Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
1 t/m 6 juli 2007





Zondag 1 juli 2007: half bewolkt en een lekker temperatuurtje.

Vandaag zijn we alweer 3 maanden onderweg en nog steeds hebben we het vakantie gevoel. Soms een paar huiselijke ruzies, maar die zijn snel weer goed gemaakt.

We zijn nu onderweg naar Capadosie en hopen daar morgen Middag aan te komen. Eigenlijk is vanavond al mogelijk maar dan zouden we pas erg laat op de camping aan komen, dus overnachten we vannacht en rijden dan morgen naar de camping. We gaan op de camping staan om de was te doen. Wassen kan natuurlijk overal waar we staan, dit is een kwestie van de wasmachine aanzetten, maar drogen is een ander verhaal.

Ook kunnen we dan met de Quad de omgeving gaan verkennen en dat is ook wel weer eens leuk. De weg vanmorgen was super. Redelijk vlak en we hebben vandaag daarom ook zuiniger dan 1 op 4 gereden. Ook rijden we weer eens 70 km/uur en dat is ook weer een tijdje geleden. Helaas is de omgeving wel minder mooi, heuvels en weg meer zie je eigenlijk niet. We staan nu langs de weg om wat te eten. Het wordt champignonsoep en Kebab. Met uien, Nederlandse mayonaise en ketchup.

Ik heb ook weer tv via de Astra satelliet en kijk naar de formule 1 op dit moment. Tv kijken doen we bijna nooit maar soms wil je even het nieuws zien. Of gewoon even Nederlands horen. De soep wilde vandaag wel even snel de pan uit, Het vuur stond te hoog en alles kookte over. Maar een nat doekje deed wonderen en alles is al weer schoon.
 









Na de afwas rijden weer, We misten een afslag en moesten 100 km omrijden, maar de route was super gaaf en maakte die 100km meer dan goed. Vandaag hebben we 1 op 4,5 gereden en dat is weer netjes en als vanouds. In deze omgeving zijn vele campings, alleen de toeristen ontbreken. We reden door een klein dorpje en werden ingehaald door een super oude auto. De man waaide met een folder van een camping en reed een parkeerplaats op, hij vloog uit de auto en ging midden op straat staan. Hij wilde graag dat we op zijn camping kwamen staan maar we wilden nog een paar honderd km doorrijden. Hij zwaaide ons nog een beetje teleurgesteld uit en verdween in de verte.

We hebben tot 20:30 doorgereden tot 150 km voor Capadosie zodat we morgen een korte rit hebben. Normaal kom je altijd wel een winkel met brood of zelfs een echte warme bakker tegen. Helaas vandaag niet en we hebben dus geen brood voor morgen vroeg.

Nu nog even het verslag intypen en een filmpje aanzetten om daarna een keer zonder airco het bed in te kruipen. Het is vannacht 16 graden geweest en dat vinden we heerlijk in de camper zakt de temperatuur dan tot een graad of 20 en dat slaapt super. Maar we gaan de hitte weer tegemoet want in Side was het weer 39 graden volgens het Turkse nieuws. Maar we kunnen nog een paar dagen uitwaaien, want daar zijn we pas het einde van de week.


Maandag 2 juli 2007: 32 graden heerlijk temperatuurtje.

Vanmorgen zijn we vertrokken richting Gureme in Capadosie. Rond 2 uur reden we Gureme binnen en dit is een dorpje waar de mensen vroeger leefde in grotten. De steen is redelijk zacht en was ideaal om huizen in te bouwen. Complete steden zijn hier ondergronds gemaakt..
Over 2 dagen gaan we dit bekijken.
 









Meteen in Gureme was een camping maar die was te laag en we moesten gelukkig verder rijden… Waarom gelukkig? Omdat we nu een super gezellige camping hebben gevonden Kaya heet hij.Na een half uurtje door het super gave en vreemde landschap te hebben gereden, reden we de poort van de camping binnen. De camping leek in eerste instantie leeg maar toen we een geschikt plekje hadden gevonden zagen we dat er nog een expeditietruck stond en meerdere tenten.

 





‘s Avonds kwamen er nog twee busjes het terrein op rijden waarvan er eentje van een Duitser was die net uit Iran kwam.

