Welcome to Een reis rond de wereld

Travel now and work later

Hoofdmenu

Translate to any language, choose your language here above..



Reisverhalen
Wereldreis op datum:
2009

Wereldreis per land:




Favoriete links


Terugblik op.. (pdf)


De camperbouw en de dagelijkse bezigheden


Info & materialen


  
14 t/m 20 juni 2007






Lamballendag.... De gehele dag wat aan het strand gehangen.


Vrijdag 15 juni 2007: 32 graden en ’s morgens heel even regen, daarna heel de dag warm en vochtig.

Gisteren avond stonden er 2 mensen naar onze camper te kijken en ik vroeg of ze Engels spraken, de vrouw zei dat ze een beetje Engels sprak en dus ontstond er een gesprek. Het waren 2 Italianen die met een VW busje met daktent onder weg waren om 2 maanden door Turkije te trekken. Het gesprek ging moeizaam maar door een mengelmoesje van Italiaans, Frans, Spaans en Engels lukte het ons toch om alles te vertellen wat we wilden vertellen en konden hun gesprek ook helemaal volgen. We hebben een uurtje of 2 in onze camper gezellig zitten praten, over alles en nog wat. Daarna nog een filmpje gekeken en zijn we gaan slapen.

Vanmorgen werden we om 8 uur gewekt door getik op het dak van de camper. Het was gaan regenen en het viel heel even met bakken uit de hemel. Susan vloog het bed uit om de was snel van de waslijn af te halen. Ze was net op tijd, de was was een beetje vochtig geworden maar dat is beter als doorweekt. Na een half uurtje zijn we samen maar uit bed gegaan en het zonnetje scheen weer heftig op onze bollekes toen we de deur opende. Snel de was weer opgehangen en de vuilwatertanks en wc geleegd. Daarna de waterslang nog even in het vulgat gestoken en de watertank helemaal nok vol gemaakt, zo vol dat het water er door de ontluchting weer uitkwam.

Rond 12 uur nog snel even afscheid genomen van het Italiaanse stel en daar reden we weer op weg naar Selcuk, een klein, gezellig en sfeervol stadje met veel mooie dingen om te bekijken. We vonden langs de doorgaande weg, die midden door het stadje ging, een perfecte overnachtingsplaats. Een paar honderd meter van de camper vandaan ligt het Fort van Selcuk en dat wilden we als eerste bekijken. Helaas was het fort gesloten voor publiek en zullen we het met de buitenkant moeten doen.

Voordat we de camper verlieten had ik nog snel even gekeken of de Airco door zonne-energie gevoed kon worden, zodat we hem tijdens onze ontdekkingsreis door Selcuk aan konden laten staan zodat we bij terugkomst een heerlijk koel huisje hebben. Jammer maar helaas de zonnepanelen gaven maar 125 watt en dat is niet genoeg. Ik snapte er niets van de zon scheen als een gek en toch geen energie. Wat bleek nu we stonden in de schaduw van een palmboom. Wel een voordeel van dit plekje is dat we gratis draadloos internet hebben gevonden. Gisterenavond heb ik namelijk de externe wifi antenne gerepareerd en zo gemaakt dat hij nooit meer kapot zal gaan door takken die langs de camper zwiepen.

Gepakt en gezakt met fototoestel en videocamera gingen we op weg naar het kasteel. Overal kinderen die vragen hoe je heet en waar je vandaan komt en dan eindigt het gesprek, want meer Engels kunnen ze niet. Een manneke bleef met ons meelopen en zorgde ervoor dat we bij de ingang van het kasteel kwamen. Eigenlijk was het meer de ingang van de 6e- eeuwse Byzantijnse citadel. Na het geven van een fooitje aan het manneke en betaling van 1 euro 50 entree geld pp, liepen we het opgravingsterrein op. Wat ons direct opviel was de hoeveelheid muren en zuilen die hier nog overeind staan. Een paar dagen geleden in Bergama betaalde je 15 euro en daar stond nog maar weinig overeind vergeleken met Selcuk. Dus zo zie je maar dat het soms ook goedkoop kan.

