Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
27 t/m 30 september 2007





Donderdag 27 september 2007: Warm en de hele dag heeft de zon geschenen.

GPS: de Gps coördinaten zijn gewijzigd en zijn nu Graden, minuten, seconden
N27,42,38,1 E085,17,21,9 in Kathmandu

Vanmorgen weer vroeg wakker. We moeten er echt aan gaan wennen dat we op tijd naar bed gaan en op tijd ook weer op te staan. De mensen liggen hier namelijk al voor 22.00u in bed en ze zijn om 05.00u alweer op. Als wij een beetje rust willen genieten dan zullen wij ons slaapschema daar ook een beetje in de buurt aan moeten passen.
 


 

We hebben in een klein nederzettinkje geslapen en de mensen zijn zeer vriendelijk. Al vroeg zijn de vrouwen hier bezig met de huishoudelijke karweitjes zoals het poetsen en koken. Gisteravond vroegen we of we hier konden eten, want het leek heel erg op een restaurant, maar dat was toch niet het geval. Nu het licht is, lijkt het alleen nog maar op een restaurant. Een van de vrouwen had een hele grote stapel met een soort van donuts gemaakt, maar dan groter. Waarschijnlijk toch wel voor de verkoop, want we hebben meerdere mannen langs de weg rond zien sjouwen met een groot dienblad vol met van die dingen. We lusten wel iets voor ontbijt en hebben 2 van die dingen gekocht, want dat kon dan wel.

Om 09.00u vertrokken we en ondertussen hebben we de donuts verorberd. Ze smaakten een beetje naar oliebollen, we misten alleen de poedersuiker en dat op de vroege morgen. We vervolgden onze weg richting Kathmandu en dat verliep eigenlijk redelijk vlotjes, totdat we in de file terecht kwamen. In eerste instantie dachten we nog, dat het wel heel erg druk was in het stadje waar we op dat moment in reden en dat sommigen toch wel heel raar geparkeerd stonden, dus wij reden verder, gewoon de file voorbij. Maar buiten het stadje waren we nog steeds geparkeerde wagens voorbij aan het rijden en toen begon het ineens te dagen: FILE!!! We waren al honderden trucks, bussen en auto’s gepasseerd en we zagen honderden mensen die op of langs de weg zaten en zich vermaakten met kaarten of gewoon zaten te picknicken, of te wachten.

Normaal zouden wij een file niet voorbij rijden, maar een bus deed dat ook, dus wij achter de bus aan. Gelukkig was er nog ergens een gaatje en pasten wij er net tussen, dus netjes en geduldig wachten totdat we verder konden.

Voor ons stond een bus en op het dak stonden 2 vastgebonden geitjes een beetje aan de boom te vreten die toevallig net boven hun stond. Het moet voor deze beestjes geen pretje zijn om op het dak van een bus te reizen.
 



Aan meerdere mensen gevraagd wat er eigenlijk het probleem was, maar we kregen er nergens een antwoord uit. Tot op een gegeven moment een Nieuw Zeelandse toerist een praatje met ons kwam maken en die vertelde dat het een demonstatie was en dat het nog wel een paar uur zou gaan duren. Het was pas half 1 en tot half 4 hebben we de eerste keer stil gestaan. Daarna reden we weer tot in het volgende dorp en stonden we weer stil dat ging zo tot 17:00 uur door. Toen we het laatste dorp tegenkwamen waar de demonstratie tegen de regering was geweest stond er een bus waar geen raam meer inzat en een truck die half in het ravijn hing. Vermoedelijk hebben die door willen rijden en dat is niet zo goed bevallen bij de demonstranten. Toeristen zouden door mogen rijden maar als er dan een truck probeert om de file te omzeilen komt dat niet goed.