Gezellig hebben we tot laat in de avond zitten praten met de camping beheerder Yasjar en de andere overlanders. Het was super gezellig, veel humor afgewisseld met zware verhalen, om kort te gaan de gezelligste avond tot nu toe. De camping heeft geen restaurant maar dat is geen belemmering om lekker te eten, we konden bij Yasjar bestellen en hij belde een restaurant die ons eten met de taxi kwam brengen. En zelfs nog netjes uitserveerde ook. Dat alles voor een bedrag van nog geen 4 euro 50 per persoon.

De camping heeft super schoon en nieuw sanitair en een mooi zwembad, echt een voorbeeld voor Turkije. Het is echt een aanrader. Betaalbaar, schoon en gezellig.

Rond 11 uur zijn we naar de camper gegaan en hebben we nog even op MSN en ispq gezellig zitten chatten. Internet is als je het even vraagt gratis te gebruiken, het wifi signaal is sterk en de verbinding snel. De nacht was minder gaaf, omdat we heel de avond cola hadden gedronken stonden we stijf van de cafeïne en hebben we heel de nacht wakker gelegen. Om tien uur ben ik uit bed gegaan met een gevoel als of ik mijn bed al dagen niet had gezien. De beheerder spreekt accentloos Duits en goed Engels en zelfs en beetje Nederlands. En komt overdag regelmatig een gezellig praatje maken.

Susan was om 7 uur even wakker geworden van het geluid van de branders van de ballonnen waarmee je een ballonvaart kunt maken. Nu was het met een van de ballonnen niet helemaal goed gegaan, hij was gecrasht in de bomen van de camping. Ik heb niks gehoord omdat vermoedelijk de cola net uitgewerkt was en ik in coma lag. Vanmorgen ging Yasjar de schade bekijken en er bleek een boom gesneuveld te zijn. Hoe het met de inzittende van de ballon afgelopen is weten we niet. Hij is weer opgestegen en verder gevlogen. We hebben besloten om de ballonvaart na dit ongelukje maar over te slaan en een dagje extra in het all inclusive hotel in Side te blijven.
 

Dinsdag 3 juli 2007:

Vanmorgen na het wakker worden de Quad uitgeladen en het gereedschap uit de Daf gehaald om eens een dagje te gaan sleutelen. Als eerste de Zonneboiler uit elkaar gehaald om te kijken waarom hij niet meer werkt. Ik dacht dat door de extreme hitte de koperen leidingen loswaren gesmolten van de zwarte plaat die door de zon wordt opgewarmd. Helaas dit was prima in orde. Dus ik denk dat de pomp overleden is door een te hoge watertemperatuur. Dit probleem los ik de volgende keer wel op.

Daarna de auto doorgesmeerd, tenminste geprobeerd, het slangetje waar het vet uitkomt, was gekneusd door dat hij in de bagagebak op en neer heeft staan springen op de maat van de slechte wegen. Nu had ik nog een 2e slang alleen die was niet buigbaar, maar ja beter als niets.

Omdat ik op plaatsen moest zijn waar ik niet bij kon snel even de bankschroef gepakt en geprobeerd om de stang te buigen, knak einde stangetje dus geen vetspuit meer. Ik was wel al voor 90% klaar maar baalde als een stekker. Ik heb nog geprobeerd om het te herstellen maar door de hoge druk gaat het steeds kapot en na een uurtje kloten heb ik maar opgegeven. Ik koop straks wel een nieuwe. Ook even alle schroeven van het carter aangedraaid hij lekte daar een beetje olie. Nu heb ik ook mijn vinger even in het koppelingshuis gestoken om te voelen of daar ook olie aanwezig is. Mijn vinger was zwart dus lekt de oliekering van de krukas ook een beetje. Dit zal voorlopig geen probleem zijn maar in de toekomst wel voor problemen gaan zorgen. Olie en een koppeling gaan niet zo goed samen. Maar dat zien we in de toekomst wel. Als de kering moet worden vervangen moet toch de koppeling gedemonteerd worden en dan vervang ik hem meteen maar voorlopig werkt alles perfect en ik ga niets vervangen wat nog goed werkt.

Susan had al een paar wasmachines gedraaid en dat afvalwater heb ik gebruikt om de quad een wasbeurt te geven. Na onze regenrit in Ankara was dit wel nodig.