Er was hier veel te zien. Ooit is Selcuk christelijk geweest en daar zie je hier de resultaten van. Een redelijk behouden doopfond en mooie fresco’s die ooit de kerk gesierd hebben. De vele mooie marmeren zuilen zijn nu voor een deel in beslag genomen door ooienvaars die er hun nest op hebben gebouwd.

 



Na de kerk zijn we beneden naar de moskee gaan kijken die gevestigd is in een vroegere kerk. De weg naar de moskee was aan beide kanten voorzien van mooie grote palmbomen die zorgden voor de broodnodige schaduw. In Selcuk nog een oude ruïne van een tempel en een badhuis bekeken en een beetje door de stad geslenterd.

Selcuk is nog niet toeristisch, wel komen de meeste toeristen bussen hier doorheen als ze naar Effese rijden maar zelden stopt er hier eentje, en dat is echt zonde. In het kleine gezellige centrum nog even gepind en ons neergezet op een terrasje van een klein restaurant, waar we heerlijk en goedkoop hebben gegeten, Ik de döner kebap en Susan Iskander kebap. Het werd geserveerd met reist, gebakken aardappeltjes, salade en 2 cola light. En dat alles voor een bedrag van maar 15 euro.

Op de weg terug naar de camper kwamen we door een park waar vele mensen zich vermaken met een spelletje ocie, net kaarten maar dan met een soort dominostenen die voorzien zijn van nummers en kleuren.
 



Bij terugkomst in de camper was het nog redelijk koel door de schaduw van de palmboom. Toch maar even de airco aangezet en op de pc deze update geschreven. Susan heeft zich te goed gedaan aan de e-mails die we ontvangen hebben. Morgen staat Effese en Kusadasie op ons verlanglijstje en we hopen dat het niet te druk is want het is weekend en alle Turken gaan dan ook met de familie leuke dingen doen.

Wat betreft de koeling is het heel belangrijk dat je ventilatie mogelijkheden maakt, dat wil zeggen actieve ventilators in het leef- en slaapgedeelte en die te monteren op het hoogste punt in de wand of nog beter in het dak. Ook zou ik een mogelijkheid maken om de koelere lucht die heerst op de bodem van de camper naar boven te blazen. Dit kun je doen door op een paar plaatsen van een verticale 10 cm dikke pvc pijp, met daar in een buisventilator, deze zal de koelere lucht die hangt net boven de bodem van de camper naar boven blazen. In onze camper kan het temperatuur verschil tussen de bodem en het dak wel 10 graden bedragen. Wij hebben 2 airco’s en krijgen het toch wel koel, maar dit is zonde van de energie. Wij hebben een Webasto 5 kW kachel die ook kan ventileren en ik heb een regelklep gemaakt die de ingaande lucht van binnen of van buiten kan pakken. Als de klep op buiten staat kunnen we de koelere lucht ’s avonds naar binnen blazen. Dit werkt natuurlijk alleen als het 's-avonds afkoelt en dat doet het helaas niet altijd.

Onze slaapkamer is op het hoogste punt in de camper en daar is het altijd een stuk warmer dan in het lager gelegen zit gedeelte. Als je naast deze ventilatie ook nog een actieve afzuiging in het hoogste punt van de slaapkamer maakt slap je heerlijk koel s’ nacht in de meeste gevallen zonder airco. De raam openzetten gaat ook maar door de brood nodige horretjes blijft er bijna geen zuchtje wind over hoe ver je ze ook open zet. En ivm met de veiligheid kun je ook beter de ramen dicht houden 's-nachts.


Zaterdag 16 juni 2007
: 34 graden extreem warm en dat om 10 uur ’s morgens.

Gisteren avond hebben we heel de avond heerlijk op internet gezeten, eerst met de webcam en telefoon zitten msn-en met Susan haar ouders en haar tante en oom en daarna heb ik nog gezellig even zitten ispq-en. Wat een genot nu ik de afgebroken wifi antenne weer gerepareerd heb. Het enige nadeel van de overnachtingsplek was dat we 10 meter van de plaatselijke nachtclub af stonden. Dus tot laat een hoop mensen die toch even aan de deur willen voelen of hij wel op slot is. Toen ik door het raampje keek was er niemand meer te zien, maar je schrikt je even rot. De airco heeft overuren gedraaid, van 18:00 tot 1 uur ’s nachts heeft hij op de accu’s gelopen en we hadden smoren nog 80% accu capaciteit over dus in theorie zou hij heel de nacht aan kunnen blijven.