Het mooie uitzicht maakt alles weer goed. Zo rij je redelijk vlak door de mooiste natuur en dan ga je ineens weer super steil omhoog, zodat we dan ineens weer de berg op sukkelen. We doorkruisen kleine dorpjes met 4 huizen die geen stromend water en elektriciteit hebben. Het begint al donkerder te worden en het enige licht komt van het fornuis waar een gezellig houtvuurtje brandt.
 



We zouden normaal rond 4 uur in Kathmandu aankomen, ruim voor het donker, maar nu was het 8 uur en pikkedonker. Vind dan maar eens een plekje. Uren hebben we rondgereden in deze megastad met 800000 inwoners, maar nergens een hotel met parking gevonden. Wel een pinautomaat zodat we nu weer genoeg geld hebben voor de eerste weken. Einde raad zijn we om 23:00 uur maar gestopt gewoon langs de weg en zijn we gaan slapen. Morgen zien we wel weer verder.

We hebben coördinaten van een parking maar het probleem is dat die niet kloppen. Of misschien wel kloppen maar via een andere standaard. Elke gps ontvanger heeft wel 20 manieren om de coördinaten in te geven en of wij hem het zelfde hebben staan als onze vrienden ?????

‘s Avonds wilden we nog even het verslag schrijven maar er was water over het keyboard gegaan van de laptop. Waar het vandaan gekomen is ???? maar sommige toetsen werken niet of blijven hangen. Na hem even voor de kachel te hebben gezet komt er weer leven in en heb ik ‘s morgens de 28e het verslag kunnen maken.


Vrijdag 28 september 2007: lekker temperatuurtje en een paar druppels regen.

Gps van de bewaakte bus parking in Kathmandu N 27,42,19,0 E085,21,59,5

Susan was al vroeg wakker en is voor in de cabine gaan zitten om de boel in de gaten te houden en om het verslag te maken. Ik ben na een uurtje ontwaakt en toen we om half 9 uit de camper stapten om te vertrekken stond het natuurlijk al weer vol met kijkers. Gelukkig waren het geen kloppers en hebben we toch nog lekker geslapen ondanks het feit dat we midden in een drukke woonwijk stonden.

We reden een paar uur rond om een geschikte plek te vinden en reden op het laatst door de ambassadewijk. Hier staan een paar mooie grote hotels maar parkeerplaats is schaars. Ineens reden we een busparking voorbij waar de toeristen bussen staan en daar konden we voor 1,2 euro per dag staan. Rustig is anders maar we staan wel bewaakt.

We namen een taxi en voor het zelfde bedrag (1,2 euro) werden we naar het centrum gebracht. We willen eens goed eten en het maakt ons geen klap uit wat het kost. We laten ons bij het beste Japanse restaurant afzetten en bestellen daar Sushi en een tempura schotel met vis, vlees en groenten. Het was niet echt goedkoop maar we hebben heerlijk gegeten.
 



Voor Europese begrippen was het betaalbaar 14 euro voor een goede maaltijd die we niet op kregen en drankjes. Daarna liepen we naar de beste Thai van Kathmandu. Ying Jang heet het en in de keuken staat een echte Thaise chef-kok. Na een halfuurtje door de smalle straatjes van Kathmandu die overvol zijn met leuke winkeltjes zagen we het restaurant. Het zag er mooi en verzorgd uit en we genoten nu al van het moois dat vanavond komen gaat. De laatste maanden hadden we voor het grootste deel een eenvoudig en saai dieet. Niet dat het eten in India en Pakistan niet lekker was maar het was geen culinair hoogstandje.

We liepen verder en kochten nog even twee Nepalese shirts met lange mouwen voor mij en voor Susan een fel gekleurd vest. De prijzen zijn laag hier en ik moest iets hebben met lange mouwen om de muggen te weren. Niet hier want ik heb hier geen mug gezien maar meer voor straks.

