?? Zeker als je uit het raam kijkt en het strand, de palmen en de zee ziet.

Rond tien uur kom ik uit bed en trek mijn zwembroek aan. Dan lopen we samen richting de zee. 1 minuut later spoelt het lauwe water over onze voeten en omdat de zon nog niet echt heftig schijnt, voelt de zee, die 29 graden is, in het begin een beetje fris aan.

We zwemmen een kwartiertje en vinden het dan genoeg geweest. Susan gaat terug naar de camper om de was te doen en ik loop even, 500 meter verder, naar de andere kant van Agonda en ga even een praatje maken met een paar andere Overlanders. Natuurlijk duurt het weer uren voor ik terug ben en ga ik proberen om samen met een andere Nederlandse Overlander wat foto’s van Ruud zijn kapotte harddisk af te halen. Helaas lukt het niet, want het ding is echt overleden. Geen backup van de foto’s, dus die is hij kwijt.

Dan bel ik even naar de haven van Chennai om te vragen hoe het verschepen in zijn werk gaat en hoe lang het gaat duren. We moeten rekenen op 9 dagen vanaf de eerste dag dat we in de haven zijn tot het moment dat de truck aankomt in Port Kelang, Maleisië. Dan moet daar de douane nog meewerken en klaar is Kees. Christa, zie hoofdpagina van de website, zal ons dan komen vergezellen en wordt het een stuk drukker in de camper.

Hierna zijn we naar het internetcafé gelopen om eens te kijken hoe Casper, een andere wereldreiziger, en Kees en Els het vergaat. Helaas wordt de website van Kees en Els niet meer bijgewerkt maar Casper Jansen blijft leuke update´s op het net zetten. Ook wilde ik eens kijken welke satellieten hier boven Goa hangen om weer eens tv te kunnen kijken, maar helaas vond ik weinig nieuws. Wel voor Maleisië en Thailand en daar gaan we straks ook weer heen.

Na het internetten hebben we het eten van gisteren in de magnetron opgewarmd. En hoe raar het ook is, het smaakte nog beter als gisteren. Daarna een filmpje aangezet en in ons bedje gekropen. Het was vandaag extra warm, omdat er weinig wind stond en de wind werd pas wakker toen wij al uren sliepen. Rond 24:00 uur werd het aangenaam koel in de truck.


Zondag 6 januari ’08: 35 graden, en elke dag wordt het warmer.

Agonda Beach, Goa, India.

Vandaag weer hetzelfde ritueel, Susan gaat spelletjes spelen op de laptop en ik wordt ineens super depressief. Vannacht heb ik de computer aan laten staan om een image (backup) te maken en omdat ik ook nog een trage 2,5 inch externe harddisk bij me had wilde ik die ook gebruiken. Dan staat op elke externe harddisk een image voor als het fout gaat.

Normaal duurt het een uurtje of 2 maar op het oude usb1 ding duurt het 12 uur. Omdat True-image op de achtergrond draait zag Susan niet dat de backup bijna klaar was. Ze zag niet eens dat er wat gebeurde en trok de usb kabel van de harddisk los. Toen kwam er wel een melding dat true image niet kon schrijven en dat was het dus. Heel de nacht dat ding voor Jan met zijn korte achternaam aangehad. Maar goed, volgende keer beter.

Ik ben nog een uurtje of wat bezig geweest met mijn hai en vandaag komt de bakker voor de verandering eens als eerste bij ons. We ontbijten met heerlijke verse broodjes en daarna is het weer tijd voor ons spetterpartijtje in de grote zee. Als we terugkomen staan Eugen en Monique voor de deur en vandaag ga ik even naar hun laptop kijken. Ik heb het nog drukker als thuis. Eerst maken we een Image en daarna gaan we eens kijken waarom dat ding niet vooruit te branden is. Elke antivirus programma wat ik wil installeren laat de PC spontaan uitvallen. Elke keer als het register wordt aangepast van Windows XP schakelt de pc uit. Aan het einde van de rit krijg ik het toch voor elkaar om via een opstart disk alle benodigde software te installeren en gaan ze weer blij naar huis.