Vanmorgen om half 8 opgestaan en de generator even laten lopen om te testen en de accu’s bij te laden. Nu kan de zon dat ook maar we willen zeker weten dat de generator nu goed werkt. Om 9 uur werkte hij nog steeds en we geloven het nu wel. We gaan vandaag Effese bekijken de nr.1 attractie van Turkije. Het is maar een kwartiertje rijden dus om half tien waren we al binnen. We hadden geluk want we hoefden de parkeerprijs voor een normale auto te betalen 2 euro is nog te doen. Toen we uitstapten werden we direct aangesproken door diverse mannen die ons in hun paard en wagen ( tegen betaling natuurlijk) naar de ingang aan de andere kant wilden brengen, van deze kant moet je ongeveer 2 km omhoog lopen en van de andere ingang loop je alleen omlaag. Maar we zijn nog jong en lopen dat stuk wel. Dus onze auto stond aan de onderkant van de heuvel terwijl de andere ingang aan de top van de berg is.

Ik was een jaartje of 15 geleden hier ook al geweest en kon me niet zoveel herinneren van al dat moois. We zijn het er over eens dat dit een van de mooiste dingen is die we tot nu toe gezien hebben. Het theater is kolossaal en de bibliotheek van Celsus is een pracht stuk om te aanschouwen. De hele voorgevel staat nog overeind en is echt prachtig gedecoreerd.
 




Uren hebben we over het terrein gelopen en ondanks de brandende zon erg genoten. Dit was de entree prijs van 6 euro pp meer dan waard. Binnen kun je nog een keer 6 euro betalen als je een overdekt nagebouwd dorpje wilt zien, maar daar hebben we maar vanaf gezien.
 




Ook wel leuk om te zien dat de openbare wc’s vroeger ontmoetingsplaatsen waren. 15 wc’s naast elkaar waar men al etende en drinkende gezellig zat te praten. Er hing natuurlijk wel een prijskaartje aan, zelfs in die tijd. Onder de wc’s door liep stromend water om het geheel netjes en hygiënisch weg te voeren. Het enige probleem was dat het averechts werkte, De ontlasting werd weer terug gevoerd naar de rivier waar men ook het drinkwater uithaalde, zodat er ziektes uitbraken door de goede bedoelingen van de bouwers. Pas eeuwen later werd door de Romeinen de waterzuivering uit gevonden, zodat de problemen verdwenen.

We gaan nu even terug naar Selcuk om het museum te gaan bekijken en om de internet update snel nog even via het onbeveiligde netwerk gratis te versturen. Daarna gaan we naar Kusadasie om het weekend door te brengen en daarna rijden we verder zuidwaarts. Er is hier super veel te zien dus we zullen moeten haasten om mijn broer 4 juni te ontmoeten in Side.

Om 12:30 kwamen we aan bij het museum, we parkeerde de grote truck op de parkeerplaats voor een restaurant en omdat het museum pas om 13:00 uur open gaat ivm de pauze gaan we maar even in het restaurant wat drinken. 1 euro 20 voor een blik cola is goed betaalbaar, we bladeren nog even door het Capitool boek van Turkije en staan versteld van wat er nog allemaal te zien is.

We gaan het nog druk krijgen hier. Het museum kost ook maar 1,20 euro pp en dat is erg weinig voor het geen je te zien krijgt. Ik zal het niet allemaal opsommen maar gewoon een paar foto’s laten zien.


Dit is natuurlijk maar een fractie van wat er te zien is, er lagen ook vele medische instrumenten van ver voor christus en vele sieraden, graftombes enz enz. Selcuk mag je niet missen als je naar Turkije gaat. 


Dinsdag 19 juni 2007: 36,7 graden om 1 uur.