Als laatste de vloer open geschroefd om het water in de accu’s te controleren maar hier was alles nog tip top in orde. Ik wist dat ik wat vergeten was vandaag……. O ja eten. Recht uit bed de overal aan en heel de dag niet aan eten gedacht. Maar dat heb ik daarna wel ingehaald.

We hebben nog even het koele zwembad opgezocht en een paar baantjes getrokken en daarna weer een tijdje met een van de andere overlanders staan te praten. De tijd vliegt als je plezier hebt. Horst en Edith uit Duitsland hebben een gezellige babbel en zij al 7 jaar onderweg met hun man truck. Ze reizen minder ver maar staan voor langere tijd op de zelfde plaats en rijden dan weer een land verder. Voor 10000 euro per jaar leven zij als koning en koningin in de mooiste plekjes van de wereld. Het rijden is het duurste door de hoge diesel prijzen maar eten en drinken en de campings zijn, zeker als je langer blijft, goedkoop.

Morgen gaan we wandelen in de vallei hier beneden en bekijken we de grotwoningen en onderaardse stadjes. Vandaag eens geen foto’s want om te zien hoe ik me vies, vet en vuil maak zal niemand interesseren. Reizen is leuk en een beetje rommelen aan de auto horen er bij, de temperaturen zijn hier perfect om aan de auto te werken en we genieten nu met volle teugen van de koelte hier, volgende week zal het wel weer warmer worden en zullen de temperaturen weer stijgen tot ver boven de 40 graden. We waren zo blij toen we uit Nederland vertrokken dat elke dag de zon scheen. Maar nu zijn we erg blij als het een dagje bewolkt is. Zon is gaaf maar wordt minder leuk als de temperaturen extreem stijgen.


Woensdag 4 juli 2007: ook hier stijgen de temperaturen weer elke dag.>30 graden

Vanmorgen vroeg op want om 9 uur staat Edith voor de deur. Dit is de vrouw van Horst die met hun man truck al 7 jaar door de wereld trekken en de omgeving hier kent.

We gaan naar het kerkdal, een vallei war vele kerken staan die in een rots zijn gebouwd. Het pad begint breed en wordt steeds smaller, het uitzicht is echt fenomenaal en zo mooi dat je soms gewoon een kwartiertje gaat zitten om dat moois te bewonderen.

Om bij de eerste kerk te komen moesten we behoorlijk klimmen, Ik heb me maar weer opgeofferd om als eerste omhoog te klimmen om daarna de vrouwen de bult op te trekken. Alle 3 kwamen we heel boven aan, je kijkt in een donker gat in de berg en toen we naar binnen liepen zagen we de fresco’s die op de wanden waren geschilderd.
 









De binnenkant is klein maar voor die tijd mooi afgewerkt. De bergen hier zijn van tufsteen, wat erg zacht is en waar met gemak complete steden in zijn ondergebracht. In een dorpje in de buurt is een stad met 6 verdiepingen gebouwd wat we nog moeten gaan bekijken.

Na deze kerk was het even aanklungelen om weer beneden op het pad te komen, naar beneden is altijd moeilijker dan omhoog.

Het pad liep door enkele tunnels en kwam uit bij een tentje waar je iets kon drinken, we wilde doorlopen maar de man riep cola, Fanta en vers sap voor 1 Lira (0,57 euro) dus we zijn toch maar even iets gaan drinken, we bestelde een sapje en ik ging over mijn nek toen ik een slok nam, het was zo zuur als z…..k. en bleek geen sinaasappel maar grapefruit te bevatten, Bij elke slok trokken we allemaal en behoorlijk eng gezicht en we waren blij dat het maar en heel klein glaasje was.

Na een kwartiertje zijn we verder gelopen naar de volgende kerk. Het was weer even klimmen en we waren net op tijd. Een lading toeristen werd gedropt en bezocht de kerk net na ons.
 









We kregen een glaasje thee aangeboden en hebben gezellig zitten praten met 2 fransen die goed Engels spraken. Ze waren nog jong en dat zal de reden zijn voor hun goede Engels. Normaal spreken fransen alleen maar Frans maar deze waren dus een uitzondering. Ze waren ook al maanden onderweg maar moesten helaas weer gaan werken.