We gingen een internet café binnen en lazen de websites van Kees en Els en van Casper Jansen en natuurlijk checkten we onze e-mail. Vanuit Nederland kreeg ik te horen dat de ruit een gewone ruit wordt en geen Lexaan ruit. Als voorruit zijn deze minder goed geschikt en dus moet er weer een bros normaal ruitje in. De prijs is dan ook een stuk lager en daar zijn we ook blij mee. Ineens kreeg ik buikpijn en ik moest snel een wc hebben. Gelukkig was er een gemeenschappelijk toilet voor een hele hoop winkels die hier zaten. Ik ging naar binnen en dan moet het gebeuren. De pot zat nog vol en dat was normaal want doortrekken ging niet. Ik zal jullie de details sparen maar het was echt goor. Maar goed buikpijn weer weg en dat in een record tempo. In zo een hok blijf je echt niet langer dan nodig is. Je weet wel boekje, krantje en koekje erbij kun je hier wel schudden.

Daarna nog even een kaart van Kathmandu en Pokhara gekocht voor een prikkie zodat we ook weten waar we heen moeten.
 



We maken nog even wat foto’s van de smalle straatjes waar vroeger de hippies rondliepen en die nu echt uitpuilen van de westerse toeristen. Er is zelfs een straat die vanuit het hippie tijdperk Freakstreet is genoemd. Freakstreet komt uit de tijd dat de hippies in de jaren 60 en 70 hier een waar hasj en wiet paradijs hadden gevonden.

Als je spullen nodig hebt voor een expeditie of een mooie trek, ben je hier op het juiste adres. Honderden winkels met rugzakken, kleding, klimgerei, potten en pannen, haken en touw, tenten en slaapzakken en alles voor zeer lage prijzen. Bekende merken jassen en broeken van Goretex kosten hier een fractie van het bedrag wat je bij ons betaalt. 10% van de prijs bij ons betaal je ongeveer.

Rond half 5 liepen we terug naar het Thaise restaurant en bestelden wat eten. Susan 2 heerlijke salades en ik een Tom Kha Kai soepje.
 


( normaal maak je een foto voor je begint te eten maar ik kon niet wachten)

Dit is een heerlijke kokossoep met kip en champignons. De enige plaats waar hij normaal echt super is, is in Eindhoven bij Sala Thai.

Maar deze soep kan de concurrentie aan. Heerlijk was de soep. Of voortreffelijk eigenlijk. Hij was duur met zijn 3 en een halve euro, maar daarvoor kreeg je ook een pannetje vol. Daarnaast had ik grote gamba’s in knoflook en peper en ook die waren super lekker. Ik denk dat we elke avond hier gaan eten, want dit is genieten en we weten niet wat er in de rest van Nepal nog te krijgen valt.

Daarna met de taxi naar huis terug. Raar woord eigenlijk, naar huis, maar voor ons is de truck ons huis en dat bevalt goed. We hebben de taxichauffeur ingehuurd voor 2 dagen. Voor 20 euro per dag is hij morgen en maandag onze gids om ons heel Kathmandu en een mooi plaatsje 20 km verder te gaan verkennen.

Terug nemen we een andere taxi en voor 100 roepie ( 1,2 euro) wil hij ons wel naar huis brengen. Oké, en we stappen in. Maar als we dan op de plaats van bestemming aankomen, wil hij ineens 150 roepie. Hij begreep wel aan mijn toon en zeker aan mijn doen en laten dat hij beter heel snel de 100 roepie aan kon nemen en door kan rijden. Wat een !@#$. Snel pakt hij de 100 roepie en rijd het donker in. We worden er steeds gemakkelijker in. Wij zijn super vriendelijk voor de mensen en geven regelmatig een behoorlijke fooi maar aan oplichters hebben we een gruwelijke hekel. Het was er weer een met een Taliban baardje. Elke keer als we iets van oplichting meemaken is het altijd een persoon met zo een baardje. Dus die gaan we voortaan uit de weg. Hoe lullig het ook mag zijn, want we zijn ook dezelfde baardjes tegengekomen die wel eerlijk en vriendelijk waren. Maar in landen waar ze de minderheid hebben is het elke keer weer raak. Misschien toeval??