We rijden door de bergen en zien links van ons een mooi landschap, soms kun je kilometers ver kijken de andere keer rijd je tussen de dennenbomen. De weg gaat elke keer 300meter steil omhoog en daarna weer een paar honderd meter steil omlag en dat gaat zo uren door.
Ik wil even een paar tips geven voor wat betreft rijden in Turkije.
 



  1. rij niet defensief, ga niet voor iedereen aan de kant want voor je het weet rijd je jezelf klem. Even en voorbeeldje: er zijn 3 rijbanen en jij blijft uiterst rechts rijden....Dom en gevaarlijk. Op de meest rechtse baan gaan de minibusjes ineens op hun rem en stoppen om mensen uit en in te laten stappen. Als je daarachter rijd en je hebt pech dat je geen rijbaan naar links op kunt schuiven, omdat er verkeer rijd moet jij ook stoppen en voor je het weet heb je een ketting botsing. Dit stoppen en wegrijden doen deze busjes elke paar honderd meter dus je gemiddelde snelheid wordt zo gereduceerd tot nul. Ga indien er 3 banen zijn op de middelste baan rijden zodat je altijd uitwijk mogelijkheden hebt naar links en rechts.

  2. Laat niet iedereen netjes voorgaan, want niemand laat jou er tussen. Je moet toeteren en gewoon je plaats op de weg afdwingen. En hoe hard ze ook toeteren laat je niet aan de kant dwingen. Behalve als het een ongeval kan voorkomen bv als iemand inhaalt. En dat inhalen is een sport hier, liefst halen ze in op plekken waar je niks kunt zien wat er aan de andere kant aankomt. Ze hebben een goede tactiek, kijk 10 meter voor je en zeker niet verder, geef niet te veel gas zodat het inhalen lekker lang duurt en begin tijdens de manoeuvre luid en hardop te bidden. We hebben wrakken genoeg gezien die in lengte meer dan gehalveerd waren dus helpt het bidden niet altijd!

  3. In de bergen rijden wil zeggen in de zelfde versnelling omhoog als omlaag en geloof me afdalen is veel gevaarlijker. Heb je een vrachtwagen gebruik dan de juiste versnelling zodat je met de motorrem de auto op snelheid kan houden. Ga niet heel de afdaling op je gewone rem staan want dan worden je remmen te warm en remt hij helemaal niet meer. Trap je de motorrem constant in en loopt het toerental toch te hoog op, even hard remmen zodat je terug kunt schakelen naar een lagere versnelling zonder dat de kleppen door je stoel heen komen ivm het te hoge toerental. Onthoud tot welke snelheid je kunt rijden in elke versnelling zodat je weet hoelang je moet remmen om veilig terug te kunnen schakelen. Heb je geen vrachtwagen kies dan ook weer de juiste versnelling zodat je tijdens de afdaling je rem niet of zeer weinig hoeft te gebruiken. Moet je toch afremmen doe het dan kort maar krachtig. Wij met onze 5 bak gaan bij steile hellingen in zijn 2 omhoog en dus ook omlaag. Bergop is gemakkelijker dan bergaf maar zorg er voor dat je blijft rijden, optrekken op een extreem steile helling is slecht voor de koppeling en soms bijna niet mogelijk, dus zie je op een helling in de verte een stoplicht op rood staan ( dat zie je vaak hier, de staat zal wel aandelen hebben in de fabriek die koppelingen maakt ), matig dan je snelheid en schakel op tijd terug zodat de motor op toeren blijft en je misschien niet hoeft te stoppen. Moet je wel stoppen is het een kwestie van veel toeren en de koppeling snel op laten komen, Met en slippende koppeling optrekken kost je geheid je koppelingsplaten! Nog even als laatste, zorg dat je op tijd terugschakelt zodat de motor niet onder zijn toerental van het maximum koppel terugvalt. Bij het terug schakelen moet de motor niet te ver terugzakken in toerental omdat je anders geen kracht hebt. Onze Daf ging eerst tot maximaal 2400 toeren en als je schakelt viel hij dan zo ver terug dat hij geen kracht meer had, Onze toerenbegrenzer is nu anders ingesteld en de motor gaat tot 2700 toeren door en dat is perfect. Bij opschakelen komt de motor dan weer in een gebied waar hij begint te trekken en met 2400 toeren is de vut weg. Dus voor de Daf ya4440 rijders jullie moeten de brandstofpomp iets bijregelen. Deze paar honderd toeren meer is het verschil van wel door kunnen schakelen in de bergen en bijna stilvallen !!!