Na Nog een uurtje kwamen we in Gureme aan en we zochten een tentje om even te eten toen ik een DHL pakketdienst winkel zag. Ik wilde even gaan vragen wat het kost om de fietsen naar Neerland terug te sturen omdat het overal veel te veel omhoog en omlaag gaat en dat fietsen leuk is voor mensen die levensmoe zijn. Fietsers zijn hier, en zeker straks in India vogelvrij verklaard, en hebben geen rechten op de weg. Als er bij het inhalen van 2 auto’s een tegenligger aankomt, drukken ze je gewoon van de weg.

Helaas was DHL dicht en we wilden verder lopen toen een man een paar winkels verder ons toeriep in het Nederlands of we thee wilden en een praatje wilden maken. De man had een tapijt winkeltje en we dachten, daar heb je weer zo een verkoper met zijn mooie praatjes.


Maar nee deze man was echt super sympathiek. We hebben zeker een 45 minuten zitten praten onder het genot van een glaasje appelthee. Hij had in Nederland gewoond en gewerkt en zijn zoon woonde daar nog steeds. Deze spontane gesprekken maken Turkije zo mooi.


De jonge van DHL was ondertussen terug gekomen en ik ben even naar binnen gelopen. Helaas sprak hij geen woord Engels of Duits. Gelukkig kende hij een tolk, een jongen van 26 die in Duitsland geboren was en nu sinds een jaar terug was in Turkije. Dit werkte super, hij wilde het gewicht weten van de fietsen en reserveonderdelen en de lengte van het pakket.


De prijs was 553 euro voor de twee fietsen maar kon nog iets veranderen ivm de grote van het pakket. Dit is erg veel geld maar we gebruiken de fietsen niet en ze staan alleen maar in de weg. Moet de quad uit de garage dan ben je een half uur bezig en ook om de olie te verversen van de generator is nu een hel. Het kost veel tijd. Als de fietsen weg zijn kan ik de quad binnen 5 minuten uit de Garage halen en dan gebruiken we hem ook vaker.

We maakten een afspraak om de fietsen in de camping op halen voor de volgende dag. Hierna gingen we tevreden op zoek naar een eettentje en vonden een gezellig plekje 200 meter verder. We bestelde wat te drinken en bestudeerden de menukaart, Susan bestelde een vegetarische schotel en ik een sish kebap met frietjes. Het smaakte goed en met een volle buik zijn we weer op pad gegaan. Om half 4 kwamen we terug op de camping en iedereen was bezorgt omdat we zo lang weg waren geweest.

Er waren ondertussen weer vele nieuwe gasten aangekomen, o.a. een jong Frans stel die met een tandem al tienduizenden km’s hadden afgelegd en al veel meer landen hadden gezien dan wij. Ik had ze aangesproken en gevraagd of ze nog reserve onderdelen nodig hadden voor hun fiets. Dan hadden ze die gekregen want opsturen kost te veel geld en meesleuren door Azië zagen we ook niet zitten. We hadden 4 reserve banden bij ons van een type en merk wat zij ook hadden maar helaas hadden wij een maatje groter. We hebben uren vakantie verhalen uitgewisseld en zijn toen gaan eten. Er werd gebarbeknoeit vanavond, Yasjer had Kofte gemaakt en wij hadden nog wat taaie biefstuk en zalm liggen die we hebben op de grill gegooid. De biefstuk en een deel van de zalm hebben de poesjes gekregen.
 



Na het eten zijn we net als elke avond naar de tapijtwinkel annex ontmoetingsruimte gegaan en hebben met het met onze 4 Duitse vrienden en Jasjer de camping beheerder gezellig gemaakt Tot eigenlijk weer te laat zijn we gebleven en daarna gaan slapen. De tijd vliegt hier voorbij, de dagen lijken wel uren en zijn veel te kort.


Donderdag 5 juli 2007: onbewolkt en het gaat hier wat temperatuur betreft ook langzaam de verkeerde kant op……. Het wordt elke dag warmer >34 graden.

Na het wakker worden begonnen om de fietsen uit elkaar te halen, de wielen moeten eruit, de banden moeten leeg voor de vlucht en Susan heeft ondertussen alle reserve onderdelen bij elkaar gezocht, Elk uur komt er wel iemand voorbij om een praatje te maken en ze zijn nieuwsgierig naar de binnenkant van de camper, straks houden we de deur dicht maar hier is het nog wel veilig om mensen even te laten neuzen. Om 14:00 uur komt DHL de spullen op halen die naar Nederland moeten. Als de auto van DHL het terrein oprijdt kijken we even raar op, gisteren had hij een busje en nu een heel klein combo’tje zal het wel passen??