Als we ons klaarmaken om te gaan zwemmen, zie ik dat er achter aan de laadklep van de Daf een fotocamera hangt. Wat een geluk dat ik me nog even omdraai, anders was hij weg geweest. Het was de camera van Eugen en Monique en we wandelen maar eerst naar hun, om dat ding terug te brengen. Ze zijn natuurlijk super dankbaar dat wij hem gevonden hebben. Ze hadden hem nog niet gemist, maar dat zou niet lang mee duren. We lopen dan recht de zee in en praten in water nog met andere Overlanders en dan is het tijd voor de douche.

We gaan straks uit eten en ik ben de taxi. Er is een Duitse vrouw die een ongelukje heeft gehad en niet goed kan lopen. We zouden uit gaan eten en zij kon normaal niet mee. Aangezien we een Quad hebben haal ik ze straks op en breng ze naar het restaurant, zodat we gezellig met zijn achten een pizza kunnen eten. De eigenaar van de pizzeria is een echte Italiaan dus moet het wel lekker zijn.

We hebben nog een paar uurtjes voor we gaan eten en ik ga eerst nog even de afvalwaterpomp vervangen. Dat ding moet gaan lopen als er voldoende water in een bakje loopt en pompt dat afvalwater omhoog de vuilwatertank in. Helaas weigert hij soms en dan loopt het bakje over. Als ik de pomp demonteer zie ik dat hij een beetje van slag is. Als ik de vlotter omhoog druk, dus als er water in zou komen, stopt hij. En als ik de vlotter naar beneden beweeg, als hij dus normaal leeg is, loopt de pomp???? De vlotter is helemaal ingegoten en daar valt niet veel aan te repareren. Ik heb nog een reservepomp bij me en die monteer ik maar. De oude zaag ik wel een keer uit elkaar als ik zin heb en de slijptol toch ergens voor nodig heb. Dat ding ligt ergens verstopt in de auto en ik moet toch nog een keer de bagagebak herstellen. Dan moet ik hem toch zoeken en doe ik meteen twee dingen tegelijk. Als Susan uit de douche komt rijden we samen met de Quad naar Eugen en Monique om Tina en de rest op te pikken.

De omgeving is super mooi en het was vroeger een backpackers paradijs.De hippies hadden het hier in de jaren 60 al gevonden en eigenlijk is er weinig veranderd sinds die tijd. De hippies kozen het voor de lage prijzen, de goedkoop en eenvoudig te verkrijgen marihuana, en de rust.
 




Susan neemt Tina mee op de Quad en na nog even bij de Vodafone winkel langs te gaan, komen ze ook naar de pizzeria, waar wij al met zijn viertjes zitten te wachten op hun. We zouden er met zijn achten gaan eten, maar 2 personen komen wat later, dus zitten we eerst gezellig met zijn zessen te kletsen. Wel bestellen wij het eten alvast, want hier in India, met name hier in Goa, duurt het tenminste een uur voordat je je eten krijgt en aangezien we tamelijk veel honger hebben, kunnen we net zo goed alvast bestellen.
 



Als voorgerecht knoflookbrood met tomaten en als hoofdgerecht neemt Susan pasta en ik lasagne. Van beiden smaakt het eten lekker en als toetje delen we samen een caramel crème, die overigens ook heerlijk is. Om 21.30u rijdt Susan met Tina met de Quad weg en wij vertrekken met zijn zessen achter hen aan. Als ik bij de camper aankom, heeft Susan de Quad alweer op zijn plaats geparkeerd en we duiken lekker ons bedje in. Vandaag was het weer behoorlijk heet, omdat het nagenoeg windstil was. Echter, nu de zon alweer even onder is, is er toch een windje op komen zetten en wordt de slaapkamer redelijk gekoeld. Nog even de film van gisterenavond afkijken en dan lekker slapen.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2008-01-04 (2989 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.06 Seconden