  4. Ga je bergop en zijn de buitentemperaturen tropisch probeer dan in een lagere versnelling te rijden met een iets hoger toerental. 20 per uur in zijn 2 maakt de motor veel minder warm dan dezelfde snelheid in zijn 3e versnelling omdat bij een lager toerental de fan van de motor veel minder wind produceert en dus minder koelt. Wij hebben bij 37 graden nog geen problemen met de steilste hellingen ook al gaat de temperatuur dan omhoog naar 90 graden. En probeer ook niet constant vol gas te geven om een helling omhoog te gaan, iets van je gas af halveert bij ons het verbruik, ( dit kunnen we realtime zien op onze diesel verbruiksmeter ) daardoor wordt ook de motor minder warm en je komt ook boven.

  5. Laat voor je vertrekt ( ook al is het buiten 35 graden) de motor even warm lopen, de oudere diesels hebben totaal geen trekkracht als ze niet echt warm zijn. Als we met een warme motor een steile helling nemen in zijn 3 mag je blij zijn als je met een niet helemaal warme motor in zijn 1 de helling op kunt rijden, Dit is met de Daf echt extreem te merken!!!!

  6. De meeste langzame tractors, paard en wagen en vrachtwagens gaan met 2 wielen op de vluchtstrook rijden zodat iedereen ze gemakkelijk in kan halen. Dit is levensgevaarlijk en dat doe ik nooit meer. Ineens ligt er een hoop shit op de vluchtstrook of wordt het ineens een stuk smaller of houd hij zelfs ineens op zodat je of heeeeeel hard moet remmen of naar links moet gaan en dat is problematisch als er dan 2 auto’s vlak langs je rijden en je geen kant op kunt. Vaak zie je pas een tiental meter voor de rommel dat er wat ligt. Hier heb ik me al een paar keer gruwelijk mee vergist!!

  7. Als laatste wil ik nog even kwijt dat je te allen tijde gigantisch goed moet kijken wat er langs de weg gebeurd. Zie je iemand staan aan de kant van de weg is de kans groot dat hij ineens voor je staat. Zo ook tractoren ( hebben geen spiegels ) en paard en wagens. Deze weggebruikers hebben net als de paarden oogkleppen op en zien alleen wat er zich recht voor hun ogen afspeelt.

Zo dat was het en nu weer verder met het reisverslag.

De route vandaag was echt wonderschoon, veel natuur en langs de weg het echte Turkije. Nomaden die leven in hun tenten en leven van hun geiten en schapen. Wat je ook veel ziet zijn marmer groeven. Immens grote steengroeves waar de marmer uit de rotsen gehouwen word. De kleine stukken van het marmer worden overal gewoon langs de weg gedumpt en door de lokale bevolking op hun kar geladen om er omheiningen mee te maken. De kleinste huizen en hutjes hebben een grote stevige marmeren muur om zich heen staan. Recycling ten top..
 



We hebben hier veel plezier van onze externe Wifi antenne en dito high power wifi usb unit. We gebruiken netstumbler een gratis programma wat via internet te downloaden is en wat aangeeft dat er netwerken gevonden zijn. Tijdens het rijden hoor je een geluidje ten teken dat hij iets ontvangt. In Turkije heeft vaak zelfs het kleinste dorpje wel ergens een onbeveiligd netwerk, zodat we tot nu toe bijna elke dag gratis internet hebben. Ook de meeste hotels. Moskeeën, scholen en zelfs benzinepompen hebben wifi. De laptop zonder de externe antenne ontvangt zelden iets maar met de externe wifi antenne werkt het perfect, We reden zelfs door de bergen en zagen geen enkel huis maar ontvingen wel internet??? Nu kan in goede omstandigheden onze wifi installatie inloggen op honderden meters afstand.
Echt een aanrader voor andere wereldreizigers. Straks in Iran zal het wel minder worden maar in India en verder moet er weer genoeg wifi te vinden zijn. Waar toeristen hotels zijn is vaak onbeveiligd internet!!!.