Het duurt eerst een dik kwartier voor hij de achterdeur open krijgt en daarna zie ik dat de auto al half vol is en ook nog een achterbank heeft…. Dit gaat nooit lukken. Hij begon te proppen en kreeg een frame in de bak maar als hij de bank niet platgooit krijgt hij de rest er nooit ofte nimmer in. Ik open de zijdeur en gooi de bank plat omdat de jongen niet wist hoe dat moest.


Het eerste frame ligt er al in en steekt 20 cm uit dus die deuren gaan nooit dicht straks. Niet even het frame weer eruit halen en beter inladen, nee gewoon de rest er bovenop leggen en stapelen. Alles zit er in en hij probeert de deur dicht te krijgen …. Jammer dat gaat niet lukken. Het legt met handen en voeten uit dat dit geen probleem is en stapt in en rijd de camping af. Ik start de quad en rijd achter hem aan naar het stadje. In eerste instantie reed ik een meter of 20 achter hem maar toen de weg behoorlijk steil omhoog ging besloot ik toch mar om deze afstand te vergroten naar 100 meter, want er zou maar eens iets uit de auto vallen!

Toen we bij DHL aankwamen waren er deze keer 5 mensen aanwezig in een kantoor van 50 m2, alle spraken een stukje van een taal. De ene een beetje Duits de andere een beetje Engels en zo konden we toch communiceren. Toen begon de ellende. Er werd een rolmaat uit de kast getrokken en men begon te meten. 54 kg was het gewicht maar 223 kg was het volume gewicht. Oké, daar kwam de prijs 945 euro!!! JA DAAG dan dump ik de fietsen in de sloot. De prijs was niet te drukken en na een halfuurtje heb ik de fietsen weer in de auto laten laden en terug laten brengen naar de camping.

Op de camping stond Yasjer ons op te wachten en kwam even naar ons toe om te tolken. We kregen nog een gele DHL parasol van de jongen en hij reed toen terug naar zijn kantoor. Yasjer had ondertussen TNT gebeld omdat hun daarmee een contract hebben voor het versturen van tapijten. Ik zelf had ook al naar TNT gebeld en te horen gekregen dat het versturen daar 850 euro ging kosten dus dat was ook geen optie.

Yasjer kwam met andere prijzen 320 euro inclusief verzekering tot 3000 euro. Dat was een opluchting, binnen een uur stond er een busje van TNT post die alles netjes inlaadde . We hebben een tracking nr gekregen en volgende week zijn de fietsen terug in Nederland. Hij maakt een houten pallet en komt morgen even laten zien of we tevreden zijn met het inpakken van de fietsen.

Het prijs verschil komt door het versturen als particulier of als bedrijf. Gelukkig dat DHL niet doorging want nu betalen we veel minder. Nu moet alles uitgeladen worden en moeten alle bagagebakken opnieuw ingedeeld worden zodat we eindelik ruimte krijgen. Straks kunnen we ook weer van binnendoor naar de garage en kunnen we alles netjes opruimen zodat we niet meer elke avond het bed hoeven leeg te maken voor we gaan slapen en kan alles in de garage opgeborgen worden. Van het opruimen kwam niet veel want we hadden zo veel aanspraak. We besloten maar om alles gewoon snel in de garage te gooien en straks verder te gaan met opruimen. De quad stond netjes te wachten langs de truck en ik besloot even een uurtje te gaan rijden. Dit is de mooiste rit die ik ooit heb gemaakt met de quad.
 

De weg die we gisteren bewandeld hebben heb ik nu met de Quad bereden Zandpaden, modder, extreem steile afdalingen en hellingen alles heb ik gehad. Soms was het pad maar 20 cm breed maar gingen de wanden van het pad schuin naar de zijkanten omhoog. Ik reed dan een meter boven de grond gewoon tegen de zijwanden van de rotsen aan. Er waren som afdalingen waarvan ik maar hoopte dat ik ook weer terug naar boven zou kunnen rijden. De vier wiel aandrijving heb ik in 40% van de tijd nodig gehad om de Quad vooruit te krijgen. Een paar keer moest ik keren omdat de weg te smal en te steil was maar ik sta echt versteld wat voor kracht zo een quad heeft. De quad voelt zich hier echt thuis!!