Zaterdag 29 September 2007: regen en 21 graden.

Gps coördinaten zijn nog steeds het zelfde als gisteren!

We worden wakker om een uur of 7 omdat iemand over het dak loopt, Na een kleine check bleken het apen te zijn, dus geen paniek en nog even de oogjes dicht doen om rond 8 uur het bed uit te klimmen. Er lekt nog steeds water langs het grote raam van de zithoek en ik snap in eerste instantie niet waarom. Na een check op het dak zie ik waarom het binnen lekt. We hebben schijnbaar iets geraakt en er zit een gat in de aluminium dakrand en daardoor loopt er water in de wand van de opbouw. Dit water loopt langzaam door het schuim, wat in de wand zit, en komt zo aan de binnenkant van de truck door de bevestiging van het raam. Om kwart voor negen komt de taxichauffeur die ons een dagje door Kathmandu zal loodsen en we vragen hem of ik ergens siliconenkit kan kopen. Hij verstaat het niet, maar hij regelt een tolk die het begrijpt en het hem uit kan leggen. Het duurt geen kwartier of we hebben een winkeltje gevonden om een kitspuit te kopen en we besluiten eerst maar even het gaatje te dichten. Het regent en het wordt een noodoplossing, maar het belangrijkste is dat het lekken ophoud. We rijden eerst naar Durbar Square in Kathmandu. Dit is een wijk waar het oude paleis staat en tientallen grote en authentieke tempels. Dit alles mooi omringt door kleine straatjes met de mooiste winkeltjes. Overal zie je marktkooplui die hun groenten en fruit proberen te verkopen. Helaas regent het pijpenstelen en verregent hun waar voor ze het kunnen verkopen. Af en toe is het een half uurtje droog en dan komt de regen weer met bakken uit de hemel vallen. Maar onze jas is waterdicht en een beetje afkoeling is na de weken van extreme hitte eigenlijk best wel welkom. De foto’s worden er alleen niet mooier op maar dat is bijzaak.


De tempels worden door de gelovigen druk gebruikt om te bidden en te offeren. Voor ons meer als attractie en we kijken onze ogen uit. We wisten dat Kathmandu mooi was er en veel dingen te bekijken waren, maar zoveel gaat onze verwachting te boven. Op elke hoek vind je wel een tempel of andere bezienswaardigheid en we genieten met volle teugen. Zeker als we denken aan wat er straks weer komen gaat, het eten bij de Thai.

We eten nog even een soort slagroomsoesje met een chocolade korst en slappe warme chocolademelk en gaan dan terug naar de taxi. Van hier uit rijden we naar de wijk Patan, aan de andere kant van de rivier, waar we ook de tempel wijk gaan bekijken. De gebouwen zijn oud en verkeren in prima staat. Als we het oude paleis binnenlopen blijkt er een museum in te zitten en aangezien het buiten behoorlijk regent is dat een goede keuze.

Het gebouw moet prachtig zijn geweest toen het nog echt als paleis gebruikt werd. Helaas is door een aardbeving in 1934 veel van het moois verloren gegaan en is het met hulp van Oostenrijk weer hersteld. Als we de originele foto’s bekijken van vroeger is er wel veel pracht en praal verloren gegaan door de restauratie.

Buiten wordt je constant aangevallen door bedelaars en verkopers, maar niet echt op een vervelende manier. Gewoon negeren werkt het beste en ze verdwijnen dan al weer snel op zoek naar de volgende toeristen.