We wilden een paar dagen op een camping gaan staan om met de quad wat rond te racen maar de meeste campings in de buurt van Bodrum zijn voor ons niet toegankelijk. Steile en erg smalle toegangswegen en vele lage bomen maken het niet echt gemakkelijk. Maar de weg naar Bodrum is bezaaid met parkeerplaatsen en omdat die vlak bij hotels liggen hebben we ook internet.

Rond 5 uur kwamen we in Porum aan en zochten een parkeerplaats, die vonden we net buiten het centrum gewoon langs de openbare weg. In het centrum staan overal borden met verboden te parkeren en een sleepauto afbeelding erop, dus daar parkeer je niet graag. Of de gemiddelde Turk er zich iets van aantrekt vraag ik me af want over stonden de auto’s soms zelfs wel dubbel geparkeerd. Nu heeft een buitenlandse auto een aantrekkingskracht op bonnen, ik denk dat wij hier namelijk niet hoeven te parkeren.

Bodrum is en leuk stadje met vele winkeltjes en een mooie haven. Wij wilden er heen voor de Petrusburcht. Dit is een behoorlijk grote en compleet fort wat ingericht is als museum.
Na een kwartiertje stappen en zweten (nog steeds 37 graden, volgens diverse borden ) kwamen we bij de haven en waaiden daar zowat uit onze schoenen. Een hete föhn blies hard en warm tegen je lichaam en daardoor leek het nog warmer. Wind koelt normaal af maar niet bij deze temperaturen. Snel een paar foto’s gemaakt en bij de kassa van de burcht twee kaartjes gekocht, voor 6 euro pp waren we binnen.

 




De entree prijs van 6 euro pp is voor deze burcht annex museum zeker de moeite waard en het is echt een aanrader.

Toen we om half 7 de burcht weer verlieten zagen we een bordje McDonald’s 10 meter en dat konden we niet links laten liggen. Het smaakte echt als thuis alleen was de prijs iets lager.
Daarna terug naar de camper. Waar stond hij ook weer, ergens links. We hebben heel Bodrum gezien en zeker 90 minuten ( heen was 15 minuten) gewandeld. De mooiste winkeltjes, de kleinste straatjes en zelfs de steegjes waar je in het donker liever niet loopt, alles hebben we gezien. Als laatste kwamen we bij een enorme overdekte markt waar echt alles te koop was en ineens zagen we iets bekends, de taxi parkeerplaats en daar mest de camper ergens staan. Net voor het donker zagen we de camper en zijn we op weg gegaan naar een parkeerplaats aan zee tussen de hotels. We hebben weer een mooi plekje gevonden met internet!!. Snel de generator gestart en een airco aangezet want de temperatuur in de camper was 34 graden en dat is nou niet echt fris. Tot een uur of 11 laten we de generator met lage belasting lopen ( de accu’s zijn al vol ) en daarna gaat hij uit en laten we de airco heel de nacht uit de accu’s draaien.

De generator is niet helemaal bestand tegen deze hoge temperaturen maar als we een airco aanzetten en dat is voldoende blijft hij bij 34 graden uren perfect werken. De generator moet 3 kW kunnen leveren maar als we hem continue belasten met 2100 watt stopt hij als de buitentemperatuur boven de 28 graden komt. Dus zie je wel weer dat duur niet altijd het beste is. We wachten nog op een antwoord van de fabrikant. Als je 10000 euro uitgeeft voor een generator verwacht je toch iets goeds.

Terwijl ik dit zit te typen ( 23:00) schrikken we ons rot, schieten en knallen vlak bij de camper?? Gaat de generator de lucht in, of worden we onder vuur genomen??? Gelukkig viel het allemaal mee en was het alleen een groot vuurwerk bij een van de hotels een paar honderd meter verderop. We zitten eerste rang en kunnen uit de raam het hele spektakel volgen.