Ik moet me inhouden om het 100% veilig te houden en om niet te veel risico te nemen. Mannen blijven tenslotte jongens!! En mijn race verleden begint weer te kriebelen.

Ik besloot om niet de zelfde weg terug te nemen omdat het te gevaarlijk was om een helling op te rijden. Ik draaide om en reed naar het noorden richting een dorpje. Dit is genieten het was net of ik een oosters dorp van 1000 jaar geleden in reed. Het zag er uit als reed ik in een oude film van Aladin. Ik had geen camera bij me dus jullie moeten het helaas met jullie fantasie doen. Bij terugkomst op de camping zat ik vol adrinaline van het laatste stuk wat over een zandpad ging dat door de heuvels liep. Ik reed de camping op en al driftend parkeerde ik de quad langs de truck om hem met een grote ketting vast te leggen. Ik had alleen niet in de gaten dat ik een enorme stofwolk veroorzaakte. De zonaanbidders zullen zo wel erg snel van kleur veranderden, maar helaas worden ze wit ipv bruin door het stof …… Het lijkt hier een grote familie en iedereen kon er wel mee lachen.

Na het eten wilden we naar bed gaan en we namen om 20:45 afscheid van iedereen. We liepen naar de truck en zijn nog even bij 2 Duitse vrienden langsgegaan. En die vroegen of we nog even naar het Tapijtwinkeltje wilden om nog even gezellig na te praten dat hebben we maar gedaan en rond 11:00 zijn we na wederom een super gezellige avond met veel humor en gave verhalen naar de Daf terug gegaan.

Tot 2:00 uur ben ik bezig geweest om de verslagen van de laatste 2 dagen te typen en morgen moet ik nog snel even de foto’s er tussen plakken en kan ik ze weer versturen.


Vrijdag 6 juli 2007: de warmte is ook hier aangekomen, de temperaturen zijn niet normaal volgens Yasjer de camping beheerder.

Vanmorgen konden we ons bed niet uit, de airco had voor een heerlijk temperatuurtje gezorgd en dan is het bedje zo lekker. Rond half tien zijn we toch maar opgestaan en hebben we lekker aan het zwembad Thai en Spaans liggen leren. Af en toe een frisse duik om af te koelen was wel nodig door de hitte.

Rond 1 uur lekker gegeten, ik had nog Kebap en dat hebben we gebakken en samen met brood vormde dat de lunch, Edith de vrouw van Horst was naar de markt en omdat Horst alleen was hebben we hem uitgenodigd om mee te eten. Tijdens de lunch kwam de Dolmus (bus) weer bij de camping aan en werd Horst weer verenigd met zijn vrouw.

Elke vrijdag Bakt Edith een taart en die wordt dan om 16:00 uur gezamenlijk opgegeten. Alle overlanders komen dan bij elkaar bij het zwembad.

Na de heerlijke taart ga ik de camper opruimen, alle bagagebaken leeg geladen en alles netjes en geordend opgeborgen. Nu de fietsen weg zijn hebben we weer ruimte om alles te ordenen, zodanig dat we overal gemakkelijk bij kunnen.

Omdat we nu dagen op dezelfde plaats staan plaats ik de foto’s een beetje willekeurig bij de verhalen.

Ik had van Horst Touratech navigatie software gekregen met kaarten van de hele wereld in een behoorlijk hoog detail, De wereldkaar is al perfect, maar ik heb ook echte stafkaarten van het Russische leger. Elke zandpad staat er op alleen zijn alle plaatsen in het Russisch en dat leest niet echt gemakkelijk.

Vanavond moeten we afscheid nemen van alle vrienden die we hebben gemaakt en daar baal ik van, het liefst was ik nog een weekje of 2 gebleven maar door alle ellende met de generator moeten we echt verder rijden. Een dag of 3 naar Side om mijn broer en zijn familie te ontmoeten en dan naar Antalya voor de inbouw van een extra radiator voor de generator. En dan is het tijd om via Nemrut en het van meer richting Iran te rijden.

Nu mijn contact persoon bij Mastervolt ( de fabrikant van de generator) terug is van Vakantie loopt de communicatie weer perfect en is de service weer op een super hoog peil. Ja, vakantietijd is nu eenmaal niet leuk als je problemen hebt.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2007-07-09 (2963 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.05 Seconden