Na een uurtje hebben we het wel gezien mede doordat het blijft regenen. We gaan vandaag als laatste de diertuin bezoeken. Het is maar een kwartiertje rijden en voor een entree prijs van 1,7 euro kunnen we het toch niet laten. De lokalen betalen maar een paar dubbeltjes en dat is eigenlijk overal nog zo geweest. Toeristen betalen altijd een factor 10 of 20 meer dan de lokale bevolking, maar zolang als het slechts om een paar euro’s gaat kunnen we daar wel mee leven. Alle dieren die hier in het wild voorkomen zitten hier. Van Tijger tot luipaard en van neushoorn tot nijlpaard. Natuurlijk zijn ook alle apen, vogels, vissen en reptielen vertegenwoordigt.

Omdat de regen nog steeds met bakken uit de hemel komt vallen hebben we er flink de pas in en zijn we na een uurtje weer buiten.
 



(Ik heb nooit geweten dat een neushoorn zo belachelijk groot is, het lijf is bijna zo groot als een olifant alleen kortere poten)

We laten ons afzetten bij het Thaise restaurant waar we gisteren ook gegeten hebben en laten ons nog een keer flink culinair verwennen. De taxi komt ons na 2 uur weer ophalen om ons terug te brengen naar de truck en alweer zit er een hele leuke, maar natte, dag op. Bij de truck aangekomen staan er natuurlijk weer tientallen mensen de truck te bekijken en de voorkeur van de chauffeurs die hier ook geparkeerd staan gaat vooral uit naar de onderkant van de truck. Vier wiel aandrijving vinden ze prachtig en elke keer als we vertellen dat de truck al 24 jaar oud is staan ze met ongeloof te kijken.

Het is frisjes binnen ondanks de 21 graden die het er is. We steken daarom de kachel aan en stoken het op tot een graadje of 26. Ja, we zijn geen kou meer gewend en vinden 26 graden heerlijk. Zo kan ook de truck een beetje drogen, want de kussens van de zithoek zijn nog altijd een beetje vochtig door het lekje. We hebben gisteren nog 8 dvd’s bijgekocht met nieuwe films die we op ons gemakje kunnen gaan bekijken. We betaalden 80 eurocent per stuk en daarvoor kun je toch geen bult vallen. Vanavond lekker vroeg slapen na het kijken van een filmpje en morgen een dagje uitrusten, alvorens we maandag weer een dagje met de taxi gaan rijden. Vandaag hebben we extreem veel foto’s gemaakt en omdat we morgen een rustdag hebben zullen we er vandaag extra veel plaatsen.
 



Zondag 30 september 2007: volop zon en heerlijk warm en droog.

Gisteren hebben we twee films gekeken in bed, eigenlijk anderhalve want half weg de tweede vielen de ogen dicht. Vanmorgen hebben we hem afgekeken en kwamen we pas om 11:00 uur uit ons bedje. Het is zondag en op de parkeerplaats is het rustig. De meeste bussen rijden niet op zondag. Ik zoek even een plaatsje om de wc tanks leeg te gooien en vind een soort afvoerput in een hoek van het parkeerterrein. Ik vind ook nog een stuk dikke binnenband en dat is ideaal om het gat in de aluminiumdakrand permanent mee te dichten. Ik klim op het dak gewapend met de kitspuit, ducktape en het rubber en maak het gat dicht. Ondanks dat het gisteren regende toen ik de kit in het gat spoot zat het toch goed vast. Maar nu is alles helemaal dicht en kunnen we weer met een gerust hart slapen. Regen zullen we nog genoeg krijgen de komende weken.

Na een kleine lunch nemen we een taxi naar het centrum om de verslagen te gaan versturen en om even de e-mail te checken. Je raad het al hierna gaan we uit eten bij de Thai. Meer doen we vandaag niet op deze rustdag en vandaar dat we geen foto’s hebben. Ik geloof dat ik gisteren minstens voor 2 dagen foto’s heb toegevoegd, dus niets om ons voor te schamen. Vanavond kijken we nog een filmpje en gaan we vroeg slapen, omdat morgen de taxi weer voor de deur staat, voor een dagje Bhaktapur.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2007-10-01 (2891 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.05 Seconden