Hoezo vallen we met onze kont in de boter??? Gratis plaats, gratis internet en gratis vuurwerk. Susan zit nu op de laptop de site te bekijken en leest het gastenboek, we vinden het echt super dat er zoveel positieve reacties komen van heinde en verre. Van mensen die we kennen en mensen die we graag willen leren kennen. Mensen die ons email adres willen hebben moeten dit maar even aanvragen via een vraag in het gastenboek als jullie een goed email adres opgeven kan de webmaster jullie ons email adres doormailen.

Nog even een stukje techniek op verzoek.

Er stond een vraag in het gastenboek, dit ivm met het aansluiten van 2 accu’s.
Of je nu een diodeblok of relais of nog beter een fetblok gebruikt de werking is gelijk. Hier wat voor en nadelen van de systemen:

  1. diodeblok. Voordeel is dat de huisaccu de startaccu nooit kan ontladen alleen krijgen de beide accu’s een kleinere laadspanning en zullen dus nooit helemaal vol raken. Het verlies kan tussen de 0,15 en 0,7 volt zijn!!

  2. Het geschakeld blok heeft de zelfde voordelen als het diodeblok alleen heb je geen spanningsverlies. Vaak kun je met een klein schakelaartje de twee accu’s parallel schakelen zodat indien de start accu leeg is je via de huisaccu toch kunt starten.
    Het fetblok wat ik gebruik heeft ook nog een mogelijkheid om middels een schakelaartje de startaccu een iets lagere spanning te geven zodat hij niet wordt overladen.

  3. Een relais heeft ook voordelen, geen spanningsverlies en zodra je de motor afzet en je hebt hem goed aangesloten (middels de plus D van de dynamo, waar spanning op komt te staan als hij gaat laden) worden de startaccu en huisaccu van elkaar losgeschakeld dus perfecte oplossing. Alleen kan door overheveling de sterkst geladen accu de andere laden met extreem hoge stromen waardoor de levensduur van de meest ontladen accu sterk word bekort.

  4. Bij www.svb.de kun je al deze varianten bestellen.
De diode of fetblok heeft wel een voordeel ten opzichte van het relais alleen de dynamo kan de accu’s laden en niet de ene de andere accu! De leegste accu wordt eerst opgeladen

De beste oplossing is een digitale laadstroomregelaar in combinatie met een fetschakelblok te gebruiken. De digitale laadstroomregelaar vervangt de originele spanningsregelaar en laad via een 3 traps kromme de accu waardoor hij 100% geladen kan worden, met een normale regelaar wordt de accu nooit helemaal vol geladen. Dit alles kost wel een 500 euro totaal maar de levensduur van e accu’s gaat enorm vooruit.

Vaak wordt de naam diodeblok en fetblok door elkaar gebruikt. Of je te maken hebt met een fetblok kun je zien aan het feit dat hij geen spanningsverlies heeft! Gebruik je een gewoon goedkoper diodeblok kun je bij een digitale spanningsregelaar de uitgangsspanning bv 0,7 volt hoger instellen en word de accu weer vol geladen.

Wil je meer weten moet je me even een mailtje sturen, Ik heb altijd de kost verdiend met een elektronica reparatiebedrijf dus heb wel wat verstand van dit soort zaken.


Woensdag 20 juni 2007: 38 graden en we wennen er goed aan.

Vanmorgen nog even geïnternet en rond 10 uur weer op weg dit keer naar Milas.
Langs de weg had Susan een bord zien staan snorkelen met dolfijnen. De auto omgedraaid en er heen gereden. Wat bleek de dolfijnen zaten opgesloten in een soort afgebakerd deel van de zee en een groepje toeristen zwom inderdaad met de dolfijnen. De ruimte was erg klein en Susan vond het maar niks. We komen straks wel echte dolfijnen tegen in het wild!
 



Na een kwartiertje hadden we het wel gezien en reden we weer verder. Links van ons de zee en rechts en voorons de bergen. In Turkije is het gemakkelijker om in de bergen te rijden dan op een vlak stuk omdat volgens mij 80% in de bergen ligt. Elke dag rijden we voor 80% in de bergen en zijn we af en toe blij een vlak stuk te zien.

Langs de weg liepen een groepje pelgrims die we gisteren ook al hadden zien lopen maar dan 20 km terug. Ik weet niet waar ze vanaf komen of heen gaan maar ze hebben wel een behoorlijk stuk gelopen.

 




We parkeerden de auto in Milas en gingen op weg naar het centrum om een grote tafelventilator te kopen. Vele winkels verkopen ventilatoren maar allemaal staande en wij willen er een die je neer kunt zetten. Na vele winkels te hebben gezien en met handen en voeten te hebben uitgelegd wat we wilde vingen we overal bot. Nergens een te koop zoals wij hem wilden.

Ineens zag Susan een heel klein rommel winkeltje vol me huishoudelijke apparaatjes en daar stond hij.. een mooie tafel fan met regelbare snelheid en timer... Super die willen we wel. Nu de prijs er stond 47 ytl op dat is ongeveer 30 euro en dat is eigenlijk al een mooi bedrag. Nu moet je overal afdingen hier dus ik ging dat maar eens proberen aan het eind van het liedje had ik de fan voor 20 euro en dat is voor onze begrippen spotgoedkoop.

 



Op de terugweg kwamen we langs een piepklein Döner tentje waar we voor 90 eurocent een behoorlijk broodje met döner hebben gegeten, Susan is geen vlees liefhebber maar zelfs zij vond het heerlijk.

Toen we terug in de camper kwamen meteen de stekker er in gestopt en genoten van een heerlijk fris windje. Buiten is het 38 graden binnen was het 30 maar door de fan heerlijk koel. Nu hoeft de airco minder vaak aan en kunnen we ’s avonds toch koel in de camper doorbrengen zonder dat de generator hoeft te lopen. Als we gaan slapen gaat de airco aan en hebben we het heel de nacht heerlijk koel.

 




We reden weer verder naar Mugla en kwamen door een klein dorpje met een mega grote markt. Dus in de ho ijzers en langs de kant van de weg geparkeerd, we moesten wel een behoorlijk eind terug lopen in de hitte maar dat was het meer dan waard. Bij een groente en fruit kraampje stond toevallig een Turks meisje die Engels sprak en die ons hielp om de juiste prijs te krijgen en de beste groenten en fruit. We hebben tomaten, komkommer, uien, een galiameloen, kersen en perziken voor een bedrag van 5 euro 70.

 




We raakte in gesprek met het meisje die verteld dat ze over 2 weken ging trouwen en dat eigenlijk niet zo zag zitten! Ik dacht dat ze tegenwoordig toch een vrije partner keuze hadden, maar niet dus! We namen afscheid en liepen terug naar de camper met volle en zware tassen. We kunnen nu weer een weekje vooruit en kunnen elke dag een heerlijke salade eten. We zijn nu 6 dagen camping vrij en de watertank is nog voor 70% vol dus we kunnen nog een tijdje vooruit.

Vandaag is het af en toe bewolkt en dat is heerlijk. De temperatuur in de cabine zakt dan snel en de airco kan dan even een stapje lager worden gezet. Overdag met 38 graden en volle zon moet de airco hard werken om het aangenaam te houden voor in de cabine.
Nog even 2 foto’s voor de techneuten, de zonnepanelen gaven om 10 uur al 1 kW af en hoger komen ze vandaag niet. Ik moet ze een keer afspoelen met water want er ligt nu een berg stof op de panelen wat een deel van de zon tegenhoud. Nu mogen we sowieso niet mopperen want 1 kW is toch wel een hele hoop en per dag levert dat met gemak alle stroom ( 6 kW of meer) die we nodig hebben. Wil je meer weten over zonne-energie, kijk dan in het hoofdmenu daar is alles te lezen over de panelen en de regelaars.

 




Op de foto is goed te zien dat de mppt regelaar goed werkt, de panelen leveren 15amp en gaat er 36 ampère de accu’s in. Het rendement is extreem hoog en door de betere mppt controller ipv een normale laadstroomregelaar hebben we bijna 30% meer rendement uit de panelen en zodoende sparen we een compleet paneel uit.









Copyright © door Een reis rond de wereld Alle Rechten Voorbehouden.

Gepubliceerd op: 2007-06-15 (3003 maal gelezen)

[ Ga terug ]
Content ©
Volg onze reis online, 5 jaar met de DAF de wereld door


PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Pagina Rendering: 0.06 Seconden